อาศิรพจน์ ร.๙.docx
เนื้อหาในไฟล์
นัยปก(๕๓)
อาศิรพจน์ ยิ่งไท้หทัยไทย (๑)
สรวมชีพสรรถ่องถ้อย เคียมคำ ควรค่าภูวนาถนำ เทิดฟ้า เกียรติพระกว่าเกินทำ กี่เท่า นับเถิดนับต่อหล้า แหลกแล้วยังยืน
วันก็กลืนคืนก็กลิ้ง เป็นปี ประจบห้าธันวามี อีกครั้ง ทั่วหล้าราษฎร์เริงศรี ศุภฤกษ์ น้อมจิตบูชิตทั้ง อิทธิพร้อมทูนถวาย
ต่างหลายแตกจริตได้ นานา แต่หนึ่งต้องรวมมา แซ่ซ้อง แด่พระอัครมหา ราชแห่ง สยามเฮย ภูมิพลเกริกก้อง ยิ่งไท้หทัยไทย
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ. เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์ ธันวาคม ๒๕๓๙)
อาศิรพจน์ (๒)
มโนน้อม มนัสนบ มนุญไท้ไผทไทย ผจงจบ ผนึกใจ ผชุมจดเผดียงจาร ระดมถ้อย รดีถ้วน รตะถั่งรังสฤษฏ์การ ถึงวันห้า ธันวาวาร ถวายพระวรชัย
ประดาชน ประดนชื่น ประดุงเชิดประเสริฐสมัย ชโยซ้อง ฉลองไซร้ ชราบชรับประทับนาน สถิตในหัวใจราษฎร์ ฤทัยชาติผสมผสาน เผชิญมล ผจญมาร พระผ่านภพสยบไว้
เป็นบุญชน ปนบุญชาติ บาทราชะพระคุ้มให้ จะกี่ปี จะเก่าไป จะใหม่ก็ขอบูชา พระคุณล้น ผองคนรู้ ต้องยืนอยู่คู่เวหา สยามสวย ด้วยฤทธา พระอุ่นเอื้อประชาไทย
*สไมย์ จำปาแพง ธันวาคม ๒๕๔๐*
อาศิรพจน์ (๓)
ลุวันพระประสูติเจ้า จอมไทย ทวยราษฎร์บาทบงสุ์ใน แหล่งหล้า ต่างน้อมจิตถวายไชย เจริญพระ ชนม์เทอญ ขอจุ่งคุงคู่ฟ้า ตราบฟ้าดินสลาย
หญิงชายหลายหลากผู้ รวยจน ศักดิ์ต่ำสูงแต่ละคน ต่างชั้น ไป่กีดภูวนาถสน พระทัยแผ่ ได้เลย ด้วยพระกรุณานั้น สุดห้วงจักรวาล
แต่ละกาลทรงห่วงป้อง ปวงประชา ทรงกิจเกินพระกายา ยิ่งล้น หาเถิดหากจักหา ใครเปรียบ พระเอย ไทยเทศไทท่วมท้น เทิดไท้ไผทไทย
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมฯ ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ. เราคิดอะไร (สไมย์
อ่านต่อ
จำปาแพง ประพันธ์)
อาศิรพจน์ (๔)
ดลกาลประจบมนประจักษ์ อภิลักขิโตทัย ห้าธันว์ลุวันวรสมัย ดนุปวงประชาปรีดิ์ ต่างยอบพินอบศิระพนม กรคมภิรมย์พลี เกริกเกียรติพระราชสดุดี นมะเทิดประเสริฐบุญ กว่าค่าจะหาปรมะเปรียบ ฤจะเทียบจะเทียมสุน- ทรกิจบพิตรพิริยะคุณ พระอุสาหะอาทร ทั่วไทยไผทสิริพิพัฒ- (ฒ)นทัศน์เพราะรัชกร ราษฎร์ทุกข์พระบุกนทิสิขร บมิหยุดพระขวนขวาย หากขาดธุลีพระปทปก ฤจะยกหทัยกาย แม้ชาติก็อาจจะประลุหาย- (ย)นะย่ำระส่ำจม ไทยมีพระปรียอภิรา- ชประชาสง่าสม ขอทรงพระศรีมหนิยม นิตยันต์นิรันดร์เทอญ
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมฯ ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ.เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์)
นัยปก(๕ ธ.ค. ๔๔)
อาศิรพจน์ (๕)
๐ ยิ่งใดจะใดกล่าว ยิ่งเทิดท้าวไผทไทย ยิ่งตื้นยิ่งตันใจ ยิ่งมิมีวจีพอ ๐ ยิ่งตรึกยิ่งลึกล้น ยิ่งท่วมท้นพ้นขานขอ ยิ่งเขินจะเยินยอ ยิ่งไหนหนอจะเทียมทัน ๐ ยิ่งฟ้ามหาสมุทร ยิ่งพิสุทธิ์มไหศวรรย์ ยิ่งพระมหิศร์จรรย์ ยิ่งมหันต์อนันตคุณ ๐ ยิ่งฝ่าพระปาทปก ยิ่งเกล้าพสกยิ่งอบอุ่น ยิ่งนานยิ่งผ่านบุญ ยิ่งบารมียิ่งบารนี
