สื่อธรรมะพ่อครู(อาสวะ อนุสัย) ตอน สังโยชน์​10 และอนุสัย 7.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(สังโยชน์ 10_อนุสัย 7) ตอน สังโยชน์10 และอนุสัย 7 อาสวะ พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ถึงในสังโยชน์ 10 ว่าเป็นเรื่องของอาสวะ อนุสัยท่านตรัสมีอนุสัย 7 เป็นกิเลสที่ตกตะกอนอยู่ท้ายสุด ถ้าเทียบธรรมะสอง อาสวะ เป็นกิเลสเบื้องต้นอนุสัยเป็นกิเลสเบื้องปลาย)

สามข้อต้น สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาสเป็นเหมือนตัวอย่างที่ทำได้ในการปฏิบัติ สักกายะ คือกายของตน ผู้ที่เรียนรู้รูปนาม เรียนรู้ธรรมะ 2 กิเลสของคน ถูกธาตุรู้ ปัญญาของเรา สามารถสัมผัสและกำหนดรู้กิเลสนั้นได้ กิเลสถูกรู้ เรียกว่ารูป ญาณ ปัญญาที่ไปรู้เรียกว่านาม เป็นธรรมะสอง กิเลสมันไม่มีหัวหางไม่มีเส้นแสงรูปร่าง ไม่มีตัวตนอะไร มันเป็นอาการ ไหว เคลื่อน อาการโกรธ อาการโลภ อาการราคะ มันเป็นอาการนามธรรมจริงๆ เราต้องอ่านอาการ จับนิมิต จับอาการให้ได้ว่า โกรธเป็นอย่างนี้ โลภอย่างนี้ ราคะเป็นอย่างนี้ จับอาการได้ อ่านอาการได้ จนไม่มีความสงสัย พ้นวิจิกิจฉา พ้นสังโยชน์ข้อที่ 2 มันเป็นอาการกิเลสของเราแน่ๆ แล้วกำจัดด้วย ศีลพรต ดูวิธีที่จะดี ที่เราเรียนรู้มาปหาน 5 กดข่มก่อน หรือพิจารณาด้วยปัญญา เป็นไฟฌาน เป็นพลังงานความร้อน อุณหธาตุ มันไปกำจัดกิเลสได้ ไฟฌาน มีฤทธิ์สลายกิเลสได้จริงๆ ผู้ปฏิบัติได้จะรู้ได้ด้วยตน ว่า กำจัดจริงได้เป็นอย่างนี้ กิเลสมัน จางคลาย วิราคานุปัสสี อ่านอาการกิเลสที่หมดไป ก็มีญาณปัญญา เห็นเรียกว่ามีวิปัสสนาญาณ มีสัมมาทิฐิแท้ รู้ว่าการปหาน 5 เป็นอย่างนี้ จนกิเลสมีอินทรีย์ลดลง วิราคานุปัสสี จนอาการมันดับหมดนิโรธานุปัสสี การปฏิบัติศีลพรตของพระพุทธเจ้า จึงรู้แจ้งเห็นจริงทุกขั้นตอนการปฏิบัติ จึงเรียกว่าลดกิเลสได้จริง และมีฤทธิ์ มีความสามารถ มีอำนาจ ทำให้กิเลสมันลดลงได้จริงๆ สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา สีลัพพต