สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน อย่ามีจิตถือสากันในแดนอาริยะ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน อย่ามีจิตถือสากันในแดนอาริยะ _ทำอย่างไรจะเลิกถือสา ข้อบกพร่องของเพื่อนสหธรรมิก ไม่อยากมีจิตถือสา แต่ได้เห็นเพื่อน ทำพฤติกรรมการเอาเปรียบ และความขี้โลภของเขาแล้ว ศรัทธาที่เคยมีต่อกันก็ลดลง เป็นวิกฤตศรัทธาต่อเพื่อน รู้สึกเราไม่น่าจะไปรู้เรื่องไม่ดีของเขาเลย จะได้เป็นมิตรดีต่อกัน หรือว่าดูก็ดีแล้ว จะได้อยู่ห่างๆกันไว้ แต่ก็ไม่ต้องโกรธเขา พยายามพิจารณาวิปัสสนาแต่ก็ยังไม่กระจ่างค่ะ ขอความเมตตาพ่อท่าน พ่อครูว่า...คุณคิดอย่างนี้ก็แล้วกัน เขาคือเขา เราก็คือเรา เราอย่าเสือก ชัดไหม เขาก็เป็นของเขา เขาก็ต้องเป็นอย่างนั้นแหละ เราก็เข้าใจเขาให้ถูก เขาก็เป็นอย่างนั้น เขาก็มีนิสัยอย่างนั้นมีจริตอย่างนั้นอะไรอย่างนั้น เขาก็เป็นอย่างที่เขาเป็น เราจะอยากให้เขาไม่เป็นอย่างนั้น ก็สอนเขาบอกเขา ได้ไหมล่ะ ถ้าไม่ได้ก็อย่าไปทำ เดี๋ยวจะเกิดสงคราม เพราะฉะนั้นก็เข้าใจความจริงตามความเป็นจริงให้ได้ก็แล้วกัน เขาเป็นอย่างนี้จริตอย่างนี้ แบบนี้ รู้กันแล้วถ้าไปทำแล้วเกิดสงครามก็อย่าทำ เข้าใจเขาว่าต้องทำอย่างนี้ เราจะไปห้ามเขาให้เป็นอย่างนั้นได้อย่างไรเมื่อเขาเป็นคนอย่างนั้น ทำอย่างนั้นเป็นจริตอย่างนั้น เราก็เป็นแต่เพียงว่า ในที่นี้มันมีคนทุกฐานะ ทุกจริต ทุกอย่างเท่าที่มี แต่รับรองได้ที่นี่คนที่หยาบจริงๆเข้ามาอยู่ในนี้ไม่ได้ ที่นี่คือมวลมิตรดี สหายดี สังคมสิ่งแวดล้อมดี มันเป็นแดนอาริยะ แดนที่คนที่เลวที่ชั่วเข้ามาอยู่ที่นี่ไม่ได้ เข้ามาวอบแวบได้นิดเดียวก็ต้องออกไป มันร้อนมันอยู่ยาก เขาก็ต้องไปอยู่ตามนรกของเขา เพราะที่นี่มันเย็นไป อยู่ที่นี่มันหนาวเกินไป เขาอยู่ที่นี่มันร้อนเกินไปก็อยู่ไม่ได้ มันร้อนเกินไปมันหนาวเกินไป เขาต้องไปหาที่ชอบที่ชอบของเขา ที่นี่มันเป็นแดนอาริยะเป็นกลาง