สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ศีล ศิลปะ และภาวนา.docx

วว่าศิลปะคืออะไรยิ่งมาเจอคำสอนพระพุทธเจ้าอาตมายิ่งทะลุเลยชัดเจน จึงขอยืนยันว่า อาตมาคือยอดศิลปินมาด่าผู้ที่เป็นศิลปินที่ทำศิลปะพระพุทธเจ้าเลอะเทอะ ศีลคือหลักเกณฑ์ที่ยิ่งใหญ่ตามลำดับพระพุทธเจ้าตรัสไว้ความเป็นลำดับ ศีลข้อที่ 1 ต้องรู้จักสัตว์แล้วอยู่ด้วยกันอย่างหวังประโยชน์ต่อสัตว์ทั้งปวงอยู่แล้วทำให้ได้จริง โลกนี้จะสงบราบรื่น สัตว์ตั้งแต่สัตว์เซลล์เดียว มันมาแทรกอยู่ในตัวคนกินตัวคนฆ่าตัวคนด้วย จึงต้องเรียนรู้เรื่องสัตว์ เรื่องเพศมันไม่เบียดเบียนใครไม่มีอะไรมากพี่จะนิยาม ดินน้ำไฟลมเป็นอุตุนิยามยิ่งไม่มีอะไรมาก นี่คือความรู้ของพระพุทธเจ้ารู้จักตั้งแต่สิ่งเล็กจนถึงสิ่งใหญ่รู้จักทั่วจักรวาลเลย ในนิยามชีวิต 5 นี้ ศีลข้อที่ 2 คือของของนั้นคือดินน้ำไฟลมกับพืช พวกไม่มีวิญญาณ แม้แต่พีชะก็ยังไม่มีวิญญาณไม่ถือเป็นวิบาก ไม่มีใครอธิบายละเอียดอย่างอาตมาหรอก ศีลข้อ 1 คือสัตว์ ศีลข้อ 2 คือพืชกับของ สิงคโปร์ 3 คือรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสที่คนไปโง่ ที่ไปรู้สึกมีอาการที่ 2 แต่ตีเทวะไม่ออกอยากจะได้ชอบ ไม่ได้ก็ฆ่าผัวมันเสียเอาเมียมันมา ศีล 3 ข้อนี้จบเลยหมดโลก อธิบายหมดแล้ว แต่ว่ามันจบไม่ได้ตรงที่มันมีคนโง่อยู่

คำว่าภาวนา เขาแปลไปผิดเพี้ยนจนแปลไปว่าเป็นการท่องสวดมนต์ภาวนา พุทโธพุทโธ พุทโธภาวนา ไม่ใช่หรอก ภาวนาแปลว่าการเกิดผลจากการปฏิบัติ 1 ไปเข้าใจผิดว่าเป็นคำท่องบ่น 2 เข้าใจผิดว่าเป็นกรรมกิริยาไปนั่งสวดมนต์ก็เป็นภาวนา ภาวนาแปลว่าการเกิดผล ภาวนามัย มัยคือเกิดผลสำเร็จ สีลมัยคือมีหลักเกณฑ์ไปตามลำดับ ทานมัยคือทำเพื่อให้เกิดการเอาออกการให้ ให้ให้หมดให้หมดตัวหมดตนเหลือตัวเองเป็น 0 หมดเนื้อหมดตัวไม่มีตัวมีตน ก็เกิดผลภาวนามัย พูดว่าหมดเนื้อหมดตัวแล้วนุ่งห่มทำไม ก็เพื่อไม่ให้อุจาด ถ้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งจบแล้วก็ยังมีสิ่งที่ต้องอาศัย ไม่ได้หนักไม่ได้มาก น้อยก็พอ แต่มีพลังงานสร้างสรรมีความรู้เพื่อจัดทำเพื่อผู้อื่น คนเรียนรู้ธรรมะพุทธเจ้าแล้วกลายเป็นคนไม่สะสมไม่กักตุนไม่กอบโกยแต่มีความขยันสร้างให้มากจึงเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชั้นสูง เป็นผู้ที่สร้างให้แก่โลก