220107 การพบพระ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ017.txt

าณเดือนนึงมีซัก 4 คนวันพระหรือ 4 วันพระซึ่งไม่ได้แยกได้จริงอะไรมากมายจากญาติโยมเลยไม่ใช่ว่าจะให้ไปวันพระในเดือนนึงมีวันฟ้าใส 26 วันมีวันธรรมดาอยู่ 4 วันมันก็ไม่ใช่ วันพระมี 4 วันวันธรรมดามีสัก 26 ด้วยซ้ำไปเพราะการที่จะมาอบรมหรือเข้ามาใกล้ชิดพระเนี่ยเดือนนึงมีสัก 4 หนนี้ก็เอาล่ะขอแบ่งเอาบ้างอย่างน้อยได้มาหาพระเข้ามาพบกับพบกับพระเพื่อรณรงค์เพื่อศึกษาเพื่อเอาความรู้ทางด้านจิตวิญญาณฉันบ้างไม่เช่นนั้นแล้วมันห่างเหินหรือว่ามันขาดลอยมันไม่ได้อันนี้ก็เปิดเผยหรือว่าอธิบายสู่ความจริงๆว่าพระพุทธเจ้าท่านมีนโยบายมีวิธีการมีกติกามีกุศโลบายต่างๆเพื่อที่จะให้คนมีการหมุนเวียนสืบสาวราวเรื่องได้รับผลประโยชน์โดยเฉพาะ ได้รับธรรมะได้อบรมได้รู้ได้เรียนได้กระทำสิ่งที่ดีให้แก่ชีวิตประเสริฐทำเอาไว้วางแบบแผนวางรูปเรื่องรูปร่างประเพณีจารีตเอาไว้อย่างดีส่วนใครจะมาพบพระมากกว่าเดิม 4 หนไม่เสียนี่ไม่ขาดทุนมีแต่ใครรู้แล้วมันไม่มีปัญหาอะไรก็เราก็จะได้มาโอภาฟ้าใสได้ศึกษาจะได้พากเพียรจะได้กระทำสูงขึ้นนั้นก็อยู่ที่ศรัทธาอยู่ที่จิตใจของแต่ละคนแต่ละคู่ผู้ใดที่จะเห็นว่าเราควรจะไปให้มากหรือมีจิตใจที่มันอยากมามันก็มาเองมันก็เพิ่มเองผู้ใดเห็นว่าคนวิริยะอุตสาหะควรจะแม้ว่าเรามันยังไม่อยากมาแต่เราก็ควร สมัครเขาควายเขาชิดเข้าซึมซ่าขอรับถ่ายทอดแล้วเราก็จะได้จริงๆพูดได้ยิ่งมาใกล้ผู้ใดยิ่งมาอบรมผู้ใดยิ่งมาศึกษามาประพฤติอะไรเข้าแล้วยิ่งกว่าตัวเองเห็นตัวเองว่าตัวเองได้เข้าใจชัดเห็นชัดกว่าตัวเองได้แต่ละได้วางในรถได้ปล่อยกิเลสตัณหาต่างๆความทุกข์ร้อนในใจลดลงความเจริญของชีวิตดีขึ้นสุขภาพกายสุขภาพใจดีขึ้นเป็นประโยชน์แท้ประโยชน์จริงยิ่งมีบทปฏิบัติที่มีหลักฐานที่มีความเป็นผล ประพฤติไปก็ไม่เห็นผลก็วิ่งได้ผลพวกนั้นก็ยิ่งจะติดเองหรือว่าเข้าใจเองอาตมาใช้คำว่าติดนี่ก็คือติดธรรมะซึ่งอาตมาตอนนี้ก็พยายามที่จะพูดเอาภาษามาใช้นี่เพื่อยืนยันหลักทางด้านแบบฝ่ายซ้ายหรือว่าทางด้านผู้ที่เข้าใจศาสนาไม่พอแล้วเขาก็พยายามตีแตกศาสนาพยายามที่จะหาเรื่องหาราวหาเหตุหาผลอะไรมาลบล้างแล้วก็ใส่ความประโยคหนึ่งว่าศาสนาเป็นยาเสพติดอาตมาก็ต้องก็พยายามที่จะทำความเข้าใจและทำความเห็นให้ได้เหมือนกันเวลาจะมาก็รับเลยว่าใช่ศาสนา พระครูยาเสพติดเพราะเป็นยาแท้เป็นธรรมะโอสถจริงเป็นสัจธรรมถ้าผู้ใดได้ยานี้หรือได้ลิ้มรสของสัจธรรมแท้แล้วพูดผิดติดจริงๆติดธรรมะปิดศาสนาเพราะเป็นยาวิเศษทำให้เราเบาบางทำให้เราพ้นทุกข์ทำให้เราเจริญงอกงามทำให้เราเป็นสุขก็ต้องติดสักทีไม่ปิดธรรมะไม่ติดสัจธรรมและจิตศาสนาที่แท้ก็เป็นศาสนาที่แท้เป็นสัจธรรมที่จริงที่เราได้และพิษเราได้เพราะยิ่งได้ยินก็จริงได้เข้าใจศรัทธาเลื่อมใสมีสภาวะธรรมที่แท้จริงต้องติดเพราะฉะนั้นก็จะมาทำเป็นประชดประชันยัด