630219 ปัญญาเป็นของที่ต้องรับเข้ามา สรรเสริญเป็นของต่ำช้า_บันทึกปัจฉาพ่อครู โดย ส.แสนดิน.docx

“ปัญญาเป็นของที่ต้องรับเข้ามา สรรเสริญเป็นของต่ำช้า”... . พ่อครูได้อ่านเนื้อความจากพระไตรปิฎกล.29 ข้อ 606 [๖๐๖] คำว่า ก็ความสรรเสริญนั้นเป็นของน้อย ไม่พอเพื่อสงบกิเลส ความว่า ความสรรเสริญนั้นเป็นส่วนน้อย ต่ำช้า นิดหน่อย ลามก สกปรก ต่ำต้อย เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า ความสรรเสริญนั้นเป็นของน้อย. . พ่อครูว่า สรรเสริญไม่มีทางสงบกิเลสซักทีเลย แต่คนมาเรียนรู้จักความไม่วิวาทและคนจะหยุดสงบจบ แล้วมันก็จบกลางเฉยมันไม่ข้ามเขตมาหาสรรเสริญยินดี ถ้ามันข้ามมามันจะมาหายินดี พราะฉะนั้นเอาความสรรเสริญมาพูดไม่มีทางสงบกิเลสได้เลย เพราะฉะนั้นอาตมาถึงไม่สรรเสริญ ชมพอเป็นตัวเปรียบเทียบ ส.แสนดินว่า ถ้าพ่อท่านชมใครแล้วคนนั้น...พ่อครูว่าจะยากเลย ลำบาก...อ่านต่อในพระไตรปิฎก ข้าพระองค์ย่อมกล่าวผลแห่งวิวาทว่าเป็นสองอย่าง บุคคลเห็นโทษแม้น้อยแล้ว เห็นอยู่ซึ่งภูมิแห่งความไม่วิวาทว่าเป็นธรรมชาติอันเกษม ไม่พึงวิวาท ความสรรเสริญ...นั้นเป็นของน้อย ไม่พอเพื่อสงบกิเลส ความสรรเสรญนั้นเป็นของน้อย ต่ำช้า . พ่อครูว่า...เอาวลีนี้ไปกล่าวเลยว่า.. “ถ้าใครกล่าวสรรเสริญนี้ต่ำช้า” . ความสรรเสรญนั้นเป็นของน้อย ต่ำช้า นิดหน่อย ลามก สกปรก ต่ำต้อย ความสรรเสริญเป็นของน้อยไม่พอเพื่อสงบกิเลส คำว่า ไม่พอเพื่อสงบกิเลส ความว่า ไม่พอเพื่อยังราคะ โทสะ โมหะ ความโกรธ ความผูกโกรธ ความลบหลู่ ความตีเสมอ ความริษยา ความตระหนี่ มารยา ความโอ้อวด ความกระด้างความแข่งดี ความถือตัว ความดูหมิ่น ความเมา ความมัวเมา กิเลสทั้งปวง ทุจริตทั้งปวงความกระวนกระวายทั้งปวง ความเร่าร้อนทั้งปวง ความเดือดร้อนทั้งปวง อกุศลาภิขารทั้งปวงให้สงบ เข้าไปสงบ ดับ สละคืน ระงับไปทั้งปวง อกุศลาภิสังขารทั้งปวง ให้สงบ เข้าไปสงบ ดับ สละคืน ระงับไป เพราะฉะนั้น จึง