ปาฏิหาริย์แบบอนุสาสนีเท่านั้นที่พาพ้นทุกข์.docx

ด้ก็มี ที่เป็นจริงไปไม่ได้ก็มี มีพลังงานพิเศษที่เป็นจริงได้ เรียกว่าเรื่องที่มันควบคุมไม่ได้เอามาใช้ประโยชน์ไม่ได้มีแต่อวดเก่ง มีอิทธิฤทธิ์อิทธิเดช เก่งหยั่งรู้ใจคนทำนายทายทักในที่ลึกลับอะไรต่ออะไรได้เก่ง อาเทสนาปาฏิหาริย์อิทธิปาฏิหาริย์ ถูกก็ได้ไม่ถูกก็ได้ แต่ไม่มีทางพ้นทุกข์ ประเด็นสำคัญ เก่งอิทธิปาฏิหาริย์ หรืออาเทสนาปาฏิหาริย์อย่างไร ไม่มีทางพ้นทุกข์ มีแต่หลงติดยึดกับความเก่งนั้น พ้นทุกข์ไม่ได้ แล้วตัวเองก็ไม่สามารถจะช่วยคนอื่นให้พ้นทุกข์ เพราะตัวเองก็ไม่พ้น นี่คือประเด็นสำคัญที่สุดที่พระพุทธเจ้ายืนยันชี้บ่งปาฏิหาริย์ มีปาฏิหาริย์อันเดียวคือ อนุสาสนีปาฏิหาริย์ ใน ปาฏิหาริย์ทั้ง 3 อิทธิปาฏิหาริย์ อาเทสนาปาฏิหาริย์ อนุสาสนีปาฏิหาริย์ พระพุทธเจ้านั้นยกย่องเชิด อนุสาสนีปาฏิหาริย์อันเดียว ปาฏิหาริย์ที่ไม่สมาธิจะเก่งอย่างไรพระพุทธเจ้าก็ไม่เอา ดูกร เกวัฏฏะ เราทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเองแล้ว จึงได้ประกาศให้รู้ ปาฏิหาริย์ 3 อย่าง เป็นไฉน ? คือ 1. อิทธิปาฏิหาริย์ (แสดงฤทธิ์ทางใจ ไปซ้ำกับพวกคันธารี) 2. อาเทสนาปาฏิหาริย์ (หยั่งรู้จิตคนอื่น ไปซ้ำกับมณิกา) 3. อนุสาสนีปาฏิหาริย์ (สอนวิชชา๘ เป็นปัญญาสัมปทา) พระองค์ทรงเห็นโทษภัยจึง อึดอัด(อัฏฏิยามิ) ระอา(หรายามิ) เกลียดชัง(ชิคุจฉามิ) ในอิทธิปาฏิหาริย์และอาเทสนาปาฏิหาริย์ แต่ทรงยกย่องให้สอน ให้ทำใจ ให้เข้าถึงอนุสาสนีปาฏิหาริย์ (เกวัฏฏสูตร พตปฎ. เล่ม 9 ข้อ 339-341) ไม่ใช่พระพุทธเจ้าทำไม่ได้ทำได้หมด หลวงปู่ก็เคยทำมา ทุกวันนี้ก็ไม่ได้ใช้ความสามารถเหล่านั้นก็แสดงความสามารถเหล่านั้นไม่ได้ แต่ไม่ได้เสียใจเลยที่ทำไม่ได้ แต่ว่าอนุสาสนีปาฏิหาริย์เป็นปาฏิหาริย์ของคำสอน เช่น พระพุทธเจ้าสอนว่าเราไม่ให้ฆ่าสัตว์ ก็สามารถปฏิบัติตามคำสอนพระพุทธเจ้าเลยไม่ฆ่าสัตว์ วางทัณทะ วางศาตรา วางอาวุธ มีจิตใจปรารถนาดีหวังประโยชน์ต่อสัตว์ทั้งปวงอยู่ หวังประโยชน์ต่อสัตว์ทุกอย่างแม้แต่สัตว์เซลล์เดียว ช่วยกัน อนุเคราะห์เขาให้เจริญงอกงามไพบูลย์ เจริญไปจนกระทั่ง