ปฏิบัติธรรมเอาจริงอย่างไรจึงได้โสดาบัน.docx

ปฏิบัติธรรมเอาจริงอย่างไรจึงได้โสดาบัน _ชาญณรงค์ จินดาธรรม : กราบนมัสการแทบเท้าพ่อท่านครับ อยากเรียนถามว่า พ่อท่านเคยเทศน์ไว้ว่า"คนปฏิบัติธรรมเอาจริงจะบรรลุโสดาบันน์ทุกคน แต่จะไม่บรรลุในชาตินี้ทุกคน" เนื้อหามีพลความประมาณนี้ครับ ผมจึงอยากเรียนถามพ่อท่านว่า ปฏิบัติธรรมให้เข้มข้นแค่ไหนจึงจะบรรลุโสดาบันน์ในชาตินี้แน่ๆ(แบบบรรลุ100%) ผมไม่อยากรอถึงชาติหน้าหรือชาติไหน ๆ เพราะวัฏฏสงสารช่างยาวนานและแสนจะน่ากลัวครับ(ความรู้สึกนี้เป็น"อภิชัปปา"หรือไม่ครับ?) กราบนมัสการด้วยความเคารพยิ่งครับ พ่อครูว่า...ดีเข้าใจอย่างนี้ดี ความรู้สึกนี้ก็ไม่เชิงอภิชัปปา คือตัณหาล้ำหน้า แต่ต้องการสิ่งที่ควรได้เบื้องต้นคือ ต้องการบรรลุพระโสดาบันเป็นข้อต้น เพิ่งเริ่มต้น ไม่ใช่ว่าคุณอยากได้อรหันต์เลย ยังไม่ได้เริ่มต้นเป็นพระโสดาบันจะเอาพระอรหันต์แล้ว อย่างนี้เป็นต้น ตอนนี้คุณก็เริ่มต้นถูกอยู่ แต่มันมีแรงอยากได้มากเท่านั้นเอง ก็ทำตามลำดับ ศีล สมาธิ ปัญญา ไม่ได้เริ่มต้นอื่นเลย คือ คุณมาเร่ิมต้น ศีลข้อที่ 1 เป็นต้น ศีลข้อที่ 2 ศีลข้อที่ 3 ศีล 3 ข้อนี้ เป็นหลักการครอบคลุม ข้อ 1 เกี่ยวกับสัตว์ ข้อที่ 2 เกี่ยวกับของ ข้อที่ 3 เกี่ยวกับกามคุณ 5 มาเรียนรู้ สิ่งเหล่านี้มีผัสสะเป็นปัจจัยและมันเกิดกิเลส สัมผัสกับสัตว์แล้วเกิดกิเลส รัก หรือชัง ชอบไม่ชอบ สัมผัสกับของก็เกิดชอบหรือไม่ชอบเหมือนกัน แต่จะเอา จะเอาอย่างไร ทุจริตหรือสุจริต ถ้าคุณชอบแล้วคุณสุจริตคุณก็เอาก็ไม่มีปัญหา แต่ถ้าคุณชอบ คุณจะเอาแบบไม่สุจริต อันนี้แหละ เป็นสิ่งของนี่แหละ คือ สิ่งของกับพืชมันไม่มีวิบาก ไม่มีการโต้ตอบแก่กันและกัน ส่วนสัตว์นั้นมีวิบากแก่กันและกัน มีผลกระทบกัน ความชอบไม่ชอบเดี๋ยวก็เกิดปฏิกิริยา ส่วนสิ่งของกับพืช คุณเป็นผู้ที่เป็นตัวจิต