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะฯ ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ.เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์)
นัยปก(๕ ธ.ค. ๔๕) อาศิรวาท (๖)
โชคใดใหญ่เทียบแท้ เทียมไทย โชคที่มีภูวไนย เลิศเจ้า โชคพระแผ่ปกไป เปี่ยมสุข พสกเฮย โชคสุดเศียรสุดเกล้า พระบาทคุ้มโพยภัย
เทิดใดสูงส่งด้วย กิริยา เทิดทุกกรรมนานา นอบน้อม เทิดหมดเลือดวิญญาณ์ กายมอบ พระเอย เทิดสุดเศียรสุดค้อม พรั่งพร้อมพูนนัย
เหนือใดในแผ่นด้าว แดนสยาม เหนือค่าดีเด่นงาม ประเสริฐล้ำ เหนือสุขทุกรูปนาม ทุกขณะ เหนือสุดเหนือจุ่งค้ำ พ่อไท้นิรันดร์เทอญ.
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ. เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์)
อาศิรพจน์ (๗)
ศิรกรานมานมอบ นอบเหนือฟ้า เอาหัวใจใส่พานมา หมดสิ้น เอาภักดีพลีรัก สลักลงดิน ถวายภูมินทร์ ทั้งดินฟ้าข้าไท
ทั้งเลือดทั้งวิญญาณ แด่ผ่านเผ้า ขอเหนือเกล้าเนาเสถียร อสงไขย ทรงเจริญพระพลัง ทั้งกายหทัย มิมีใครไหนอีกแล้ว ยิ่งแก้วมณี
ทุกคนเทิดประเสริฐศักดิ์ รักไท้สุด บูชาดุจดวงใจ ในสรวงศรี พระเลิศล้นพ้นถ้อย ร้อยสดุดี บารมีพระสุดล้ำ ดำแคงเทอญ
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ. เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์)
อาศิรพจน์ (๘)
เอาฟ้ามาห่มให้ หายหนาว เอาสมุทรมาล้างคาว ย่อมได้ เอาสารสกัดขจัดขาว สำเร็จ เอาทรัพย์เสริมสุขไซร้ ก็แข้(แค่)โลกีย์
แต่ภูมีสิสุดล้ำ เอาภาร เอามนุษยสัมพันธ์มาน มัดรั้ง เอาพระอุตสาหประสาน ช่วยประสก เอาพระชนมายุทั้ง ชีพกั้งภัยชน
ประดาคนผอง เผ่าผู้ เป็นไทย คิดจักเอาสิ่งใด แด่ไท้ เอาพระดำรัสไป ปฏิบัติ บ้างฤา ทั้งชาติมีอะไรให้ ตอบไท้แทนพระคุณ
บารมีบุญพระคุ้ม เกินคณา กว่าเจ็ดสิบพระชันษา พ่อเจ้า พระชนม์ชีพสุดทรมา หนักเหนื่อย องค์เอย ฝ่าพระบาทปกเกล้า เทียบได้ฤาใด
*สไมย์ จำปาแพง
อาศิรพจน์ (๙) บุญแท้ภูธเรศไท้ ไผทไทย คุ้มศิระประสกใน ประเทศนี้ ชนสุขฤทุกข์ใด พระสดับ แม้หนักมิเคยลี้ แต่สู้เอาภาร จวบกาลหกสิบแล้ว ครองราชย์ ทรงกิจกลชีวาตม์ วิ่นแล้ สายองค์ทุกข์แทบขาด เพื่อพสก สุดเทียบค่าคุณแท้ กว่าฟ้าใดสม คมพจน์แห่งพระให้ “พอเพียง” นัยลึกยิ่งคุณเคียง ค่าฟ้า แต่ชนสิยังเถียง ยังถก เว้ยเฮย เพียง ไม่พอ ก็ล้า มิแล้ววิจัยวิจารณ์ อีกนานกว่าจะรู้ “พอเพียง” แต่ละคนต่างอิงเอียง กิเลสอ้าง รวยหรูกู่ก้องเสียง โฆษณ์ค่า นิยมแฮ พอ ไม่พอ ใดบ้าง ไม่รู้ปัจจัย วอนไทยทุกผู้ช่วย เอาจริง หน่อยเทอญ แม้นมิเชื่อพระทรงติง คาบนี้ ไม่พอ ไม่หยุดชิง กินชาติ ไม่มักน้อยเช่นชี้ โปรดแล้วคงพัง ขืนยังมิฝึกรู้ เรียนตาม รวยไม่พอก่อความ โลภบ้า อบายมิหยุดยิ่งลาม รุกต่อ บรรลัยแล คมพจน์นั้นช่วยข้า บาททั้งทวยไทย ซึ้งในพระปราชญ์ผู้ ปรีชาญ ธ แผ่ปุญญาภิบาล ปกเกล้า คุ้มถ้วนทุกข์สุขศานต์ โศกโชค ขอพระชนม์ชีพเจ้า จวบฟ้าดินสลาย.
