สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน อวตารทั้งสิบปาง.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน อวตารทั้งสิบปาง พ่อครูว่า...หลายคนพูดกันแล้วย้ำกันแล้วว่า อบอุ่นใจ จริงๆแล้วชาวอโศกได้ร่วมกันมาถึงทุกวันนี้แล้ว มันหนักหนาสาหัสกับสังคมที่เลวร้ายหนักมาก แล้วเราก็กอบกู้สังคมมาถึงทุกวันนี้ จนทุกวันนี้แล้วไม่ไว้หน้า พูดตรงเลย อาตมาพูดผ่าๆ จริงใจ ไม่มีลดเลี้ยวแล้ว พูดชัดๆเปรี้ยงๆ เพราะว่าไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว พูดกันตรงๆมันก็ควรจะต้องง่าย ชัด ไม่มีอะไรพรางบัง ยังไม่รู้ไม่เข้าใจกันอีกก็หมดสิ้นก็เท่านี้ มนุษย์ที่จะใช้คำพูดสื่อสารกันแสดงกายกรรม วจีกรรม ทั้งมโนกรรมเพื่อให้รู้กันก็จบสิ้นแล้ว ได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น มีเวลาแต่เพียงว่าเราก็ยังชีวิตไป ใครจะตายก็ตายไป เอาไปเผากันให้ตามวัฒนธรรม ถึงอย่างไร ขอพูดเป็นอจินไตยก่อนว่า ความรู้ของอาตมาที่มีมา เป็นสิ่งยืนยันพิสูจน์ว่า อาตมาพูดสิ่งที่ไม่มีใครพูดในโลกยุคนี้ แต่อาตมาก็หยิบมาพูดขยายความต่างๆนานา ตั้งแต่มันไม่มีหลักฐานอะไรจะค้นคว้าอ้างอิง เพราะประวัติศาสตร์มันนานมาก ไม่มีอะไรบันทึก เหลือเชื้อมาอ้างอิงบอกกล่าวได้ เชิงตำนานก็ไม่มีอ้างอิงเลยก็พูดกันไม่รู้เรื่อง เช่นตำนานที่บันทึกกันมา ที่มีภาษาคำว่า อวตาร คือมันเปลี่ยนตัวมาๆ แต่ละชาติๆ แต่ละกัปป์ เป็นล้านๆปี สิ่งเหล่านี้มีเกิดจริงเป็นจริง ตั้งแต่เป็นจิตนิยามเป็นชีวะระดับสัตว์แล้วพัฒนามาเป็นมนุษย์ จากสัตว์เดรัจฉานมาเป็นมนุษย์ที่นับว่ามีจิตวิญญาณ พัฒนามาจนสามารถรับรู้ เจริญเฉลียวฉลาด ฉลาดทางโลกีย์ แย่งกันเป็นใหญ่ทางโลกีย์ แล้วไม่พ้นกรรมวิบาก มันต้องใช้หนี้กรรมใช้วิบากกันจริงๆวนเวียนใช้หนี้กัน กรรมเป็นอันทำ ทำแล้วบันทึกไว้ วนเวียนเป็นสมบัติผลัดกันชม สุขๆทุกข์ๆ คนนี้แพ้คนนี้ชนะ คนนี้ชนะคนนี้แพ้ อยู่อย่างนั้น ส่วนโลกุตระนั้นจบ ไม่มีแพ้ไม่มีชนะ แพ้อย่างเดีย
อ่านต่อ
