สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล_โสดาบัน) ตอน เป็นพระโสดาบันได้อย่างไร.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล_โสดาบัน) ตอน เป็นพระโสดาบันได้อย่างไร พระโสดาบันคือต้องทำลายกิเลส ตัวหยาบที่ต่ำที่สุดเรียกว่าอบาย คุณจะทำให้กิเลสอบาย ที่เป็นตัวต่ำสุดหายไปได้ ต้องรู้หน้าตาของกิเลส เรียกว่าต้องมีปัญญา ปัญญาเป็นภาษาโลกุตระ เดี๋ยวนี้เข้าใจปัญญาเพี้ยนไป ปัญญาเป็นโลกุตระ ไม่ใช่ความเฉลียวฉลาดแบบปุถุชน ที่มีแต่เฉกตา หรือเฉกา เป็นความเฉลียวฉลาดแบบโลกียะ เฉลียวฉลาดเอาเปรียบเอามาให้แก่ตน เฉลียวฉลาดในการสะสม แม้จะสะสมความดีความสุจริต ก็เป็นโลกียะ ไม่ได้ทำลายกิเลสเลย คนที่จะได้ฉลาดอย่างไรก็ตาม ถ้าไม่มีความรู้อย่างโลกุตระคืออ่านอาการของจิตที่เป็นตัวกิเลส แยกแยะอาการกิเลส เป็นจิตเจตสิก อาการของจิตที่เป็นอาการกิเลสตัณหาเป็นสมุทัย อ่านไม่ถูกอ่านไม่รู้ เหมือนคุณเป็นตำรวจ แต่ไม่ได้รู้จักหน้าตาของโจรเลย แล้วจะไปจับโจรหรือผู้ต้องหานี้ได้อย่างไร คุณก็ทำงานไม่ได้ ไม่รู้ตั้งแต่คำสอนของพระพุทธเจ้าที่เป็นลำดับ ตั้งแต่สักกายทิฏฐิ เป็นตัวตนแรกตั้งแต่สังโยชน์ข้อที่ 1 เขาก็แปลว่า สักกายะคือตัวตน แล้วตัวตนคืออะไร ตัวตนของกิเลสที่จะต้องชำระ อันที่สองต้องจับให้มั่น ไม่ใช่จับแพะจับแกะ ให้พ้นวิจิกิจฉา พ้นลังเลสงสัยว่านี่คือกิเลสนะ มันเป็นนามธรรม พระพุทธเจ้าถึงให้จับให้ดีมันเป็นนามธรรม จึงต้องมีวิธีปฏิบัติกำจัดกิเลสเรียกว่า ศีลพรต คือต้องพ้น สีลพตปรามาส ต้องรู้จักทฤษฎีกำจัดกิเลสของพระพุทธเจ้า ก็คือทฤษฎีวิปัสสนาวิธี ไม่ใช่สมถวิธีที่เป็นอุปการะมาก แต่ไม่ใช่วิธีที่จะกำจัดกิเลสให้สูญสิ้นไปได้ อย่างไม่เกิดอีก อสังกุปปัง ไม่เกิดกิเลสอีก อย่างเที่ยงแท้ถาวรมั่นคงตลอดกาล เพราะฉะนั้นจึงจะต้องรู้จักกิเลส และต้องรู้จักวิธีฆ่า จาก หยาบ กลาง ละเอียด อย่างไม่เหลือหลอ แล้วฆ่าแล้วฆ่าอีก ซ้ำแล้วซ้ำอี