อรหันต์จะไม่ยึดแม้แต่ร่างกายนี้ว่าเป็นเราเป็นของเรา.docx
เนื้อหาในไฟล์
อรหันต์จะไม่ยึดแม้แต่ร่างกายนี้ว่าเป็นเราเป็นของเรา _สว่างแสง ขวัญดาว · น้อมกราบนมัสการพ่อครูด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ ลูกได้ฟังว่าพ่อครูแม้ว่าจะนอนรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล พ่อครูก็ยังประสงค์จะเทศน์ ลูกซาบซึ้งในความกรุณาของพ่อครูมากค่ะ ฟังมาว่าการผ่าตัดครั้งนี้หมอใช้วิธีฉีดยาชา และหัวใจของพ่อครูยังทำงานนิ่งมาก ลูกขอกราบเรียนถามว่า ขณะผ่าตัดพ่อครูรู้สึกอย่างไร ยังเจ็บบ้างไหม พ่อครูคิดอะไรคะ น้อมกราบนมัสการพ่อครูด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ พ่อครูว่า... อยากจะรู้ไปหมดเลยนะ ตอนที่ไปผ่าตัด เขาใช้วิธีฉีดยาชา เพราะว่าไม่ได้ผ่าตัดใหญ่อะไร ผ่าตัดแผลที่ขา คว้านเอาเนื้อไม่ดีออกไป หมอเขาเห็นว่าควรทำ เพราะว่าทิ้งไว้เดี๋ยวจะกลายเป็นมะเร็ง เอาไปตรวจดูถึงรู้ว่าเป็นมะเร็ง เขาใช้ฉีดยาชา มันก็ชาไม่รู้สึกอะไร มันไม่เจ็บไม่ปวด เขาฉีดยาชาแล้วดูเหมือนจะฉีด 2 เข็ม ฉีดยาชาเข็มแรกเขาก็ถามว่าเจ็บไหม อาตมาก็ว่าไม่เจ็บ เขาก็ขอฉีดอีกเข็มเสริม มันก็ยิ่งไม่เจ็บ ถามว่าหัวใจพ่อครูยังทำงานนิ่งมาก หมอเขาก็ชม อาตมาก็ปกติไม่ได้มีความรู้สึกว่าเขาจะผ่าเขาจะตัด หรือเราจะต้องกลัว จะวอบแวบไม่มี จิตอาตมาก็ปกติ จะผ่าก็ผ่าไป แต่เขาเอาผ้ามากั้นไม่ให้เห็น เอาฉากมากั้น ขายืดยาวไปข้างหน้า ไม่ให้อาตมาเห็นมือหมอเอามีดลงอะไรต่ออะไร แต่มันก็รู้ว่าเขากำลังทำอยู่ ก็เห็นหัวหมอ เห็นมือแขนหมอขยับๆ มันก็เดาได้ว่าผ่า ไม่ได้หลับอะไร ก็มีความรู้สึกปกติ ก็เห็นเขาผ่า ไม่เห็นเขาผ่าแต่รู้อิริยาบถส่วนอื่น ก็ทำไปทำไปจนกระทั่งเสร็จเรียบร้อย ผ้าก๊อซห่อปิดพลาสเตอร์พันเสร็จเรียบร้อย เขาถึงเปิดฉากให้เห็นดู จนกระทั่งเดี๋ยวนี้ก็เต็มไปด้วยผ้าก๊อซหุ้มอยู่ ขาโตขนาดนี้แน่ะ เขาก็รู้สึกได้ ใครก็รู้สึกว่าอาตมาไม่ได้กลัวไม่ได้สะทกสะท้านอะไรก็เฉยๆเขาก็ทำงา
อ่านต่อ
นไป คิดอะไรก็คิดบ้าง จะปรุงธรรมะธรรมโมอะไรไป ดูอะไรไปก็ธรรมดา ตามสิ่งที่มันสัมผัสข้างหน้า จะคิดอะไรก็คิด ไม่ได้จำ ตอนนั้นไม่ได้จำ แต่ก็สบายๆมันมีอะไร ผิดปกติอะไร คนเขาก็ทำงานกับแข้งกับขาของเราจะผ่าจะเฉือนก็ทำไปสิ เราก็ดูของเรา หมอเขาก็ทำของหมอไม่เกี่ยวกัน หมอเขาก็ทำหน้าที่ของหมอ แม้จะมาเกี่ยวกับขาเรา ขาก็ขาที่เราอาศัยมันเท่านั้นไม่ใช่ของของเรา มันก็ดีเขามาปรับปรุงให้ มันก็เหมือนบ้านเหมือนเรือน บ้านมันไม่ดี มันชำรุด มันผุมันพังเขาก็มาซ่อมมาแซม ก็ไม่เจ็บไม่ปวดอะไร มันก็เหมือนอย่างนั้น ส่วนใหญ่คนจะตื่นเต้นที่คนที่ยึด อันนี้มันละเอียดใครที่ยึดเป็นเราเป็นของเราก็ไปตื่นเต้นหมด เอาล่ะพูดหยาบๆไว้แค่นี้ก็แล้วกัน ไปยึดว่าเป็นเราเป็นของเรา เสร็จแล้วมันจะถูกกระทบกระเทือนจะถูกเปลี่ยนแปลงก็กลัว เอาความรู้สึกสามัญ กลัวเจ็บกลัวปวด กลัวไม่ปกติอะไรต่ออะไรก็เป็นไป อาตมาไม่ได้มีความรู้สึกพวกนั้น ที่พยายามขยายความให้ฟังเพื่อให้เห็นว่า จิตใจของคนเป็นอรหันต์หรือจิตใจของคนที่ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่นอะไรเป็นเราเป็นของเรา แม้แต่ร่างกายก็ไม่ใช่ร่างกายของเรา สรีระก็ไม่ใช่สรีระของเรา ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น มันก็ไม่มีปัญหาอะไร มันก็เฉยๆ _ป้ารัตน์ หนึ่งในธรรม · กราบนมัสการพ่อท่านด้วยความเคารพอย่างสูง กราบขอบพระคุณ ท่านปัจฉาที่ดูแล เอาใจใส่พ่อท่านเป็นอย่างดี และคอยแจ้งข่าวของพ่อท่าน ให้พวกได้คลายความกังวลใจได้ค่ะ พ่อครูว่า... ขอบคุณที่เป็นกังวลใจห่วงหาอาวรณ์ มีความผูกพันสัมพันธ์ ขอขอบคุณก็ดีแล้วล่ะ ไม่มีอะไรไม่น่าห่วงอะไรมากมาย มันแผลยังไม่หายดีก็กว่าเขาจะเอาผ้าเอาอะไรต่ออะไรที่พันออก อย่างที่เขานัดไว้ก็ 7 วันนี้ก็ผ่านไป 2 วัน เหลืออีก 4-5 วัน มันก็มีความรู้สึกว่ามันหายแสบ ตอนแรกๆใหม่ๆก็มีแสบ แต่ไม่มากหรอกแล้วก็ค่อยๆลดลง แต่มันยังมีเจ็บ มันคงจะเป็นความช้ำระบมที่มันเป็นแผลที่มันกำลังปรับตัว มันก็เลยรู้สึกอย่างนั้น มันมีนิดๆ มันไม่มีมาก แต่มันก็เจ็บคือมันไม่ปกติ เวลาลงน้ำหนักเวลาจะเคลื่อนตัวจะเหยียดมันก็รู้สึกว่ามันเจ็บนิดๆ แต่เราก็ไม่ได้เจตนาจะให้มันเจ็บมากก็เลยโขยกเขยกเอา 660728 จรณะ 15 คือการยืนยันหลักปฏิบัติไม่ผิดของพุทธ รายการปรับทุกข์ปลุกธรรม #32 ราชธานีอโศก