สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ทำไมคนไทยรักในหลวง.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.85 KB
วันที่แก้ไข23 สิงหาคม 2560

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ทำไมคนไทยรักในหลวง มาเข้าสู่ที่บรรยายค้างไว้อยู่ มาพูดถึงเรื่อง Bomb of love ระเบิดแห่งความรัก คนไทยตอนนี้ยังซาบซึ้งกันไม่หาย จุดศูนย์กลางอยู่ที่สนามหลวง ก็จรไปจรมาหนาแน่น ไม่มีใครไปบังคับเขานะเขามาด้วยจิตใจของตัวเอง เขาไม่ได้มาทำอะไรมากมากราบคารวะ คนที่มีหน้าที่ก็หาอาหารหาที่อยู่ให้ คนที่จะเป็นมวลของสัจธรรมอันยิ่งใหญ่ทุกคนเข้าใจอันนี้ก็มาช่วยกัน คนอยู่ใกล้ก็ช่วยกันดีหน่อย คนไกลก็พยายามส่งไปช่วย ได้ทั้งแรงงาน วัตถุ เขารักอะไรในหลวง? ประชาชนคนไทยเขารักอะไรในในหลวง เขารักที่ท่านมีหลักเศรษฐกิจพอเพียง แล้วท่านก็ประพฤติแบบพอเพียง เขารักที่ท่านมีหลักแบบคนจน แล้วท่านก็ประพฤติแบบคนจน เขารักที่ท่านมีหลักแบบขาดทุน แล้วท่านก็ประพฤติแบบขาดทุน

ความหมายของคำว่าพอเพียง efficiency กับคำว่า คนจน จนคือไม่สะสมเงินทองข้าวของวัตถุเพิ่มขึ้นๆ มีไว้แต่น้อยพอใช้ ถ้าจะมีมากขึ้นเพื่อทำงานก็ตามจำเป็นบ้าง จะดูได้เลย ถ้ามีเวลาพอ จะเห็นว่า ท่านตั้งใจสั่งสมวัตถุ หรือต้องการเพื่อให้หมุนเวียนคงคลังมากขึ้น ถ้ามีบารมีแล้วก็จะไม่มีมาก จะมีคนอุดหนุนอุปการะ รับมาแล้วตนเองก็สะพัดออก โดยไม่เอามาบำเรอตน เพราะเราก็กินใช้แบบพอกินพอใช้ เพียงพอ เราก็มีแรงงานทำเผื่อไว้เกินกินเกินใช้ ถ้าเมื่อยก็พัก ไม่เมื่อยก็เพียร เพียรก็จะเก่งขึ้น ทำได้มากขึ้น เราทำนี้ไม่ได้มีสิ่งเสียหายมีแต่สิ่งที่ดี เราจะมีปัญญารู้ จะเข้าใจ ผู้ที่จะมาขาดทุนจริงๆ เป็นคนจนรู้จักคำว่าเศรษฐกิจพอเพียงคือใจมันพอ กินเท่านี้พอ ใช้เท่านี้พอ มีเท่านี้พอ โดยเฉพาะกินมันพอจริงๆ ถ้าอิ่มแล้ว ไม่อิ่มก็เพิ่มไปเท่านี้ เสื้อผ้า เครื่องใช้ก็ใช้เท่านี้ อาตมาเห็นในหลวงใช้ดินสอ ใช้รองเท้า ใช้ยาสีฟันตามหลักฐานที่เราเห็น เรายังเฟ

อ่านต่อ

้อกว่าท่านเลย ยาสีฟันอาตมาก็มีตั้งสามหลอด คนนั้นคนนี้เอามาให้ใช้ หมุนเวียนใช้ไป ไม่เคยได้ใช้ยาสีฟันหมดสักที เราก็ไม่ได้ฟุ่มเฟือยอะไร ก็แบ่งแจกคนอื่นไป สิ่งเหล่านี้เป็นรายละเอียดอยู่ที่ความจริงใจอยู่ที่ปัญญา เราต้องรู้จักคำว่าบำเรอตนให้ชัด ก็พยายามมักน้อยสันโดษ ตั้งตนอยู่ความลำบาก กุศลธรรมเจริญยิ่ง อย่ามาตั้งตนอยู่ความสบาย มันหลอกมากนะ ความสบายกับความลำบากนะ แล้วไปเข้าใจว่า ความลำบากคือความทรมานตนไม่ใช่ ต้องตั้งตน บนความลำบากอย่างไม่ทรมาน ลำบากต้องสู้ต้องทนพอควร แต่อย่าให้สุขภาพเสียมันเกินไปแล้ว แต่นี่สุขภาพก็ไม่เสีย แต่เหนื่อย เหนื่อยก็พักไม่เหนื่อยก็เพียร มันจะทำให้เราทำได้เต็มที่ จะเกิดภูมิปัญญาเข้าใจว่าทำอย่างนี้จะเสริมสร้าง ยิ่งเราอายุมากขึ้นก็เสริมได้ สมณะเดินดินว่า...ในพระสูตรพระพุทธเจ้าตรัสว่าจะอายุยืน ต้องรู้จักทำความสบายให้แก่ตัวเองแต่ต้องระวังสบายคืออบาย

พ่อครูว่า...ถ้าสังเกตให้ดี เมื่อไหร่เราสบาย แล้วอกุศลธรรมจะเจริญ พระพุทธเจ้าว่า...เมื่อเราอยู่ตามสบาย (ยถา สุขัง โข เม วิหรโต) อกุศลธรรมย่อมเจริญยิ่ง กุศลธรรมย่อมเสื่อม แต่เมื่อเราเริ่มตั้งตนเพื่อความลำบาก (ทุกขายะ ปนะ เม อัตตานัง ปทหโต) อกุศลธรรมย่อมเสื่อม กุศลธรรมย่อมเจริญยิ่ง (เทวทหะสูตร พตปฎ.เล่ม 14 ข้อ 15) ถ้าศึกษาแล้วเราจะไม่สับสน ถ้าเรามีญาณปัญญา ฐานเราถึง จะเข้าใจ เราเดาไม่ได้ มันกลับไปกลับมา เมื่อได้จริงจะเป็นโพธิสัตว์จริง ที่อาตมารู้ว่าคนนั้นคนนี้เป็นโพธิสัตว์ก็อย่างในหลวงมีพระจริยวัตรให้คนไทยสัมผัสเห็น ก็เลยพูดกันง่าย อย่าง คานธี ไอน์สไตน์ก็ไม่ได้มาให้เห็น ก็ไม่รู้จะอ้างอิงอย่างไร อาตมาไม่ได้มีบุพเพนิวาสานุสติญาณมากขนาดนั้น 600125_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สาราณียธรรมโดยพิสดาร

https://youtu.be/l1sTEaLPbhk

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน