ติดเคี้ยวหมากอยู่ไปนิพพานไม่ได้ อย่ามาอ้างเพื่อธาตุขันธ์เลย.docx

่แดนธรรม... เขาว่าสิ่งเหล่านั้นไม่เป็นอุปสรรคต่อนิพพาน พ่อครูว่า... ภาษาปากเปล่าว่า ไม่เป็นอุปสรรคตอนนิพพาน แล้วสิ่งที่ตัวเองเสพติดติดอยู่นี่เป็นปฏิปักษ์ต่อนิพพาน เพราะฉะนั้นแค่นี้คุณก็เข้าใจไม่ได้แล้วคุณจะยังพูดผิด คุณมีสิ่งเสพติดอยู่จริง แล้วคุณก็ไปเข้าใจว่าสิ่งที่คุณเสพติด คุณไม่วาง ไม่ปล่อยไม่เลิก ไม่ละ แล้วคุณก็ใช้โวหารมาแก้ตัว 1.มันก็เป็นการโกหก 2. เป็นความโง่แม้ว่าคุณไม่รู้คุณนึกว่ามันไม่ผิดจริงแต่มันผิด คุณก็ยิ่งโง่ซ้ำซ้อนแล้วมันจะไปเป็นนิพพานได้อย่างไร มันปิดประตูนิพพานเลย _สู่แดนธรรม... แสดงว่า นิพพานและเรื่องขันธ์ ต้องมีอุปาทานตรงกันใช่ไหมครับ พ่อครูว่า... ใช่ แล้วก็ไม่รู้แค่เพียงภาระ อันนี้มันเป็นภาระของตนเอง แค่ ภาราหเว ปัญจขันธา ขันธ์ทั้ง 5 เป็นภาระที่จะต้องเอาสิ่งที่เป็นธาตุเป็นประโยชน์ ทุกวันนี้อาตมาจะต้องประคองขันธ์ทั้ง 5 ต้องกินอาหารที่ไม่ใช่สิ่งเสพติดเลย ยังเป็นภาระแสนทุกข์แสนเหน็ดเหนื่อย แค่นี้อาตมาก็เห็นทุกข์แล้ว แล้วมาหาบัวเสพติดกินหมากทั้งวันทั้งวัน ไม่เห็นว่าเป็นภาระ ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องที่จะต้องหนักหนาสาหัส คนอื่นต้องเป็นภาระหามาให้ต่างๆนานา แค่นี้ไม่รู้ คุณจะไปเป็นนิพพานได้อย่างไร เอาละวิจารณ์ไปมากมายจะเข้าเนื้อ แต่ดี คุณยิ่งมีมา อาตมาก็ยิ่งอธิบายให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ถ้าใครฟังด้วยดีจะได้ปัญญา ว่า มหาบัว ยิ่งพูดก็ยิ่งเข้าลึกว่า มันยิ่งไม่รู้หรือยิ่งรู้แต่เสแสร้งกลบเกลื่อน มันยิ่งอาการหนักนะ ดีแล้วคุณยังไม่ซาบซึ้ง คุณไม่เข้าใจก็แย้งมาอีก แล้วอาตมาจะได้อธิบายสัจจะ ไม่ได้โกรธเคืองคุณนะ สงสารคุณที่ยังไปหลงผิดยึดมั่นถือมั่นสิ่งผิดอยู่ มันน่าสงสาร แต่มันเป็นจริง คุณเป็นอย่างนั้นก็ต้องช่วยกัน อาจจะมีคนอาฆาตอาตมาก็ยอม ใช่ อาตมาจำเป็น ใครจะโกรธเคืองอาฆาต อาตมาก็จำเป็น แม้ว่าคนจะมาเอาชีวิต ถึงขั้นมาเอาชีวิตอาตมา ก็จำยอมเพราะธรรมะมันเหนือกว่าชีวิตของอาตมา อาตมาไม่มีปัญหาอะไร อาตมาก็เจตนาให้เป็นไปในทางที่ถูก แล้วจริงๆมันจำเป็น จำนน อาตมาถึงบอกว่า ชีวิตชาตินี้จำนน จำเป็น จำยอม จำต้อง ทำสิ่งที่ถึงขนาดอย่างว่านี้จริงๆ เดี๋ยวอ่านหนังสือเกิดมาชาตินี้จะเห็นสิ่งที่อาตมาจำเป็นจำนน จำยอม จำต้อง เยอะเลย 660807 ที่สุดแห่งที่สุดที่จะเกื้อกูลโลกได้คือโลกุตรธรรม รายการปรับทุกข์ปลุกธรรม #35 ราชธานีอโศก