สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน สัตว์ทุกตัวเป็นเพื่อนแก่เจ็บตาย.docx
เนื้อหาในไฟล์
สัตว์ทุกตัวเป็นเพื่อนแก่เจ็บตาย _คนเราเขาเปรียบเหมือนอะไรคะ ตอบ...หลวงปู่งง ไม่รู้จะตอบอะไรนะ มันไม่เปรียบ คนก็คือคน หรือหลวงปู่จะอธิบายแทรกเลย ถ้าบอกว่า คนเราเปรียบเหมือนอะไร
คนเราเปรียบเหมือน สัตว์ทั้งหลาย ทั้งที่จริง มันก็ต่างกันอีกเยอะ แต่มันเหมือน ตรงที่เป็นสัตว์เหมือนกัน เพราะฉะนั้น จงเข้าใจและจงพยายาม ทำจิตใจให้ดี อย่าไปเบียดเบียนสัตว์ใดๆ แม้จะเป็นสัตว์เล็กสัตว์น้อย อย่าไปฆ่าเขา สัตว์ทั้งหลาย เป็นเพื่อนทุกข์ เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด อย่ามีเวรแก่กันและกันเลย อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย ก็อย่าพูดแต่ปาก ให้ทำใจให้เห็นว่า สัตว์ทุกชนิด สัตว์เล็กสัตว์น้อย สัตว์ต่ำสัตว์ชั่วสัตว์ดี เขาก็เป็นเพื่อนทุกข์ทั้งสิ้น อย่าไปทำร้ายเขา โดยเฉพาะอย่าไปฆ่าเขา คนที่มีเมตตาจริง จะไม่ทำร้ายใคร จะไม่ฆ่าใคร แม้ที่สุด จะไม่ฆ่าเอามากิน แม้เราจะตาย คนที่ไม่ฆ่าสัตว์ใด มากินเลย แม้เราจะอดตาย ไม่มีอะไรกินแล้ว ให้มันตายไปเลย แล้วเราจะเกิดมาดี ไม่มีเวรไม่มีบาปภัย ถ้าเราไปกินสัตว์ ที่มีความเชื่อมต่ออีกเยอะ ลักษณะปานาติบาต 5 กับเป็นบาป มิใช่บุญเลยอีก 5 จะอธิบายให้เห็นเลยว่า การฆ่าสัตว์โดยมี เจตนา (อุทิส) ใน 5 อย่างสัตว์ตาย เพราะเจตนาของคนฆ่า เป็นบาปปาณาติบาต แล้วเอาสัตว์ ที่เขาเจตนาฆ่า ด้วยปาณาติบาต มาให้สาวก ให้ภิกษุ นักบวชของพระพุทธเจ้า หรือมาให้พระพุทธเจ้าฉัน ผู้นั้นได้บาปเป็นอันมาก ไม่ใช่บุญเลย แม้สักนิดเดียว เจตนาจะเอาเนื้อสัตว์ มาถวายพระพุทธเจ้า แต่ได้บาปเป็นอันมาก ไม่ใช่บุญเลย สักกะนิดเดียว เพราะว่า สัตว์ที่คนจะฆ่า ก็ต้องเริ่มจากนี้เจตนา อุทิสะ แค่นี้สัตว์มันก็ทุกข์แล้ว ถ้ามันรู้นะ ไปเอาไก่ตัวนั้นมา เจาะจงเลย ถ้ามันรู้ว่า มันกำลังจะถูกฆ่า มันก็ท
อ่านต่อ
ุกข์ นี่คือบาปเป็นอันมาก ต่อมา ก็ให้คนไปจับมา แม้ไม่จับเอง มันก็ถูกจับถูกมัดถูกใส่ในกรงมา สัตว์นั้นก็เป็นทุกข์อีก อันต่อมาอันที่ 3 บอกให้เขาฆ่า มันก็ทุกข์เพิ่มขึ้นอีก อันที่ 4 ลงมือฆ่าเลย มันก็ทุกข์อีก แล้วเอามาทำอาหารถวายพระพุทธเจ้า มันจะเป็นบาปเป็นอันมาก มีกี่ชั้น ไม่ใช่บุญเลย เห็นไหมว่า เกิดจากเจตนา เจาะจงฆ่าสัตว์นั้นมา เป็นองค์ปานาติบาต 5 สัตว์นั้นมีชีวิต รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต เจตนาฆ่า ลงมือฆ่า สัตว์นั้นตายลง แล้วเอาเนื้อสัตว์มาถวายพระพุทธเจ้า แต่ได้บาปเป็นอันมาก ไม่ใช่บุญเลย สักกะนิดเดียว แต่เขาไปอธิบายว่า เจาะจงให้คนนี้กิน แล้วคนนี้ไม่กิน ไม่เป็นบาป แล้วไปเจาะจงทำไม มันไม่ใช่ เจาะจงบุคคล แต่เจาะจงคือ ฆ่าสัตว์ตาย เพราะเจาะจงที่คนฆ่า แต่ถ้าสัตว์ มันฆ่ากันเอง ก็เป็นปวัตตมังสะ สัตว์มันกินเหลือแล้ว อย่าไปแย่งมันล่ะ เอาเดนสัตว์กินมากิน อย่างนี้เอามากินได้ ไม่เป็นบาปเวรภัย สัตว์มันไม่จองเวรแล้วอย่างนั้น ทำบุญแต่ได้บาป 5 ลำดับ (ย่อมประสบบาป มิใช่บุญ) 1. ผู้นั้นกล่าวอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลาย จงไปนำสัตว์ชื่อโน้นมา” (อุทิศ, อุททิสสะ คือ เจาะจงมุ่งหมายไปที่สัตว์ชื่อนั้น) 2. สัตว์นั้นเมื่อถูกเขาผูกคอนำมา ย่อมได้เสวยทุกข์โทมนัส 3. ผู้นั้นพูดอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลายจงไปฆ่าสัตว์นี้” 4. สัตว์นั้น เมื่อกำลังถูกเขาฆ่า ย่อมเสวยทุกข์โทมนัส 5. ผู้นั้นยังตถาคตและสาวกตถาคต ให้ยินดีไปด้วยเนื้อ ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก (ตถาคตํ วา ตถาคตสาวกํ วา อุทฺทิสฺส ปาณํ อารภติ โส อิเมหิ ปญฺจหิ ฐาเนหิ พหุง อปุญฺญํ ปสวตีติ) ชีวกสูตร ล.13 ข.60
องค์ปานาติบาต 5 สัตว์นั้นมีชีวิต รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต เจตนาฆ่า ลงมือฆ่า สัตว์นั้นตายลง
สัตว์ทุกตัวเป็นเพื่อนแก่เจ็บตาย กัน อย่าไปฆ่ากัน คนนี้แหละ ที่ไม่ฆ่าสัตว์ แม้จะเป็นศัตรู หรือสัตว์เล็กสัตว์น้อย คนนี้คือเมตตาจริง ไม่ใช่เมตตาแต่ปาก แต่ว่ากินเนื้อเขา ดีไม่ดี ก็เลี้ยงให้อ้วนพี แล้วเอาไปฆ่ามากิน มันมีจิตใจอำมหิต ขนาดไหน หลอกให้สัตว์มันตายใจก่อนอีก มันหลอกซ้อนหลอกซ้ำ หลอกให้ตายใจ เสร็จแล้วก็ฆ่ากิน
591222_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาพาคนให้ดีกว่าสัตว์