หนูตัวเล็กๆอย่างไทยจะช่วยราชสีห์ซาอุตัวใหญ่ได้ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร.docx

เอื้อเฟืัอช่วยเหลืออะไรกันไป อบอุ่น ตายจากกันก็ระลึกถึง แต่ของเขานั้นตายจากกันแล้ว โอ้โห ถีบส่งเลย มันคนละเรื่อง นี่คือสัจจะที่เห็นอยู่ตรงๆ เป็นตัวอย่างปรากฏอยู่ในโลก สังคมในกลุ่มไหน ประเทศไหนคนที่มีจิตใจแบบนี้อยู่ก็จะอย่างงั้น ไม่ต้องเอามากหรอก ดูอำนาจบาตรใหญ่ อยากใหญ่ เอาแค่พม่ากับไทยเห็นๆ เห็นๆ ไม่รู้จะลงเอยอย่างไร แล้วเป็นทหารรังแกผู้หญิง เขาคิดออกไหมนี่ว่าเขาทำอะไร . . ทหารด้วยนะ รังแกผู้หญิง โธ่เอ๊ย มันไม่เหลืออะไรเลย นี่เป็นตัวอย่างอยู่ในสังคมเห็นๆว่าคนเรา มันหลงใหลติดยึดอำนาจบาตรใหญ่ ตัวกูของกู ทางพม่าจะส่งคนมาจัดการอาตมาไหมนี่ อาตมาพูดความจริงสู่ฟัง ฟังดีๆเถอะ ถ้าเลิกได้หวังได้ปล่อยได้คนจะประเสริฐขนาดไหน แต่รวมกลุ่มกันเต็มไม้เต็มมือ ไม่ยอม เป็นกลุ่มคณะ ผู้หญิงก็เป็นจริงเรื่องประชาชน มีประชาชน แต่อำนาจบาตรใหญ่ของการมีอาวุธมีอำนาจ ประชาชน เขาจะจับหัวหน้ามาประหารชีวิต ตอนนี้ได้ข่าวว่าจับมาขัง โธ่เอ๋ยเป็นผู้หญิงตัวน้อยๆ ไม่ได้ตัวใหญ่ อายุก็ใกล้ 80 แล้ว 70 กว่าแล้ว 72 ปี นี่มันเป็นตัวอย่างที่จริงอยู่ในโลกในสังคมมนุษย์ ไม่ว่าประเทศไหนเป็นตัวอย่างให้เราดูให้เราเห็น แล้วสังคมที่เขาว่าเป็นประชาธิปไตยเขาว่าเป็นอำนาจ อำนาจทุนนิยม อย่างในพม่านี้เป็นอำนาจในอำนาจ หรือจะอำนาจยังไงเกาหลีเหนือ งั้นก็สร้างอาวุธยุทธภัณฑ์ ข่ม เรียกว่าเบ่งทับผู้อื่น ก็ยังไม่รู้หรอกว่า อาวุธที่คิดโดยคนเกาหลีเหนือ กับที่อื่นเขาก็คิดเขาก็สร้าง แต่เขาไม่เปิดเผย แต่คิมจองอึนต้องเอามาแสดงออก แน่เท่าไหร่ก็ต้องออกมาแสดง เพื่อให้คนเห็นว่า อย่านะเอ็ง ยิงฟัน แยกเขี้ยวให้เห็น ฟันข้าแหลม ฟันข้าเยอะ ฟันข้าใหญ่ ขม้ำเอานะ ขู่ ด้วยอำนาจบาตรใหญ่มันก็เหมือนกับสัตว์เดรัจฉานที่มันทำอยู่เป็นธรรมดา แทนที่จะเป็นคุณประโยชน์เกื้อกูลกันแสดงออก เหมือนอย่างชาวไทย ประเทศไทยแสดงออกกันอยู่ไปเรื่อยๆ ตอนนี้ไทยมีสัมพันธ์กับประเทศซาอุดิอาระเบีย ก็เป็นมุมเหลี่ยมที่ ซาอุดิอาระเบียเขาร่ำรวยมานาน ร่ำรวยมาก มากมานาน ประเทศไทยนั้นจนๆ แล้วก็มาชัดเจนอีกว่าจะเป็นคนจนอีก แล้วมันไม่มีวันจะไปรวยหรอก ไม่ไปแข่งกับซาอุไม่มีทาง แต่ก็พยายามที่จะเป็นประโยชน์แก่กันและกัน เพราะฉะนั้นแม้มันจะซับซ้อน ว่า ซาอุฯ เขามีพลังของวัตถุ พลังร่ำรวยทางวัตถุ เมืองไทยไม่มี แต่เมืองไทยก็ไม่มีเจตนาที่จะไปหาทางเอาเปรียบเอารัดทางวัตถุ ยังไงๆความซับซ้อน ซาอุฯเขาจะอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหารเหมือนกับไทยนี้ไม่ได้หรอก ยัง เพราะว่าภูมิประเทศเขามันไม่เป็นใจ ไม่ได้อย่างไทย อย่างไร ก็ไม่ได้อย่างไทย มันมีหลายอย่าง พื้นภูมิประเทศด้วย คนของเขาก็ไม่มีความรู้ ไม่เอาถ่านเรื่องนี้ เขาไม่ได้มีสมรรถนะมีความชำนาญเลยในเรื่องเหล่านี้ แต่คนไทยไม่รู้กี่ชาติต่อกี่ชาติ ปู่ย่าตาทวด สืบทอดกันมาก็ทำพืชพันธุ์ธัญญาหารมาตั้งแต่ไหนแต่ไร มันก็คนละเรื่องเลย ทางโน้นไม่รู้เรื่อง บ้านเมืองฉันเป็นดินปนทราย หาน้ำหาท่าก็ไม่ได้ ก็มีบ้างพยายามทำก็ได้แค่นั้นแหละ ก็อาศัยจากที่อื่นมา เพราะฉะนั้นหนูเล็กๆนี้จะช่วยราชสีห์ ไทยจะช่วยราชสีห์ได้ ไม่ได้หมายความว่าเราจะเอาอันนี้ไปแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้เปรียบกลับมามากๆ ไม่จำเป็นไม่ต้องถึงขนาดนั้น เพราะถึงอย่างไรอย่างไรเราก็ไม่ได้ขาดแคลน เราก็ไม่ได้ลำบากลำบนอะไร ในองค์รวมของสังคมประเทศชาติ เราก็อยู่พอกินพอใช้ เหลือกินเหลือใช้ เกื้อกูลผู้อื่นได้ หนูตัวเล็กๆอย่างไทยจะช่วยราชสีห์ตัวใหญ่ได้หลายตัว ความซับซ้อนที่หนูจะช่วยราชสีห์ มันเป็นความยิ่งใหญ่ เราไม่ต้องไปเป็นราชสีห์หรอก เราเป็นหนูนี่แหละ ช่วยเหลือราชสีห์ให้ได้หลายๆตัว ตัวใหญ่ๆด้วย เพราะเรามีคุณธรรม มีวรรณะ 9 มีพุทธพจน์ 7 ถ้าใครเข้าใจแล้วจะชัดเจนมากเลย ช่วยเหลือกันได้ มันซับซ้อนนะ คนไทยตัวแค่นี้ ร่ำรวยในสิ่งที่เป็นสาระสัจจะ สิ่งที่เป็นปัจจัยชีวิต แต่ทางโน้นเขาร่ำรวยสิ่งที่กินไม่ได้ ร่ำรวยทราย ร่ำรวยน้ำมัน คนต้องใช้น้ำมัน แต่ถ้าน้ำมันหมดเมื่อไหร่ ทางโน้นจะรู้สึก นี่กำลังเอาแสงอาทิตย์เข้าไปแทน ท่าทางด้านโน้นไม่ได้ศึกษาแสงอาทิตย์ ซึ่งเขามีแสงอาทิตย์เยอะเลย ถ้าเขาไม่ศึกษาเขาเสร็จเลย แน่นอนเขาต้องศึกษาต้องใช้ ดินแดนของเขามีแดดยิ่งกว่าเราอีก แล้วตัวใหญ่ต้องคลุมไว้หมดเลย มันซับซ้อนหลายชั้น ตัวเบ้อเร่อเลย แต่พวกเราตัวน้อยๆ แล้วเขาคลุมหมดเลยทั้งผู้หญิงผู้ชาย จะบอกว่าคลุมเพราะแดดมันจะไหม้ก็ได้ แต่เขาไม่ร้อนอะไรนี่ เขาคงชินกันแล้ว เหมือนกับคนจีน ดื่มน้ำร้อน 100 องศา ได้ แต่เราซัดเข้าปากพองเลย (พ่อครูไอตัดออกด้วย) แต่คนจีนเขาเฉยๆชัดได้สบาย ให้เป็นปาฏิหาริย์อิทธิปาฏิหาริย์ เหมือนคนทนเจ็บทนปวดทนแผลได้ มันเป็นอันที่ซับซ้อนที่อาตมาศึกษา ลองทำมาแล้ว เสร็จแล้วก็ไม่ได้ดีเท่ามาเอาแบบทางจิตวิญญาณที่เราทำกันนี่แหละ สรุปแล้วก็มาลงที่โลกุตรธรรม ทำตามพระพุทธเจ้านี่แหละ คนเข้าใจไม่ได้ว่าพระพุทธเจ้าเป็นคนเหมือนคนทุกคนในโลก ไม่ว่าจะเป็นไทย จีน แขก ฝรั่ง เทวนิยม หรือ อเทวนิยมก็เป็นคนเหมือนกัน คนแบบซาอุดิอาระเบีย คนแบบจีน ฝรั่ง อย่างไรก็เป็นคน สรีระมีอาการ 32 เหมือนกัน แต่มีความรู้ความคิดความอ่าน ต่างกันไปคนละขั้วเลย จนท่านแยกเป็นโลกียะกับโลกุตระ จะใช้ภาษาว่าเหนือ มันก็ไม่ได้ ไปข่มเขา แต่มันควร ควรที่เป็นคนโลกุตระบุคคลนะ มีโลกุตรธรรม มีธรรมะอันเลอเลิศกว่าธรรมะที่เขามีกัน มีธรรมะอันวิเศษกว่า ที่ใช้กัน มันเหนือชั้นกว่า ไม่ได้ไปข่ม ภาษาคำว่าเหนือก็ดูเหมือนเป็นคำข่ม แต่มันพิเศษกว่า เศษ แปลว่าเหลือ มันมากกว่า แล้วก็มีภาษาซับซ้อน วิ คือไม่ มันมากกว่าไม่มาก มันไม่มากกว่ามาก หรือจะแปลว่าเหลือมาก ไม่มีอะไรยิ่งกว่าเท่าเทียมเลยก็ได้ หรือ วิ แปลว่าไม่มีเลยก็ได้ เป็นภาษาสิริมหามายา คำว่า วิ จะเป็นคำปฏิเสธ ภาษาจะเป็นว่ามากที่สุดหรือไม่มีเลยที่สุด ก็ได้ ใช้ภาษาสื่อแทนความจริงแล้วคำเดียวกันนี่แหละ จะเป็นอย่างนี้ก็ได้ อย่างโน้นก็ได้ หน้ามือหลังมือสลับกันมาได้ เจตนา อันเดียวกันเลย อันนี้แหละหมดคำพูดแล้ว สองในหนึ่ง หนึ่งในสอง (พ่อครูไอตัดออกด้วย) สมณะเดินดิน... พ่อครู เทียบเคียงระหว่างประเทศไทยกับซาอุดิอาระเบีย ความร่ำรวยยากจน ไม่ใช่เรื่องเสียหาย เมื่อเช้าพ่อครูวิเคราะห์ว่า ในความที่ประเทศไทยเป็นคนจนก็เลยไม่หยิ่ง เป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน ถ้าประเทศเขามีอาหารการกินอุดมสมบูรณ์ ร่ำรวยเงินทอง เขาอาจจะมองไม่ออกว่า การร่ำรวยเงินทอง ร่ำรวยน้ำมัน อาหารการกินจะได้เปรียบเสียเปรียบกว่ากัน แต่เมื่อมี covid มา ก็ดูออกเลยน้ำมันแทบไม่มีความหมายเนาะ เงินทองดูแทบไม่มีความหมาย แต่อาหารการกินมีความหมายกว่า เป็นอาหารเป็นหนึ่งในโลก เป็นส่วนที่ทำให้คนไทยมีนิสัยดี เพราะว่ามันต้องอยู่อย่างพึ่งพาอาศัยกัน ยิ่งคนอีสานไม่ได้มีอะไรกินมาก มีสัตว์เล็กสัตว์น้อยก็กิน คนอีสานก็ยิ่งมีน้ำใจมาก เพราะต้องอยู่กันอย่างพึ่งพาอาศัยกัน ความไม่อุดมสมบูรณ์ก็ทำให้คนนิสัยดี เพราะว่าต้องรู้จักพึ่งพาอาศัยช่วยเหลือกันและกัน ไปบิณฑบาตทางภาคอีสานคนใส่บาตรเยอะแยะ บิณฑบาตบ้านคนรวยมีแต่เสียงสุนัขออกมาแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ มีมากๆไม่ใช่ว่าเป็นความโชคดีเสมอไป พ่อครูเลยให้พวกเราชาวบุญนิยมพยายามสะพัดออกไปช่วยคนอื่น ถ้ามีมากเมื่อไรจะล่มสลายได้รวดเร็ว พ่อครูว่า... เราพยายามช่วยกันจริงๆ คนที่อยู่หอคอยงาช้าง คนที่ไม่มีจริตนิสัยที่ชอบเลยจะมายุ่งกับกสิกรรมนี่นะ ตัดใจซะเถอะ เข้ามายุ่งดีกว่า เข้ามายอมคลุก แล้วก็พยายามเห็นให้จริงเลยว่า มันยอดเยี่ยมจริงๆเลย มาทำกสิกรรม มันสุดยอดจริงๆ คุณจะมีบ่อเพชร บ่อพลอย บ่อทองคำ เท่าไหร่ คุณมีเลยเป็นห่อๆเป็นกอบๆเป็นกำๆพอเกิดวิปริตธรรมชาติขึ้นมาปั๊บ ไม่มีผักไม่มีพืชให้กินแล้ว คุณจะกินทองคำ คุณจะกินเพชรพลอยพวกนี้ได้ไหม คุณจะแกง เอาเพชรใส่เข้าไปก็ยังไม่เค็มเลย เขาบอกว่าเกลือไม่มีเอาเพชรมาแทน เอาเพชรไปแทนเกลือยังไม่ได้เลย นี่พูดเหมือนพูดเล่นๆลิ้น แต่เป็นเรื่องจริง เพราะฉะนั้นอาหารนี้เป็นหนึ่งในโลกเป็นความหมายลึกซึ้งมากเลย โดยเฉพาะ กวฬิงการาหาร ท่านใช้ภาษา แปลว่า คำข้าว ข้าวก็อาหารเป็นหนึ่งแล้ว พืชพันธุ์ธัญญาหารที่กินด้วย เอาไปให้สังเคราะห์เป็นธาตุขันธ์สรีระต่างๆ สรีระไม่มีธาตุขันธ์พวกนี้อยู่มันก็ตาย ถ้ายังไม่ตาย มันก็จะเรียนรู้หรือจะทำประโยชน์ มันก็มีอย่างนี้ทั้งนั้นแหละ เรียนรู้ก็รู้แล้วก็ทำประโยชน์ต่อผู้อื่น จนกระทั่งทำจนเบื่อ จนเต็ม เหมือนอย่างพระพุทธเจ้าทุกพระองค์ ทำจนเต็ม จนมาก จนพอ จนล้น จนเบื่อ พอแล้วล่ะ เกิดมาเป็นคนทั้งทีมีประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติขนาดนี้แล้ว ไม่รู้ชาติแล้วชาติเล่า กี่ชาติเป็นโพธิสัตว์ ล้วนแล้วแต่ทำเพื่อผู้อื่นทั้งนั้นเลย กี่ชาติต่อกี่ชาติแล้ว ถ้าสุดท้ายแล้วก็พอแล้ว ปรินิพพาน แยกธาตุตัวเอง สูญไปเลยเลิก คนก็มีกะจิตกะใจ บางคนเห็นแก่ตัวบอกว่าตายทำไม ก็ดีจะตาย ก็แล้วกันจะไม่ให้พระพุทธเจ้าตายเลย จะให้หมุนเวียนกลับมารับใช้คุณอยู่นั่นแหละ เฮ้ย! คุณก็เป็นพระพุทธเจ้ามาแทนสิ จะได้ช่วยเขาได้ ถ้าคุณจะคิดไม่ตายเลยก็เอาเลย ท่านทำมามากพอแล้ว มันคิดไม่ออกนะสำหรับคนที่ยังติดยังยึด ในความมี ความเป็น ความดี มันติดในความดี มันดีไม่ได้ปฏิเสธหรอก แต่มันก็ควรพอบ้างสิ มันดีแล้วควรพอก็พอได้แล้ว ดีแล้วพอแล้ว มันจะดีจนมากจนล้นเกินอย่างไร พอแล้ว พอแล้ว มันยังต้องพอแล้วบ้าง เพราะฉะนั้น เรื่องพวกนี้ใช้ภาษาสื่อ พวกเราฟังจะเห็นจริง ซาบซึ้งแล้วเข้าใจ อาตมาก็เน้นมาถึง อาตมาจะพาพิสูจน์เรื่องพืชพันธุ์ธัญญาหาร ไม่เน้นปศุสัตว์ ไม่เน้นประมง ซึ่งเขามีอยู่แล้ว ไปห้ามอย่างไรเขาก็ไม่หยุดหรอก ผู้จะกินเนื้อสัตว์ ผู้จะฆ่าแกงกัน มีพวกที่เป็นชาวประมงเขารู้ว่าไม่ดีเป็นบาป เขาก็เลิกไม่ได้เขาจำนน คนฆ่าสัตว์ต้องล่าสัตว์กินอยู่นั่นแหละก็เหมือนกัน บางทีเรียนรู้แล้วว่าจะไม่ทำ ไม่อยากทำ แต่มันจำนน ก็ยังเป็นอยู่ ส่วนผู้ที่หลุดพ้นมาได้แล้ว ไม่ต้องมีวิบากผูกมัดถึงขนาดนั้น ก็มาช่วยกันทำพืชพันธุ์ธัญญาหาร เพราะมันไม่เป็นบาปเป็นเวรเป็นภัย พีชะ มันไม่มีบาป ไม่มีเวร ไม่มีภัย เป็นธาตุพีชะที่ไม่มีเวทนา ไม่มีวิญญาณ มีแต่สัญญากับสังขาร อาตมาก็อธิบายไปหมดแล้ว จะชัดเจนอย่างนี้เอง ผู้ที่มาศึกษาปฏิบัติทำจิตของเราให้เป็นพีชะได้ก็จบ เป็นอุตุได้ก็บริบูรณ์เลย ทำจิตให้เป็นพีชะ พ้นทุกข์พ้นสุข พ้นบาปพ้นเวร แล้วคุณจะเกิดอีกกี่ชาติก็อยู่เป็นเพื่อนคุณก็เอาสิ หมุนเวียนอยู่นี่แหละ จิตเป็นจิตนิยามที่ทำพีชะได้นะ ไม่ได้หมายความว่าคุณจะกลายเป็นพีชะ แต่จิตนิยามของคุณนั้นเหนือกว่าพีชะ คุณก็เกิดมาเป็นจิตนิยามนี่แหละเจริญขึ้นได้ แต่อาศัยพีชะไม่ทุกข์ไม่สุข ไม่บาปไม่มีเวรภัย ไม่ก่อบาปเวรภัย ที่ต้องอาฆาตมาดร้าย ต้องตอบแทนกันอีก ไม่มีมันก็เป็นประโยชน์ ซึ่งเป็นความหมายกลางของจิตนิยามที่ดีที่สุด ในมนุษยชาติ ยิ่งใหญ่นะ ผู้ที่เข้าใจแล้วก็ทำจิตให้เป็นพีชนิยามได้ เป็นชีวะชีวิต ไม่ใช่พีชะก็คือมนุษย์พืชทำอะไรไม่ได้ ไม่ใช่ แต่มันมีจิตนิยามที่เป็นธาตุพลังงานเอามาใช้แล้วควบคุม พลังงานพีชะทำงานโดยที่ไม่ไปรุนแรงโหดร้ายโลภมาก หรืออำมหิตเฝมากไม่มีแล้ว จิตนิยามที่เลวร้ายจัดจ้าน 2 นัย นั้นหมดแล้ว มีแต่เอ็นดูเอื้อเฟื้อเจือจาน ซึ่งเป็นคุณสมบัติคุณวิเศษอันยิ่งใหญ่ของสัตว์โลก คือมนุษยชาติจะพึงเป็นได้มีได้ แล้วคุ้มครองโลก โลกต้องอาศัยคุณสมบัติ คุณธรรม คุณวิเศษอันนี้ พิสูจน์ได้ยืนยันได้เลยยิ่งใหญ่ เป็นโลกุตระธรรมที่ อาตมาว่า เมืองไทยนี่แหละ เป็นเมืองที่มีโลกุตรธรรมอันนี้ เป็นเชื้อแล้ว มีธรรมิกราชขึ้นมา พยายามที่จะนำพาเรื่องนี้ แพร่หลายให้คนได้เข้าใจ ได้รู้ ได้เรียนองค์หนึ่งท่านก็สิ้นไปแล้ว แต่ท่านก็ได้ปลูกฝังเป็นรูปธรรมซึ่งก็ดีแล้วก็พอสมควร แล้วเราก็เข้าใจซับซ้อน คนไทยจะเข้าใจได้และรับได้รู้ได้ จึงศรัทธาเลื่อมใสในหลวง ร.9 อย่างที่ โอ้โห.. จะเรียกว่า Bomb of Love. เรียก Explosion Of Love. ไม่เรียก บอม เพราะบอมสื่อถึงทางทำลาย แต่ว่าอันนี้ไม่ใช่การทำลาย แต่เป็นการช่วยโอบอุ้ม เป็นลักษณะของนิวเคลียร์ฟิวชั่น ไม่ใช่นิวเคลียร์ฟิชชัน หลอมรวม เป็นลักษณะละลายหลอม ไม่ใช่ละลายทิ้งละลายชิบหาย ละลายแบบทำลาย ไม่ใช่ แต่เป็นละลายหลอม พยายามละลายแต่เอามาหลอมให้แน่นเป็นหนึ่งเดียวอย่างอบอุ่น เป็นสามัคคี นี่คือความเข้าใจที่อาตมาสื่อภาษาง่ายๆจะเข้าใจ ถ้าเราเข้าใจแล้วเราก็ทำได้ พวกเรานี้ทำได้ จะมากจะน้อยก็แล้วแต่ ต่างพยายามทำกันอยู่ โดยที่ไม่รู้พยัญชนะอธิบายไม่ได้อย่างอาตมาก็ตาม อาตมาอธิบายให้ฟังก็เข้าใจใช่มั้ย แล้วพวกเราก็ทำได้อยู่บ้างมากหรือน้อย ใครสามารถก็ช่วยกันทำ อาตมาว่าถ้าหากอาตมามีชีวิตอยู่ไปอีก จะกี่ปีๆ ก็ตาม อาตมาจะมาเน้นให้พวกเราทำ ตอนนี้ใครจะทำ ขอให้ทำเลย นี่ทำเป็นถนนพืชพันธุ์ธัญญาหาร ที่จะพึ่งกินพึ่งใช้กันได้ เป็นถนนปันสุข ปลูกไป ใครจะกินก็เอาไปกินกัน ต่อไปนี้ก็คงจะต้องมีคนไปคอยดูเฝ้า จะมีคนตะกละตะกลาม ซึ่งไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก มีคนดูแลแทนอย่างซับซ้อน เขาจะบอกว่าตะกละอะไรกันนักกันหนา ลูกยังไม่ทันจะโตเลย เอาแล้ว ปล่อยให้มันแก่ให้มันสุกหน่อยไม่ได้หรือยังไง หรือบางคนหอบเอาไปมากๆ แต่มันจะค่อยๆรู้ เขาจะค่อยๆเข้าใจกัน ว่า เขาทำเผื่อแผ่เรา เราไม่ได้ทำ เราจะไปขี้โลภได้อย่างไร มันจะค่อยๆเสมอ ค่อยๆรู้สึกสำนึก มันเป็นการสอนซ้อนกันซึ่งต้องใช้เวลานานหน่อย ข้อสำคัญต้องอดทน พยายามปลูกไป จนเต็มไปหมด ตอนนี้เราทำเป็นสาธารณะคือข้างถนนเป็นสาธารณะ ปลูกข้างถนนให้เห็น คนเห็นก็บอกว่าเป็นของสาธารณะ เราก็มีเก็บกินพออยู่พอกินของเราข้างในอยู่แล้ว อันนี้เราไม่ได้เก็บไปแย่งเขาหรอก ปล่อยให้เขาเก็บกินกันนั่นแหละ เขาจะแย่งกันก็ตามเขาจะค่อยๆรู้ว่าคนอื่นเขาทำให้เรากิน เราจะขี้โลภเอาไปมากอีกหรือได้อย่างไร