กาวท่วมกาวปูกล่าวว่าศาสนาเป็นยาเสพติดยิ้มเลยรับใช่ศาสนาเป็นยาเสพติดพระศาสนาที่แท้ให้สัจธรรมที่แท้ใครได้ลิ้มรสสัจธรรมต้องติดคนที่ไม่ติดยศสัจธรรมโง่ตายโง่จริงๆแต่คนที่ไม่ติดรถสัจธรรม อยู่ที่คารมอยู่ที่ภาษาและอยู่ที่ของจริงด้วยเพราะฉะนั้นเราเข้าใจของจริงเรายืนยันของจริงทั้งภาษาทั้งเนื้อหาสาระแนแล้วไม่มีปัญหาอะไรนี่จะรู้เราว่าติดไม่เป็นไรหรอกปิดสัจธรรมโดยสัจธรรมที่สูงไปอีกลึกซึ้งเราก็จะรู้เองว่าเราจะติดแม้แต่นิทานพระพุทธเจ้าท่านก็ไม่สอนให้ปิดอันนี้จะมีอะไรสูงกว่าศาสนาศาสนาพระพุทธเจ้าสอนลึกซึ้งจนสุดท้ายแม้แต่นิทานก็ไม่สวยไม่ติดด้วยซ้ำไปให้รู้นิภาได้ทำให้ถูกต้องและลงตัวนิพพานจะเป็นนิทานได้แล้วก็ได้เลยได้แล้วก็ได้จริงไม่ต้องเสพไม่ต้องติดแต่เป็นสิ่งที่เป็นสิ่งที่มีจริงๆอันนี้ก็เป็นขั้นสูงเป็นขั้นที่จะต้องพิสูจน์ธรรมะ เข้าไปสู่จุดลึกซึ้งพวกนี้บางขั้นตอนที่เราพยายามปฏิบัติธรรมเนี่ยท่านให้ปล่อยให้คลายให้นายให้วางให้เลิกสิ่งนั้นสิ่งนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้หรือว่าไอ้จุดนั้นจุดนี้ที่มันไม่พาเจริญอะไรทาให้มัวเมาเมาพาให้หนักถ่วงทาให้ลำบากทั้งกายก็ลำบากทั้งใจต่างๆนานาตรงนี้ท่านชี้แนะท่านบอกแนวท่านบอกทางเดินเอาไว้แล้วเราก็เรียนรู้เข้าและเลิกละมาเพราะถ้าเราเข้าไปหาพระในวันพระเราได้ไปใกล้ชิดตามนโยบายในพระพุทธศาสนาอย่างน้อยที่สุดบอกแล้วว่ามาถวายภัตตาหารแล้วใส่บาตรประจำก็ดีอยู่ Learning ตอนนั้นเราพิสูจน์แล้วเรารู้แล้วว่าโอ้นี่เป็นพระอริยะเป็นพระที่น่านับถือเป็นสุปฏิปันโนที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบและแน่ใจว่าอย่างน้อยที่สุดทำเป็นโสดาบันน่ะชัดเจนและรู้คุณธรรมของโสดาบันวันนี้มาตรการวัดพระโสดาบันคือผู้ที่บริสุทธิ์ด้วยศีล 5 ผ่องแผ้วถึงจุดเดียวอบายมุขอะไรไม่มีและเป็นพระดีมีเราเอามาตรการวัดง่ายๆท่านไม่ยุ่งเกี่ยวการพนันไม่ได้ให้หวยให้บัตรให้เบิกสิ่งเสพติดทำเองตั้งแต่ไม่ได้มีสิ่งเสพติดอะไรดูได้ท่านไม่ติดไม่ยึดแม้แต่บาทก็ได้ ปัญญามีสั่งพร้อมที่จะชี้ให้เห็นเด่นชัดว่าเออท่านไม่ติดและอบายมุขการละเล่นมหรสพต่างๆท่านไม่ได้มีโทรทัศน์ดูไม่ได้มีวิทยุฟังเพลงอะไรเถิดเทิงอะไรก็ไม่รู้จักก็ไม่ได้ใส่ใจไม่ได้เอามาเสริมเอามาติดอะไรไม่ดีอะไรก็ยิ่งสิ่งเหล่านี้มันจะบอกเราหรอกเราจะพิจารณาออกหรอกดูได้แม้แต่เรื่องอื่นๆใดๆสี่เหลี่ยมเที่ยวกลางคืนไปเที่ยวได้สำเร็จรู้จักอยู่รู้จักงานรู้จักไปไม่ใช่อยู่ดีๆก็เอาแต่ทัวร์เอาไปเที่ยวเอาแต่ไปถ้าเกิดกลางคืนเกือบกลางวันอะไรอยู่ไม่เข้าเรื่องเป็นผู้ที่ ท่านอยู่วัดอยู่ว่าถ้าจะมีจิตมีการมีนิมนต์มีสาระสำคัญอะไรท่านก็ไปตามหน้าที่ตามบอร์ดตามควรไม่ใช่อยู่ดีๆก็หาเรื่องไปชวนเที่ยวไปจัดทัวร์นั่นทวงหนี้จัดไปไอ้โน่นไอ้นี่อะไรของเขาก็มีสัตว์แม่พาตัวเองไปจัดทัวร์จัดบ่อยๆมีพระจากตัวก็มีน้ำตานานๆมันไม่ท่านไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรือแม้แต่กลางคืนกลางๆก็รู้เวลาพักเวลาเพียรไม่ได้เป็นเด็กๆไปเที่ยวไปไม่น่าไปก็ไม่ต้องไปอะไรอย่างนี้เป็นต้นอันนี้เอาหลักของอบายมุขง่ายๆมาอธิบายประกอบให้พวกคุณฟังไม่เชื่อกลางคืนแล้วไม่ครบไม่เชื่อก็หมายความว่าท่านเองผู้ที่อยู่ร่วมท่านกำเนิด เกี่ยวข้องทุกทีกับบุคคลที่เราเห็นหน้าอันนี้เกี่ยวข้องกับบุคคลที่พาไปในทางไม่เข้าเรื่องของเราที่เราเห็นว่าคนนี้นี่พาเสื่อมพาตามแม่ที่สุดท่านเรากำลังพูดถึงพระแล้วก็จะเห็นว่าพระองค์นี้ท่านไม่ได้ไปทุกที่เกี่ยวข้องกับพระองค์พระองค์นั้นพาไปอย่างนู้นอย่างนี้ทำอย่างนู้นอย่างนี้ดีไม่ดีเราจะทำตามกันอยู่ส่งเสริมกันอยู่อะไรอย่างนี้ก็เห็นช่องเห็นส่วนที่ขาดตอนกันก็ไม่ได้ไปเกี่ยวข้องเพื่อที่พาไปในทางผิดปกติมีมิจฉาชีพอย่างนี้เป็นต้นเราก็ดูออกงานดูพระว่าเออเราวัดกันง่ายๆก็จะเห็นท่านไม่เกลียดไม่คลานด้วยในที่สุดอบายมุขข้อสำคัญ เพียงผู้จัดการรู้จักงานแม้แต่อยู่ในวัดตั้งแต่ทำงานในวัดส่วนนั้นส่วนนี้หรือว่างานนอกงานที่จะเผยแพร่งานที่จะเพี้ยนให้แก่ตนเราจะต้องเข้าใจถึงแม้แต่งานเพลงให้แก่ตนเพราะบางองค์ท่านอาจจะไม่ขยันทำงานนอกแต่ท่านมีงานในงานเพียรให้แก่ตนท่านพยายามอบรมตนท่านพยายามที่จะใส่ในการบำเพ็ญถ้าจะรู้ว่าถ้าพระบำเพ็ญกับพระขี้เกียจมันเป็นยังไงมันมีนัยยะใช้ปัญญาสักเล็กน้อยแล้วก็จะพอรู้ได้บางทีมันเป็นๆกันอยู่เหมือนกันแหละดูในระยะไกลๆครับผมก็ไม่รู้ชัดรู้แจ้งในธรรมะพระขี้เกียจได้เป็นพุทธคุณครูกินแล้วก็หลับแล้วก็นอนแล้วก็ไม่จริงๆก็ไม่เคยไปเจออะไรดีก็แล้วแต่ว่าเขาบอกจะหลับจะนอนไม่ได้ไปตามเรื่องตามหลักของตัวเองไป บำเพ็ญจริงไม่ได้ศึกษาจริงไม่ได้พยายามพากเพียรที่จะเจริญธรรมบำเพ็ญพรต ทำไมแม้แต่จัดการอยู่การใช้เครื่องใช้เครื่องฉันเครื่องอุปโภคบริโภคต่างๆข้อที่ 6 ศีลข้อที่ 6 มกราคมเครื่องทรงด้วยสีด้วยดอกไม้ได้ด้วยของหอมด้วยอะไรก็ได้เราก็ดูแล้วก็น่าเคารพนับถือดีแล้วไม่ได้ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยรูปรถที่เสียงสัมผัสอะไรมากมายแม้แต่ข้อที่จะกินปลาอะไรไปจนกระทั่งถึงที่นั่งที่นอนที่สูงที่พื้นที่เนียนที่อะไรต่างๆนานาที่ใหญ่ที่โตและมากมายเราก็เข้าใจแล้วมันก็พอวัดด้วยปัญญาสามัญสามัญมีพอได้ผู้ใดถ้าได้ถวายอาหารแก่พระอริยสัจที่ มีอานิสงส์สูงยิ่งกว่าธรรมที่จะทานหรือใส่บาตรเป็นประจำธรรมดาซึ่งเราก็ไม่รู้แน่พระเซียงเซียนท้ายๆไปงั้นเองถ้าได้รู้ชัดรู้แจ้งนี้มันชัดเจนว่าเราทำถูกพระและรักษาพระไว้เลี้ยงพระที่สืบศาสนาไว้จริงพระโสดาท่านจะสอนศาสนาหรือว่ามีคุณธรรมมีคุณต้องสืบสานศาสนาเท่ากับคุณของพระโสดาพระสกิทาที่สูงขึ้นถ้าได้ถวายภัตตาหารแก่พระสังฆทาน 1 ครั้งมีอานิสงส์สูงสูงยิ่งกว่าถวายภัตตาหารแก่พระโสดา 100 