สื่อธรรมะพ่อครู(สาราณียธรรม 6 พุทธพจน์ 7_เสียเปรียบ) ตอน เสียเปรียบเสียรู้เสียสละ(สาราณียธรรม).docx
เนื้อหาในไฟล์
เสียเปรียบเสียรู้เสียสละ(สาราณียธรรม) ศาสนาพุทธทำให้คนหมดความเห็นแก่ตัว หรือหมดทุกข์ ทุกข์อริยสัจ แต่ไม่ใช่หลบไปในรูในป่า ไม่ช่วยใคร แต่ศาสนาพุทธนั้นทำตัวเองให้หมดความเห็นแก่ตัว แล้วช่วยโลกด้วย โลกานุกัมปา คนนี่เป็นธุลีหนึ่งของโลกนะ นิดเดียว ยิ่งสร้างคนนี้สร้างจิตด้วย ศาสนาพุทธในคนนี้ มีทั้งดินน้ำไฟลม แต่พระพุทธเจ้าเจาะที่จิต สร้างจริงๆสร้างที่จิต ยิ่งกว่านิวเคลียร์ ยากำจัดกิเลสตัณหาอุปาทาน ทุกอย่างเจริญ มหาจักรวาลนี้ก็จะเจริญ อาตมาเคยพูด ว่าอาตมานี่ ที่อเมริกาเดือดร้อน มีอะไรจะฆ่าแกงกัน อาตมาบอกว่า เป็นความผิดของอาตมาเองที่ทำให้อเมริกาต้องฆ่ากัน เขาก็ว่า ความคิดอะไรของเอ็ง อาตมาก็ไม่รู้จะพูดอย่างไร เพราะอาจารย์สอนคนไม่ทัน ถ้าสูตรนี้สอนให้ทัน อเมริกาก็รับไปได้ก็ไปเรียน ก็ไม่เกิดเหตุที่จะทะเลาะกัน พอพูดถึงขั้นสอนคนให้มาไม่ทะเลาะกัน พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้แล้ว คนจะเกิดมีสาราณียธรรม 6 จิตใจจะมีพุทธพจน์ 7 1. สาราณียะ (รู้จักระลึกถึงกัน คำนึงถึงคนที่ควรเอื้อ) 2. ปิยกรณะ (รักกันสัมพันธ์ดี-ปรารถนาดีต่อกัน) . 3. ครุกรณะ (เคารพกัน รู้จักฐานะ รู้จักคุณวุฒิ) 4. สังคหะ (สงเคราะห์เกื้อกูลช่วยเหลือกัน) . . . 5. อวิวาทะ (ไม่วิวาทแตกแยกกัน) . 6. สามัคคียะ (พร้อมเพรียงกัน มีพลังรวมยิ่งใหญ่) . 7. เอกีภาวะ (เป็นปึกแผ่น มีน้ำหนึ่งใจเดียวกัน) (โกสัมพีสูตร พตปฎ. ล.22 ข.282-283) อาตมาทำได้สำเร็จในสังคมอโศก เป็นสังคมที่ระลึกถึงกัน ไม่ใช่ระลึกถึงกันเมื่อตอนเขาถูกลอตเตอรี่ว่ามันรวยจะไปแบ่งเอาส่วนประโยชน์ ไม่ใช่ แต่ระลึกถึงเพื่อจะไปช่วยไปให้ประโยชน์แก่เขา ไม่ใช่จะไปเบียดเบียนเขา คือสาราณียะ สาราณียะ ท่านจึงมีเมตตากายกรรม วจีกรรมมโนกรรม ช่วยให้คนพ้นทุกข์อยากให้เขาเป็นสุข ไปช่
อ่านต่อ
วยเขาไม่ใช่ไปเอาอะไรจากเขา นี่คือสาราณียธรรม ยิ่งละเอียดถึง สาธารณสุข พระพุทธเจ้าสอนให้คนขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์ พึ่งพาตัวเองรอด อัตตาหิอัตโนนาโถ ทุกคนทำงานเลี้ยงตนเองได้ จนตนเองไม่เป็นหนี้ ไม่เป็นหนี้ คือแรงงานความรู้ของเราวันหนึ่ง ต้องออกไปให้คุ้มค่ากับที่ตนเองกินตนเองใช้ ไม่อย่างงั้นจะเป็นหนี้ คนที่บอกว่าเราไม่ต้องทำงานหรอก คนอื่นเอามาให้กินไปอีกกี่ชาติๆ อย่าเชียวนะ ทำงานให้คุ้มตน อัตตาหิอัตโนนาโถ ทำงานคุ้มกับที่ตนเองกินตนเองใช้ ต้องมีผลงานไม่ว่าจะเป็นทางวัตถุ หรือเป็นชิ้นเป็นอัน