วได้ สำหรับโลกที่มันเลวโลกที่มันเป็นโลกียะที่เลว ผู้ที่เป็นโลกุตระ คือผู้แพ้ โลกียะนั้นเลว ผู้เป็นโลกุตรบุคคลจะต้องช่วยโลกอย่างเป็นผู้แพ้ ให้เขาแล้วเขาด่าด้วยนะ ดีไม่ดีฆ่าทิ้งเลย ถ้าเลวจัด ฆ่าก็เป็นอนันตริยกรรม เป็นวิบาก เป็นสัจจะของวิบาก แต่คนฆ่าพระพุทธเจ้าไม่ได้เท่านั้นเอง ในวันนี้จะเปิดเผยตำนาน อวตาร 10 ปาง ที่เขาบันทึกกันมา คนไม่เข้าใจจะตีทิ้งแม้จะเป็นเรื่องเพ้อเจ้อก็เป็นเค้าให้ตรวจสอบได้สำหรับคนฉลาด อวตารทั้งสิบปางของพระวิษณุประกอบด้วย มัตสยาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น ปลา ชื่อ "ศผริ" เพื่อช่วยเหลือ พระมนู ให้รอดจากโลกาวินาศในช่วงพรหมราตรีจนกระทั่งไว้ตั้งวงศ์มนุษย์ขึ้นมาใหม่ และสังหารอสูรหัยครีวะซึ่งลักเอาพระเวทไปจากพระพรหม HYPERLINK "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%AA%E0%B8%A2%E0%B8%B0%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B0&action=edit&redlink=1" กูรมาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น เต่า เพื่อรองรับ เขาสมุทรมันทร ในพิธีกวน เกษียรสมุทร HYPERLINK "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%81%E0%B8%B9%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B0%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B0&action=edit&redlink=1" วราหาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น หมูป่า เพื่อประหารยักษ์ หิรัณยากษะ ซึ่งได้ลักเอาแผ่นดินโลกไปจากพื้นสมุทร HYPERLINK "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%B0%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B0&action=edit&redlink=1" นรสิงหาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น นรสิงห์ (ครึ่งคนครึ่งสิงห์) เพื่อประหารพญายักษ์ หิรัณยกศิปุ ผู้ซึ่งกระทำทารุณกรรมต่อประหลาทกุมารซึ่งภักดีต่อพระวิษณุ วามนาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น พราหมณ์ หลังค่อมชื่อวามนพราหมณ์ เพื่อปราบพยศของพญายักษ์ มหาพลี HYPERLINK "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%9B%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%B0&action=edit&redlink=1" ปรศุรามาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็นพราหมณ์ชื่อ ปรศุราม ("รามผู้ถือขวาน") เพื่อปราบกษัตริย์ผู้มีพันกรชื่อ กรรตวิรยะอรชุน ซึ่งกระทำการเบียดเบียนข่มเหงแก่คนวรรณะพราหมณ์อย่างหนัก และกวาดล้างเชื้อวงศ์วรรณะกษัตริย์ที่เป็นบุรุษจนหมดสิ้นทั้งโลก รามาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น พระราม กษัตริย์แห่งกรุง