ครั้งนี่เป็นสูตรหรือว่าเป็นเชิงที่ท่านพูดถึงอานิสงส์ตรัสพระพุทธศาสนา เพิ่งถึงบุญถ้าจะบอกว่ากูจะมีปริมาณของบุญหรือมีจะฆ่ามีราคาของบุญมันมากกว่ากันเป็นเชิงอย่างนี้แหละเราลองฟังดูทำความเข้าใจดูอาทิตย์ที่เป็นเหตุนั้นก็เพราะว่ายิ่งพระอริยชั้นสูงท่านก็มีคุณธรรมที่แท้จริงทั้งกายกรรมคนดีวจีกรรมก็ดีมโนกรรมก็ดีมันสูงขึ้นแล้วมันก็จะเป็นของจริงลงตัวเป็นตัวอย่างให้แก่เราได้รับไปสัมผัสได้ใกล้คิดได้ถ่ายทอดการวิ่งไปทำบุญกับพระเข้าใกล้ข้อคิดพระก็มากขึ้นไม่ได้เป็นพระอริยะมากขึ้นพระอริยะที่มีคุณธรรมสูงอย่างนี้ด้วยเราก็จะได้รับถ่ายทอดคุณธรรมสูงขึ้นไปอีกจริงๆมีเนื้อหาสาระยืนยัน น้อยที่สุดเราเองเราไม่รู้ชัดไม่รู้แจ้งก็ไม่เป็นไรสิ่งที่มีจริงกับพระของพระองค์นั้นท่านจะมันจะเป็นเหมือนรังสีเหมือนรัศมีเหมือนพลังงานเหมือนจิตวิญญาณเหมือนอะไรก็แล้วแต่มันไม่ใช่เหมือนแล้วมันเป็นของจริงเลยแหละมันออกมากระจายเผื่อแผ่สาดแทรกเข้าไปสู่เราจริงๆเราไม่มีรายละเอียดในตาที่เราสามารถจะจับได้เพราะว่าเป็นความละเอียดลึกซึ้งความสุขคุ้มกันนี่เพราะฉะนั้นเราก็จะได้รู้จะได้เชิงอย่างหยาบแต่ของละเอียดพวกนี้อาตมาพูดสู่ฟังเนี่ยมันมีจริงๆเพราะมันจะได้ได้จริงๆนานวันเข้าก็จะครอบคลุม ในเนื้อในตัวถ้าเราแน่ใจว่าคุณธรรมหรือว่าธรรมะของพระอริยะนั้นมีประโยชน์จริงคุณก็มาเอามันก็จะซึมซาบจะไหลเวียนจะเข้ามาหาตัวเราได้เพราะการที่จะเข้ามาใกล้การที่จะเข้ามาเสมออย่างน้อยได้สัมผัสแต่กายจะทำมันก็เป็นและเราสัมผัสทางตาเราได้ยินก็ทำเพื่อเราได้สัมผัสทางจมูกทางลิ้นทางกายสัมผัสหรือทาง AIA เบิกทางอะไรก็แล้วแต่มันจะมีแล้วมันมีทางจิตวิญญาณเนี่ยเป็นเรื่องที่อาตมาก็พูดพูดไปก็ขาดๆอยู่ทางจิตวิญญาณมันมีสิ่งที่ละเอียดลึกซึ้งที่พูดเป็นภาษาปากไม่หมดมันมีจริงๆเพราะการที่ได้ตกใจคิดก็ได้ถวายอาหารเข้าได้ทำกับพระอริยะชั้นสูงขึ้นสูงคือพระพุทธเจ้า เป็นขั้นๆคันๆไว้มาถวายแก่พระอนาคามี 1 ครั้งเป็นพระอริยะสูงขึ้นไปอีกจะมีอานิสงส์สูงก็ถวายแก่พระสกิทาคามี 100 ครั้งยิ่งได้ถวายแก่พระอรหันต์ 1 ครั้งถวายอาหารแก่พระอรหันต์ 1 ครั้งยิ่งมีอานิสงส์สูงสูงเท่ากับถวายอาหารแก่พระอนาคามีร้อยครั้งที่มันเป็นจำนวนที่สูงเป็นชั้นๆๆต่อขึ้นไปต่อขึ้นไปเป็นระดับสูงขึ้นไปยิ่งกว่านั้นพระปัจเจกพุทธะคำว่าปัจเจกพุทธเจ้าเราก็จะต้องเรียนรู้อย่างละเอียดจริงๆด้วยเพราะว่ามีผู้อธิบายคำว่าปัจเจกพุทธะเอาไว้ว่าพระปัจเจ รูปภาพนี้เป็นผู้ที่ได้รู้เองนั่นอย่างหนึ่งอีกอย่างหนึ่งว่าพระปัจเจกพุทธะนี่ไม่สอนคนพอตีความกันว่าเองเป็นเจ้าของตนเองอยู่ในตัวเองแม้แต่จะเอาออกให้แก่ผู้อื่นก็ไม่ได้เอามันก็เป็นการเน้นไปในเรื่องคำว่าตัวเองคนเดียวเป็นของตัวเองคนเดียวอะไรเนี่ยสุดท้ายก็อธิบายกันว่าพระปัจเจกพระพุทธเจ้าของตัวเองสอนผู้อื่นไม่ได้บอกคนอื่นไม่ได้หรอกแล้วก็เป็นเหมือนจำกัดความลงไปว่าพระปัจเจกพุทธะคือผู้ที่รู้ได้เองของตนเองบอกใครก็ไม่ออกพูดก็ไม่ถูกแต่ลักษณะอย่างนี้ก็เป็นความหมายของปัจเจกบุคคล