เขาจะรู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ สู่แดนธรรม.. ผมนึกภาพออกว่า คนจะจอดรถเต็มไปหมดถ้าหน้าผลไม้ สมณะเดินดิน... ผมเดินไปดูกับพ่อท่านเห็นมะเขือเทศทำไมมีแต่เขียว พ่อท่านว่ามะเขือเทศยังไม่ทันแดงเขาก็เก็บไปแล้ว หรือแดงไม่ทันคนเก็บ พ่อครูว่า... มันจะมากขึ้นแล้วคุณจะเข้าใจ เผื่อแผ่คนอื่นหน่อย เราก็ทำเองบ้าง คนจะค่อยๆสำนึก ค่อยๆรู้สึกตัว ว่า อ๋อ.. บางทีมันจะต้องออสโมซิสกันนานหน่อย ค่อยๆซึมลึกกันขึ้นไป ค่อยๆรู้สึก ค่อยๆรู้ตัว ว่า เราก็ควรจะละอายควรจะเห็นแก่ผู้อื่น ทำเพื่อผู้อื่น นี่เขาก็ทำเพื่อผู้อื่นจังเลย แต่ทำไมเราไม่คิดอย่างนี้บ้าง มันดีไหม ก็ดี ปฏิเสธไม่ได้หรอก ทำให้ดูไปเลยไม่ต้องสอน มันยิ่งใหญ่ อาตมาพาทำได้ลึกซึ้ง อย่างเป็นกระบวนการ ได้อย่างเป็นรูปธรรม ที่มีครบพร้อมทั้งรูปทั้งนาม ทั้งผลผลิต ทั้งสิ่งที่ออกมาเป็นผลผลิต เป็นวัฒนธรรมขึ้นมาค่อยๆขยายไปเรื่อยๆ มันบอกว่ามันกำลังเจริญ พวกเรากำลังเข้าใจเจริญ โอ๋ ก็เรียกมาเถอะ จะรอให้อาตมาตายก่อนหรือไง.. ตอนนี้ลดราคาจาก 1,000 เหลือ 777 ก็ยังไม่ถึง ถ้าถึงเมื่อไหร่ค่อยๆขึ้นราคา เป็น 1000 ค่อยว่ากัน ขึ้นมาแล้วก็ช่วยกันทำสิ่งที่ดี ทำพืชพันธุ์ธัญญาหารขอยืนยัน มาที่นี่จะต้องมาฝึก มาทำช่วยกัน ถ้าใครมีจิต ตื่นเช้าขึ้นมาเราจะไปช่วยทำสวนไหน หรือว่าหมู่ไหนเขาไปไหน เราไม่ค่อยรู้จักเพื่อนไปเราก็ไปตามหมู่ ตื่นเช้าขึ้นมาได้ลงสวน ความรู้สึกยินดีปรีดา รู้สึกชอบ รู้สึกชื่นใจให้เป็นอย่างนั้นเลย เหมือนอย่างทุกวันนี้อาตมาพยายามจะฟื้นรสอร่อยขึ้นมา มันยังไม่ขึ้น โอ้ย.. บอกว่าใครฝีมือแน่ๆ ทำแล้วมันอร่อยนี่ทำมาให้อาตมากินบ้างเถอะ มังสวิรัตินี่แหละ อย่าไปทำเนื้อสัตว์มาล่ะ ทำเนื้อสัตว์มา แน่นอนอาตมาไม่อร่อยแน่นอน คำพูดทำอาหารมังสวิรัติ เขาก็พยายามทำมาอยู่ อาตมาก็พยายามปรุง ความรู้สึกมันจะขึ้นมาน้อย ไม่ถึงขั้นมันมาก สู่แดนธรรม.. เขาให้ใช้ไม้ขูดลิ้นจะได้ผลไหมครับ พ่อครูว่า… รสอาตมาลิ้นนี่รู้รสหมดทุกอย่าง ไม่ต้องขูดก็รู้ดีทุกอย่าง เปรี้ยวหวานมันเค็มเผ็ดขื่นรู้หมด ไม่ได้พิการ ไม่ได้หยาบกร้าน ไม่มีอะไรมาบังจนกระทั่งไม่รู้รสก็ไม่ใช่ แต่เป็นจิตที่มันสั่งสมมามันเกินกำลังดึงคืนกลับมา มันโอเวอร์มากไป ก็พยายามดึงคืน สมณะเดินดิน... มีคนตั้งข้อสังเกตว่า ปรุงอาหารอร่อยๆมาพ่อครูก็ฉันอาหารอะไรง่ายๆ ก็เลยไม่ปรุงอะไรมากมายแล้ว พ่อครูว่า... ก็พยายามอยู่ทุกอย่าง เอาน่ะ ใครมีฝีมือจริงๆก็ทำมาลองดู เผื่อว่าอาตมาจะฟื้นคืนมาบ้าง ไม่งั้นใช้เวลานานกว่าจะกินได้ปริมาณพอสมควร สู่แดนธรรม...อย่างนี้ใช่ไหมที่เรียกว่า มันตายและไม่เกิดขึ้นอีกแล้ว พ่อครูว่า... ใช่มันตายไม่เกิดแล้ว แต่มันน่าจะถูกให้ฟื้นได้ แต่มันยากมันนานแล้ว นี่ก็เป็นการศึกษา ที่พูดไปไม่ได้คุยโม้โอ้อวดโอ่ แต่เอาเรื่องจริงมา ก็เห็นกันอยู่มันไม่จริงอย่างไรในแต่ละวัน พยายาม นี่ พยายามจะกินให้ได้ปริมาณ จะใช้เวลานาน ถ้ามันอร่อยหรือมันตะกละหน่อยมันก็จะเร็ว วืดๆๆ เดี๋ยวก็เต็ม ไอ้นี่มันไม่อย่างนั้น ฟันก็ดี หมอฟันก็ทำให้ดีเรียบร้อย เคี้ยวบดไม่ยาก แต่องค์ประกอบทั้งหมดมันไม่รวบไม่รีบ

