630329 คนที่ยอมได้จึงเป็นคนที่ไร้อัตตาที่แท้.docx
เนื้อหาในไฟล์
คนที่ยอมได้จึงเป็นคนที่ไร้อัตตาที่แท้ : 29 มีนาคม 2563 . พ่อครู : คนที่มีสภาวะในตัวเองจริงๆ พอมีแล้ว แล้วมันพูดกับคนอื่นๆถ้ามัน ตรงกัน เราจะรู้ว่าตรงกัน แล้วก็พูดกันไปกันไป มันยังไม่ตรงกัน มันเหลื่อมนิดๆหน่อยๆก็จะรู้ว่า เราต้องยอมเขา เพราะว่าคนที่เขาเชื่อ เขากำหนดหมาย เขาสัญญาของเขา สัญญาของเขาก็อย่างหนึ่ง ของเราก็อย่างหนึ่ง แต่เราจะไปแย้งเขาอีก เราก็รู้ว่ามันแย้งไม่ขึ้นหลอก เขาก็กำหนดของเขา แต่เราเห็นว่ามันไม่ใช่ แต่เขายึดว่าของเขามันใช่ เราว่ามันยังไม่ใช่ จะไปบังคับให้เขามาเห็นอย่างที่เราเห็น บังคับให้เขาเข้าใจอย่างที่เราเข้าใจ มันบังคับไม่ได้หรอก . สู่แดนธรรม : ผมกำลังคิดตาม ทำไมคำพูดของบัณฑิตเป็นคำพูดที่มีความจริงนะ พูดจุดเปลี่ยน จุดต่างจากเดิมที่เขาไม่เคยได้ยินได้ฟัง เขาฟังแล้วน่าจะคิดตามได้นะ . พ่อครู : ถ้าเขาคิดตามได้ทั้งหมดเลยเขาก็เท่ากับเรา ถ้าเขาเท่ากับเราแล้วมันจะเถึยงกันทำไม มันก็รู้ด้วยกันทั้งคู่มันก็ไม่เถียงกัน คนที่เถียงกันมันก็เป็นคนที่ 1.เขายังไม่รู้ เขาก็นึกว่าใช่ เขาก็เถียงกับคนที่รู้ แล้วก็รู้ว่าเขาไม่รู้ ท่านไม่เถียง สุดความสามารถของท่าน ท่านยอม ท่านหมดอัตตาของท่านแล้ว ท่านยอม ยอมในฝีมือตัวเองไม่มีแล้ว เพราะงั้นเราก็ยอมให้ เราก็ไม่มีอัตตา แล้วยังไม่มีตัวตนก็แล้วกัน ให้เขาเข้าใจว่าเรามีตัวตน แต่คำว่าเรายอมเขาเนี่ยเราไม่มีตัวตนนะแต่คนที่เข้าใจว่าเราแพ้นะ เขามีตัวตน มันกลับกัน . สู่แดนธรรม : แพ้มันอยู่ที่เราตั้งใจ พ่อครู : แพ้มันอยู่ที่เรารู้ สู่แดนธรรม : ไม่ใช่ว่าเราหมดความสามารถ . พ่อครู : ก็เหมือนอย่างที่อาตมาแพ้เถรสมาคม แพ้ก็แพ้มันจะเป็นอะไรไป เรายอมนะจะให้ติดคุกเราก็ติดที่เรายอมแพ้ แต่บารมีของเรา ไม่ถึงขั้นที่จะต้องไปติดค
อ่านต่อ
ุก รอลงอาญา 2 ปีนอกคุก และรอลงอาญาเราก็ไม่ได้ทำผิดอะไรที่เขา จะจับเราเข้าคุกได้ มันก็เลยมีแต่ภาษาว่าจะเข้าคุก นี่เข้าคุกนะอยู่ในคุก 2 ปีเราก็อยู่นอกคุก 2 ปีเราก็ไม่ได้เข้าคุก กเพราะเราไม่ได้ไปทำอะไร ถ้าเราเข้าไม่ได้ลำบากยากเย็น ไม่ว่าจะดูในคุกนอกคุกไม่ได้อยู่แบบจะต้องฝืน อยู่อย่างปกติของเรา เราก็ทำได้ทำงานได้ด้วยนะ . สู่แดนธรรม : พวกสายปัญญาคิดมากฉลาดมากเขาก็จะมาแยังอีกว่า ก็เมื่อ พ่อท่านรู้ว่าจะต้องแพ้ แล้วทำไมต้องต่อสู้กับเขาด้วยละ พ่อครู : ไม่ได้สู้ การคัดค้าน ไม่ได้ไปสู้ไปตีรันฟันแทงไปสู้รบปรบมือ อะไรกับเขา ค้านกับปฏิโฆษณา สู่แดนธรรม : พ่อท่านยืนหยัดใช่ไหม พ่อครู : ใช่ยืนหยัด ยืนหยัดเฉยๆไม่ใช่ดื้อดึง สู่แดนธรรม : ไม่ได้ไปทำสงครามอะไรกับเขา พ่อครู : ไม่ได้ เรายืนหยัดยืนยันเท่านั้นเอง สู่แดนธรรม : เพราะว่าในการยืนหยดอาจจะมีการศึกษาเกิดขึ้นใช่ไหมครับมาได้ไหม . พ่อครู : เหมือนกับที่อาตมายืนหยัดกับเขาว่าท่านสึกแล้วหรือยัง เราไม่ขอตอบใดๆ หรือที่ถามว่าท่านเป็นฆราวาสแล้วหรือยัง เราไม่ขอตอบใดๆ เป็นอันจบกัน เขาก็หมดเลย ไม่รู้จะพูดอะไรต่อแล้ว ก็เป็นอันจบกัน เขาก็เลยไม่รู้จะทำยังไง สู่แดนธรรม : ถ้าตอบอะไรไปมันจะผูกมัดตัวเอง . พ่อครู : มันจะขายขี้หน้า เขาจะมาดันทุรังทำไม มันจะขายขี้หน้าเขาเอง เขาก็เลยเป็นอันจบกัน เราก็ไม่ว่าอะไร คุณจะจับเรา ก็จับไปสิเพราะเราไม่ตอบ ถ้าคุณจะหาเรื่องจับเราไป จะจับก็จับ จะเอาตำรวจมาจับก็จับไป เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ได้ยากอะไร เราก็ไปให้ ให้ไปโรงพักเราก็ไป เอาเราไปขังเราก็ไป ขังอยู่ 2 คืน ขังเราก็ไม่ได้ว่าอะไร
…...…...…...…...…...…...…...…...…...…...…... โลกุตระรู้อัตตาทำอนัตตาได้ส่วนโลกียะไม่รู้จักอัตตาแต่มีอัตตานิรันดร ...พ่อครู ๒๖ ก.ค. ๕๘