ถนนสายส้มตำ ถนนสาธารณโภคี.docx

ถนนสายส้มตำ ถนนสาธารณโภคี _ธรรมธารทิพย์ วงษ์รักษ์ มาลิณี : ถนนเส้นทางกุดระงุมบ้านราชมีถนนแบ่งปัน ชื่อส้มตำ ถ้าน้ำแห้งถนนเส้นคำกลางก็จะมีกระท่อมแบ่งปัน ต่อไปอาจมีเพิงแบ่งปันที่บ้านคำกลาง เมื่อผลผลิตมีพอ ชาวบ้านราชที่อยู่คำกลางหลายอยู่จับมือกัน ตามนโยบายพ่อครูค่ะ พ่อครูว่า...อาตมาเคยบอกพวกเรา พวกเราก็พยายามไปทำกัน สองข้างทางปลูกต้นกล้วย ต้นมะละกอ คนจะได้เก็บดอกเก็บผลมันกินไป เห็นว่าเป็นของสาธารณะเพราะเป็นของข้างทาง อาตมาเคยพาทำปลูกตะไคร้ ปลูกข่า ตอนนั้นไม่ค่อยมีใครช่วย ไม่มีสายน้ำหยดสายท่อน้ำ มันก็เลยแห้งตายทิ้งไปหมด ตอนนี้ก็อยากให้ทำอีกลองดูซิ ตอนนี้ท่อน้ำสายน้ำเราก็พอเป็นไป มีคนช่วยกันปลูก เช่น ต้นเหลืองไม่หยุด ออกดอกเหลือง 2 ข้างทาง เต็มไปหมด ก็น่าคิดว่าเราปลูกต้นทองอุไรก็ได้แล้ว เราก็พลิกฟื้นเอาพริกมะเขือข่าตะไคร้ ต้นกล้วยต้นมะละกอมาอีกจะได้เก็บกันกินไปอุดมสมบูรณ์ เรามีพลังงานเหลือพอทำได้ก็ช่วยกันทำ พวกเราก็ไปช่วยกันทำอยู่ ตอนนี้ก็ปลูกไปเรื่อยๆ นี่เพิ่งเริ่มทำ อีกหน่อยก็คงเห็นผลเป็นไป ซึ่งเป็นเรื่องดีไม่ใช่เรื่องอวดอ้าง ไม่ใช่เรื่องทำโก้ ไม่ใช่เรื่องทำเล่น แต่ทำอย่างจริงใจ มันมีเหลือ อย่างในหมู่บ้านเราก็มีมะละกอเต็มไปหมด กล้วยก็มีเหลือ พืชผักต่างๆนานา คนข้างนอกมาเก็บกินก็ไม่กล้ามาบุกรุกละลาบละล้วง เพราะเรายิ่งให้เขาก็ยิ่งเกรงใจ คนเรามันเป็นอย่างนั้น ถ้าเรายิ่งหวงแหนเขายิ่งขโมยเอา แต่นี่เรายิ่งให้ เป็นสัจจะเลยถ้าเราดีเขาก็จะดี เป็นเรื่องง่ายๆ ถ้าเราดีเขาก็จะไม่กล้าร้าย ไม่อยากเลว มันคือสัจจะนะ ก็ทำไปเรื่อยๆ ทำให้เป็นเลยว่า แม้แต่หมู่บ้านข้างเคียง ถนนหนทางก็กลายเป็นสาธารณโภคี อาตมาก็ เย้าเล่นว่า เราปลูกมะละกอ พริกมะเขือข่าตะไคร้ได้หมด ยังเหลือแต่ปลูกปลาแดก แล้วก็เอา