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ. เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์)
อาศิรพจน์ (๑๐)
มโนน้อมมนัสนอบ มนุญยอบมนูไทย ผคมเทิดผชุมใจ ไผทเจ้าผจงจาร ลิขิตถ้อยลออถ้วน ละล้วนสุดสดุติสาร ลุวันห้าธันวาวาร ผสานซ้องชโยชัย แด่พระผู้ภูภุชราช ผดุงชาติระบือสมัย พระคุณล้นทะท้นไทย กฤติไกลกระเดื่องการ ดำนานนี้จิรังราชย์ ประดับชาติประกาศฉาน พระยศก้องผกายนาน สราญทิพย์วิญญาณเทอญ.
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ.เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ๕ ธ.ค. ๒๕๕๑)
อาศิรพจน์ (๑๑)
ขอบพิตรสถิตย์อยู่ฟ้า มหาสถาน ทรงพระเจริญยิ่งยืนกาล กว่าร้อย ธุลีภัยไป่แผ้วพาน พฤทธิสุข สราญเทอญ หากประชวรแม้แต่น้อย รีบพ้นพลันหาย ขอถวายพระวรน้อม มิ่งมนุญ ขอเทิดพระบุญคุณ สุดเกล้า ขอพลีสุดพลังบุญ- นิยมแด่ พระเอย ขอพลานามัยเจ้า แกร่งกล้าเกินสมัย.
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้า น.ส.พ.เราคิดอะไร (สไมย์ จำปาแพง ๕ ธ.ค.๒๕๕๒)
อาศิรพจน์ (๑๒)
ศรีศุภฤกษ์ ธ ไท้ ไผทไทย ข้าบาทมิมีใด อีกแล้ว นอกจากเลือดกายใจ พร้อมชาติ พร้อมชีพพลีแด่แก้ว ผ่านเผ้าภูมิพล คนไทยช่วยโลกได้ ด้วยธรรม มีพุทธเป็นธงกำ- หนดก้าว มีนวขัตติยะสำ- คัญสุด วิเศษเอย เหลือศาสนิกในด้าว ทิฏฐิเข้าสัมมา บารมีไทยเด่นได้ โดยกษัตริย์ “เศรษฐกิจพอเพียง”ชัด พระพร้อง ดำริลึกดำรัส แด่โลก เลิศอัจฉริยะซ้อง เกียรติก้องเกริกไกร หากไทยจรณะให้ สัมมา พร้อมประสิทธิ์วิชชา แปดด้วย เศรษฐกิจโลกจักปรา- กฏนวัต กรรมแล โลกรอดได้ไป่ม้วย แน่แท้โดยธรรม ทุกข์ซ้ำเศรษฐกิจเศร้า โทรมทรุด เพราะกิเลสเหตุใหญ่สุด เสื่อมบ้า แถมผลิตวิทยายุทธ ใส่จิต จนฉลาด เป็นศาสตร์ล้วนเล่ห์กล้า เก่งแกล้วกลโกง ต้องจรรโลงด้วยพุทธ อาริยะ เก้าหลักแห่งวรรณะ พิเศษแท้ สาราณิยะหกวะ- จะนะเจ็ด โลกุตรา “เศรษฐกิจพอเพียง”แล้ เร่งสร้างทูลถวาย
สไมย์ จำปาแพง ๒ พ.ย. ๒๕๕๓
อาศิรพจน์ (๑๓)
เจ็ดจักรนักษัตรเจ้า ไผทไทย ปราชญ์นวราชสมัย เมื่อนี้ ทั้งโลกซับทราบใน วิศิษฏ์วิสุทธิ์ พระแล ด้วยพระจริยวัตรชี้ บ่งแจ้งประกายการ
ยิ่งนานยิ่งซาบซึ้ง วิเศษกิจ พระสฤษฏ์หลากสัมฤทธิ์ ฝากไว้ คุณานุตระประดิษฐ์ แด่โลก ขอพระปรมินทร์ไท้ เทิดฟ้ามหาสวรรค์