เซลล์เดียวนี้อาจจะไปเป็นพระพุทธเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งในอนาคตอีกล้านล้านปีก็ได้ เซลล์นี้ ช่วยกันไป อย่าไปทำร้ายสัตว์ตายเลย เซลล์ใดเลย ที่เป็นเซลล์ชีวิตของชีวะ ของสัตว์ เริ่มตั้งแต่สัตว์แม้จะไม่เป็นมนุษย์ก็ตามเป็นจิตนิยาม นี่เป็นความเมตตาเป็นความไม่ทำร้าย ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เพราะฉะนั้นผู้ที่ไม่ฆ่าสัตว์ ปรารถนาดีต่อสัตว์ทุกตัวเลย คนนี้มีปาฏิหาริย์ตามคำสอนพระพุทธเจ้า ยิ่งใหญ่กว่าเหาะได้ ยิ่งใหญ่กว่าทำนายทายทักเก่ง หรือมีปากประกาศิต สั่งให้ขี้แตกก็แตกอะไรอย่างนี้ สั่งให้ท้องร่วงก็ท้องร่วง สั่งให้เป็นอย่างโน้นอย่างนี้ อย่างเป็นปากศักดิ์สิทธิ์ ไม่ได้เรื่องหรอกอย่างนั้น แต่นี่พูดอย่างนี้บอกอย่างนี้แล้วทำตามคำสอนได้เป็นคนประเสริฐเป็นคนเจริญ คนไม่ทำร้ายใครเลยมีแต่เมตตาหวังประโยชน์เพื่อสัตว์ทั้งปวงอยู่เป็นคนประเสริฐ เพราะฉะนั้นผู้ที่ปฏิบัติ ไม่ฆ่าสัตว์ไม่ทำร้าย มีแต่เมตตาเกื้อกูลสัตว์อื่นทั้งหมด ผู้นี้มีปาฏิหาริย์แล้ว ทำปาฏิหาริย์ตามคำพูดตามคำสอนของพระพุทธเจ้าเรียกว่า อนุสาสนีปาฏิหาริย์ ตามศีลข้อ1 ศีลข้อที่ 2 ไม่ลักทรัพย์ ไม่เอาของคนอื่นที่ไม่ใช่ของของเรา ด้วยการขโมยหรือการทุจริต จะโกงมาหรือว่าจะใช้เล่ห์เหลี่ยมใช้อะไรต่ออะไรก็แล้วแต่ หรือว่าไปปล้นจี้ฆ่าเจ้าของแล้วเอามาก็ตามนั่นแหละยิ่งโหดเหี่ยม แม้แต่หลอกลวงให้คนอื่นเขาหลงผิดแล้วเอามาให้เราก็ผิด ไม่ใช่ของเรา แล้วเขาก็ไม่ได้คิดอยากจะให้ แต่ไปหลอกล่อให้เขาหลงและเขาก็ให้ อย่างนี้ก็ผิด พระพุทธเจ้าบอกว่าอย่าทำ ไม่ทำ ทุจริต แบบนี้ ที่ไม่ใช่ของของเรา เอาแต่ของที่เขาให้ เขาอนุญาต เขาสละให้เรา อย่างนั้น เป็นคนที่ไม่เห็นแก่ได้ไม่อยากได้ของใครที่ไม่ใช่ของเรา ถ้าของเรา เราสร้างเอง เราลงมือลงไม้ประกอบเอง ปลูกเอง สร้างเอง ปฏิบัติประพฤติประดิษฐ์ประดอยเองทำเอง ขึ้นมาด้วยมือด้วยความสามารถ เราก็มีสิทธิ์ แม้แต่วัสดุก็ของเราแรงงานก็ของเราความรู้ความคิดของเราสร้างขึ้นมาเราก็เป็นสิทธิ์ของเราเต็ม อย่างนี้เป็นของของเรา แล้วเราก็ให้คนอื่นได้ ยิ่งกว่านั้นไม่หวงแหนด้วย เพราะเราสร้างอีกได้ เราทำได้ ไม่หวงแหน สร้างให้มากให้เกินที่เรากินเราใช้ เราสร้างแล้วเราก็อาศัยเอง สร้างขึ้นมาก็ได้อาศัยกินอาศัยใช้ คนที่ปลูกนี้ ให้กินคนเดียวของตัวเองปลูกตาย ไม่ได้หรอก ก็แบ่งกันกิน เกื้อกูลไป แล้วตัวเองก็เข้าใจอย่างนี้ เกื้อกูลเผื่อแผ่ผู้อื่น เราก็รู้โดยปัญญา เราสร้างสิ่งที่เป็นประโยชน์ให้คนอื่นกิน คนอื่นใช้ คนอื่นเลี้ยงชีวิต ก็เป็นประโยชน์ เราก็เป็นคนมีคุณค่ามีประโยชน์ประเสริฐ สร้างอาวุธเข่นฆ่าคนนั้นคนนี้ ประเสริฐอะไร สร้างให้เก่งด้วย ประหารคนได้มากได้ไกลมีประสิทธิภาพสูงทรง เหมือนอย่าง คิมจองอึนเขายังไม่คิดจยุดสร้างอาวุธให้ร้ายแรงที่สุด เป็นนายกรัฐมนตรีเกาหลีเหนือนี่ ไม่ได้เคยมีความรู้ที่จะหยุด เขาจะสร้างอันนี้ไว้สำหรับขู่คนอื่นขู่คนขี้กลัว เขาก็ได้มีความคิดอยู่แค่นั้น เสร็จแล้วใครไปตอแยเขา เขาทำร้ายจริงๆนะ แม้แต่ญาติโกโหติกา เขาก็ทำร้าย ถ้าไม่ซื่อสัตย์ ไม่อยู่ในอาณัติที่เขาต้องการ แม้แต่พี่ชายก็ตามฆ่าเลยหนีออกจากต่างประเทศก็ถูกตามฆ่า คิมจองอึน ตามประวัติก็มีเช่นนั้นจริง สู่แดนธรรม... ถือว่าเขามีอิทธิปาฏิหาริย์ ปัญหาแห้ง _เรื่องของทิดไพวัลย์เป็นอย่างไรคะ ? สู่แดนธรรม... บางคนบวชแล้วไม่ได้อะไร แต่บางคนบวชแล้วได้อะไร คนคนนี้บวชแล้วเขาได้เงิน สึกออกมาแล้ว ได้เงินทองชื่อเสียง สึกออกไปแล้วมีอาฟเตอร์ช็อค ก็คงวนเวียนอยู่ในเรื่อง ลาภ ยศ สรรเสริญ สุขๆ ทุกข์ของเขา _ถามสด...คุรุวิชัย...อุตุนิยาม สามารถข้ามไปเป็นพีชะ แล้ว พีชะ สามารถข้ามไปเป็นจิตนิยามได้ไหมครับ พ่อครูว่า... ได้ มันก็วนเวียน คือ พลังงานอุตุคือวัตถุธรรมดายังไม่มีชีวะ สักวันมันก็หลุดออกจากพลังงานที่เป็นวัตถุทั้งหลาย ที่เป็นพลังงานสารของอุตุ หลุดออกมา จับตัวเป็นชีวะได้เป็นเซลล์แรก เซลล์แรกนี่ จะเป็นเซลล์พีชะก่อน พัฒนาจากอุตุมาเป็นพีชะเป็นชีวะ แล้วก็จะติดอยู่ พระพุทธเจ้าตรัสว่ามันติดอยู่ในห้อง ครรภ์ทัพโภ ภาษาวิทยาศาสตร์คือ cytoplasm กับ protoplasm Protoplasm คือเปลือกนอกหรือห้อง Cytoplasm คือข้างใน ตัวชีวะ จะติดอยู่กับ photoplasm แยกไม่ออก จนกระทั่งเต็มที่เต็มตัวถึงจะหลุดออกมาแตกตัวออกมาเป็นตัวเองได้ สู่แดนธรรม... เหมือนครรภ์เป็นอย่างหนึ่งทารกเป็นอย่างได้ไหมครับ พ่อครูว่า... ไม่หรอก ชีวะ ไข่นี่ ไม่ใช่มดลูก มดลูกเป็นโปรโตพลาสซึม เป็นห้องให้ไข่ผสมกับเชื้อของผู้ชาย ผสมและเกิดเป็นตัวตนรูปร่างขึ้นมาค่อยขยายขึ้นมาอีกที รายละเอียดของชีวะหรือธรรมชาติพวกนี้ละเอียดมากจนกระทั่งหลวงปู่เองก็ยังไม่เก่งเท่าไหร่ ยังอธิบายพวกนี้ไม่ได้ อธิบายเกี่ยวกับกรรมวิบากไปก่อน ซึ่งเป็นเรื่องที่สำคัญ เรื่องกรรมวิบากเป็นเรื่องสุขและทุกข์สำคัญเพราะปรินิพพานได้ ส่วนจะไปเกิดเป็นไข่อ่อนเป็นชีวะเป็นสัตว์เล็กสัตว์น้อยสัตว์ใหญ่อะไรต่ออะไรการเกิดพวกนี้ เราเป็นมาแล้ว แต่เราไม่รู้ หลวงปู่ก็ไม่รู้ละเอียด ก็ไม่ต้องไปเรียนมาก เรียนตัวเราจะสลายก่อน สลายเป็นดินน้ำไฟลม เราเป็นจิตนิยาม สลายเป็นพืชะ สลายเป็นอุตุได้ อันนี้จบ ส่วนอยากจะรู้ถึงความละเอียดเก่งๆอีก บำเพ็ญเป็นโพธิสัตว์ บำเพ็ญเป็นผู้ที่จะรู้เรื่องเหล่านี้ละเอียดต่อไปอีกจนกระทั่งเป็นโพธิสัตว์ มหาโพธิสัตว์ เป็นพระพุทธเจ้า ก็จะรู้ ไปหมด อย่างหลวงปู่ก็รู้ไม่หมด ยังรู้ไม่ได้ รู้ได้เท่าที่รู้เท่าที่พอพูดได้เท่านี้ เอาประเด็นสำคัญ จากใบไม้กำมือเดียวแล้วก็มีใบไม้ป่าเล็กป่าน้อยเล็กๆน้อยๆไม่ใช่ป่าใหญ่ด้วย ส่วนพระสมณโคดมพระพุทธเจ้าสอนใบไม้กำมือเดียวไม่ขยายใบไม้ทั้งป่า สอนแต่อรหันต์เท่านั้นแล้วท่านก็ไปแล้ว ทิ้งไว้ให้โพธิรักษ์หนักหนาสาหัสอยู่นี่ ทิ้งไว้นี่ไม่ใช่ไม่ดี ทิ้งไว้ให้โพธิรักษ์จะได้ขวนขวายศึกษาต่อหาความจริงต่อ เพิ่มไปอีกซึ่งมีรากฐานความรู้แล้ว พระพุทธเจ้าไม่ต้องสอนโดยตรงก็สามารถจะพัฒนาตัวเองไปได้เรื่อยๆ รู้สิ่งที่เกิดจากการปรุงแต่งในโลกเรียกว่า อภิสังขารสังขาร ต่อไปได้ ซึ่งความรู้อันนี้พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า เรารู้ได้โดยไม่ต้องเชื่อใครเลย แม้แต่ครูบาอาจารย์ แม้แต่พระพุทธเจ้า เราจะรู้เองเป็นเองแล้วก็รู้โดยไม่ต้องเชื่อใครเลย เจริญพัฒนาไปเองได้สุดยอดเลย เรียกว่า สยัมภู ถึงขั้นสุดยอด เป็น สยังอภิญญา เป็นอภิภู เป็นสยัมภู

