กสิกรรมเป็นอาชีพที่สุดยอดของฆราวาส.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.11 KB
วันที่แก้ไข3 กันยายน 2564

เนื้อหาในไฟล์

กสิกรรมเป็นอาชีพที่สุดยอดของฆราวาส พ่อครูว่า... ย้ำอีกที เรื่องกสิกรรมนี่ ชาวอโศกเราต้องคว้าไว้ให้ได้ ต้องเอาเป็นหนึ่งให้ได้ เราเคยได้เป็นหนึ่งมาหลายอย่างแล้ว จะว่าเรื่องมังสวิรัติได้เป็นหนึ่งเราก็ได้แล้ว ที่ได้สำคัญที่สุดคือ เราได้สาธารณโภคีเป็นหนึ่ง เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าเราเข้าใจว่าอาหารเป็นหนึ่งในโลกและอาหารนั้นไม่ใช่เนื้อสัตว์ ไม่ใช่ปศุสัตว์ ไม่ใช่ประมง แต่เป็นกสิกรรม กสิกรรม ไม่บาปไม่เบียดเบียน ไม่เที่ยวได้ไปวิ่งไล่จับสัตว์ต่างๆนานาสารพัด ทำได้สมบูรณ์แบบที่สุด มันยอดที่สุดแล้วไม่มีอะไรสูงไปกว่านี้อีกแล้ว เพราะฉะนั้นงานที่สำคัญของเราชาวอโศกนี้ ใครยังไม่มีจริตนิสัย ยังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยชอบเลยในเรื่องงานกสิกรรม ไม่อยากลงไปคลุกดินเลย ให้ทำใจใหม่ได้ ต้องพยายามเห็นความจริง ให้พิจารณาเข้าไปให้จริงเลยว่า มันได้ทั้งสุขภาพร่างกาย ได้ทั้งความเป็นจริง คุณไม่พ้นไปจากความเป็นดินหรอก คุณน่ะ ร่างกายของคุณต้องเป็นดินแน่นอน ส่วนจิตวิญญาณก็อีกเรื่องหนึ่ง ทุกคนมีจิตวิญญาณเหมือนกันทุกคน แต่จิตวิญญาณต่างกัน ต่างความคิดความยึดถือ ต่างทิฏฐิ ส่วนดินน้ำไฟลมร่างกายนั้นเหมือนกันหมด ลงไปสู่ดินเป็นดินเหมือนกันหมด ธาตุส่วนใหญ่เป็นดินไปหมด เพราะฉะนั้นพิจารณาให้ลึกซึ้งให้ดีๆ เห็นความลึกซึ้งอันนี้ ใครรังเกียจคนนั้นมิจฉาทิฏฐิ รังเกียจดิน รังเกียจกสิกรรมไม่ได้ เพราะเราต้องอาศัยกิน เป็นพระพุทธเจ้าทั้งองค์ยังต้องฉัน ยังต้องเสวยอาหารจากดินนี่เลย ไม่มีใครหลีกพ้นได้เลย พระพุทธเจ้าตรัสว่าอาหารเป็นหนึ่งในโลก อาหารหมายถึง กวฬิงการาหาร สุดยอดจริงๆ ไม่ใช่ว่าอาตมาปลุกเร้าพวกเรา แต่อาตมาเอาความจริงมาขยายให้เห็นความจริงที่ชัดเจน ที่เป็นแก่นสารสาระของมนุษยชาติ จริง คนอยู่หอคอยงาช้างนั่งกินนั่งเสวยเฉยๆ ไม่ต้อ

อ่านต่อ

งทำอะไรให้เหน็ดเหนื่อยให้เปรอะเปื้อนอะไร ไม่ต้องหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน ไม่ต้องหนักต้องเหน็ดเหนื่อย พวกคุณก็เอาเปรียบ คุณก็เป็นคนที่เป็นหนี้ ซึ่งมันมีความจริง มีเหตุผล มีหลักฐานของมันครบ ขอยืนยันนะ อาตมา ถ้าไม่เกี่ยงถึงวินัยของพระพุทธเจ้าหน่อยเดียวเท่านั้นจะสนุกนะ ทำไมพระพุทธเจ้าจึงห้ามไม่ให้นักบวชเข้าไปทำสิ่งเหล่านี้ มันก็จะกลายเป็นแย่งอาชีพ แย่งอาหารเพราะว่าจะต้องพึ่งพากัน สูงสุดก็คือฆราวาสจะต้องทำพืชพันธุ์ธัญญาหาร สมณะก็จะต้องทำธรรมะ เอามาสอน นี่ก็ให้อาหารธรรมะ นี่ก็ให้อาหารร่างกาย พึ่งพากันมันจบแล้วเป็นที่สุดอยู่ตรงนั้นเท่านั้น เพราะฉะนั้นต้องรู้จักหน้าที่ ต้องรู้จักความสำคัญนี้ให้จริงเลย โดยเฉพาะอาตมาเข้าใจพวกที่ชอบใช้หัวคิด ไม่ค่อยชอบลงลุยดินหรอก ชอบที่จะใช้หัวคิดแล้วก็ชี้ใช้ แต่เคยอธิบายแล้ว แล้วพวกชี้ใช้กับพวกที่ลงดินใครตายก่อนกัน พวกที่ลงดินเขาก็มีกินมีอยู่ พวกที่ชี้ใช้ไม่ได้มีกิน อย่างนี้เป็นต้น มันเป็นเรื่องไม่ได้ยากอะไร เป็นเรื่องง่ายๆ 640903_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ความยิ่งใหญ่ของบุญนิยม สาธารณโภคี กสิกรรม

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน