สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล_โสดาบัน) ตอน โสดาบันเป็นผู้ที่มีเอกราชทั่วทั้งแผ่นดิน.docx

โสดาบันเป็นผู้ที่มีเอกราชทั่วทั้งแผ่นดิน ผู้ที่เป็นโสดาบันเป็นผู้ที่เป็นเอกราชทั่วทั่งแผ่นดิน ไปที่ไหนๆก็เหนือโลกนั้นหมดเลย เป็นเอกราช เช่นว่าอยู่เหนืออบายมุขแล้ว คุณอยู่ไหนอบายมุขไม่ได้กินคุณหรอก ยิ่งกว่าอธิปไตยใดๆ ไม่เอาอัตตาตนไปเบ่งกับใคร เราเป็นผู้รับใช้ผู้เสียสละ อาตมาว่าพวกเราที่มานี่มีปัญญาพอรู้ความจริงว่า เราจะไปเป็นผู้รับใช้เสียสละ จะเป็นเช่นนั้นจึงเป็นผู้มีธรรมะไม่เอาโลกไม่เอาอัตตา เป็นธรรมะที่ไม่เบ่งอำนาจ เป็นอำนาจทางธรรม ไม่ใช้อำนาจเลย แต่คนอื่นยกให้บูชาเคารพยกย่อง ไม่ได้อยากได้แต่เขาให้เองให้อย่างเชื่อมั่น เช่นให้ลาภ มีแต่ท่านเอาไปเป็นเนื้อนาบุญ ข้าวเมล็ดหนึ่งงอกเป็นรวงมากมายแจกคนอื่นต่อ เป็นจริงของผู้เป็นจริง คนที่เชื่อมั่นเขาจะให้ ไม่เบ่งอำนาจแต่เขายกให้เอง ไม่ล่อหลอกไม่เรียกร้องไม่ประเล้าประโลม ไม่โน้มน้าวให้ใครเอามาให้ ทำอย่างนั้นจริงๆ ถึงมี ธรรมาธิปไตย ไม่เบ่งอำนาจแต่มีอำนาจโดยธรรม เช่นบอกให้เราสั่งการเขาเต็มใจแต่เราไม่ชอบใช้อำนาจ ถ้าสั่งไปแล้วผิดก็เสียเรา เราถ่อมตนก็ไม่อวดดี ให้ช่วยกันคิด สัจจะจะเป็นเช่นนั้น แม้โสดาบันจะเป็นเช่นนั้น มีคุณสมบัติอิสระลอยตัว เป็นสกิทาฯก็ให้มีความเป็นคนพ้นโลกเพิ่มขึ้น เป็นอนาคาฯก็พ้นกามราคะ มีมานะไม่เบ่งอวดด้วย จะระวังตนเอง นอกจากพวกไม่เป็นลำดับ ถ้าเป็นลำดับจะมีมานะเหลือน้อย จนเหลือ อุทธัจจะ อวิชชา จะเป็นคนที่สุดขยันสรรค่าสร้าง คุณวิเศษ จะไม่เป็นคนขี้เกียจ เราอ่านรู้เลยว่าพออาการขี้เกียจมี จะไม่ทำ จะเพิ่มความขยันให้แก่ตนเอง โสดาบันจะขยันเพิ่มแต่ก็มีก้อนตกค้างให้ปฏิบัติต่อ อรหันต์ไม่มีความขี้เกียจ เราไม่พักเราไม่เพียร นอกนั้นก็ทำเต็มที่ เพียรมากกว่าพัก พระพุทธเจ้านอนแค่สี่ชม. อาตมายังไม่ไหว ทุกวันนี้ก็ไม่ฝืนตนเอง วิริย