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า ชาวอโศก สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์ ๗ พ.ย. ๒๕๕๔
[นัยปก ๒๖๙] อาศิรพจน์ (๑๔)
(๑) ชนรัฐในชาติถ้า งมงาย บ่ศึกษาดูดาย ห่อนรู้ แม้รัฐจักเป็นตาย ปล่อยปละ ละเลย ไม่คิดช่วยกันสู้ รัฐม้วยชาติสลาย (๒) ใช่หมายว่า“รัฐ”นี้ รัฐบาล จุ่งฉลาดอย่าพลาดพาล ผิดได้ รัฐบาลแค่บริหาร งานชาติ แต่“รัฐคือชาติ”ไซร้ แว่นแคว้นทั้งประชา (๓) มาเถิดไทยทั้งชาติ ช่วยกัน เพราะรัฐบาลดึงดัน ยุคนี้ ใช้รัฐาธิปัตย์สรรค์ ตามนิติ- ธรรมเทอญ รัฐธรรมนูญชี้ ช่องถ้วนเชิญทำ (๔) อย่าจำนนต่อร้าย เลวเลย อำนาจ“ราชประชา”เผย ชัดแท้ คนทั้งชาติกลัว..เฉย นิติรัฐ พังหมด ประเทศล่มจมแพ้ อำนาจร้ายครองเมือง (๕) เรืองเรืองแสงสุดท้าย ปลายอุโมงค์ ชาติศาสน์กษัตริย์จรรโลง ร่วมสร้าง ปล่อยให้รัฐบาลโกง กันอยู่ กระไรฤา นิติรัฐหมวดหนึ่งอ้าง อยู่ล้วนมีนัย (๖) ธรรมนูญไทยบอกแจ้ง ชี้ชัด “ราชอำนาจ”ย่อมขจัด เรื่องได้ นิติเหตุยืนหยัด โทนโท่ ความมั่นคงชาติไซร้ ยอดนั้น“จอมทัพ” (๗) ยอมรับกันทั่วแคว้น สากล สูงสุดปมุขแห่งชน ยิ่งฟ้า เหนืออธิปัตย์ใดดล ครบอำนาจ ได้โปรดเถิดเจ้าข้า กอบกู้ไทยเทอญ.
สไมย์ จำปาแพง ๙ พ.ย. ๒๕๕๕
อาศิรพจน์ (สยามเทวาธิราชิทธิ) ๑๕
๏ กษัตริย์ไทยองค์ที่แท้ ทรงธรรม เทินพระสฤษฎ์กรรม ผ่านเผ้า ครองธรรมพิชิตสำ- เร็จราช กิจแล ชนสยามกรานกราบเกล้า จรดเบื้องบาทยุคล ๏ ชนไทยทุกถิ่นถ้วน รำลึก ทิวะประสูติสำนึก ธ ไท้ วันเฉลิมพระชนม์ตรึก ชนตริ ตลอดแฮ ว่าพระวรคุณไซร้ เทิดไว้นิรันดร์นาม ๏ สยามเทวาธิราชนั้น เหนือไท วิศิษฐ์วิเศษสมัย วิสุทธิ์ล้ำ เปรียบปราชญ์แห่งราชใด เสมอสุด แล้วเอย พระสถิตไทยอยู่ค้ำ คู่ฟ้าดินสลาย ๏ นิมิตหมายมิต้อง เสริมกิดา การเลย ล้นหลากพระทรงมา สุดแล้ว องค์เองราชกิจหา ใดเปรียบ พระมิต้องพร้องแผ้ว ผ่องพ้นคนเห็น ๏ ทุกข์เข็ญใดผ่านด้วย พระบารมี ที่สุดแห่งกาลกลี สุดร้าย อธิราชแห่งสยามจี- รกิจยิ่ง เถิดเทอญ ช่วยสยามพ้นให้คล้าย แต่กี้บุพพกาล ๏ อธิษฐานแต่จิตล้วน บริสุทธิ์ ทำสุดดีสุทธิดุจ จิตพระเจ้า ร้ายใดอย่าเหลือผุด เกิดแก่ ไทยเลย นวราชแห่งสยามเฝ้า ปกป้องปวงไทย ๏ ถวายไท้ทุกเลือดเนื้อ วิญญาณ ทูลเทิดศิรกราน สุดเกล้า โปรดเถิดช่วยลูกหลาน คืนสุข บารมีพระผ่านเผ้า จรดฟ้าเฟือดิน
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม สไมย์ จำปาแพง ประพันธ์ ๓ พ.ย. ๒๕๕๖