นางเอกสว่างคนเดียวถ้าจะไปเอาภาษาและปัจจัยการแปลว่าสว่างคนเดียวมันรู้แจ้งคนเดียวก็ได้จะแปลเอาภาษาแล้วก็อย่างนั้นก็ได้แต่ไม่ได้หมายความว่าปัจเจกมีแคบๆตื่นๆอยู่แค่นั้นความจริงแล้วคำว่าปัจจัยการเนี่ยมันหมายถึงตรัสรู้คิดถึงจิตเองจริงๆถ้าเป็นปัจจัยจึงเกิดอัตตาในตนเองแท้ๆเลยปฏิบัติเห็นได้รู้ได้เข้าใจได้และแม้จะเป็นเอาคำว่าหนึ่งคำว่าเองคำว่าเดียวมาอธิบายขยายความอีกก็เหมือนกับเป็นของรู้เองรู้คนเดียว คนอื่นรู้ได้ด้วยก็ได้ถ้าคนนั้นมีภาษามีปฏิภาณพอจะขี้ขยายให้คนอื่นเข้าใจด้วยพอรู้แจ้งด้วยจะได้สื่อความหมายทางกายสู่ความหมายทางวจีภาษาก็จะพอรู้ได้จริงๆจะบอกว่าปัจเจกพุทธะไม่สอนคนพูดออกให้คนอื่นรู้ด้วยไม่ได้อาจจะว่าปัจเจกพุทธเจ้าหรือว่าปัจเจกที่ได้โดยตนเองด้วยแล้วก็สามารถขยายความให้ผู้อื่นรู้ได้ด้วยก็ได้หรือจะขยายความจัดเจนกับพุทธะไปทุกท่านด้วยว่าไม่ต้องได้ฟังธรรมพระพุทธเจ้าหรอก ซื้อเองได้เองเลยอันนั้นก็จะเป็นมหาโพธิสัตว์เป็นมหาบุรุษสัตว์วิ่งมหาโพธิสัตว์ใหญ่ยิ่งไม่มีเชื้อของพระพุทธเจ้ามากเลยแต่ท่านก็สามารถรู้ได้ว่าต่างกันกับของคนอื่นไม่มีของคนอื่นนี้ไม่เหมือนที่แปลกไปอีกมึงเป็นปัจเจกพุทธะยิ่งใหญ่ยิ่งสูงยิ่งมาหาโพธิสัตว์ใหญ่ก็ยิ่งจะมีแนวของตัวเองมีความเด่นชัดของตัวเองแตกต่างของผู้อื่นๆมันเหมือนกันแต่ไม่เข้าถึงสัจธรรมแม้สิ่งนี้จะต่างยังไงก็ไม่มีปัญหาถ้าเข้าถึงสัจธรรมและพระพุทธเจ้าก็สามารถจะนำศาสนานี้ออกเผยแพร่โดยชัดกระจาย เห็นได้คนเห็นตามแม้ว่าจะขัดดูมันขัดหูขัดตาดูมันขวางๆดีๆดูมันไม่เหมือนเขาเลยดูมันเหมือนคนอีกประเภทนึงทวนกระแสต่างหากกลับกันยังไงยังไงคนก็จะไปสู่ใต้คนก็จะเข้ามารู้ได้คนก็จะมาเอาได้นะทำไม่ต้องไปพิสูจน์ถึงไปสมัครพระพุทธเจ้าที่สุดของที่อโศกเนี่ยใครเข้ามานั่งในที่นี้ก็เป็นเพื่อที่จะปฏิบัติธรรมของอโศกนี่ไปมากแล้วมันต่างกันของคนทั้งโลกเขาจนเขาว่าบ้าแม้แต่แค่อโศกนึงเขาบอกว่าบ้ามันทวนกระแสมันไม่เหมือนเขามันไม่หลงโลกมันยังโลกเขาหลงโลกก็งมงายโรคเขาหลงอย่างที่โลกก็เป็นเรา เป็นคนขับย้อนแย้งเรากลับคัดค้านเขาก็ว่าเรานี่เอ๊ะทำไมไม่เหมือนมนุษย์ป้านาคนอื่นก็มนุษย์เมาๆอย่างนั้นน่ะเป็นเหมือนเขาคงไปยังไงมันหนักมันยุ่งแล้วเราก็เดินรถเร็วๆออกมาเนี่ยจนเลิกออกมาอย่างมากจนเห็นเด่นชัดมันก็จะต่างกันคนละอย่างกันเหมือนกับสีคนละสีเลยขาวๆเราดำอะไรเนี่ยมันจะเป็นอย่างนี้จริงๆไม่ต้องไปเอาถึงพระพุทธเจ้าเอาแต่อโศกเนี่ยถ้าคุณเห็นได้คุณรับรถของธรรมะคุณเข้าใจจริงก็ธรรมะนี้มันทำให้เราปลดปล่อยธรรมะนี้ทำให้เราว่างเบาธรรมะนี้ทำให้เราอิสระเสรีขึ้นมาง่ายดีขึ้นมาคุณทำได้จริงอันนี้มันก็จะเป็นสิ่งที่ยืนยันเป็นตัวอย่างไว้ขั้นต้นๆแล้วไม่ต้องต้นที่จริงมันก็ไม่ควรหรอกมัน