สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน บุญที่ตรงที่สุดไม่มีเส้นโค้ง.docx
เนื้อหาในไฟล์
บุญที่ตรงที่สุดไม่มีเส้นโค้ง คำว่าบุญ ธรรมกาย เอาบุญไปเป็นสินค้าใหญ่ ปู้ยี่ปู้ยำ คำว่าบุญของพระพุทธเจ้าเละเลย เอามาหลอกคนว่า ทำทุกอย่างแล้วจะได้บุญ บุญจะเป็นสมบัติเป็นวิมาน เป็นแดนมีภพชาติ แล้วจะได้ในอนาคต เมื่อไหร่จะถึงก็ไม่รู้แล้วมันไม่มีให้ถึงหรอก ขอขยายความตรงนี้ พวกนี้เป็นความเพ้อฝันที่เป็นรูปธรรม นามธรรมจริงๆก็ต่างมาก ที่เขาพูดว่าตายแล้วจะได้ แต่ตายไปแล้วจะมีสวรรค์หลอก ที่คุณมีภพชาติ ในขณะที่ตายสวรรค์นั้นไม่มีเหตุปัจจัย มันมีแต่อุปาทาน เหตุปัจจัยของคนนี้มันมี สามารถยึดมั่นถือมั่น สามารถสร้างภพได้ สมมุติว่าเป็นกามภพ คุณจะไม่มีแสงสีเสียงเหมือนธัมมชโยหรอก สายนี้เป็นสายกามฟรุ้งฟริ้ง เป็นสายกาม ส่วนสายกิณหะ สายนั่งหลับตาแบบพระป่า มีนิโรธคือมืด แต่นี่เขานิโรธใส มีรูปร่างสีสันตกแต่งเต็มไปหมด อาตมายังจะไม่วิจารณ์สายดำเพราะไม่มีโทษภัยเท่าสายใสสว่างแบบนี้ สายนั้นก็จะจมในภพของตัวเอง ไม่ไประราน ไม่ไปกระทบกระเทือนใคร ยอมอยู่ในที่มืดของตัวเอง ไม่เป็นโทษภัยต่อโลก แต่ไม่เป็นประโยชน์ต่อโลก ก็ค่อยวิจารณ์ต่อไป ยุคนี้ในยุคสายลืมตาแล้วไม่เป็นพิษภัยต่อใคร แต่เป็นประโยชน์ต่อคน เขายังไม่ทะลุ ศาสนาพุทธนั้นเป็นสัจจะ เมื่อนำออกมาแล้วจะเป็นประโยชน์ต่อสังคม ขณะนี้ขออภัย สมเด็จพระสังฆราชองค์นี้ สายพระป่า สายสมาธิหลับตา สุภกิณหา ก็ออกมาทำงาน มารับรู้สังคมแล้วมาช่วยสังคมแล้วก็ดีแล้ว ความรู้ในความสามารถที่จะรู้สังคม ท่านประยุทธ์ ปยุตโต สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ท่านมีความรู้เรื่องของสังคมศาสตร์ ส่วนท่านอัมพร อัมพโร สมเด็จพระสังฆราชขณะนี้ ขออภัยเป็นเรื่องวิชาการ ท่านสายเจโต ท่านยังไม่สามารถมีความรู้ในพยัญชนะส่วนโลกเท่ากับท่านประยุทธ์ ก็เชื่อมต่อช่วยเหลือกันไป ก็ไม่รู้นะว่าตอนนี้ ท่านจะได้รับเ
อ่านต่อ
อาท่านพุทธโฆษาจารย์เข้าไปเป็นกรรมการมหาเถรสมาคมด้วยหรือไม่ แต่ด้วยตำแหน่งน่าจะเข้าไป ก็จะได้ช่วยกัน คนหนึ่งเป็นพลัง ต้นกล อีกคนหนึ่งเป็นต้นหน ก็จะได้ช่วยกันทำงาน อาตมาไม่ไปแย่งชิงตำแหน่งหรอก อาตมาไม่มีหน้าที่ แต่ท่านมีหน้าที่แล้วนะ มันเหมาะสมที่จะทำแล้ว ดีที่สุดแล้ว อาตมาก็ขออาราธนาทั้ง 2 ท่าน ทั้งท่านนักรบ ประยุทธ์ และท่านฟ้า ท่านอัมพร ก็ต้องขออาราธนาให้ช่วยประเทศชาติหน่อยเถิด ขออนุโมทนาสาธุ อาตมาพูดอย่างเป็นวิชาการ อาตมาสาธยายสิ่งที่เป็นสัจธรรม มีหน้าที่เช่นนี้ ขออภัย ที่ต้องสาธยายความจริงสู่ฟัง ใครจะยึดถือว่าคุยตัวโม้ ก็เอาเถอะ อาตมาไม่มีปัญหา หากจะมองเป็นโทษภัย
สรุปลงไปว่า เมื่อไม่รู้จักคำว่าบุญได้ถูก ว่าคือเครื่องมือที่ตัดกิเลสเท่านั้น แต่กลับเอาไปฆ่าใครเป็นตัวตนเป็นภพชาติ บุญไม่มีภพชาติ บุญมีหน้าที่เดียว เอกังสะ ทำหน้าที่เดียว ไม่ใช่วิภัชชะ แต่เป็นเอกังสะ ทำหน้าที่เดียวแล้วจบ วิภัชชะ จะแตกหน่อไปอีกเยอะ แต่เอกังสะมีหน้าที่หนึ่งเดียวทำหน้าที่แล้วจบ เรื่องของบุญ ปุญญะ ทำหน้าที่เดียวแล้วเสร็จแล้วจบเที่ยงแท้ถาวรยั่งยืนตลอดกาล อสังกุปปัง จบแล้วหมดหน้าที่ของบุญ หายไปเลย นี่เป็นความเข้าใจได้ยาก
คำว่าบุญ คนไม่รู้จริงจึงเอาบุญไปใช้ ไม่ถูก ถ้ายังไม่รู้ชัดเจนเป็นสมาธิ จะมีเศษเสี้ยวของวิบาก ที่เอาคำว่าบุญไปสอนสังคม บุญที่เหลือภพชาติ แต่บุญไม่มีภพชาติ คนเราถ้าเข้าใจบุญ ว่าเป็นภพชาติน้อยนิดลงไปก็ตาม ก็ยังไม่ค่อยสมบูรณ์ พระพุทธเจ้าตรัสว่า ทำทาน นี่เป็นกุศล ทานไม่ใช่บุญไม่ได้ลดกิเลส ถ้าโง่ คนฉลาดทานวัตถุไป นี่ถ้าเป็นก้อนทอง คุณมีทองก็ให้เขาไป ก้อนนี้ให้ไป ให้วัตถุนี้แล้ว จิตของคุณอย่าไปสร้างความหวังว่า เราสร้างความดี เราสร้างสิ่งหนึ่งให้แก่คนอื่นไว้ แล้วเราจะได้สิ่งอะไรตอบแทนมา หวังว่าจะมีสิ่งตอบแทนมา อย่าทำ อย่ามีสาเปกโข อย่ามีหวังว่าจะได้อะไรตอบแทน จะต้องแสดงการให้อย่างเส้นตรง อย่างนิวเคลียร์ฟิชชัน เป็นไอโซโทป ให้ตรงไปเลย ร้อยแปดสิบองศา หายไปเลย อย่ามีลักษณะโค้งงอแม้แต่นิดนึง ภาพโค้งงอมีองศาไม่ตรงนิดหนึ่งมันจะโค้ง รอบมหาจักรวาลเอกภพ สักวันหนึ่งมันก็มาถึงตัวเรา เพราะเราเป็นที่ตั้ง ตกลงนิดเดียวคนก็มองไม่ออกว่าโค้ง มันก็หลอกคน ว่าตรงโว้ยๆๆๆ มันตรงที่ไหนแต่มันไม่ตรง คุณเองไม่เห็นองศาของความโค้งนี่ต่างหาก โค้งมันต้องมาถึงที่ต้นจนได้ มันเป็นบูมเมอแรง ที่ขว้างออกไปแล้วมันจะโค้งมาหาตัวเอง แต่องศาความโค้งไม่มาก มันก็ไกลมาก แต่ก็จะเลี้ยวกลับได้ กว่าจะกลับมาถึงตัวเขาก็นาน นี่ต่างหากเป็นเหลี่ยมมุมหลอกของคน จะเป็นการอำพรางหลอก ทำบูมเมอแรงที่เป็นองศาให้น้อยที่สุด คนก็รู้ไม่ทัน แต่อาตมาเองรู้เหลี่ยมมุมของความโค้งก็เลยเอามาเปิดเผยให้รู้กัน อย่าให้โค้ง ต้องระมัดระวังว่าให้ไปแล้วต้องสูญจบ ต้องทำใจเข้าใจตัวเอง ใจตัวเองอย่ามีเส้นโค้ง ให้ก็คือให้ เราให้ไม่ตรง