อโยธยา วีรบุรุษในมหากาพย์เรื่องรามายณะ คือเป็นคนที่มีคุณธรรมข้ามมาเป็นโลกุตระ กฤษณาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น พระกฤษณะ กษัตริย์แห่งกรุง ทวารกา ผู้เป็นตัวละครหลักในคัมภีร์ ภควตปุราณะ มหากาพย์ มหาภารตะ และอนุศาสน์ ภควัทคีตา อย่างไรก็ตาม ในทศวาตารฉบับดั้งเดิมนั้นกล่าวว่า พระพลราม ซึ่งเป็นพี่ชายของพระกฤษณะเป็นอวตารปางที่แปดของพระวิษณุ ส่วนพระกฤษณะนั้นคือต้นธารแห่งอวตารทุกปางที่ปรากฏในโลก เป็นพละกำลังที่เต็มใช้ปราบจนคนกลัวอยู่ มีโลกุตระแต่ไม่เต็ม ก็จะลดโลกียะมาเป็นโสดา สกิทา อนาคา อรหันต์ จนเป็น พุทธาวตาร - พระวิษณุอวตารเป็น พระโคตมพุทธเจ้า [10] ศาสดาใน ศาสนาพุทธ ความเชื่อนี้มาจากคัมภีร์ ภาควตปุราณะ ซึ่งเรียบเรียงขึ้นหลัง คริสต์ศตวรรษที่ 9 HYPERLINK "https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%AD%E0%B8%A7%E0%B8%95%E0%B8%B2%E0%B8%A3#cite_note-11" [11] กัลกยาวตาร - ในอนาคตกาลเมื่อถึงปลายกลียุค พระวิษณุจะอวตารมาเป็นบุรุษขี่ม้าขาวชื่อกัลกิ ("นิรันดร", "กาลเวลา", หรือ "ผู้บำราบความเขลา") เพื่อปราบยุคเข็ญ มีเรื่องราวปรากฏอยู่ใน กัลกิปุราณะ ชาวโลกียะนั้นช่วยคนอย่างหลอกทั้งนั้น ต้องเริ่มเป็นโสดาบันจะเริ่มต้นไม่หลอก แต่จะเหลือโลภ ตัวเองมีมิตรสหายหมู่กลุ่มที่ต้องทำเพื่อเขาอยู่ จนครบหมดตัวตนเป็นอรหันต์ อนุโพธิสัตว์เป็นต้นไปจะช่วยอย่างบริสุทธิ์ใจไม่มีตัวตนเลยเป็นโพธิสัตว์ ตำนานชุดนี้ชุดที่หนึ่งอ่านไปแล้ว ตำนานอีกชุดหนึ่งก็จะมี พระนารายณ์ ๑๐ ปางสำคัญดังนี้
ปางที่ ๑ วราหาวตาร (อวตารเป็นหมูเผือกมีเขี้ยวเพชร) ปางที่ ๒ กูรมาวตาร (อวตารเป็นเต่าทอง) ปางที่ ๓ มัตสยาอวตาร (อวตารเป็นปลากรายทอง) ปางที่ ๔ นรสิงหาวตาร (อวตารเป็นครึ่งสิงห์) ปางที่ ๕ วามนาวตาร หรือ ทวิชาวตาร (อวตารเป็นพราหมณ์เตี้ย) ปางที่ ๖ มหิงสาวตาร (อวตารเป็นมหิงสา หรือควาย) ปางที่ ๗ อัปสราวตาร (อวตารเป็นนางฟ้า) ปางที่ ๘ รามาวตาร (อวตารเป็นมนุษย์ชื่อพระราม) ปางที่ ๙ กฤษณาวตาร (อวตารเป็นพระกฤษณะ) ปางที่ ๑๐ กัลกยาวตาร (อวตารเป็นมนุษย์เรียกว่า วีรบุรุษขี่ม้าขาว
