สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน คนจนผู้ยิ่งใหญ่.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.35 KB
วันที่แก้ไข21 พฤศจิกายน 2562

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน คนจนผู้ยิ่งใหญ่ พ่อครูว่า... คนจนผู้ยิ่งใหญ่ คนจนที่สุขสำราญเบิกบานใจ เป็นเรื่องซับซ้อนที่ยิ่งใหญ่มาก ในยุคนี้ถึงจะพูดกันได้ เป็นยุคปัญญาชน คนทั้งโลกเฉลียวฉลาด พยายามเข้าสู่ความรู้โลกุตระ หากเข้าใจว่าคนจนเป็นคนประเสริฐเป็นการเข้าเขตโลกุตระ ถ้าคนไหนที่ยังบอกว่าไปจนมันจะประเสริฐได้อย่างไร มันก็จะขาดแคลนไม่มีอุปกรณ์จะเป็นประโยชน์อะไรได้เท่าไหร่ เราก็ต้องรวยแล้วถึงจะเป็นคนดีเอาเงินไปเสียสละให้คนอื่น หากจนลงไม่สะสมไม่มีเงินทองเป็นของตัวเองจะเอาอะไรไปช่วยเขา ก็เป็นเรื่องที่ไม่ผิดแต่เป็นเรื่องที่ซับซ้อน ไม่เข้าใจถึงบารมี บารมีคนที่ไม่สะสมวัตถุ แต่จะมีวัตถุที่หมุนเวียนเข้ามาหาตัวเองได้ เข้ามาหาก็สละออก ยิ่งสละเร็วสละออกตามบารมีคนนั้นเป็นคนบารมีสูง ถ้าคนบารมีไม่สูงก็จะยักไว้ก่อนต้องมากเท่านี้ๆ ถ้ากิเลสมากก็จะบอกว่ามากกว่านี้ก็จะดี มันจะไปด้วยเป็นความซับซ้อน คนที่ไม่เก็บคงคลังไว้ส่วนตัว ไม่เก็บกักไว้เป็นของตัว กล้า 0 เลย คนนั้นแหละเข้าเขตตามลำดับ เป็นอาริยชนตามลำดับ ของพระพุทธเจ้าอย่างสัมมาทิฏฐิที่แท้จริงเลย ถือว่าต้องเป็นอนาคามีขั้นปลายไปหาอรหัตตผล จิตวิญญาณ ฐานอนาคามีขั้นปลายไปถึงอรหัตตผล จะกล้ามาหา0เพราะอยู่่กับหมู่ ของส่วนกลาง ไม่จำเป็นจะต้องสะสมเป็นของตัวเองเลย เขาให้เราก็ทำ เขาไม่ให้ก็ทำเท่านี้ใช้เท่านี้ ก็ทำงานได้ ไม่ต้องให้เงินเลยก็ยังทำงานได้ ในชาวอโศก มีงานเยอะๆที่ทำโดยไม่ต้องใช้เงินใช้แรงใช้ความรู้ความสามารถมีเยอะแยะไป ในอโศกนี้ เพราะฉะนั้นคนที่จะมาปฏิบัติธรรมกับความจนอันมหัศจรรย์ ความจนที่ยิ่งใหญ่นี้ แล้วก็เห็นความจนมันประเสริฐจริงๆ จึงเป็นคนมีธาตุจิตโลกุตระ ที่มันจริงของคนนั้น เหมือนกับที่ ธาตุจิตเป็นธาตุจิตที่สูงขึ้นในสัทธ

อ่านต่อ

รรม 7 ที่มีหิริโอตตัปปะ ชื่อว่าเป็นเทวดา หิริ คือ ละอายต่อสิ่งที่เป็นความชั่วเป็นบาปมันปิดเสียง ถ้าโอตตัปปะก็ยิ่งกว่าละอาย เราผิดพลาดได้อย่างไร ยิ่งกว่าเด็กจับไฟร้อน ให้ไปจับอีก ไม่มีทางที่เด็กจะไปจับไฟ มันมีหิริโอตตัปปะ มันชัดเจนมันกลัวมันบาปแท้ไม่แตะต้อง เผลอแตะก็รีบชักมือออกทันทีทันใด จิตเราจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่คนที่ยังไม่จริงมันก็ต้องทำให้เป็น พยายามให้ถึงขั้นนี้ให้ละอายนะ ละอายแล้วยังไม่ถึงโอตตัปปะ หากถึงโอตตัปปะแล้วจะเกรงกลัวต่อบาป แม้โทษภัยอันนี้ประมาณน้อยก็ไม่ทำ เช่นฆ่าสัตว์เล็กสัตว์น้อย มันก็มีจิตนิยามมันมีความพยาบาทแล้ว จะไปสะสมสร้างวิบากทำไม จะค่อยๆมีปฏิภาณปัญญาเข้าใจ หากเข้าใจขนาดนี้แล้วคนคนนี้จะไปกินเนื้อสัตว์ จะไปมีพลังงานที่ต้องเชื่อมโยงกับสัตว์ ก็เราไม่ได้กินเพื่ออร่อยหรูหรา ไม่ได้มีด้วยโลกธรรมแล้ว จะไปกินอันอื่นก็ดีกว่า จะไปสร้างวิบากใส่ตัวเองทำไม ไม่ติดในโลกียแล้วจะไปสร้างวิบากใส่ตัวเองทำไม เพราะว่ากรรมเป็นอันทำ เลี่ยงได้ นอกจากมันจำนนจริงๆ คุณออกไปในทะเลกว้างเลย ในทะเลมันไม่มีพืชมันมีแต่สัตว์ เอาไม้ปักปั๊บ หอยนางรมมาเกาะก็ถือว่าเป็นพืช มันไม่มีอะไรกิน ที่จริงน่าจะดำน้ำลงไปหาสาหร่ายนะ

621115_รายการสำมะปี๋ซี่วิต สันติอโศก ครั้งที่ 80

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน