สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน จรณะและวิชชาของชาวอโศกมีไหม(1).docx

บัติน้อยใหญ่ ละเครือญาติน้อยใหญ่ปลงผมและหนวด นุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์ออกบวชเป็นบรรพชิต เมื่อบวชแล้วสำรวมระวังในพระปาติโมกข์อยู่ ถึงพร้อมด้วยมารยาทและโคจร มีปกติเห็นภัยในโทษเพียงเล็กน้อยสมาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบททั้งหลาย ประกอบด้วยกายกรรมวจีกรรมที่เป็นกุศล มีอาชีพบริสุทธิ์ถึงพร้อมด้วยศีลคุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย ประกอบด้วยสติสัมปชัญญะ เป็นผู้สันโดษ. พ่อครูว่า...อธิบายอันนี้ 3 ปี 8 ปี ที่อ่านมาครบ ก็คือธรรมะพระพุทธเจ้าทั้งหมด อาตมาไม่ใช่พระพุทธเจ้าแต่ก็เรียนมาจากพระพุทธเจ้า และก็ เปลือง ยืนยันว่าอาตมาเป็นผู้ที่เอาของพระพุทธเจ้ามาประกาศตอนนี้ เพราะตอนนี้มันเสื่อมไปหมดแล้ว พูดกันจริงๆอย่างนี้ไม่ไว้หน้า แม้แต่เถรสมาคม หรือที่ใดๆก็เสื่อม ขณะนี้ศาสนาพุทธในเมืองไทยเต็มไปด้วยใบไม้ดอกและผลไม่มีสะเก็ด ไม่มีเปลือกไม่มีกระพี้...ไม่ต้องพูดถึง ไม่มีแก่น ไม่มีทางเป็นไปได้เลย กระพี้คือปัญญาก็ไม่มีมีแต่เฉโก เปลือกคือสมาธิก็ไม่มีมีแต่สมาทุ คือ มันไม่เป็นสมาธิ สมาธิแปลว่า จิตตั้งมั่น สมาธิเป็นอจินไตย เป็นอุตริมนุสธรรมไม่ใช่ง่ายๆ เป็นคุณณวิเศษ แต่สมาธิของฤาษีนั้นทำกันง่ายๆบอกว่าจะนั่งสมาธิกัน 3 ชั่วโมงอะไรเป็นต้น แต่ไม่มีทางที่จะได้สมาธิแบบของพระพุทธเจ้าที่มีสัญญากำหนดว่าสมาธิคืออะไร สมาธิของท่านสัญญาอย่างหนึ่งแต่คนทั้งหลายที่เป็นพุทธศาสนิกชน แม้แต่ครูบาอาจารย์ศาสนาพุทธก็สัญญาว่าสมาธิคืออีกอย่างหนึ่ง ไม่ตรงกับที่โพธิรักษ์หมาย สู่แดนธรรมว่า...ไม่ใช่คุณวิเศษแต่เป็นโทษวิเศษ

พ่อครูว่า..ไปกันคนละเรื่องเลย สมาธิอย่างที่มหาบัวได้ ปึ๊งปั๊ง วันนี้ฆ่ากิเลสได้หมดจำได้ตั้งแต่วันนั้นวันนี้ได้รู้แล้ว แต่แม่แต่ภายนอกยังเสพติดและอบายมุขเสพติดของยาเสพติดสิ่งเสพติดที่คนทั่วไปเขาก็รู้ ขนาดที่คุณป้าคุณยายที่บ้านก็เลิกกันหมดแล้วหมากพลู สู่แดนธรรมว่า...ที่ได้คุณวิเศษก็ไปได้สิ่งที่พระพุทธเจ้าห้ามพูดห้ามแสดง พ่อครูว่า..แล้วมาแสดงปึ๊งปั๊งๆ พอเราเอา สมาธิของพระพุทธเจ้ามาแสดงตั้งแต่ศีลข้อที่ 1 เขาไม่เห็นสำคัญ พวกเราน่าจะภาคภูมิใจว่าพวกเราเป็นคนที่มีศีลตั้งแต่ศีลข้อที่ 1 ไม่มีการบกพร่องไม่มีการละเมิด พวกเราเป็นคนมีศีลจริงๆสังวรศีลระวังจริงๆอยู่ในเครื่องกินเครื่องใช้ที่เราทำอยู่ก็สังวรศีลลดละจริงๆ พยายามตื่นรู้อย่าไปหลงหลับใหล ตรงกันกับจรณะ 15 แล้วก็มีความเชื่อว่ามีศรัทธาจริงๆ ว่าเราเป็นคนมีศีลเราเป็นคนดี ไม่ใช่ว่าถือศีลเท่ๆโก้ๆ เขื่องๆไม่ใช่ แต่ถือศีลแล้วจะเป็นคนดีเป็นคนบริสุทธิ์เป็นคนเจริญขึ้นมามีจิตที่เมตตาสัตว์จริง คุณจะมีจิตเมตตาอย่างไรก็แล้วแต่ คุณจะรู้ตัวเอง ก็อยู่กับสัตว์เป็นเพื่อนทุกข์ไม่ใช่พูดแต่ปากแม้แต่สัตว์ใจสัตว์เล็กสัตว์น้อย ก็มีความเอ็นดูหวังประโยชน์ต่อสัตว์ทั้งปวงอยู่ ไม่ทำร้ายมันจริงๆไม่ละเมิดกันแม้กระทั่งว่า ไม่ต้องกินเนื้อสัตว์เลย กินแต่พืช ก็มั่นใจว่ามันไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรเลย กินแต่พืชก็อยู่ได้ แล้วจริงๆก็จริงด้วย เพราะว่าพืชคืออาหารของคนของมนุษย์ที่ดีที่สุด เพราะฉะนั้นพวกเรานี่ทำแล้ว โลกทั้งโลกเขาก็จะค่อยๆเข้าใจว่าพวกนี้มันเป็นความรู้ที่ เผินๆตื้นๆ หรือที่จริงมันเป็นความรู้ที่ลึกมาก เป็นคนไม่กินเนื้อสัตว์ ที่มันสำคัญก็คือไม่กินเนื้อสัตว์แล้วเรารู้ได้ว่าเราติดใจในเนื้อสัตว์หรือไม่ เพราะว่าเราไปติดใจในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสไปติดใจในอุปาทานต่างๆ เราไม่มีทางอุปาทานไม่มีทั้ง กาม รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสไม่ติดเลยอันนี้ต่างหากฟคือปรมัตถสัจจะที่สุดยอดที่เราไม่กินเนื้อสัตว์ 630408_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ธรรมบรรยาย อัมพัฏฐสูตร ตอน 4