สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน จิตนิ่งแบบพุทธไม่หยุดแบบธรรมกาย.docx
เนื้อหาในไฟล์
จิตนิ่งแบบพุทธไม่หยุดแบบธรรมกาย ของทางธรรมกายเขาบอกว่า ฝึกใจให้หยุดนิ่งถูกส่วน ตรงศูนย์กลางกาย ด้วยใจที่หยุดนิ่งสนิทได้นั้น จะมีสภาวะที่ว่างเปล่า เป็นสุญญตา(ส.ศูนยตา) คือปราศจากความคิดปรุงแต่ง และปราศจากนิวรณ์ธรรมทั้งปวง พ่อครูตอบว่า...การไม่คิดปรุงแต่งมันก็ว่างเปล่า คุณเอาจิตจดจ่อที่เหนือสะดือ 2 นิ้วก็เกาะนิ่งอยู่ตรงนั้น คนมีความเฉลียวฉลาดความรู้ว่า ตอนนี้มีนิวรณ์ มีกามหรือพยาบาท จมดิ่งอยู่กับ ถีนมิทธะ อุทธัจจะหรือไม่ คุณได้ทำให้มันเกิดความอุเบกขาหรือเปล่า คุณไม่รู้คุณก็เอาแต่พยัญชนะ จริงๆแล้วคุณไม่ได้รู้จักนิวรณ์เลย ไม่ได้ทำให้นิวรณ์ออกไปเลยเอาจิตเกาะอยู่แต่เหนือสะดือ 2 นิ้ว เป็นแต่สมถะ ไม่มีวิปัสสนาเลย ไม่รู้ ตักกะ วิตักกะสังกัปปะ เลย ทำการจัดการที่สังกัปปะ ให้เป็นอภิสังขาร จัดการกิเลสในตักกะให้เป็นวิตักกะ แล้วเอาวิตักกะไปทำงาน ปรุงเป็นตัวทำงานเรียกภาษาในจิตว่า วจีสังขาร แต่งเป็นคำพูดถ้ามีภาษามีพยัญชนะ มีอธิวจนสัมผัสโสแล้ว ถ้าไม่มีก็มีแต่พลังงานสอง บวกลบปรุงแต่ง ยังไม่ได้ตั้งชื่อก็เรียกชื่อมันไม่ได้ จะสัมผัสแต่ชื่อก็สัมผัสไม่ได้ ก็มีแต่พลังงานปฏิกิริยา 2 อย่างนี้ ที่สัมผัสเกี่ยวข้องกันก็เกิดสภาพที่ ฆ มีปฏิฆสัมผัสโส จับตัวกันเป็นก้อน ฆ ไม่มีชื่อ แต่พลังงานวจีสังขารนี้จะออกมาเป็นกายวิญญัติได้ ถ้าทำงานโดยไม่มีชื่อ แต่ถ้าจะบอกคนอื่นก็ต้องมีอธิวจนสัมผัสโส บอกเป็นวจีกรรม มี วจีวิญญัติ ได้ หรือจะเป็นกายวิญญัติพร้อมหมดทั้งภาษากายและวจีเลย อย่างภาษาอีสาน เห็นขอนไม้ตั้งโข่โหล่นี้ เขาก็บอกว่าเอาไม้นี้มา คนไปรู้ภาษาก็จะรู้ว่า ไม้ใหญ่หน่อย แต่ถ้าบอกว่า ไม้แข่แหล่นี้มา มันก็จะเล็กกว่าอีกหน่อย แต่ถ้าขี่หลี่ อันนี้ก็เล็กกว่าอีก ถ้าจิงปิง จองปอง โจงโปง จางปาง ก็จะมีระดับความใหญ่แ
อ่านต่อ
ตกต่างกันไป จากเล็กไปใหญ่ สมณะเพาะพุทธว่า...พ่อท่านเคยบอกว่าอยากให้ชาวอโศกเราที่อยู่ในถิ่นไหนก็ใช้ภาษาถิ่นนั้น ก็จะอนุรักษ์ภาษานั้นไว้ได้
พ่อครูว่า...หนังสือธรรมกายที่อาตมาพูดถึงก็ไม่ได้เจตนาร้าย อาตมามีเจตนาดีกับเขาให้เขาได้เข้าใจ สื่อให้รู้ว่าจะมาเข้าใจอย่างนี้ มันถูกหรือผิดก็บอกไป ถ้าอย่างนี้ควรกว่าอย่างนี้ไหม อย่างนี้ไม่ควรก็บอกไป บางทีก็ไม่ได้บอกอย่างนิ่มนวล บางทีรีบก็พูดอย่างแข็งก็เข้าใจเจตนาอาตมาก็แล้วกัน อาตมาไม่ต้องการทะเลาะหรือทำร้ายกัน ต้องการสื่อความเข้าใจให้ชัดเจนให้มาศึกษา คุณยึดถืออะไรว่าถูกก็ยึดถือ แต่ถ้ายึดถือแล้วมันผิดก็แก้ไขเสีย ถ้าอาตมายึดถือว่าถูกก็ต้องยึดถือไว้ แต่ถ้าคุณบอกว่าไม่ใช่ก็แก้ไขของคุณ ถ้าอาตมาฟังแล้วเห็นว่าของอาตมาที่ยึดถือนี้ไม่ถูก ก็ไปเอาตามคุณได้ สมณะเพาะพุทธว่า….วันนี้ได้ฟังสิ่งที่ไม่เคยได้ยิน ทำให้เรารู้ว่าเฉกะหรือเฉโกคือความไม่ฉลาดในอายตนะ 6 ไปดิ่งเดี่ยว ปักดิ่งอยู่กับสิ่งที่เป็นหนึ่งเดี่ยว แทนที่เราจะรู้ 6 กลับกลายหรือเพียงแค่ 1 ในทางพุทธศาสนาควรทำให้เกิดความรู้ทั้ง 6 ทวาร ไม่ใช่รู้แค่หนึ่งเดียว ไม่เช่นนั้นจะเป็นแค่ เฉกา เป็นความไม่รู้จริง ต้องรู้ให้ครบ อย่ารู้แค่หนึ่งเดียวนิดเดียวส่วนเดียว เฉกะคือฉลาดรู้แค่อันเดียว หนึ่งเดียวทั้งที่ควรรู้ให้ครบทั้ง 6 ธรรมะของพุทธศาสนา คือ รู้ให้ชัด ตัดให้ชั๊ว วันนี้เรารู้นิสัย วิสัย อนุสัย ถ้าเราสามารถจบล้างอนุสัยได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาด ทำให้เป็นวิสัยของผู้ไม่มีอนุสัย วิสัยก็เป็นวิตักกะ เป็นความนึกคิดที่ที่เยี่ยมยอด ก่อนจะไปสู่วจีสังขาร จบ... 591225_วิถีอาริยธรรม สันติอโศก ล้างอธรรมกายให้ลึกถึงสัญญาเวทยิตนิโรธ