ไม่มีเงินทองแล้วจะมีความมั่นคงอบอุ่นในสังคมได้อย่างไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
ไม่มีเงินทองแล้วจะมีความมั่นคงอบอุ่นในสังคมได้อย่างไร _วิชัย : ทำไมพ่อครูสอนให้มาจน การมาจนจะพ้นทุกข์ได้อย่างไรครับ พระพุทธเจ้าให้พรากจากญาติพี่น้อง,จากการครองเรือน,จากทรัพย์สิน มาเป็นนักบวชไม่มีเงินทอง เพื่อไปสู่ทางพ้นทุกข์ แล้วจะมีอะไรเป็นความมั่นคงของชีวิต จะมีความอบอุ่นใจได้อย่างไรครับ พ่อครูว่า... พระพุทธเจ้าให้พรากจากญาติพี่น้อง จากการครองเรือน จากทรัพย์สินมาเป็นนักบวช ไม่มีเงินมีทอง ก็มาจน เพื่อไปสู่ทางพ้นทุกข์ ก็นั่นแหละคือการไม่มีเงินมีทอง คือการมาจนจะพ้นทุกข์ “แล้วจะมีอะไรเป็นความมั่นคงของชีวิต จะมีความอบอุ่นใจได้อย่างไร “ พ่อครูว่า... คุณสงสัยว่าจะมีความมั่นคงความอบอุ่นใจในชีวิตได้อย่างไร สู่แดนธรรม... ผมช่วยตอกย้ำว่า ถ้าพ่อท่าน ปรุงธรรมะจานนี้ให้อร่อย สังคมจะได้คำตอบมาก เพราะเขาคิดไม่ออก ว่าคนพี่ไม่มีเงินจะอยู่ได้อย่างอบอุ่นอย่างไรถ้าไม่มีเงิน พ่อครูว่า... คุณกำลังอยู่ในภพ ในสังคม ใน Concept ในความคิด ที่มีเงินเป็นพระเจ้า พึ่งพาเงินทอง ถ้าไม่มีเงินแล้วจะอยู่ได้อย่างไร จะมั่นคง จะอบอุ่นอย่างไร นี่คือคนที่มีเงินเป็นพระเจ้า ถ้าไม่มีเงินก็หมดความมั่นคง จะไม่อบอุ่น อันนี้เป็นความซับซ้อนลึกซึ้งมาก ขอขยายความบ้าง จิตวิญญาณของคน มันมีความโง่ มีความไม่ฉลาด มันหลง อะไรก็อร่อย ภาษาพระท่านเรียกว่า อัสสาทะ มันมีอะไรก็น่าได้ น่ามีน่าเป็น สรุปแล้วก็คือขี้โลภ มีราคะ เอามาสัมผัสเกี่ยวข้องก็น่าเสพน่าอร่อยไปหมด มีวัตถุก็หอบไว้เป็นของตัวของตน อย่างนี้ถึงจะมั่นคงแข็งแรงอบอุ่นมั่นใจ มันไม่สูญเสีย มันจะอยู่กับเรา มันพึ่งเรา เราพึ่งมัน เงินนี่และทรัพย์สินนี่แหละ ทรัพย์สินมันสู้จิตวิญญาณมนุษย์ไม่ได้ จิตวิญญาณมนุษย์ ที่ไม่เห็นแก่ตัว มีแต่เห็นแก่คนอื่น และเป็นคนมีความร
อ่านต่อ
ู้ความสามารถ ขยันอีกด้วย เพราะฉะนั้นสิ่งที่จะเกิดจะเจริญ สร้างสิ่งที่จะกินใช้ จะอาศัยอย่างไรก็แล้วแต่ มากพอเกิน แต่ละคน มีสมรรถนะกับความขยัน เกินกินเกินใช้กันทั้งนั้นแหละคน ศึกษาฝึกฝน สัตว์เดรัจฉานมันก็ยังสามารถมีสมรรถนะในการสร้างตนเอง เลี้ยงตนเองเลี้ยงลูกและครอบครัวได้ เกินกินเกินใช้ได้ ถ้าคนนี่โง่กว่าเดรัจฉานก็หมดคำตอบ ถ้าคนพึ่งพาตนเองทำกินทำใช้ไม่ได้ แล้วยังจะสะสมเหลือเฟือเกินไปอีก