สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37_สติปัฏฐาน 4_เวทนา) ตอน เหนือกว่าสุขใดๆ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท_เวทนา) ตอน เหนือกว่าสุขใดๆ ธรรมะพระพุทธเจ้า มาพูดในยุคนี้ ยุคกึ่งพุทธกาล ของพระสมณโคดมแล้ว มันได้เสื่อมไปหมด จากความเข้าใจ ในเนื้อแท้สัมมาทิฏฐิ ของศาสนาพุทธ มันตรงกันข้ามกันเลย ปฏิโสตัง ทวนกระแสกัน เพราะธรรมะของพระพุทธเจ้านั้น ทวนกระแสโลกีย์ ตัดความอยาก ที่จะได้ในลาภยศสรรเสริญโลกียสุข ไม่เอา แม้ว่า ผู้นี้จะมีลาภยศสรรเสริญโลกียสุข มันก็ต้องมี เป็นธรรมดา อย่างอาตมาก็มีลาภ ที่เขาเอามาให้ มียศโดยธรรม อย่างน้อยก็พ่อครู เขาตั้งให้นะ สรรเสริญ คนที่เข้าใจเห็นว่าอาตมามี เขาก็ยกย่อง มีความสุขอันสงบ คือความสุขที่เป็น เนกขัมสิตอุเบกขา มีความสุขอันไม่สุขไม่ทุกข์แล้ว ปรมังสุขัง ยอดของความสุข คือไม่มีสุขไม่มีทุกข์ ทุกวันนี้ก็บรรยาย เพื่อให้คนมาเลิกสุขเลิกทุกข์ ล้างอุปาทาน เศษในความสุขความทุกข์ ถ้าเหลือเชื้ออุปาทาน แม้แต่เศษเสี้ยว รูปราคะ หรืออรูปขั้นมานะอุทธัจจะ ก็ยังมีอวิชชาสุดท้าย ที่ยังเหลือเศษธุลีละออง ของสิ่งที่คุณ ติดยึดอยู่ว่า จะให้ความสุขในชีวิต ผู้เข้าใจสภาวะอาการ ลิงค นิมิต อุเทส ดูอาการของนามธรรม ที่เป็นอาการสุข สุขถึงอรูปอัตตา ตัวปลายสุด ธุลีละอองขั้น อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนะ คุณรู้หมดตั้งแต่อากาสาฯ มันละเอียดสุดแล้ว แม้วิญญาณสะอาดแล้วก็ต้องดูอีก ว่าวิญญาณสะอาดหรือเปล่า ทวนอีก อากิญจัญญะ มันมีเศษอะไรเหลือแม้แต่นิดน้อยหรือไม่ ในสิ่งที่จะไม่ให้มี มันเหลือหรือไม่ และต้องพ้นเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญา ตรวจสอบหมดแล้ว ในอรูปฌาน 4 จบด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธ ใช้สัญญาเขาเคลียร์อารมณ์ เรียกว่า เวทยิตตัง กระทั่งเวทนา 108 ตรวจสอบแล้วตรวจสอบอีก จบนิโรธเด็ดขาด ดับสนิทไม่เหลืออย่าง นิจจัง (เที่ยงแท้) ธุวัง (ถาวร) สัสตัง (ยืนนาน) อวิปริณามธัมมัง (ไม่