190125 อบรมธรรม-พ่อท่าน-ศีรษะอโศก.txt
เนื้อหาในไฟล์
ตุลาคม 25 มกราคม 2519 พ่อท่านเจ้าอาวาสเป็นพวกเรามาตรฐาน หาทางกลับมาปรับความเข้าใจหรือว่ามาย้ำสิ่งที่ควรเจริญเข้าใจเพิ่มเติมเพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเต็มวาระไม่ควรจะเป็นไปเรื่อยๆแต่สำหรับชีวิตคนมนุษย์ 3/5 เพราะว่าความเป็นจริงของชีวิตมนุษย์คนเกิดมาอาศัยการเกิดด้วยแรงของปัญหาใดๆทั้งสิ้นถ้าหมุนเวียนเกิดแล้วเกิดเราเกิดมาโดยที่ต้องการมีแต่ความต้องการมีแต่ความทุกข์โดยรู้ว่าเกิดมาเพื่อจะมีความสุข ฉันจะไม่ยินยอมที่จะลดราวาศอกมันจะเกิดการตีกันฆ่ากันถ้าแปลว่ามนุษย์เกิดมาในชีวิตแค่ความเป็นสัตว์แต่ความเป็นสัตว์เป็นฐานต่างๆก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะว่ามันยังมีปัญญาหรือว่าใช้สมองและความนึกคิดแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นเองเพราะมันจะมีความต้องการสืบต่อต้องการที่จะดิ้นรนอยู่ต่อไปมันก็ไม่รุนแรงมีความคิดมีความฝันมีความหวังมีความอยาก ไม่มากมายเพื่อการแก่งแย่งการกีฬาฟันแทงการประยุกต์อาณาเขตการประยุกต์เข้าของการประยุกต์ความเป็นตัวตนจึงไม่ใหญ่เท่าไหร่เราคิดกว้างไม่คิดไกลเพราะมันสมองเพราะมันมีเท่านั้นคณะจิตวิทยาพลังงานในจุดที่มันจะมีเชื้อมีอะไรมันก็ไม่มีเครื่องมือและไม่มีสมองมีความรุ่งโรจน์อะไรที่พอจะคิดว่าใครมันจึงจะกลับไม่มากแล้วมันก็ไม่มีการเติมเงินจนกระทั่งแตกแยกกันแรงคุณค่าแก่การตายล้างโลกไปเลยส่วนคนนั้นอยู่ได้มันสมองจะพัฒนา ไก่ย่างการแก่งแย่งกันเป็นที่สุดถึงขั้นจะนายกมันจะฆ่ากันหมดโรคภูมิแพ้จะไม่ฟังเสียงมันจะฆ่ากันหมดเลยแล้วหน้าที่ความหลงผิดหลงเลือกทั้งที่รู้ว่าเมื่อเราจะฆ่าเขาเขาก็จะฆ่าเราและความเก่งในการที่จะฆ่าร่างกายมันช้ามันไม่เจ็บเจ็บเป็นเร็วเพราะฉะนั้นร่างกายมันตายได้เขาก็ได้ทั้งคู่กว่าที่ร่างกายจะตายมันฆ่ากันแล้วเลิกอาวุธในมืออะไรต่างๆแล้วเราก็ตายเมื่อมันพัฒนามนุษย์ขึ้นมาสูงสุดแล้วเพราะฉะนั้นมนุษย์ ได
อ่านต่อ
