ตื่นดีกว่าหลับ เบิกบานดีกว่างัวเงีย.docx
เนื้อหาในไฟล์
ตื่นดีกว่าหลับ เบิกบานดีกว่างัวเงีย _บอย มุ่งชมกลาง : จากที่พ่อครูแนะนำให้สังเกตุอาการงัวเงีย กับ อาการตื่นเต็ม ผมลองทำตามแล้วครับ คืออาการตื่นเต็ม นี่ดีกว่าอาการงัวเงียมากจริง ๆ ครับ ผมรู้สึกตื่นตา ตื่นใจดีครับ มันมีกำลัง พร้อมจะทำภารกิจต่างๆ ...แต่ก็มีปัญหาช่วงที่ขาดสติครับ ที่ผมยังทำตามไม่ได้ แล้วอีกอย่างคือสู้กับความเคยชิน ตามความจำแบบเดิม แบบเก่าที่ชอบสบายๆ ที่ยึดไว้ครับ และผมจะพยายามตั้งใจฟังธรรมทุกวัน เพราะจะได้นำมาปรับปรุงแก้ไขตนเอง...กราบขอบพระคุณ พ่อครูว่า...งัวเงียเป็นคนตื่นไม่เต็มมันไม่สบายหรอก ต้องตื่นเต็มมันสบายกว่า คุณเปลี่ยนอาการจากอาการงัวเงีย ที่คุณเข้าใจสภาวะอย่างนั้นแล้วเปลี่ยนมาเป็นสภาวะที่ตื่นเต็ม แล้วคุณเปรียบเทียบอาการนี้ของตัวเอง อย่างนี้มันเข้าท่ากว่า มันโปร่งใส สว่าง สะอาด เบิกบานร่าเริงจะทำอะไรก็ได้ ส่วนความงัวเงียก็จมอยู่อย่างนั้นก็จะนอนหลับต่อไป แล้วก็เสร็จมันเป็นรสแล้วคุณก็ติดในรสนั้น ติดรสงัวเงียมันเจริญหรือเปล่า ไม่เจริญ อย่าทำเอานะ สตินี้เป็นเรื่องยากที่จะไม่ให้ขาด สติเป็นอธิปไตย เป็นใหญ่ คุณจะเข้าใจเลยทำไมพระพุทธเจ้าสุดยอด เข้าใจแค่ราก(มูลสูตร) 10 ข้อนี้ อาตมามีตั้ง 9 ข้อ คิดดูสิ เหลือข้อเดียวข้อสุดท้ายอาตมายังไม่ทำ แต่ได้แล้วปรินิพพานได้ นิพพานได้ แต่ยังไม่เป็นปริโยสาน ยังไม่ขออวสาน ทำได้อยู่ อาตมาพูดถึงตรงไหนคุณก็เข้าใจตาม ดีไม่ดีคุณปฏิบัติได้ด้วย พระโพธิสัตว์ยังไม่จบยังจะต่อเป็นพระพุทธเจ้าต่อไป แต่ก็สามารถจะปรินิพพานเป็นปริโยสานไปก่อนได้ เพราะจบเป็นพระอรหันต์ก็สามารถทำได้แล้ว จะเป็นอนุโพธิสัตว์นิยตโพธิสัตว์ก็ทำได้แล้ว แม้แต่เป็นพระอรหันต์ระดับปัญญาวิมุติ ดับอาสวะสิ้นหมดแล้วก็ยังทำได้ เหลือโมเมนตั้มของนิวเคลียร์ฟิชชั่น มันก็ตรง มัน
อ่านต่อ
ไม่โค้ง มันไม่มีองศา มันก็ไปอีก เป็นชรตา แม้คุณเปลี่ยนใจเป็นอนิจจตา กลับมาก็ได้ เกิดมันง่าย แต่ปรินิพพานเป็นปริโยสานมันยาก ยิ่งคุณรู้แล้วทำได้หรือรู้แล้วทำไม่ได้ แต่ให้ทำเลย ความเคยชินคือความติดยึดที่มันยังไม่เกิดปัญญาละลายความเคยชิน คุณก็อ้างตามความจำเป็นเดิมแบบเก่าที่คุณชอบสบาย คุณก็รู้ อย่างที่ว่า ติดอยู่กับความสบาย สบายๆอะไรก็มีอะไรรองรับเมียดำเนินชีวิตตลอดเวลานอกนอกๆทำทุกๆวันก็จะได้นำมาปรับปรุงแก้ไข เดินทางมาบางนาตายเมื่อไรกลับมาทันที กราบนมัสการพระเจ้าทรงยิ่งที่มีเวลา หนังสือติดรถเข็นเขียน ยะถาสุขังโขเมวิหรโต ตั้งตนบนความสบายอกุศลกรรมเจริญยิ่ง เมื่อเราอยู่ตามสบาย (ยถา สุขัง โข เม วิหรโต) อกุศลธรรมย่อมเจริญยิ่ง กุศลธรรมย่อมเสื่อม แต่เมื่อเราเริ่มตั้งตนเพื่อความลำบาก (ทุกขายะ ปนะ เม อัตตานัง ปทหโต) อกุศลธรรมย่อมเสื่อม กุศลธรรมย่อมเจริญยิ่ง (เทวทหะสูตร พตปฎ.เล่ม ๑๔ ข้อ ๑๕)
630812_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สันติภาพแท้ไม่แปรผันไปกับคำสรรเสริญ