ก็หลายๆชั้นหลายๆตอนมันก็ไม่ต้นทีเดียวมันก็ลึกซึ้งขึ้นคุณจะเห็นไม่ชัดเลยว่ามันมันเป็นทวนกระแสของธรรมะสวนกระแสของชาวโลกเขาจนคุณจะได้รับคำโต้แย้งทวนโต้ตอบกลับกันอะไรนี่จะเห็นอยู่นี่เป็นเรื่องจริงนะถ้าใครที่สุดแล้วก็จะเห็นแล้วก็จะไม่สงสัยจนสุดท้ายเราเข้าใจดีเราปล่อยวางแล้วก็เป็นไปตามสบายคือคนมีนางก็ดีของเรามันก็จะเป็นตัวอย่างเป็นหลักเป็นหลักมั่นที่จะยืนยันสัจธรรมวันนี้ไปได้พยายามจะดึงเอาคนกลับมาสู่ทิศทางที่ง่ายที่เป็นไปได้ดีทางนี้ปลดปล่อยจิต แม้แต่ทางบ้านไม่ต้องเอาอะไรมากเดี๋ยวนี้เสพติดที่อาตมาพยายามที่จะชี้บอกชี้แนะตั้งแต่หลักต้นกลางปลายว่าให้พิจารณาดูนะอบายมุขหรือศีล 5 เบื้องต้นศีล 8 เรื่องต่อมาถูกแล้วปิดเสียงสัมผัสรากและก็ตามเราไม่ใยดีในลาภในยศลงมานี่เขาก็หาว่าบ้าอ้าวทำไมเราไม่ใยดีไม่ได้ไปแย่งราบอย่างเดียวกับคุณบายให้หากปล่อยให้คุณด้วยซ้ำไปหาว่าบ้าเออมันไม่เหมือนคนโลกเขาจริงแหละพิจารณาสอนดีๆนะคนโลกเขาตกทุกข์คนโลกเค้าแต่งแย่งกันเขาจะรีบคว้าเอาคว้าเอาแต่เรากลับไม่แย่งไม่คว้าเขาหาว่าบ้าไปแล้วมีสติเสียหรือใช่ ยังขี้เมาเหล้าเมายศเมาอะไรอย่างโล่งๆมันเสียแล้วล่ะเราไม่เอาแล้วล่ะอย่างนั้นล่ะเราทิ้งแล้วเสียหรือทิ้งเนี่ยไม่เอาแล้วภาษาบาลีท่านเรียกว่าป่าหายะทำให้ฉิบหายไปทำให้เสียไปทำให้ไม่มีไม่เอาแล้วไอ้แบบนั้นอารมณ์อย่างนั้นจิตกิเลสอยากได้อย่างหวงแหนยังยื้อฉุดกระชากอย่างนั้นไม่เอาแต่เราก็ไม่ใช่ว่าเป็นคนไม่สร้างสรรค์แม้เราจะสร้างสรรค์ก็สร้างได้สร้างสรรค์ได้แต่เราไม่โลภโมโทสันในสิ่งแรกเปลี่ยนไม่หลงลาภไม่หลงของมาล่อเป็นอามิสแรกเปลี่ยนไม่ว่าจะแลกเปลี่ยนด้วยวัตถุแรกเปลี่ยนด้วยยศศักดิ์ตราตั้งสิ่งที่ชื่อยกยอปอปั้นสรรเสริญจะแลกเปลี่ยน เหล่านั้นเราก็จะรู้เท่าทันเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นจริงมันจะปลดปล่อยมันจะไม่ยินดีมันยังไม่เห็นจะแยกกระหือรือมันเหมือนอารมณ์โลกๆอย่างที่เราเคยเป็นมนุษย์ละจางคลายเบามันได้จริงๆให้คุณพิสูจน์นะเพราะฉะนั้นชาวโลกเขาบอกว่าเฮ้ยนี่ทำไมล่ะของคนแย่งจะตายเขาแย่งกันแล้วเราไม่แย่งมันเป็นยังไงมันเป็นอย่างนี้มันเป็นอย่างง่ายๆสบายๆนี่แหละคุณจะรู้ว่าคุณเป็นปัจจัตตังคุณจะรู้คุณเองคุณสบายคุณเบาคุณว่างนะมีที่เป็นต้นเราไม่ได้วุ่นวายนะใบนี้เราก็ไม่ต้องไปเปลืองเราก็ไม่ต้องไปเสียเงินเสียทองแล้วก็ว่างมาเรารู้มันหลอกเป็นรถเป็นชาติเป็นโลกียะรถเราเลิกมาได้มันก็ยืนยันคำกล่าวคำอธิบายซ้ำๆนี่แหละหรือแม้แต่ หลงลาภหลวงพ่อไม่หลงรูปรถติดเสียงสัมผัสแล้วจนกระทั่งเราไม่ต้องสวยต้องงามไม่ต้องลงสวยลงสีไม่ต้องลงรถอร่อยไม่ต้องหลงเสียงเพราะเสียงเพลงไม่ต้องร้องสัมผัสเสียดสีอะไรต่างๆนานาเย็นร้อนอ่อนแข็งยิ่งเรียนอะไรต่างๆและเราก็สบายดีแม้แต่ยกตัวอย่างง่ายๆว่าเราต้องนั่งที่นุ่มและต้องนอนฟูกนอนหมอนพอมันหมดสัมผัสพอมันวางมันปล่อยได้แล้วก็ไม่ต้องนอนสู้นอนหมอนอ่อนอะไรหรือนอนกันบ้านแข็งนอนหินแข็งหมอนไม่ต้องมีหัวพาดลงไปก็ซื้อแล้วก็หลับดีสบายได้มันก็เหมือนกันนั่นแหละมันไม่เห็นจะจำเป็นในวันนั้นก็พวกเรานี่แหละยังเป็นฆราวาสแต่ก่อน