630419 แจกจ่ายกันให้จนเสมอกันทั่วโลก และการวางใจเมื่อเจ็บป่วย.docx
เนื้อหาในไฟล์
630419 แจกจ่ายกันให้จนเสมอกันทั่วโลก และการวางใจเมื่อเจ็บป่วย
ครูหนูดี : พ่อครูคะ ตอนนี้ก็ถือว่าเป็นบรรยากาศการแห่งการให้และการแบ่งปันเต็มเชียงใหม่เลยคะ พ่อครู : ดีๆ ดีจัง โอ้โฮบรรยากาศอย่างนี้นะ อยากให้มันเป็นบรรยากาศอย่างนี้ แม้แต่ละมุมแต่ละมุม เผื่อแผ่เจือจาน ใครมีมากมาแบ่งผู้มีน้อย แทนที่จะผู้มีมากจะกอบโกยไปมากมากๆกักตุนกันมากๆๆ โลภมากรวยๆๆๆ เอามาแจกจ่ายเจือจานกันให้จนเสมอกันทั่วโลกเลย โอ้โฮยอดเยี่ยมเลยนะ จนเสมอกัน จนเสมอกันถ้าทุกคนมีแนวคิดจนเสมอกัน ทุกคนมาสละออกสละออก เผื่อแผ่แจกให้แก่กันและกัน มันจะกลายเป็นโลกที่โอ้โฮโลกที่อุดมสมบูรณ์ โลกที่ร่ำรวย โลกที่เต็มไปหมดเลย มันจะเป็นอย่างนั้นเลย จริงๆ เราจะเห็นได้อุตสาหกรรมกับกสิกรรมเนี่ย พอเกิดภาวะธรรมชาติอย่างนี้อย่างโควิตมันเป็นเนี่ย เราจะเห็นได้ว่า กสิกรรมนี่มันมีความจำเป็น กสิกรรมมีความจำเป็นต่อชีวิต มากกว่าอุตสาหกรรมอย่างชัดเจน เพราะว่ามันจะต้องกินสำคัญกว่า อาศัยใช้สอยเฉยๆ อาศัยใช้สอยยังสู้กสิกรรมไม่ได้ เพราะฉะนั้นทางด้านอุตสาหกรรม ทางด้านพวกเราก็ให้คำนึงถึงว่า ถึงแม้เราจะมีงานอุตสาหกรรมเป็นงานหลัก แต่งานกสิกรรมก็ควรจะต้องมีเสริมซ้อนอยู่ในตัว ไม่ควรจะทิ้งกสิกรรม จะมีงานอุตสาหกรรมก็จะต้องอย่าทิ้งกสิกรรม อย่างน้อยแต่ละบุคคลแต่ละบุคคล มีที่ดินเล็กๆน้อยๆ คิดถึงอาตมาเคยแนะนำแล้วว่า อย่าว่าแต่ไม่มีที่ดินเลย ทำกระถางขึ้นแล้วก็ห้อยชายคาบ้านให้รอบเลย ปลูกผักไปถ้ามีสัก 50 กระถางรอบๆชายคาบ้านนะ ปลูกผัก ใช้ผักอะไรล้มลุก ผักกาด ผักคะน้าอะไรก็แล้วแต่ ปลูกไปเก็บกินไปแต่ละวันแต่ละวัน พอตัดไปกิน ก็ลงเม็ดใหม่ ตัดไปกินลงเม็ดใหม่ อาตมาว่าไม่ขาดแคลนเลย มีกินมีใช้ตลอดเลย จริงๆเลยนะ แม้แต่อยู่ในเมืองในกรุงก็ทำได้ บอกว่าไม่มีที่ดิน ไม่มีที
อ่านต่อ
่ดินก็เอากระถางมาห้อยแล้วเอาดินมาใส่ แล้วก็ห้อยปลุกเข้าไป รดน้ำรดท่ามัน ให้ถูกแดดได้น้ำ มันก็ได้อาศัยแล้ว ถึงยังไงยังไงอุตสาหกรรมจะยิ่งใหญ่ยังไง ยังไงมันก็จะต้องกิน ถึงบอกว่า ยังไงยังไงก็อย่าทิ้งเรื่องนี้ ถ้าเผื่อเข้าใจอันนี้แล้วก็พยายามหาทางที่จะมีสิ่งนี้ เสริมซ้อนอยู่ในตัวเอง หรือจะทำเป็นหลักเลย อาตมาเคยบอกไปแล้วว่าประเทศไทยนี้ ทั้งประเทศเนี่ยถ้าเผื่อว่าจะมี วาระแห่งชาติเลย เน้นกสิกรรม ให้เป็นหลักของประเทศ พยายาม อาตมาเคยแสดงความเห็นให้ฟังแล้วว่า เรื่องกสิกรรมหรือเรื่องพืชพันธุ์ธัญญาหารแพงไม่ได้ จะขายแพงไม่ได้ถ้าถูกได้ยิ่งดี แต่สามารถทำให้มีพืชพันธุ์ธัญญาหารมีผลผลิตในทางกสิกรรมให้มากให้ดี เป็นผลผลิตที่ดีมีคุณภาพดี ปริมาณมากยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้น เราจะได้เป็นที่พึ่งของโลกเขาเลยจริงๆ สิขมาตุพูนเพียร : ช่วงที่พ่อท่านเคยป่วยมีลมในท้องเยอะๆเวลาเวทนาเยอะๆพ่อท่านวางใจยังไงคะ พ่อครู : วางใจยังไง อาตมาก็วางใจอยู่ตลอดเวลา จะบอกว่าวางใจยังไงมันต้องเรียนต้องรู้ต้องฝึก คำว่าวางใจเป็นภาษา คำว่าใจ มันไม่รู้อยู่ตรงไหนในร่างกาย ในคูหาสยังของเราเนี่ย เราก็ต้องรู้การวางใจ ความหมายของการวางใจ คือการไม่ยึดมั่นถือมั่น วางใจนี่คือการไม่ยึดมั่นถือมั่น ปล่อยไปสบายๆ รู้ความจริงตามความเป็นจริง ไปตามที่มันเป็นจริง เท่านั้นก็จบแล้ว มันก็ศูนย์ๆๆๆๆ ศูนย์แล้วเวลา
ถอดข้อความโดย อุทัย