ผลงานทางความรู้ ความสามารถ สมรรถนะมีฝีมือหรือแจกให้ ทั้งความรู้ ผลผลิต ตนเองก็อาศัยกินใช้ จากค่าทางโลก ตีราคาแล้วอย่างสามัญโลก อะไรแพงเพราะว่าหาได้ยาก อะไรถูกประโยชน์น้อยก็หาได้ง่าย แล้วแต่ คนมันก็รู้ทั้งนั้นตีราคาได้ สรุปแล้วเราทำให้พอกินพอใช้ เหลือกินเหลือใช้ ถ้ามีเหลือกินเหลือใช้แล้วอยู่ในทฤษฎีของทุนนิยม ทำให้เกินกินใช้มันจะเอาไปขาย แล้วทฤษฎีในการขาย ถ้ามีทุน 100 ก็ต้องขายให้เกิน 100 ถ้าขายต่ำกว่า 100 แล้วไม่ใช่ maximize profit ขายให้ได้กำไรมากเท่าไหร่ นั่นแหละคือ profit มันคิดอย่างนี้แหละ อดัม สมิธ เป็นทฤษฎีอย่างนี้โลกก็เลยชิบหาย ตรงกันข้ามกับของพระพุทธเจ้า อาตมาก็มาแจกแจงวิธีบุญนิยม เวลาจะให้ผู้อื่นหรือเอาไปขายก็คือ 1. ขายให้ต่ำกว่าราคาตลาด แต่คนนิยมจะต้องสร้างราคาให้สูงกว่าราคาตลาดให้ได้มากจะได้กำไรมาก ไปถามธนินท์สิ วิธีการอย่างไรหลอกให้คนนึกว่าจะมาให้นะ แต่ที่จริงหลอกเอาเงินเขาซับซ้อน เพื่อตัวเองจะได้ส่วนเกินมาจากคนที่ถูกหลอก ให้ได้เปรียบมาทางนั้น สรุปแล้วศาสนาพุทธสอนให้คนเสียเปรียบ ไม่ใช่สอนให้คนเอาเปรียบ ได้เปรียบ จะไปหาความฉลาดที่จะได้เปรียบ คือยอดของความโง่ ยอดของความบาป ถ้าสอนให้คนเสียเปรียบได้โดยไม่ต้องเสียรู้ เสียอย่างเต็มใจเสีย เสียอย่างกล้าสละ อย่างนี้ต่างหากเล่า คือคนฉลาด คือคนเจริญ เพราะฉะนั้นอาตมาไม่ได้ปิดบังว่า ที่นี่มาสอนให้คนจน สอนให้คนเป็นคนเสียเปรียบ ถ้าจะมาที่นี่ ไม่มีทางมาได้เปรียบหรอก มาเป็นคนรับใช้เขา ไม่ใช่ไปเป็นนายเขา จะมาก็มา ไม่มาก็ไป จะก็ได้คนจริง มันต้องอดทน เพราะกิเลสมันหวงแหน มันรักความเห็นแก่ตัว รักอะไรไม่เท่าความเห็นแก่ตัว เราต้องมาลดมาละได้จริงๆมันจึงจะเป็นไปได้ พระพุทธเจ้าตรัสรู้ว่าความเห็นแก่ตัวเลยมีวิบากไม่จบ ก็เลยเป็นหนี้ตลอดกาล มันเห็นแก่ตัวทรัพย์ เห็นแก่ตัวกลัวว่าตัวเองจะเป็นหนี้ ก็เลยไปเอาเปรียบเขาก็เลยได้แต่หนี้ๆ เราอยากไปเอาเปรียบเขา ก็ใช้หนี้ไปด้วยก็เลยหมดหนี้ ก็เลยพามาทำให้แก่คนอื่น จะเสียรู้อย่างไรก็ถือว่าได้ใช้หนี้ เสียเปรียบคือการใช้หนี้ เสียรู้ เสียเปรียบ เสียสละ สามคำนี้ เสียไหนเสียศักดิ์ศรีมากกว่ตากัน ...เสียรู้ เสียเปรียบนี่หมายความว่าสู้แต่สู้ไม่ได้ แต่เสียรู้นี่โง่เลยนะ แต่เสียสละนี่เท่ห์เลยนะ คนรู้นะว่าเสียสละเท่ห์ แต่ทำไมมันไม่มาเป็นคนเสียสละ (วะ) ไปหาทางไม่อยากเสียรู้ ไม่อยากเสียเปรียบ จะไปเอาแต่เอาเปรียบ แล้วไม่อยากเสียรู้ ปัดโธ่ คนนั้นไม่จริง ถ้าพูดกันจริงแล้วเสียสละดีไหม แต่ทำไมไม่มาทำ ก็ยัง
600319_วิถีอาริยธรรม สันติอโศก ศีลขัดเกลาใจให้เข้าถึงพุทธ