สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน เราปฏิบัติลืมตามีกายสังขาร ปฏิบัติหลับตาไม่มีกายสังขาร.docx
เนื้อหาในไฟล์
เราปฏิบัติลืมตามีกายสังขาร ปฏิบัติหลับตาไม่มีกายสังขาร อาตมาไม่ได้ตีทิ้งนั่งหลับตาสมาธินะ แต่ทำต้อง รู้ประโยชน์ ซึ่ง๔ อย่างนี้ คือได้ พักจิต ได้ศึกษาจิตในภวังค์ ได้เตวิชโช เตวิชโช เหมือนเราทำการงานค้าขาย เราต้องลงบัญชี ว่าได้จริงหรือไม่ แล้วตกหล่นอย่างไรบ้าง การระลึกชาติก็ไม่ต้องไปถึงกับระลึกถึงชาติก่อนว่าเราเกิดเป็นอะไร? อันเป็นนิมิตเพ้อฝัน เราไม่ต้องไปกังวล เราเข้าใจดี เราแค่ระลึกไปเมื่อวานนี้ว่าเรามีพฤติกรรมอย่างไร มีกระทบสัมผัสเรื่องราวอะไรเกิดขึ้น มีเหตุ นิทาน สมุทัย ปัจจัย อย่างไร มีการวิจัย กาย เวทนา จิต ธรรม ของจริงในเรา ไม่ใช่เพ้อพกในอดีตกับอนาคต ไม่ต้องถึงกับชาติที่แล้วแต่เอาชาตินี้แหละว่า เราได้ลดละกายวาจาใจหรือไม่ เราจับสักกายทิฏฐิ ได้จริงหรือไม่ นั่นต่างหาก เราจะต้องเข้าใจสภาวะปฏิบัตินั่งหลับตาเตวิชโชดังว่าด้วย ขณะนั่งหลับตามีแต่ธรรมารมณ์ ขยายมาเป็น มนายตนะกับธรรมายตนะ มีสะพานเชื่อมต่อภายในของเราเอง เมื่อมันทำงานร่วมกันเข้ามี ปฏิ เคลื่อนไหวสัมพันธ์ มนะ คือธาตุรู้ สัมพันธ์กันเกิด ผล เป็นตัวที่สาม ฆ เกิดธาตุรู้ เป็นจิตสังขาร วจีสังขา ร แต่ถ้ามันเกิดแต่ข้างใน*เราไม่เรียกกายสังขาร แต่ถ้าต่อ เนื่องกับภายนอกรวมทั้งในด้วยเรียกว่า กายสังขาร คำว่ากาย ต้องมีนอกและใน ถ้าเราปฏิบัติ ลืมตาเราก็มีกายสังขาร ถ้าเราปฏิบัติ หลับตา ก็ไม่มี กายสังขาร มันเป็นจิตที่เป็นองค์รวม จิตสังขาร แล้วก็วิเคราะห์วิจัยสามารถเรียนรู้วิตก และวิจาร วิตก คือจิตเร่ิมดำริ มันจะปรุงสังขาร วิเคราะห์วิจัย มีอาการเรียกว่าจาร ถ้าเราสามารถทำ ตัวเหตุคือสมุทัยลดลงได้ พฤติกรรมจิตที่เรียกว่า จาระ เป็นวิสังขาร สังกัปปะ ทำให้เป็นวิสังขาร แม้ชั่วคราวเรียกว่าตทังคปหานก็เร่ิมรู้จนทำได้แข็งแรงเร
อ่านต่อ
ียกว่าสมุจเฉทปหาน เรามีดาบอาญาสิทธิ์แล้ว ตทังคะก็ได้ครั้งคราว จนแข็งแรงขึ้น ทำให้ปฏิปัสสัทธิปหาน ให้มีความแข็งแรงเพิ่มเติมขึ้น ทำทวนไปทวนมา จนแข็งแรงขึ้นเป็นนิสรณปหาน นี่คือการปฏิบัติแบบพระพุทธเจ้าในขณะมี ธรรมารมย์ที่มีอายตนะสองภายใน ถ้าทำภายนอกหมดแล้วก็เหลือแต่ อสัญญีสัตตายตนะกับเนวสัญญานาสัญญายตนะ
590106_พุทธศาสนาตามภูมิ สามัญผลสูตร ตอน ๕