้อยู่ด้วยมนุษย์อีกส่วนหนึ่งก็คือมนุษย์ที่เป็นนักธรรมะเพื่อเป็นพระหรือเป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณสูงมีสติปัญญาเข้าใจถึงความแท้จริงอย่างย่อถึงความแท้จริงของความหมุนเวียนในโลกมันหมุนเวียนมายังไงเข้าใจหมดแล้วก็ไม่มีอะไรเข้าใจว่าคนรู้จักมันมีอำนาจขอบคุณที่เรียกว่าวิญญาณแล้วมันก็พัฒนาพัฒนามาเรื่อยๆจนกระทั่งเป็นมนุษย์เป็นมนุษย์แล้วก็ไม่มีการพัฒนาในการที่จะลดความเจ็บตัวในการพัฒนาในการลดเห็นแก่ตัวโดยมีแต่พัฒนาความเห็นแก่ตัวพัฒนาอัตราการ เพราะฉะนั้นเมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์แล้วมนุษย์ที่ประเสริฐไม่ว่ายุคไหนก็เหมือนกันก็คือมนุษย์ที่ไม่เห็นแก่ตัวซะก่อนแล้วก็จะช่วยความเป็นมนุษย์ของเขาและช่วยแม้แต่ความเป็นสัตว์โลกไม่มีเงินเดือนการไม่ให้ขายแต่ไม่อย่างนั้นสัตว์นั้นน่ะความคิดมันไม่สูงมันจะแย่งกันใหญ่ด้วยกำลังอำนาจของแต่งกายใครจะอยากได้อำนาจในการปัญญาช่วยนิดหน่อยแต่เอานะเอาอำนาจแปลงกายเป็นเด็กแต่ตัวใหญ่ๆหรือมนุษย์ยุคต้นของมนุษย์สูงขึ้น ฉลาดขึ้นก็สามแยกอำนาจกันด้วยความฉลาดไม่ใช้แรงกายแต่ใช้แรงปัญญามีการเมตตาปราณีมีการปลูกฝังชัดเจนด้วยความรักแต่ความเห็นแก่คือความแสดงความฉลาดแสดงด้วยอำนาจต่างๆได้หลายประการที่จะให้มนุษย์ไม่ยอมเคารพนับถือยอมให้วิญญาณให้ในการแสวงหาอำนาจในทางปัญญาด้วยมนุษย์ก็เคารพกันยกย่องการที่เป็นใหญ่กันด้วยทั้งแรงกายผสมบ้างและโดยตรงก็คือแรงสัญญา เปิดการใช้แรงกายเป็นเอกมันเป็นมนุษย์ที่ขึ้น 2 รุ่นกลางมนุษย์ยุคกลางก็จบก็จบแค่นั้นแหละมนุษย์เรียกว่าในตัวมันก็มีอยู่ 2 อย่างคือการแสดงสัญญาเข้าใจแรงกายและก็ไม่ใหญ่ด้วยแรงกายไม่ใหญ่ไม่แรงปัญญาแต่รูปความจริงด้วยปัญญาและรู้ความจริงด้วยแรง แต่งกายก็ต้องใช้แรงปัญญาก็ต้องใช้แล้วที่สูงที่สุดนั้นแม้เราจะฉลาดแม้เราจะมีกำลังกายแรงมากเราก็ไม่โอเคกดขี่ข่มเหงเอาเปรียบคนอื่นด้วยแรงกายไม่มีแรงปัญญามากเราก็ไม่ใช้ปัญญาไปเอาเปรียบเรารักกดขี่ข่มเหงผู้ใดไม่แสดงอำนาจไม่แสดงความใหญ่ไม่เอาใหญ่ส่วนใครจะยกให้นั้นไม่มีปัญหาเขายกให้เองไม่ใช่เราแล้วเราก็ต้องรู้ด้วยว่าเราควรจะรับโดยควรเท่านั้นเองในภาระในการที่ควรจะเป็นเท่านั้นเองเพื่อเป็นรูปละเอียดไปจนกระทั่งถึงรูปแบบที่ยังไม่ เครื่องสำอางตั้งแต่เตรียมการปะติดปะต่ออยู่ตามวาระการรู้และเราก็จะยอมรับหรือใช้เพื่อเป็นเครื่องหมายเพื่อเป็นชุดเครื่องสืบสานชี้บอกถึงขั้นตอนการสูญพันธุ์ต่างระดับสูงระดับต่ำซึ่งเป็นความจริงที่เรารู้สึกคนด้วยปัญญาคนเป็นเอกที่จริงก็สูงขึ้นไปกว่าเก่านั่นแหละคือเรื่องของสัญญาที่สูงยิ่งกว่ามนุษย์รุ่น 2 อายุ 2 แต่ว่าปัญญานั้นเป็นปัญญาที่ถอดถอนตัวตนไม่เหมือนกับปัญญารุ่นมนุษย์รุ่น 2 มนุษย์ยุคกลางเพราะมนุษย์ยุคกลางนั้นผู้ขับขี่ก็อยู่ในแสดงอำนาจการแสดงความใหญ่เอาเปรียบเรารักเขาอยู่กินก็เอาเปรียบอยู่ก็เอาเปรียบทั้งหมดในมนุษย์ ถ้างั้นจองจักรพรรดิจึงเป็นผู้ที่เอาเปรียบมนุษย์นั่นแหละกูกินอยู่ดีมีอยู่อยู่ดีมีอะไรก็ได้ดีดีดีดีดีดีดีกว่าเขาหมดไอ้คนที่จนๆๆมีระดับหมดมีระดับที่เหนือกว่าเขาเห็นชัดแม้แต่รูปประกอบชี้ได้ว่าเขาเหนือกว่าจะกินจะอยู่จะหลับจะนอนจะไปจะมาอะไรมันก็หมดไม่ว่ามนุษย์ยุคกลางๆส่วนมนุษย์ยุคสุดท้ายเพราะเรากินอยู่หลับนอนเกินไปทำงานน้อยกว่าทำงาน เพราะทำงานมากกว่าถ้าจะยกเลิกยกสิ่งที่เป็นจริงมาอ้างกับโลกเขาแล้วเป็นจริงอย่างนั้นเพราะฉะนั้นมนุษย์อย่างพวกเราเป็นมนุษย์หรือเปล่าแต่ผู้ที่จะไม่เสียเปรียบชาวโลกจึงจะน้อยกว่าเขานอนก็นอนกับเขาทำงานก็มากกว่าเขาเป็นอย่างนั้นเพราะอะไรเพราะเรารู้ว่าความเป็นคนมันก็คือสิ่งหนึ่งมันก็ติดหินมากที่สุดตรงที่มันจะทำประโยชน์ให้แก่มนุษย์ด้วยกันยกตัวอย่างให้กับมนุษย์ด้วยกันสอนไม่รู้จักกันให้เขารู้จักความเสียสละหรือว่าความดันสูงไม่ต้องมีความแตกต่างกันตรง มันอยากมาให้แก่ตนโดยคนอยากกินมากกว่าเขาอยากนอนมากกว่าเขาอยากทำงานน้อยกว่าเขาอยากสร้างความสุขหรือว่าแต่ความสุขที่มนุษย์ต้องมาหลอกกันนั้นน่ะมากกว่าเขาช่วยถอดตัวตนและไม่เกิดสุขอย่างไรคนมันก็ไม่เกิดสุขอย่างนั้นเหมือนกันมันจะหลงทางแล้วถ้าเกิดเธออย่างนี้อร่อยอันนั้นสนุกสนานอันนี้เกิดอันนี้ติดอันนี้ควรจะรับมันออกมาเอามากๆคนรักมาให้แก่เราแต่เราเป็นผู้สูงอายุ อบายมุขจนกระทั่งมันลงรูปแล้วเป็นเสียงสัมผัสเมื่อหลงรักสรรเสริญไม่รู้ว่าเป็นสุขหมดถ้าได้สมใจตามที่เราไปกำหนดไว้ซื้อก็ไม่เหมือนกันหรอกรถก็เหมือนกันกินอะไรก็ไม่ค่อยเหมือนกันแต่ก็มีส่วนมากเหมือนกันแหละที่หลงคล้ายๆกันแต่มันไม่เหมือนกันทีเดียวมีโอกาสไปพวกเปลี่ยนไปแต่ไปไม่ค่อยเหมือนกันก็มีอยู่อย่างนั้นแล้วก็หลงยุคพระพุทธเจ้า