สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน อาการ ดูด ของจิตระดับพีชะ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน อาการ ดูด ของจิตระดับพีชะ _ประเด็นที่สองถามว่าอาการ ดูด ของจิตระดับพีชะ และอาการผลัก ที่เป็นความอำมหิตในระดับของจิต นั้นเป็นอย่างไร ดิฉันไม่ชัดเจนในรายละเอียด พ่อครูว่า… พลังวานพีชะมี ISH มี self ที่จะเอาดินน้ำไฟลมมาสังเคราะห์สร้างตัวเองอย่างเดียวไม่เป็นพิษภัยต่ออย่างอื่น พลังงานผลักไม่กระทบกระเทือนใคร พลังงานดูดก็ไม่ได้แย่งคนอื่นด้วย ได้เท่าไหร่ก็เอา ผู้เป็นอรหันต์จึงทำจิตให้มีพลังงานแบบพีชะเพื่อตัวเอง ส่วนพลังงานที่ตนเองเหลือก็เอาไปสร้างสรรให้ผู้อื่น พลังงานผลักในความอำมหิตระดับจิตเป็นเช่นไร พลังงานดันออกข้างนอกเรียกว่าผลัก แล้วกระทบต่อชีวะอื่นให้เขาเสียหาย พีชะไม่ผลัก จึงไม่กระทบอันอื่นให้เสียหายเลย เพราะฉะนั้นถ้ายิ่งผู้ใดมีพลังงานผลักออกไปมากก็เสียหายมาก กระทบมาก เพราะฉะนั้นอย่าให้มีพลังงานผลักออกจากตนเอง self แต่เอาพลังงานมาสร้างสรร เช่น เอาไปปลูกแตง ทำสื่อสาร เป็นครู เอาพลังงานเหล่านั้นไปทำงาน สร้างสรรเพื่อผู้อื่น ไม่เอาพลังงานไปเป็นโทษภัยกับใครเลย เราจะทำตามถนัดที่ควรที่เป็นสัมมาอาชีวะ กัมมันตะ จึงเป็นความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ที่สุดยอด ที่เก็บเอาพลังงานมาใช้ได้อย่างประโยชน์สูงประหยัดสุด เยี่ยมยอดที่สุด เก่งทั้ง ครน. หรม.ประโยชน์สูง ประหยัดสุด นี่คือเศรษฐศาสตร์ของพระพุทธเจ้าอันยิ่งใหญ่ ที่บอกว่าพลังงานผลักในระดับจิตอำมหิต คือพลังงานที่ออกจากตัวเองไปกระทบข้างนอก ถ้ามันแรงก็คืออำมหิต ในความอำมหิต คนที่ฉลาดมีเล่ห์เหลี่ยม ผลักออกไปข้างนอก ไม่ผลักแรงหรือตรง แต่ทำเหมือนออกไปข้างนอก โดยหลอกว่านี่ไปให้เธอนะ แต่อ้อมเพื่อรวบเข้ามาให้แก่ตัวเองมาก คนอื่นเป็นเบี้ยทำให้เขา ใช้วาทกรรมทำให้คนอื่นเป็นเบี้ย ไปดูดเอาคนละนิดละหน่อยดูเหมือนไม่แรง