คุณเองทำใจในใจ ทานนัตถิทินนัง ทำทานแล้วไม่เกิดผล ตรงที่คุณทำทานอย่าง สาเปกโข ทำอย่างมีเส้นโค้ง มีองศาน้อยเท่าไหร่ก็เท่านั้น ให้ทำยามีเส้นโค้ง ทานแล้วจบแล้วทิ้งเลย ว่าเราได้ให้อะไรแก่ใครไม่รู้ แต่สัจจะ กรรมเป็นอันทำ คุณให้จริงๆ ทำแล้ว สัจจะไม่มีใครเบี้ยวกรรมได้ คุณจงทำใจในใจให้จบตรงที่ตรงที่สุด เป็นนิวเคลียร์ฟิชชันที่เป็นไอโซโทปตรงที่สุดไม่มีเส้นโค้งเลย ทำแล้วลืมไปเลย ใครทำได้ก็จะได้ความจริง เข้าใจชัดแล้วอาตมาว่าทำไม่ยาก แต่มันยากตรงที่คนมีอุปทาน เป็นตัวกูของกู ให้ไปแล้วมันก็มีพลังงาน เหลือเป็นอุปทานของคุณ ต้องทำให้จริงอย่ารีบกลบ ต้องพิสูจน์..พิสูจน์..พิสูจน์และอ่าน ว่ามันมีพลังงานโค้งอยู่ไหม เข้ามาหาตัวใหม่ แล้วจะโค้งน้อยจริงๆก็จับมันให้ได้ เห็นอาการเส้นโค้งของตัวเองให้ได้ เป็นองศาทางแยกของความจริงนี้ให้ได้ ถ้ามีองศาทางแยกออกนิดนึง เสร็จอีด่างเลย ต้องไม่ให้มีแยกเลยสุดคลองแสนตรงล้านตรง and the ตรง
คนไม่รู้จักรูปนามของสถานที่มีธาตุรู้ แล้วตรวจสอบพลังงานที่เป็นองค์ประกอบต่างๆ ที่เรากำลังจัดการ เราจัดการให้มันตรงสุดได้ ตรงจริงๆได้ โดยมีญาณปัญญารู้ว่าแน่นะ จึงต้องพิสูจน์แล้วพิสูจน์อีก ว่าเป็นเส้นตรงจริงหรือเปล่า ถ้าทำได้ตรง ก็ไม่มีโค้งเลย จึงเป็นคนที่ตรงที่สุด ในสิ่งที่จะตรงที่สุด ก็เกิดที่ สุทธิอสุทธิปัจจัตตัง ตัวเองยังไม่มีญาณรู้เห็นความเบี้ยวของตัวเอง เศษของความโค้งที่ยังไม่ตรง ญาณปัญญาของคุณไม่ชัด ก็ต้องพิสูจน์ความจริงแปลให้ดี นี่คือความยากที่จะสื่อสภาวธรรมให้ฟัง
ตกลงคำว่ากายคือธรรมะ 2 ที่มีสิ่งที่ถูกรู้ และนามธรรมที่รู้ ตั้งแต่ดินน้ำไฟลม เป็นอรูปภายนอก จนถึงอรูปภายใน ส่วนนามธรรมละเอียดกว่ารูป จึงต้องรู้อาการของนามธรรม มันไม่มีองศาไม่มีเส้นโค้ง ถ้าคุณทำได้ ก็ไม่มีเส้นโค้งของความหวัง ไอ้หวังนั้นโค้งนะ ไอ้หวังเป็นโค้งนะ เพราะฉะนั้นอย่าให้มีไอ้หวัง ไอ้หวังตายแน่ ตายแน่ไอ้หวัง อาตมาจึงไม่สงสัยเลยว่า สมณะของเราองค์หนึ่งเป็นอุปัชฌาย์ชื่อสมหวัง และสมณะอุปัชฌาย์ของเราอีกองค์หนึ่งชื่อจรินทร์คือพระอินทร์เดินบนฟ้า อาตมาเลยตั้งชื่อว่า เดินดิน ส่วนท่านสมหวังอาตมาตั้งชื่อว่าบินบน ก็ช่วยอาตมาอยู่นี่ ท่านบินบน ท่านเอง จริงๆท่านจะต้องอยู่กับภูเขา เป็นผู้ดูแลพระนวกะ เป็นสถานที่อบรมพระนวกะ
600226_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ บุญที่ตรงที่สุดไม่มีเส้นโค้ง