มาช่วยกันสร้างพืชพันธุ์ธัญญาหารกับอาตมา จะยิ่งใหญ่ เราจะได้ช่วยซาอุได้ ยิ่งกว่าหนูช่วยราชสีห์ถ้าเราช่วยซาอุได้ เราเป็นหนูจริงๆ เราต้องยอมรับความจริงว่า เรามันเล็กน้อย สม.กล้าข้ามฝันว่า… เขาไม่เอาทุเรียนกับขนุน พ่อครูว่า... เอาเถอะอีกหน่อยดูไป เขาก็มีกลิ่นของเขา ขนุนทุเรียนเดี๋ยวก็รู้ ทำเป็นปฏิเสธไปพวกรุ่นนี้ พวกรุ่นหลานเหลนเตรียมตัวไว้ดีๆ แต่เอาเถอะ ก็เป็นพืชพรรณอาหาร ที่เด่น แต่มันจริงๆแล้วมีพืชพันธุ์ธัญญาหารที่ดีกว่าทุเรียนอีกเยอะ กินเป็นพื้นฐาน กินทุเรียนมากๆ มันยุ่งนะ มันมีอะไรที่เป็นธาตุอาหารมากๆนะ ใครที่ฟังอาตมาเข้าใจแล้ว เห็นความสำคัญในความสำคัญ ให้ร่วมมือ พยายามลงมือทำ ปลูกพืชพันธุ์ธัญญาหาร ตอนนี้ขยายผลไปให้อย่างที่ว่านี้ไป ตอนนี้ก็มีที่ทางมากขึ้น ก็พยายามทำมากขึ้น เรามีที่ไม่ใช่น้อยๆที่จะทำได้ อุดมสมบูรณ์ พลังงานพวกเรานี้ยังเหลือมาก ที่จะไปทำอะไรพวกนี้ จะปลูก ปลูกนี่แหละถ้าเผื่อว่าจิตมันขึ้นจริงๆ จะเป็นชาวสวนชาวไร่ชาวนา ชาวสวนชาวไร่ชาวนา มันแตกต่างกันนะ ชาวสวนก็อย่างหนึ่ง ขาวไร่ก็อย่างหนึ่ง ชาวนาก็เน้นปลูกข้าว ชาวสวนกับชาวไร่ เขาก็เน้นปลูกต่างกัน ชาวสวนกับชาวไร่ ไร่นี้ปลูกผัก ที่มันเป็นผัก สวนนี้ปลูกไม้ต้นไม้รวมหมดเลย สวนนี้ไม้ทุกอย่างรวม แต่ไร่นี้ ปลูกพืชกิน ปลูกพืชผัก ถ้าสวนนี้ปลูกไม้ผลไม้พืชไม้กินใบ ไม้กินดอก บางทีก็เป็นไม้เอามาใช้ไม่ใช่เอาไว้กิน อาศัยเป็นวัตถุ ก็เป็นสวนหมดเลย ไร่ไม่ได้ปลูกไม้ใหญ่พวกนี้หรอก เช่น ไร่ข้าวโพด พืชกิน ถ้าสวนนี้พูดรวมเลย ยังมีประเทศเล็กประเทศน้อยแม้แต่ประเทศใหญ่เช่นซาอุฯ ที่เราจะเผื่อแผ่เจือจานกันไปให้เขากิน มันลึกไปจนกระทั่งถึง นอกจากจะทำไม่เป็นแล้ว ยังไม่รวย ซาอุทำไม่เป็นแต่รวย ประเทศที่ทำไม่เป็นแล้วไม่รวยอีกตังหาก จนแสนจนอีก นอกจากไม่เป็นแล้วนี่นะ พูดให้ชัดขึ้นไปอีก โง่อีก คือมันเป็นธรรมดาของวิบากคน ที่จริงภูมิประเทศก็พอขวนขวายจะว่าไปแล้ว ภูมิประเทศบางที่บางแห่ง มันง่ายกว่าทะเลทราย ทะเลทรายอาตมาว่า ปลูกยากกว่าพวกเอธิโอเปีย ที่เขายังมีดินนะ น้ำก็ไม่มาก ทะเลทรายก็ไม่มีน้ำมาก เอธิโอเปียก็อาจจะไม่มีน้ำมาก ก็หาวิธี สิ่งเหล่านี้ช่วยกันคิด ช่วยกันเสริมสร้าง ช่วยกันทำ ทำไม่ได้แล้วก็สร้างให้มากเอาไปเผื่อแผ่เกื้อกูลช่วยเหลือกันให้ได้มากๆมากๆ บางคนก็ทางคมนาคม ก็จะย่นย่อให้ชัดเร็วง่ายสะดวก รถไฟรางก็แล้วแต่ เครื่องบินก็แล้วแต่ มันก็จะไวจะเร็วจะมากจะสะดวกกันอีก