ตนเองอาศัยกินอาศัยใช้น้อย เมื่อมารวมตัวกันเข้าก็เป็นพวกนักเศรษฐกิจชั้นสูง ชาวอโศก สร้างสรรได้มากแล้วก็สะพัดออกตัวเองกินน้อยใช้น้อย ก็เป็นคนช่วยโลกไป นี่คือนักเศรษฐกิจมีความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ที่เยี่ยมยอด สำเร็จแล้วประสบผลสำเร็จจบแล้วเรื่องเศรษฐศาสตร์ เพราะฉะนั้นชาวอโศกเรานี้มีเศรษฐกิจในระดับขั้นสาธารณโภคีสูงสุดแล้ว ประเทศไหนก็ทำไม่ได้เหมือนชาวอโศก เศรษฐกิจแบบนี้ สาธารณโภคี ถ้าสมมุติว่าชาวอโศกนี้ เป็นรัฐรัฐหนึ่งประเทศหนึ่ง คนในรัฐนี้ทำงานเสียภาษีให้รัฐ 100% จะมีรัฐไหนประเทศไหนทำได้ นี่รัฐอโศกทำได้ ประเทศอโศกทำได้แต่ไม่ได้คิดจะแยกเป็นประเทศเป็นรัฐนะ อย่างทักษิณสามารถไปซื้อ อะไรได้เขามีเงิน อาตมาไม่ได้สะสมเงินทอง ไปก็ไม่มีที่อยู่เหมือนโรฮิงญา ถ้าขืนออกไป สรุปแล้วภาวนาคือการเกิดผล เกิดผล ในการปฏิบัติเป็นโลกุตระ โลกุตระคือจิตที่จะเกิดผลสูงสุด จิตที่เป็นโลกุตรธรรม จิตที่เป็นโลกุตรจิต เป็นภาษาบัญญัติคำว่าโลกุตระคือ อยู่กับโลกเขาแต่ลอยตัวเหนือโลกได้โดยที่กระทบสัมผัสกับโลกเขาแล้วไม่ไปเบียดเบียนกับโลก ไม่เป็นโทษเป็นภัยกับเรา มีแต่ช่วยโลกได้ นี่คือความรับผิดชอบของพระพุทธเจ้า สอนให้คนเป็นแบบนี้ เมื่อมีคนแบบนี้มากๆขึ้นสังคมก็เจริญมีแต่คนไม่เบียดเบียนไม่เป็นโทษเป็นภัยกับใคร มีแต่คุณค่าประโยชน์ สรุปรวมภาษาเรียกว่าสัพพะปาปัสสะอะกะระณัง ไม่ทำอะไรที่เป็นบาปเวรภัยเลย กุสลัสสูปสัมปทา กรรมการกระทำที่มีอยู่เป็นกุศล เพราะฆ่าตัวบาปอกุศลตายไปจนไม่เกิดในจิตเรา ทำให้จิตเราสะอาดได้ สจิตตะปริโยทะปะนัง จึงมีแต่กรรมกับกาละที่เป็นประโยชน์เป็นกุศลตลอด หากตายแล้วจะตาย 0 ก็ได้หรือจะตายไม่สูญก็ได้ อาตมาไม่ยอมตายสูญ แต่ไปแล้วจะเกิดมาเพื่อทำงานรับใช้ปวงชน เกิดมาเพื่อให้เก่งให้รู้ให้ดีงามให้ประเสริฐสูงสุดขึ้นไปอีกเท่าที่ควรจะเป็นได้ มีตัวอย่างแล้วพระพุทธเจ้าเป็นได้ เกิดมาเป็นอัตภาพที่ดี แล้วจะปรินิพพานเป็นปริโยสาน หากยังไม่ถึงก็ยังไม่ยอม เราไม่ได้ทำโทษภัยเบียดเบียนข่มขี่ใคร อาตมาพูดนี้แล้วฟังแล้วเหมือนลงโทษ แต่ไม่อยากให้เขาทำชั่วทำบาปต่ออาตมาคิดผิดหรือ ถ้าอาตมาไม่ได้พูดแต่อาตมาทำด้วยทั้งพูดและพาทำ พยายามปิดกั้นไม่ให้คนทำบาปต่อ แต่ไปบังคับใครไม่ได้ใครจะมาทำก็ทำด้วยความสมัครใจเอง ใครไม่มาก็ศีรษะใครศีรษะมัน เขาไม่มาก็ไม่ได้ไปบังคับ ให้อิสระเสรีภาพทุกคน ใครจะมาก็มาเราก็เต็มใจให้ ดีไม่ดีพูดไปแรงโดนด่าก็ไม่ว่า สรุปแล้วภาวนาคือการเกิดผลจากการเรียนรู้ ศีล ด้วยการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ของศีลและให้เกิดผลของจิตใจ เกิดความละกิเลสได้ไปเรื่อยๆก็เป็นภาวนามัย เช่น ทาน ศีล ภาวนา คุณทำทานเป็นแต่เปลือก แต่ภายนอกแต่ใจทำไม่เป็น ผลของส่วนที่ใจไม่เกิด กายคุณให้แต่ใจคุณไม่ให้ นอกจากกายให้แล้วแต่ใจไม่ให้ ยังตั้งใจเอากลับมามากกว่าเดิม กูจะขอคืนล้านหนึ่งแสนล้าน ใจก็เป็นอันทำ จึงเป็นความพยาบาทจองเวรที่จะเอาคืน จิตของคุณก็เป็นอย่างนี้ เทพเจ้าถึงสอนว่าทานแล้วอย่าไปตั้งจิตอะไรต่อ มันจะเป็นภพชาติ สาเปกโข สอนกันว่าทานแล้วจะมีสวรรค์ แต่มันเป็นสวรรค์เก๊ สอนให้ถึงโลกุตระบ้างสิ สอนแต่งในโลกียมันก็วนอยู่อย่างนั้น เขาบอกว่าไม่มีทางจะรู้โลกุตระหรอก อาตมาก็ต้องมาสอนโลกุตตระอย่างนี้ ใครจะว่าจะมาพูดแรง ขนาดพูดแรงก็ยังไม่ร่วงเลย ยังไม่เกิดรอยระแหงเลย

ทุกอย่างในโลกนี้อยู่ที่เทวอยู่ที่ธรรมะ 2 ถ้าหากจับธรรมะ 2 ได้แล้ว จับเนื้อจับตัวได้ตั้งแต่หยาบกลางละเอียด ตั้งแต่ภายนอกเป็นสิ่งที่ควรหรือไม่ควร เป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดี ในภายนอกรู้ได้ง่ายกว่าภายใน ในจิตนั้นเป็นกุศลอกุศล อกุศลเอาออกก่อน ดีล่ะ แม้แต่กุศลก็ไม่เอา ศาสนาพระพุทธเจ้าคุณจะยังมีกรรมกิริยา หรือภาวะ ยังมีผลจากกรรมกิริยาคุณก็เอาแต่สิ่งที่ดีไว้ จนจิตคุณเป็นประธานสิ่งทั้งปวง สัมผัสดูแล้วอะไรดีหรือไม่ดีควรหรือไม่ควรก็เอาแต่สิ่งที่ดีสิ่งที่ควร พระพุทธเจ้าท่านสอนให้เป็นพระอรหันต์อย่างนี้ อาตมาได้อรหันต์มาไม่น้อย ในพวกเราอาตมาไม่อยากบอกว่าใครเป็นอรหันต์บ้าง อรหันต์ในพวกเรามีไม่น้อย แต่เขาเข้าใจไม่ได้เพราะไปเข้าใจอรหันต์เดาอรหันต์เก๊ อาตมาตีแรงบอกอย่าไปงมงายกับอรหันต์เก๊ อรหันต์เดา บอกว่าเป็นอรหันต์เขาก็ว่าบอกไม่ได้ แล้วอรหันต์เป็นอย่างไรเขาก็เดาเอาทั้งนั้น ไม่รู้จะโง่ไปถึงไหน นี่มาให้ฉลาดให้รู้ว่าอรหันต์จริงเป็นอย่างนี้ ปฏิบัติแล้วจะเบากายเบาใจทุกอย่าง เลิกทุจริตทุกอย่างได้ แล้วเราจะมีประโยชน์คุณค่าต่อมนุษย์โลกด้วยไม่บาป นี่ยังไม่ได้เข้าสู่การเมืองเลย 611118_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ ตีเทวะให้แตกแยกทักษิณกับพล.อ.ประยุทธ์ให้ออก