นี่แหละคือกิเลสสุดโง่ของคน สะสมไว้มากๆ โลภโมโทสันไว้เป็นของตัวของตน ของครอบครัวตน เกิน จนทำให้คนอื่นขาดแคลน เพราะในโลกมันมีสมบัติจำกัดส่วนหนึ่ง คนไหนโลภเข้ามาไว้มากๆ คนอื่นก็ขาดแคลน อันนี้เป็นวิบากของเขา เขาไม่จะเข้าใจเรื่องเหล่านี้ เขาตะกละตะกลาม เขาจะฉลาดแกมโกงหาทางเอาเปรียบหาทางชนะเอาเปรียบสังคม แม้จะตามกฎเกณฑ์สังคม ที่จริง กฎเกณฑ์สังคมก็มักจะเอียงๆเข้าข้างคนได้เปรียบนั่นแหละ คนที่เสียสละจริงๆจะไปออกกฎอะไร ในสังคมที่เป็นสภาที่จะเป็นสถานที่ออกกฎหมาย จะต้องแย่งกันไปที่นั่น ไปเป็น ส.ส.หรือเป็นนักออกกฎหมาย ก็จะต้องแข่งขันแย่งชิง ซึ่งมันซับซ้อน เพราะฉะนั้น มาเรียนรู้ดีๆ ในความลึกซึ้ง โลกุตรธรรม มีคำว่า มีวรรณะ 9 เป็นต้น มาจน มักน้อย สันโดษ ใจพอ สิ่งเหล่านี้เป็นสัจจะที่ประกอบด้วยปัญญา ความฉลาด มันหมายถึงอย่างนี้แล้ว มันดีจริง มันชัดเจน เพราะฉะนั้นอธิบายมากกว่านี้ก็ยังยาก กำลังเขียนหนังสือปัญญา 8 ได้ 600 หน้า 700 หน้า ยังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ ปัญญานี้ คนก็ยังเข้าใจไม่ได้ เพราะคนไปปู้ยี่ปู้ยำ ปัญญาว่าเหมือนเฉโกไปหมด ซึ่งมันไม่ใช่ ปัญญาเป็นความรู้ของโลกุตระ ความเข้าใจแค่นี้ก็ยังยากมาก กว่าจะฟื้นคืนได้ นำพาความเป็นสภาวะที่เป็นจริงนี่มายืนยันได้ แล้วก็ต้องมีมวลหมู่คนที่ประพฤติได้ คนที่มีปัญญาเป็นอย่างนี้ คนที่ไม่มีปัญญาเป็นอย่างนั้น คนที่มีปัญญาจะเห็นจริงเห็นจังว่า ความจนเป็นความประเสริฐ แล้วอยู่คนเดียวไม่ได้หรอกคนจน ต้องมีหมู่มวลพอสมควรทีเดียว อย่างประเทศไทยมีชาวอโศกมีหมู่มวลพอสมควร พึ่งพากันเกิดแก่เจ็บตายกันได้จริงๆ คนที่มีความเห็นแก่ตัวซ้อนอยู่ลึกๆโดยไม่รู้ตัวเท่านั้น จะเห็นว่าสังคมนี้ มันพึ่งเกิด พึ่งแก่ พึ่งเจ็บ พึ่งตายกันไม่ได้จริงๆ เป็นความเห็นแก่ตัวจุกจิกจุกจิกในตัวเอง แล้วก็เลยมององค์รวม ว่ามันพึ่งพากันไม่ได้ แต่ที่จริงส่วนใหญ่เขาสบายพึ่งพากันได้จริง แต่ตัวเองนั้น มันตะกละตะกลามโดยไม่รู้ตัว อยากจะได้อย่างนั้นอย่างนี้ไม่ได้ดั่งใจ ยังมีอยู่บ้างในชาวอโศก แม้แต่ในราชธานีอโศกก็มี นี่ เขียนขึ้นไปหาอาตมา ก็ไม่อยากจะมาเปิดเผย เขาไม่รู้ตัว เพราะ ความเห็นแก่ตัวนี้มันลึกละเอียด จุกๆจิกๆ เล็กๆน้อยๆก็ถือ แล้วไประแคะระคายกับคนนั้นคนนี้ ส่วนตัวบ้างอะไรต่ออะไรบ้าง ทั้งๆที่องค์รวมมันสมบูรณ์แบบแล้ว 641206 รายการ ตุ้ม ตะลุ่ม ตุ้ม ม้ง ครั้งที่ 19