แม้จะอยู่กันคนละฝั่งโลก อีกหน่อยจะไปอเมริกาก็แค่ชั่วโมงเดียว ถึงแล้วครึ่งโลก อเมริกากับเรามันคนละฝั่งโลกเลย ชั่วโมงเดียวถึงเลย แล้วมันก็เร็ว เป็นได้ไม่มีปัญหาหรอก ดีไม่ดี รอโลกให้มันหมุนมาก็หย่อนเลย เท่าที่โลกมันเร็ว หรือเราจะเร็วกว่าโลกหมุน สู่แดนธรรม... เขามีแต่จินตนาการว่า งัดโลกให้หมุนได้ พ่อครูว่า... จะไปงัดมันทำไมก็โลกมันหมุนอยู่แล้ว พวกเราฟังแล้วเข้าใจเพิ่มขึ้นไหม ว่าสำคัญจริงๆสำหรับสัตว์โลก ตั้งแต่สัตว์เดรัจฉานจนถึงเป็นคนประเสริฐที่สุดอย่างพระพุทธเจ้า ก็ต้องกินอาหาร ต้องกินกวฬิงการาหาร โดยเฉพาะพืชพันธุ์ธัญญาหาร เห็นไหม ชัดเจนขึ้นไหม เพราะฉะนั้นจงเห็นความสำคัญในความสำคัญนี้ให้ได้ อาตมาพาพวกเราไป ปลูกไป เขาจะแย่งชิงกันบ้างก็ค่อยๆอบรมสั่งสอน ค่อยๆให้สำนึก ค่อยๆให้เรียนรู้ ช่วยกันไป เราพอกินพอใช้อยู่แล้ว มีแรงงานเหลือก็ช่วยกัน ขนาดข้างใน จะให้เอาไปแจกก็ยังไม่ค่อยขนไปแจกเลย บางทีก็เสียก็เน่า นี่ สร้างเพิ่มขึ้นๆ แล้วก็ขยันเอาไปแจกให้มากขึ้นๆ ให้มันรู้กันบ้างว่า คนยิ่งสร้างสิ่งที่สำคัญ สิ่งที่จำเป็นต่อมนุษยชาติ สร้างขึ้นแล้วเผื่อแผ่เกื้อกูลคนให้มากขึ้น คนจะไม่เห็น คนจะไม่รู้ว่านี่คือความประเสริฐ นี่คือความเจริญ ในความเป็นมนุษย์ชาติ มันดูเหมือนไม่ยิ่งใหญ่แต่มันยิ่งใหญ่นะ เห็นความยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติไหม สัตว์เดรัจฉาน มันก็กินพืชกินผักเหมือนกัน พวกสัตว์กินพืชมันกก็กินพืช เราไม่ต้องพูดถึงสัตว์กินเนื้อสัตว์เลย แต่มันสร้างไม่เป็น เดรัจฉานมันสร้างไม่เป็น มันปลูก มันบำรุงใส่ปุ๋ยอะไรไม่เป็น มันไม่รู้เรื่อง คนนี้แหละรู้เรื่อง คนนี้แหละช่วยได้ ช่วยพืชพันธุ์ธัญญาหารให้มันเจริญเร็ว เจริญงามได้ ใช่ไหม เพราะฉะนั้นต้องเป็นหน้าที่ของคนนี้แหละทำไมต้องเป็นเรา ทำไมไม่เป็นใคร เรานี่แหละจะทำให้แก่โลกและสัตว์โลก เพราะฉะนั้นพืชพันธุ์ธัญญาหาร มันเป็นภาษา เป็นศัพท์ที่มีมาเก่าแล้ว สู่แดนธรรม... ไม่มีคำว่าพืชพรรณมังสาหาร พ่อครูว่า..ไม่มี มีแต่พืชพันธุ์ธัญญาหาร ไม่ใช่เนื้อ เห็นความสำคัญและเข้าใจสาระสำคัญพวกนี้ให้ได้ แล้วมาเร่งพลังงานที่เรามีอยู่ ถ้าใครขยันใครมีสมรรถนะ ความสามารถ จะทำให้ยิ่งๆขึ้นก็ทำ เผื่อแผ่เจือจาน ที่เราไม่ได้เห็นแก่การแลกเปลี่ยน มีแต่จะแจกแล้วมันชัดเจนแล้ว ทำไปเลย ยิ่งได้มากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเกื้อกูล ยิ่งช่วยเหลือ ยิ่งมีประโยชน์คุณค่า โดยทางสัจธรรม กรรมวิบาก คุณได้หรือเสีย ...ได้... เป็นคำสิริมหามายา ก็เพราะเราเสียนี่แหละคือเราได้ เราสละนั่นแหละคือเราได้ เราได้นี่แหละคือเราเสีย 650202 หนูตัวเล็กอย่างไทยจะช่วยราชสีห์ซาอุฯตัวใหญ่ได้ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