เนี่ยจะต้องไอ้ผ้าปูที่นอนกับพื้นหมอนี้ก็ต้องเอาออกมาซักกันเมื่อยแสนด้วยบิดก็ไม่ไหวต้องชวนกันมาก็มาชวนกันบิดช่วยกันเลยเดี๋ยวนี้เลิกหมดเลยมีเสียงมีเสียงผืนนึงก็นอนมันก็จะมานั่งซักผ้าปูที่นอนอะไรให้มันยุ่งยากเลยแล้วก็หลับสบายมันก็เบาง่ายดีสบายมากเออไม่ต้องมันคือเครื่องเลอะเทอะมากมายที่จะกินกินที่แบบกินเปลืองของครอบครัวเปลืองแรงก็เปลืองมันไม่ใช่เปลืองก็ต้องมานั่งซักนะผงซักฟอกกรอบเปลืองน้ำก็เปลืองเวลากรอบเปลืองเลือดก็แตกมันจะเสียทุกอย่างเลยคุณเปลืองอะไรคุณลองคิดดูสิรายละเอียดมันมีอีกตั้งเยอะตั้งแยะถ้าเราตัดไปปุ๊บ ก็แค่จะนอนกับเกมธาตุกายลงไปที่ไหนสักที่นึงเหมาะสมพอสมเหมาะสมควรจะเป็นที่แขนเป็นที่กันได้เป็นที่พื้นหินพื้นดินอะไรก็ได้พระพุทธเจ้านอนอยู่บนมันจะถอนนอนอยู่บนที่สูงสุดพระพุทธเจ้าแต่ก็ได้รับการกระทบต้องล้มขนาดไหนท่านจะมีจริงถ้าเกิดลดตัวลงมานอนกับพื้นดินพื้นหญ้าพื้นทรายเหมือนกับพวกเราไม่ใช่พวกเราและพวกกลุ่มไหนไม่เคยนอนก็ไม่ใช่พวกคุณน่ะคุณไม่เคยนอนพักบ้างสินะไอ้พวกเรานี่จะหักจริงนะหลายคนหัดนอนกินนอนย่านอนทรายนอนอะไรกันจริงๆอ่ะมีที่ปูที่นอนถ้าไม่จริงๆน้องก็พื้นดินและพื้นหญ้าจริงๆมันก็นอนได้มันไม่แปลกอะไรหรอกตรงนั้นน่ะเราก็ไม่ต้องถึงขนาดทุเรศทุรัง คนจะถูกจะว่าก็มีที่รองที่ตัวเล็กๆน้อยๆก็นอนได้แล้วมันก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไรนี่เป็นต้นถ้าใครมาฝึกนิสัยฝึกกินอย่างนี้นะแล้วก็จะเห็นเราก็จะเข้าใจเราก็จะรับสัมผัสแล้วก็จะรู้ว่าเราปล่อยเราวางสัมผัสอย่างนี้ได้แล้วมันเกิดการง่ายยังไงเบายังไงสบายยังไงไม่ต้องเป็นภาระอะไรปล้นภาระไปเท่าไหร่ถึงยกตัวอย่างให้ฟังแล้วจะพูดได้แต่พยายามพากเพียรปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าได้ศีลเป็นหลักปฏิบัติจริงสุดจริงๆนะไม่ใช่นั่งเป็นศิลปะปรามาสมัวแต่ท่องมายังภันเตไปเธอก็วันพระหล่อศีล 8 เข้าให้เลยแต่สาวไปวัดก็หอบหมอนไปด้วยหอบผ้านวมไปด้วยไปถึงก็ผูกพันรวมไปถึงก็มีบอลเสร็จ โดนครอบวัดกำแพงอยู่อุโบสถไม่ได้เรื่องเลยอย่างนี้มีเยอะแยะนะถ้าบอกว่าเราเข้าใจสารอะไรเราต้องการละหน่ายคลายปลดปล่อยสัมผัสปลดปล่อยทั้งตาหูจมูกลิ้นกายขึ้นไปอีกเราจะเป็นพระสกิทาคามีขึ้นจริงๆเราจะลดละปลดปล่อยรูปรถเป็นเสียงสัมผัสละลาบละยศเออมันจะละเอียดละออขึ้นมาสุดท้ายกามราคะจะหมดเป็นพระอนาคามีไม่ติดรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสไม่ติดลาภยศอาจจะมีเหลือสุขสรรเสริญซึ่งมันเกี่ยวโยงกับมานะเราก็จะมาลดละอัตรามีเนี่ยเชิงของจิตในตัว