สรุปแล้วที่เราศึกษาจะเป็นประโยชน์คุณค่ามากจะต้องมาเรียนรู้อนุสาสนีปาฏิหาริย์ อย่าไปเรียนรู้อิทธิปาฏิหาริย์ อาเทสนาปาฏิหาริย์ มันมีแต่บาปและเป็นวัฏสงสารที่วนเวียน มีวิบากอะไรต่ออะไรยังพวกที่ฆ่าแกงกันไม่ว่าจะเป็นทิศตะวันออกกลาง เป็นสหรัฐ ไม่ว่าจะเป็นอยู่ในประเทศต่างๆ ที่ทำจากสงครามฆ่าแกงกันคนนั้นคนนี้ สะสมอาวุธ เป็นการสร้างวิบาก มีแต่หนักหนาสาหัสทั้งตนเองและสังคมตนเอง ประเทศตนเอง ประเทศไทยนี้เป็นประเทศที่มีโลกุตระธรรม สามารถที่จะปลีกแยกออกมาจากไอ้ที่เขาสะสมความมีอำนาจความยิ่งใหญ่ความอยากได้ไม่ควรได้ด้วยซ้ำ แต่เขาเห็นว่าควรได้ ไม่ใช่สิ่งควรได้แต่เขาไปอยากได้เห็นว่าควรได้อยากได้ อย่างที่เขาเป็นแบบโลกีย์ ศาสนาพุทธโลกุตระรู้แล้วจบไม่เสียเวลาที่จะไปมีพวกนั้น เช่น จะไปหาอาวุธหรือหาเขี้ยวเล็บหาอำนาจเพื่อจะฆ่าคนอื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด เราไม่ทำแล้วเราเลิก อย่างประเทศไทยต่อๆไป เลิกสะสมอาวุธสร้างอาวุธซื้ออาวุธก็ไม่ต้อง แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นนั้นก็ต้องมีไปบ้าง มีไปเพื่อชะลอให้พอเป็นไปรอด อยู่กับสังคมที่ยังมีความโหด แต่จิตวิญญาณที่เรามีเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขานี่แหละ เป็นจิตวิญญาณที่ยิ่งใหญ่กว่าอำนาจอาวุธ จิตเป็นพระพรหม เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา พระพรหมสี่หน้า เรียกเป็นภาษาตัวตนก็เรียกว่าสี่หน้า ก็มี 4 สภาวะ เมตตาคือต้องการให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ ต้องการให้ผู้อื่นได้ดี กรุณา ลงมือช่วย ช่วยให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ ช่วยให้ผู้อื่นได้ดี มุทิตา ช่วยสำเร็จ ช่วยได้รับผล ช่วยให้คนอื่นพ้นทุกข์ ช่วยให้คนอื่นได้ดีสำเร็จ แล้วก็วางปล่อย อย่าไปยึดเอาผลงานที่เราช่วยเขาสำเร็จ ช่วยให้เขาได้ดีช่วยให้เขาพ้นทุกข์ได้แล้ว แล้วก็เลยไปยึด ไม่เอาไม่ยึดเป็นผลงานของเรา ไม่ยึดเป็นเรา ตัดขาด เป็นอุเบกขา จิตบริสุทธิ์ ไม่มีเรา ไม่มีของเรา แม้เราทำเองเราเป็นฝีมือเราเองจริงๆ เราทำให้เขา พ้นทุกข์ ทำให้เขาได้ดี เราก็ไม่ติดยึดที่จะไปยึดว่าเป็นเราเป็นของเรา เรียกว่า อุเบกขา อย่างนี้ครบ พรหมสี่หน้า 650131 ทำปาฏิหาริย์ให้ชีวิตมีค่า สมกับที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ รายการ ตุ้ม ตะลุ่ม ตุ้ม ม้ง ครั้งที่ 26