สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8_สำรวมอินทรีย์) ตอน อินทรีย์สังวรที่เป็นอริยะ.docx

นทรีย์ทั้งหลาย.

พ่อครูว่าอย่างอาตมาถูกปลุกปล้ำ เสร็จเรื่องแล้วทำไมอาตมาเฉยๆ มันหลั่งก็เฉยๆไม่มีรสชาติอะไร พูดด้วยหลักวิชาไม่ได้โกหกเป็นเรื่องจริง อาตมาก็มารู้ชัดเจนว่า ตอนนั้นอาตมายังไม่ได้ปฏิบัติธรรม ยังเป็นลิงลมอมข้าวพอง อยู่ในโลกีย์ แต่มาถึงขั้นนั้นแล้วเราก็งงสงสัยว่า เรากลายเป็นคนกามตายด้านหรือเปล่า เป็นอย่างนั้นเลย นี่ก็อธิบายให้ละเอียดละออ จริงๆเรื่องนี้ไม่ต้องไปลอง ทุกคนไม่จำเป็นต้องไปลอง มันหยาบ ลองแล้วมันไม่ดี ถ้ายิ่งเราติดมากแล้วไปใหญ่เลย เป็นสิ่งไม่สมควร มีอินทรีย์ของมนะ แล้วก็มีอารมณ์เรียกว่าธรรมารมย์ ไม่เรียกว่าธัมมินทรีย์ ก็เรียกว่าธรรมารมณ์ เป็นอารมณ์ที่ทรงอยู่เกิดจากชีวะของจิตยังมีพลังงานของสัตว์ อาการนั้นๆเป็นสัตว์โอปปาติกะ คือสัตว์ภายใน อาการภายในเป็นมนะ คือส่วนในที่ไม่สำรวมแล้วเกิดอกุศลกรรมลามก ครอบงำ ชี้ลงไปว่าผู้ที่ทำอย่างนั้นได้ชื่อว่า รักษามนินทรีย์ สังวรอินทรีย์อันเป็นอาริยะ ผู้ไม่ติดในนิมิตในอนุพยัญชนะแล้ว ไม่ติดในสิ่งที่เป็นอาการของรูปแล้ว ตั้งแต่กาม ที่ถูกกำหนดรู้ จนกระทบภายนอกอย่างไรก็ไม่เกิด แต่มีระริกระรี้อยู่ภายในเป็นรูปราคะ อรูปราคะ พอหมดรูปราคะก็เหลือแต่อรูปราคะ ก็มีแต่ชีวิตินทรีย์ที่ทรงในตัวเราเรียกว่าธัมมารมณ์ เป็นชีวิตของโอปปาติกะตัวปลายตัวภายในสุด มโนเป็นตัวในสุด วิญญาณก็ประกอบกับภายนอก เป็นอาการของจิต แล้วก็ผ่านไป เมื่อปฏิบัติก็มารวมที่จิตปรุงแต่งในจิตก็ทำกายสังขาร เกิดวิญญาณ พอเริ่มเข้ามาข้างในก็จิต สังขารในจิต โดยโยงจากภายนอก รวมทั้งหมดก็คือจิต ปฏิบัติหยาบให้หมด จนเหลือแต่จิตภายในคือมโน เหลือแต่ธรรมะ จะเรียกว่าอารมณ์นิพพานหรืออุเบกขารมณ์ เป็นอารมณ์นิพพาน ไม่มีชีวิตินทรีย์ของสัตว์โอปปาติกะตัวนั้น เช่นตัวติดเนื้อสัตว์ หรือตัวติดมะละกอ หรือส้มตำที่เคยติด ชีวิตนี้หากไม่ได้กินตำส้มก็แห้งเหี่ยว 590104_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สามัญผลสูตร ตอน ๔