อัตราต่างๆยังมีการยึดการถือและมีการหลงในเรื่องของจิตวิญญาณที่ละเอียดเรื่องโอปปาติกะก็ได้เรียกว่าวิญญาณก็ได้เรียกว่าสิ่งที่สุดคุ้มประณีตมันมีโอ้โหมันสั้นมันลึกซึ้งมันมีตัวสำคัญอีกมากเราก็จะมาเรียนรู้ชั้นลึกมันก็จะสูงขึ้นหลักการปฏิบัติกรรมฐานก็จะมากขึ้นเราจะเพี้ยนจริงได้เราก็จะลดละกิเลสนั้นได้จริงจนกระทั่งเราจะสบายจะอยู่ที่ไหนก็ได้จะอยู่กับหมู่จับกลุ่มอยู่กับหมู่กับกลุ่มทำงานดำรงศาสนาเป็นปึกแผ่นเป็นกองทัพธรรมเป็นจำนวนโทรทัศน์ที่จะมีพระอริยะมีพระโสดา ทานาคาอยู่ด้วยกันเนี่ยช่วยกันสืบสานช่วยกันเลี้ยงดูช่วยกันเข็นกงล้อแห่งธรรมจักรดำเนินไปได้มันจะเป็นจริงเราก็ได้ของจริงและเราก็ได้สืบศาสนาจริงเราก็ได้เกื้อกูลมนุษย์จะช่วยเหลือตัวปลายมนุษย์มีอาชีพเป็นแสนประเสริฐจริงแต่สิ่งเหล่านี้ให้มาพิสูจน์ผู้ใดมาได้อบรมได้เป็นจริงก็จะค่อยๆคลี่คลายและคอยกันเถอะค่อยๆมีมรรคมีผลศาสนาพระพุทธเจ้าอาตมาขอยืนยันว่ามีมรรคมีผลคำกล่าวต่างๆที่อาตมาพูดมานี่เป็นหลักแม้แต่ชื่อพระอริยะต่างๆอาตมาไม่ได้กล่าวเองพระพุทธเจ้าตรัสไว้แล้วและก็ให้มีของจริงมาแล้วแม้เดี๋ยวนี้ก็ยังมีของจริง ถ้าแม้แต่คุณเองคุณก็ยืนยันได้ว่าคุณปฏิบัติดีปฏิบัติชอบคุณพยายามปฏิบัติอย่างจริงจังของคุณปฏิบัติดีปฏิบัติชอบเข้าแรงของคุณได้ก็คนอย่างคุณยังปฏิบัติดีปฏิบัติชอบได้คนอื่นเขาก็ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบได้เหมือนกันอย่าไปดูถูกคนอื่นเขาปลาที่มีคนปฏิบัติดีปฏิบัติชอบอยู่จะมีพระอรหันต์นั่นแหละท่านว่าพระอรหันต์เนี่ยไม่ใช่ว่าพระโสดาเท่านั้นนะเพราะถ้าคุณปฏิบัติดีปฏิบัติชอบได้คนอื่นเขาก็ต้องปฏิบัติได้คนอื่นเขาจะมีวิริยะอุตสาหะได้จริงๆสอดส่องดูพระอรหันต์มันจะมีอยู่จริงตราบที่ยังมีผู้ปฏิบัติอย่างตั้งอกตั้งใจอย่างพากเพียรแล้วก็สัมมาอริยมรรคมีองค์สัมมารามองค์ 8 อยู่จริงมีตั้งแต่สมัยที่เข้าใจถูกทางเข้าใจคิดที่ถูก แล้วก็นำมาปฏิบัติในสัมมาวายามะสัมมาสติปฏิบัพสติปัฏฐานวิปัสสนาอะไรทุกเรื่องจริงๆมันจะมีมันจะเกิดจะยืนยันอาตมาขอยืนยันว่าพระอริยะยังมีอยู่ศาสนาพุทธยังมีอยู่ถ้าพระอริยไม่มีนั่นคือศาสนาพุทธไม่มีแล้วก็มีบุคคลที่สืบศาสนาหรือว่ารับมารับผลไม่ได้เมื่อมาขนของศาสนาไม่มีก็คือผลพุทธศาสนาไม่มีแล้วจะไปเรียกว่าศาสนานั้นมียังไงศาสนาก็คือไม่ได้พาไอ้คนได้รับผลถ้าไม่มีผลก็เหมือนต้นไม้ต้นไม้ต้นนี้มันเป็นต้นไม้ไม่มีบ้างไหมเล่ามันมีประโยชน์หน่อยนึงเหมือนกันนะมันไม่มีผลให้เด็กกินเลยแล้วก็จะสืบต่อไปได้ไหมต้นไม้นี้ไม่มีผลแล้วก็สื่อไม่ได้ไม่มีผลไม่มีเมล็ดสืบสาวต่อไป ใครร่วมกันได้จะเริ่มแค่ต้นไม้ตอนนี้ยิงได้โค่นต้นเมื่อไหร่ก็จบกันก็เท่านั้นเองนะจะให้ร่วมนิดหน่อยให้เริ่มมีความหมายของว่าคงจะมีศีลมีธรรมมีเปลือกอะไรขอให้บ้างนะครับตัวก็ได้บ้างหรอกแต่ถ้าพูดเป็นพระอริยะแล้วไม่ใช่ให้ไปแค่ร่มนะให้มันจะให้ไปแค่เปลือกนะให้เนื้อด้วยให้มันเล็กด้วยให้สิ่งที่สืบทอดอย่างรากที่จะปลูก