แต่ละตำนานไม่ต้องปฏิเสธหรือแย้งเถียงหรอก เราเข้าใจให้ได้ว่าเขาเอามุมไหน อันหนึ่งเอาหมูป่า อันหนึ่งเอาหมูเผือก หมูป่าก็ไม่เจริญเท่าไหร่เท่านั้นเอง ก็ไม่ต้องแย้งเถียง ทำความเข้าใจก็แล้วกัน นรสิงหาวตาร เริ่มมาเป็นคนส่วนหนึ่งแล้ว ถ้าเป็นคนชั้นต่ำ จะแย่ง ลาภยศสรรเสริญโลกียสุข แต่เมื่อเป็นคนชั้นสูงก็จะลดละความโหดร้ายรุนแรงที่จะไปแย่งลาภยศสรรเสริญ ลดความอำมหิตโหดร้ายลงเรื่อยๆ ต่อมาเป็น วามนาวตาร หรือ ทวิชาวตาร (อวตารเป็นพราหมณ์เตี้ย) ยังไม่ค่อยแข็งแรง หรือเรียก ทวิชาวตารคือจะเกิดมาใหม่ พัฒนาจากโง่มาเป็นฉลาด จากโลกียะมาเป็นโลกุตระ ปรศุรามาวตาร เป็นรามผู้ยังปราบ ผู้ที่เลว อันสุดท้าย ถ้า 0 คือไม่มี ถ้า 10 คือเต็ม มีไม่พร่องเลย มีอยู่เต็ม ก็จบ พยัญชนะหรือภาษาตำนานเหล่านี้ จะบัญญัติอย่างไร ผู้เข้าใจมีสภาวะแล้วไม่ติดใจในสมมุติสัจจะ แม้จะเหลื่อมกันอธิบายสับสนอย่างไรก็ไม่สับสนไม่สงสัย ในตำนานที่สองไม่มีพุทธาวตารเลย แต่เป็นกฤษณาวตาร สัจจะของปางที่ 9 คือ ผู้มีคุณธรรมทางโลกุตระอย่างสมบูรณ์แบบ ที่ช่วยเหลือมนุษยชาติ ปางต่างๆในสมมุติ นี้จึงมี 9 ปาง หากใช้เลข 0 ก็เป็นปางสุดท้าย จบไม่มีเลย แต่ถ้ามีคือเต็มไม่มีอะไรพร่อง รอบโสดาบัน มีสูญ คือกิเลสของโสดาบันเป็น 0 เช่นกิเลสอบาย ที่เป็นความต่ำ เช่น อบายที่ต่ำคือคนทำงานกับสังคมคือยังขี้โกงในสังคมถือว่าอบาย หรือเอาจริงๆ คนยังโกหกอยู่ก็คืออบาย คนยังฆ่าสัตว์อยู่คืออบาย ศีล 5 เป็นขีด ถ้าฆ่าสัตว์ เอาของคนอื่นอยู่คือไม่ใช่คน กามคุณที่ใช้อาศัย ถ้ามันมากจัด เช่นเพื่อเพศสมสู่ทางเพศ รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส ถือว่าครบทุกทวาร ในเรื่องผู้หญิงผู้ชาย เสียดสีสัมผัส จูบพื้นตีนก็ถือว่าสุขสุดหรือตรงไหนก็แล้วแต่ก็ถือว่าสุขสุด บ้าที่สุด คนจูบส้นตีนแล้วสุขก็ถือว่าไม่ใช่คนแล้ว อาตมาไม่พูดอย่างอื่นแล้วคือมันบ้า เกิดความสุขอย่างนั้นได้ คนติดสมมุติ ยึดต่ำๆ โกงเขาอยู่ ทุจริต ที่จริงคุณไม่คิดโกงก็สามารถทำมาได้ สุจริตก็ทำได้ คนยังโกหก ยังโกง ทุจริต อยู่ยังไม่ใช่คน ถ้าเข้าใจความหมายของธรรมะพระพุทธเจ้าแล้ว ภาวะสมมุติพยัญชนะเหล่านี้ในขั้นตอนไม่มีปัญหา อาตมาเอาบัญญัติภาษานี้มา นั้น แม้จะเป็นอรหันต์ไม่ใช้ก็ได้ แต่ใช้ภาษาแทนกิเลส ไม่รู้จักภาษาแต่คุณทำกิเลสหมดได้ อ่านอาการของสภาวะได้ โดยภาษาจะเรียกเพี้ยนไป หรืออ่านตรงกันข้ามได้ แต่ดูสภาวะแท้ แล้วเราดูสภาวะว่าเราหมดก็จบ นี่คืออธิบายที่เขาใช้กันทั้งจักรวาฬ กี่กัปป์กี่กัลป์ก็ใช้อย่างนี้ มาพูดถึงปัจจุบัน มีสภาวะมีภาษามีคนจริงๆ มีพฤติกรรมมีหลักฐานการกระทำจริง หลักฐานการกระทำต่างๆนั้น การกระทำก็ประกอบด้วย กายกรรมวจีกรรมมโนกรรม ออกมา ก็จะเป็นกรรมต่างๆยืนยัน ในประเทศไทยมีสิ่งที่ยืนยันได้ ที่รู้กันแล้ว เป็นที่ยอมรับกัน อย่างในหลวงท่านทรงงาน อย่างไม่คิดว่าจะต้องมีตัวตน ทรงงานเป็นรูปธรรมต่างๆ ท่านต้องมีความรู้ ทางด้านวิทยาศาสตร์ทางด้านประดิษฐ์ต่างๆ แม้แต่เรื่องเขื่อนเอาน้ำจากฟ้ามาให้คนใช้ คนก็เข้าใจได้ แต่อาตมาไม่มีความรู้ทางวัตถุธรรม แต่อาตมามีความรู้ทางนามธรรม จึงพูดบรรยาย ซึ่งคนรู้ได้ยาก แต่ในหลวงรู้นามธรรมทางด้านโลกียะก็ทำให้สมบูรณ์แบบทางโลกียะ ท่านทำได้สมบูรณ์ ใครจะว่าท่านบ้างก็เป็นปลายสุดท้ายที่ต้องเป็นไป error เศษปลายเล็กๆน้อยๆ ส่วนทางนามธรรม อาตมาขยายทางโลกียะไสยศาสตร์นามธรรม ต่างๆนานา แล้วบรรยายเรื่องเหล่านี้ตลอด ต่างจากในหลวงที่ท่านไม่ทรงบรรยายสิ่งเหล่านี้ บางคนว่าท่าน ว่าท่านยังไปหาพระที่ไสยศาสตร์เทวนิยมอยู่แล้ว ไปเคารพนับถือแล้วจะว่าเป็นผู้เจริญได้อย่างไร อันนั้นเป็นเรื่องความซับซ้อนของลิงลมอมข้าวพองหนึ่ง สองเรื่องสัจจะซับซ้อนที่แสดงออกอย่างสังคมศาสตร์แม้ต่างศาสนาท่านก็ต้องแสดงคารวะเคารพ คนไม่รู้ก็พูดไป ตำหนิคนไม่ควรตำหนิก็บาป เป็นกรรม ยิ่งตำหนิคนบริสุทธิ์ใจ ผู้ที่ไม่มีตัวตนก็บาปมาก เป็นสัจจะ อาตมาก็ยังดีมีหลักฐานต่างๆเป็นคู่ ถ้ามาเดี่ยวๆอาตมาทำอะไรไม่ได้ ไม่มีประโยชน์หรอก ดีไม่ดีตายไปแล้ว นี่ก็ฝืนสังขารเพื่อจะได้ทำงาน อย่างน้อยต้องทำงานไป 70 ปีตามในหลวงทรง ตอนนี้อาตมาทำมา 47 ปี เหลืออีก 23 ปี อาตมาทำถึง 70 ปีบ้าง ก็จะรู้ผลชัดขึ้น แล้วก็จะเข้าใจคำว่าโพธิสัตว์ ผู้ที่แสดงออกทางด้านรูปธรรม กับผู้ที่แสดงออกทางด้านนามธรรม ก็จะเข้าใจได้ นี่เป็นสัจธรรมที่อาตมาเปิดเผยกันอย่างหมดแล้ว ให้คนได้ศึกษา คนไม่ศึกษาเพ่งโทษก็เป็นบาปกรรมของเขา ผู้ที่ไม่ควรจะได้ก็ไม่ควรได้ มันเป็นไปไม่ได้ก็ต้องทำอย่างที่ทำได้มันจบไม่มีคำพูด มันจำเป็นต้องทำอย่างนี้ ในสิ่งที่อาตมาเห็น อาตมาเป็นคนเชื่อกรรมวิบาก สำคัญมาก เป็นของจริง ถ้าอาตมาทำผิด ก็เป็นวิบากอาตมา พวกคุณมาเจ็บปวดทุกข์ยากแทนอาตมาได้ที่ไหน แล้วอาตมาไม่เป็นมาโซคิสม์ที่จะนิยมเอาความเจ็บปวดทรมานมาให้แก่ตน อาตมารู้แล้วไม่ทำแล้ว จึงทำสิ่งที่ควรเท่านั้น 600618_พ่อครู เทศน์ก่อนฉัน พิธีไหว้ครู 25 ปี สัมมาสิกขาปฐมอโศก 2560