การเสียสละกับการโดนเอาเปรียบมีนัยต่างกันอย่างไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
การเสียสละกับการโดนเอาเปรียบมีนัยต่างกันอย่างไร _สุดฟ้าหยก... ชื่อเล่นชื่อ ป๊ะเว เป็นศิษย์เก่าศีรษะอโศก จะถามหลวงปู่ว่า การเสียสละหรือเป็นคนที่เสียสละกับการเป็นคนที่โดนเอารัดเอาเปรียบเสียเปรียบ มันมีนัยยะที่ต่างกัน แล้วก็มันสำคัญอย่างไรครับ พ่อครูว่า... ดี การเสียสละกับการเอาเปรียบนี้เป็นคำถามที่พื้นมาก ใครๆก็พูดกัน ได้เปรียบเสียเปรียบ ก็พูดกันรู้กันแต่ก็ทำกันอย่างผิดๆ ทำกันอย่างไม่ดี ทำกันอย่างที่กุศลก็ไม่เป็น ยิ่งเป็นบุญยิ่งไม่เป็นใหญ่ ทำกันโดยไม่เข้าใจ โดยไม่มีภูมิปัญญา คนเรานี่เกิดมาก็อวิชชา คือไม่รู้โง่ๆ โง่อะไร โง่เห็นแก่ตัว โง่ยึดตัวตน ภาษาธรรมะเขาก็พูดกันอย่างนั้น ตัวตนคืออะไรคนไม่ประสีประสาก็ไม่รู้เรื่อง ยึดตัวเอง ท่านพุทธทาสท่านใช้คำว่าตัวกูของกู ยึดตัวกูของกู ยึดตัวเอง แล้วก็ตัวเองจะต้องเป็นผู้ได้เปรียบ ชีวิตจึงดำเนินไปด้วยการจะเอาเปรียบให้ได้ พอเอาเปรียบได้ ได้เปรียบมาก็ดีใจ ดีใจที่ทำผิดทำชั่วทำโง่ ทุกคนโง่อย่างนี้มาก่อนทั้งนั้น หลวงปู่ก็เคยโง่มาอย่างนี้ มาทั้งนั้น ซึ่งมันเป็นเรื่องลึกซึ้งเป็นเรื่องที่สุดยอดเลย พระพุทธเจ้าค้นพบจุดสำคัญพวกนี้ สรุปง่ายๆนะว่าการศึกษาของพระพุทธเจ้า เรียนรู้เรื่องนี้ที่จริง เรียนรู้เรื่องตัวตนหรือตัวเอง แล้วเราก็เป็นคนที่จะไปเอาเปรียบ ไปได้เปรียบมา ทำตลอดแล้วก็งมงาย ส่งเสริมคนได้เปรียบ หาวิธีการมีเชิงยุทธ์ มีกลยุทธ์ต่างๆนานาซับซ้อนเพื่อเอาเปรียบมาให้ได้ แล้วเรียกว่ารวย รวยจริงๆ ได้มากได้เปรียบมาก ก็ยกย่องยกยอกันขึ้นทำเนียบ ขึ้นบอร์ด คนนี้รวยเท่านี้ คนนี้เก่งอย่างนี้ๆ ยกย่องชมเชยกัน แต่คนที่พูดถึงเรื่องต้องมาเสียเปรียบ ชัดๆเลย เสียสละโดยปัญญา ถ้าเสียสละแล้วมีปัญญารู้ว่า ถ้าเสียเปรียบนี้ดีเป็นคนเจริญ เสียเปรียบเป็นคนเจริญ ไ
อ่านต่อ
ด้เปรียบเป็นคนเลว เป็นคนโง่ นี่พูดสัจจะ พูดภาษาธรรมะ สัจจะ ซึ่งกว่าจะรู้สึกตัว พอตั้งสติ ตั้งใจฟังดีๆเอาปัญญามาตั้งรับ พูด ก็พอเข้าใจนะ แต่พอเลิกฟังไปแล้ว เอาแล้ว ตอนนี้ผีเข้าแล้ว กลายเป็นตัวตน กลายเป็นตัวเอง กลายเป็นตัวกิเลส อวิชชา เพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าตรัสรู้นี้ สุดท้ายก็ ละ ความเห็นแก่ตัวเห็นแก่ตนเอง เสียสละให้ได้ ขาดทุนให้ได้ ในหลวง ร.9 เป็นโพธิสัตว์ตรัสไว้ว่า ขาดทุนของเราคือกำไรของเรา เสียสละให้คนอื่นได้ ซึ่งหลวงปู่ก็บอกว่า ขายต่ำกว่าทุน ใครขายต่ำกว่าทุนได้ คนนั้นกำไร ต่ำกว่าทุนได้มากเท่าไหร่ได้ ไปหา 0 ยิ่งกำไรมากเท่านั้น ยิ่งให้ไปหมดเลยเป็น 0 ไม่เอาอะไรแลกเปลี่ยนคืนมาเลย ยิ่งวิเศษเลย ยิ่งกำไรเต็มตัว ลึกซึ้งกว่านั้นอีก รู้จักภพชาติ ฟังต่อดีๆนะ ระดับพวกเรานี้ระดับโลกุตระกัน เรียกว่า ทาน การทาน การให้ แก่คนอื่น ให้แล้วยิงจิตไม่มีสาเปกโข นี่เป็นภาษาวิชาการ ภาษาบาลี ไม่มีภพชาติอะไรต่อเลย ให้แล้วไม่มีตัวตนต่อไปตามเป็นภพชาติว่าเราเป็นผู้ให้ เราได้สวรรค์ เรามีบุญคุณอะไร ไม่มีเลย ให้แล้วตัดทิ้ง ลืม ไม่ติดยึดว่าเราได้ให้อะไรไป ให้แล้วก็จบ อย่างนี้คือทานสูงสุด ให้สูงสุด เสียสละสูงสุด ยอด จบเลย ใครเคยทำได้บ้าง ... โอ้ มียกมือข้างหลัง คนอายุมากแล้ว เด็กๆยังไม่มีใครยก คงเข้าใจไม่ได้ยาก มันยังทำไม่ได้ก็ยังไม่กล้ายกมือ ต้องเรียน ฝึก ศึกษา ถ้าเราให้จนกระทั่งไม่ต้องตั้งภพชาติ ทำได้ถึงขนาดนั้น จะตายไหม จะตายไหม ทำได้อย่างนั้นจะตายไหม ไม่ตาย มีแต่จะวิเศษ มีแต่จะเจริญทางปรมัตถ์ เจริญทางโลกุตระ เจริญเป็นคนวิเศษ เรียกว่าเป็นผู้ที่มีอุตริมนุสธรรม อุตริมนุสธรรมคือ คุณวิเศษของมนุษยชาติ จะเป็นอย่างนั้นจริงๆเลย สุดยอด นี่คือความเสียสละ หลวงปู่เจอกระดาษแผ่นนี้ที่ปริ้นเอาไว้ เห็นอยู่ในสื่อสารมวลชน ของ ดร. อัษฎางค์ ยมนาค (ดร.เอ็ดดี้) หยิบมันติดมือจะมาคุยให้พวกเราฟัง 651106 พ่อครูเอื้อไออุ่นกับลูกๆหลานๆ งานมหาปวารณา มหาบิ๊กคลีนนิ่ง