เทพขั้นดุสิตมีจิตเช่นไร.docx

เทพขั้นดุสิตมีจิตเช่นไร _ในพระไตรปิฎก อัปปายุกาสูตร..มารดา ของพระโพธิสัตว์ทั้งหลายมีอายุน้อยเหลือเกิน เมื่อพระโพธิสัตว์ประสูติได้ 7 วัน มารดาของพระโพธิสัตว์ย่อมทำกาละ เข้าถึงเทพขั้นดุสิต คำว่าย่อมทำกาละเข้าถึงเทพขั้นดุสิต คืออย่างไร พ่อครูว่า..คำว่าดุสิตเป็นพยัญชนะ สมมุติที่เป็นสถานที่ ที่จริงสถานที่ไม่มีหรอก สถานที่แดนดุสิตไม่มี มันเป็นสภาวธรรมที่จิตคุณอาศัย เพราะฉะนั้นแดนดุสิตคือแดนสงบที่มีผู้เป็นใหญ่ในแดนดุสิต คือสันตุสิเทวะ สิตะแปลว่าเย็น สงบ สันตุสิตเทวราช ก็ยิ่งสงบ เพราะฉะนั้นอยู่ในความสงบของจิต จิตนิ่งจิตอยู่เป็นตัวสภาวะนิ่ง เหมือนอย่างนี้ สายเจโตธรรมดา อาฬารดาบส อุทกดาบสฝึกจิตตัวเองให้สงบก็แข็งแรงด้วยความสงบและจิตใจมันก็นิ่งไม่คิดไม่นึก เหมือนพวกสายฤาษีเขาเล่นกัน ก็นั่งสมาธิสงบแล้วหายใจน้อยมาก อ่อนมาก กินพลังงานน้อย แล้วก็ขนาดไม่กินอาหาร แม้กระทั่งเขาเอาใส่กล่อง อากาศอยู่ในกล่องเท่านั้นแล้วเอาไปฝังดิน 26 วัน (อาตมาจำตัวเลขตัวนี้จะผิดพลาดหรือไม่ก็ไม่รู้) ก็ไปขุดขึ้นมาก็ยังไม่ตาย ยังอยู่ได้ กินอาหารทางอากาศเท่านั้นนิดหน่อย แล้วก็อยู่ได้ อย่างนี้เป็นต้น ซึ่งก็เป็นผู้ที่ สงบ อย่างนั้นยกเป็นรูปธรรม ยิ่งเป็นนามธรรมที่สงบได้ก็เป็นร้อยปีพันปี เป็นกัป อย่าง อาฬารดาบส อุทกดาบส ไปแล้วเหลือแต่จิตนั้นอยู่ได้เป็นล้านๆปีเลย มันก็ไม่ได้เป็นอะไรออกมาอยู่ในภพของจิตมันไม่มีอะไร ตายไปแล้วไม่มีอะไรกระทบสัมผัสเลย คุณนั่งสมาธิดับหลับตา อย่าว่าแต่ไม่มีอะไรกระทบสัมผัสเลย คุณทิ้งข้างนอก อะไรกระทบสัมผัสข้างนอกเมื่อเวลามันดับดิ่งสนิทแล้ว มันไม่รับรู้เลย เอาไฟจุดยังไม่รู้เรื่องเลย เพราะฉะนั้นผู้ที่นั่งสงบเก่งๆ อย่างพระของญวน ถูกเผาก็ไม่รู้สึกนิ่งสนิทเลย สรุปก็ดุสิต คือสถานที่จิตพักสงบเท่า