ตามความนึกคิดตามความคิดหมายประยุทธ์หมายว่าอย่างนี้อย่างนี้ได้สนใจเราเป็นสุขอย่าทำอย่างนี้ไม่เห็นความสำเร็จลงอย่างนี้เป็นสุขแล้วก็หลงแม้กระทั่งเป็นอย่างนั้นเป็นสุขก็ยังเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนพระเอกเป็นพม่าสำคัญตัวละเอียดสำคัญเรื่องโลกกระทำโดยเฉพาะโรคกระทำก็ยังไม่อยากให้ละเอียด เอาเรื่องล่าเรื่องรถถ้าเป็นเรื่องของความอยากจะไปหลงหน้าสมยศแล้วก็มีขั้นตอนแต่เขาจะได้มาเป็นสมาชิกเราไม่ต้องยุ่งได้ง่ายดูง่ายแค่นั้นเองคือมันมีการแต่งตั้งแต่งตั้งให้เราเป็นใหญ่แต่งตั้งให้เราใช้อำนาจอันนี้มันก็เป็นการเก็บมาในมนุษย์มนุษย์ อธิบายให้ฟังว่าเป็นเรื่องของการทำงานถ้ามีความสามารถมากเราก็ได้รับยกย่องจากมูลมวลชนมอบหมายจากมวลชนให้ทำงานและกว้างขวางมากทุกคนยอมอยู่ไกลมากทุกคนยอมเชื่อฟังนับถือเพื่อที่จะได้ทำงานหรือว่าเพื่อที่จะไปเต้นฉลาดเพื่อที่จะเก่งตามผู้ที่เก่งแล้วนั้นก็ยกผู้ที่เกิดเอาไว้ให้มีอำนาจที่สอนบอกกล่าวหากระทำภาพเคลื่อนไหว ช่วยสัจธรรมถ้าเราไปหลงซ่อนลงไปว่าเรามีอำนาจและสามารถแสดงความใหญ่ได้โดยแบ่งอวดแสดงความใหญ่อวดคนอื่นซ้อนอยู่ในตัวและเราก็ไปกินดีสนใจเออเราได้ใหญ่เห็นไหมคนอื่นไม่เห็นความใหญ่ของเราแล้วและเราก็ดีใจของคนถูกใจถูกใจเราก็ยังเป็นทุกอย่างมันเกิดเรื่องความหลงอยู่ทุกครั้งที่ยังมีลมพัดที่มันเป็นโรคอะไรแม้แต่ความภูมิใจเรื่องใจว่าฉันใหญ่น้อยฉันใหญ่หนอ ไม่ให้มันหายไม่ให้มันเสื่อมเมื่อเราใหญ่ใครจะมาใหญ่เด็กไหมครับเราก็ไม่ได้เราจะใหญ่เรื่อยไปทุกเดือนก็ชนะไปแล้วก็มีอัตตะนิสัยหรือความยึดถือตัวตนเรียกว่าอหังการอะไรบ้างการที่นี่ไหนก็เคยไปกินก็ซื้อก็ทำกันเป็นตัวตนจะต้องใหญ่จะต้องเอาชนะสักครั้งได้จากความคิดของตัวเองตัวเองเคยคิดอย่างนี้แล้วก็เคยสั่งอย่างนี้ได้เคยเห็นอย่างนี้แล้วจะต้องแสดงความเห็นของเราเป็นเองลดราคาให้พวกเราเป็นตัวตนเราต้องเป็นอย่างไร แม้แต่ใครแย่งกันมานิดหน่อยก็กระเทือนใจไม่ว่างเราจะต้องอ่านผิดของเราเข้าไปให้เห็นชัดถึงขนาดปานนั้นป่านนั้นมันกระเทือนและกระเทือนน้อยก็จะรู้สึกยากเราจะไม่เคยรู้สึกเราจะนึกคิดเห็นว่าเราไม่ขัดขืนถ้ามันน้อยมันอ่อนเพราะฉะนั้นเราจะต้องทำความละเอียดลงไปรู้ในความละเอียดต้องไปอีกไม่ได้เพราะเวลาอีกแบบยิ่งมันมีความกระเทือนแล้วนะในจิตของเราถ้าเราไม่รู้สึกถ้าอ่านไม่ออกเราก็ยังไม่รู้จิตใจที่แล้วเราก็จะล้มตัวลงจนอยู่ก็จะสะสมความยึดถืออะไรนั้นต่อไปแต่ก็กระเทือนอีกครั้งก็แตกแยกไม่ชอบใจและก็ขอหรือเธอที่เป็นใหญ่ ไม่ร่วมด้วยมันมีอยู่ 2 ประการหนึ่งได้ร่วมด้วยแต่ความคิดอ่านเห็นแล้วว่าเราพูดไม่ได้ไม่โกรธหรอกเลิกกับเพื่อนไม่เกลียดหรอกไม่ร่วมด้วยเพราะว่าเราเองควรตัดต่อเขาปล่อยให้เขาทำตามเขาเถอะเพราะว่าเขาเองก็คุยไม่ได้ให้มันล้มเขาปล่อยเขาทำให้เราไม่ร่วมด้วยเราก็ทำเฉยเสียแต่เราก็ไม่ได้ปลูกไปไหนก็อย่างนี้ไปไหนถ้าพวกนั้นเรายึดถือได้ว่าเป็นเราในกลุ่มของเราเราก็ไม่ผิดไปไหนไม่รู้เป็นไงอย่างแท้จริงนอกจากนั้นเราจะปิดไปเลยก็เพราะอันนั้นไม่ได้เกี่ยวเราไม่ได้รับผิดชอบไม่ใช่งูไม่ใช่กลุ่มของเราและเราก็จะเห็นว่าคนละหมู่คนละกลุ่มเลย หรือเป็นผู้ที่มีส่วนหนึ่งส่วนประกอบต่อเมื่อเราทำงานกับคนอื่นที่จะทำได้โดยไม่ได้เกิดได้เกลียดเขาแต่ถือเป็นหมู่อื่นเลยพูดกันอีกลักษณะหนึ่งนี่คือ 2 เท่านั้นถ้าไม่ใช่ของลักษณะนี้ก็เป็นมานะทุกทีคือปีกออกตัดออกเราไม่ยุ่งแต่เราก็ยังยุ่งไม่ขาดไม่ขาดจริงแต่ว่าไปรับแต่เราก็รับแต่ละปีให้เข้าไม่เข้าตรงนี้ได้ประมาณนั้นแต่ว่าจิตใจมันยังตัดเด็ดขาดไม่ได้ถ้าเผื่อว่าให้เราไปถ้าเกิดว่าตัดขาดแล้วแม้แต่คนที่เราตัดว่าเขาเป็นประธานถ้าเราจำเป็นจะต้องไปอยู่ในกลุ่มนั้นแล้วก็อยู่ในการเดินทางไม่มีอะไรจะไปมันไม่จำเป็นอยู่เฉยๆแล้วก็อยู่ได้แต่ถ้าเกิดว่ายิ่งจะไปทำงานแล้วเราก็ไปได้ถ้ามีคนอื่นผสม ถึงขั้นนี้ถ้าแม้ว่าไม่รู้ละเอียดต่อไปอีกมันก็จะสูงสุดอยู่แค่นี้เดี๋ยวข้ามีมานะเกิดมานะของเราแค่นี้โดยเราก็จำเป็นต้องซื้อเอาแค่นี้ถ้าเราไม่รู้ละเอียดลงไปจากจิตของเราไม่ได้อาจจะพวกเราไม่ออกเพราะมันยังมีเศษมานะมันยังมีความรู้ดีมันหลงตัวตนมันจะหลงได้ด้วย 2 ประการหนึ่งหลงได้แต่สิ่งที่เราได้แล้วเป็นปัญญาก็หลงว่าตัวเองรักษาตัวรอดได้แล้วมีปัญญาขนาดนี้เรา ใครก็ได้แล้วเราก็จะอยู่กันอยู่อย่างข้างหลังทั้งๆที่บางทีก็ยอมรับเพราะว่าเราควรจะทำได้ดีกว่านี้ควรจะหมดตัวตนกว่านี้ควรจะรู้พวกรู้หมู่คนจะรู้ความสูงความจะรู้งานควรจะรู้สึกดีกว่านี้รู้อยู่ว่ามีกี่ส่วนสูงมีอะไรสูงมีอะไรดีแต่ก็มันไม่ยอมมันก็ไม่ละเอียดต้นต้นด้วยปัญญาหลวงปัญญาจะมีปัญญาแล้วตอนนี้แหละ 2 เล้งความสงบของตนฮัลโหลจุดที่สบายแล้วรู้ตัวรอดไม่มีปัญญาก็ไม่ว่าใครจะว่าเราโง่เขาจะว่าเราซื้อเขาจะว่าเราต่ำ อย่าหลงยึดเอาความสงบนั่นแหละเป็นยายว่าใครจะมาใหญ่กว่าฉันไปไม่ได้ตรงที่ฉันนี่แหละหยุดพูดแบบไม่แสดงความเก่งด้วยประการทั้งปวงแต่เก่งที่สุดพวกอื่นที่ไม่หยุดไม่เก่งเท่าฉันไม่ได้ฉันนี่แหละหยุดได้เพราะฉันไม่เอาฐานะจะไปโง่เลยทำไมห่ายังมีเป็นความคิดของผู้ที่ยึดติดกันเป็นมานะคิดถึงกันยึดจิตสงบหรือยึดติดที่มันทำจิตให้เป็นก้อนหินก้อนดินไปเลยไม่มีความคิดไม่มีความหมายก็เริ่มเทิ่มไม่คิดอะไรพวกนี้ก็ไม่ต้องมาค้างกับพวกปัญญาตรงข้ามกับคนฉลาดไม่ฉลาดเลยไม่ต้องขึ้นมาเฉยๆไปเลย รอวันตายไปเฉยๆเหมือนพวกปัญญานี่ยังมีประโยชน์บ้างก็ยังทำงานบ้างเล็กๆน้อยๆไม่ได้ทำงานตามที่ตัวเองดีเห็นดีเข้าใจดีไม่มีประโยชน์กับมนุษย์ในส่วนทำงานแต่ส่วนคนที่ติดสงบเนี่ยพูดกันโดยจริงแล้วก็มีประโยชน์แต่มันฟ้องที่จะเห็นคนจะเห็นได้ยากมันมีประโยชน์เป็นที่เรียกว่าแสดงความสงบความเย็นให้เห็นเด็กชายก็คนนี่นะใครจะมาว่าใครจะมาดูถูกเหยียดหยามใครจะมาว่าร้ายกล่าวร้ายใครจะมากดขี่ข่มเหงน้อยที่สุดไม่เกิน คนพวกนี้ไม่กลัวแม้กระทั่งความตายจริงๆเหลือแต่กินงูจะเกาะขอบก็จะปล่อยให้กินให้หมดเลยอย่างนั้นแหละคนพวกนี้เช้าก็กินไปก็ตายไปก็ถือเรื่องทุกสิ่งทุกอย่างเป็นชิ้นเป็นอันเฉยๆยอมตายเฉยๆโดยที่ไม่คิดเห็นประโยชน์ก็อุตส่าห์สะสมตนเองขึ้นมาเป็นมนุษย์ได้จนป่านนี้หากมีปัญญามีสมองที่จะใช้ขอบใจคิดมีสมองมีกำลังปัญญากำลังกายที่จะทำงานให้เป็นประโยชน์ให้แก่โลกได้มากกว่านี้แทนที่เราจะเอาทุกตัวเป็นอาหารของสัตว์ในมือหนึ่งคราวหนึ่งเท่านั้นเองข้าน้อยเหลือเกินเป็นทหารตั้งแต่มื้อนึงคราวนึงเท่านั้นเองแล้วก็สูญหายไปมันไม่ได้ประโยชน์อะไรมากมายคือว่าเออชีวิตนี้จะทำประโยชน์ให้แก่โลกทำความมีปัญญาแล้วก็ใช้ปัญญานี่ ได้หยุดได้สงบได้แล้วก็หาวิธีเข้าใจวิธีหรือว่าเข้าใจไหมเข้าใจทางว่าทำไมเราถึงรู้จักความสำเร็จได้ไม่บอกคนอื่นบ้างไปสอนคนอื่นบ้างหรือนำออกไปแสดงว่าไม่ใช่เอามาฝังอยู่ในป่าในเขาในถ้ำเขาก็ไม่ค่อยเห็นใครก็ไม่ได้ค่อยได้รู้เธอนั้นมีประโยชน์อะไรจริงๆแต่ถ้าเป็นประโยชน์การแสดงความสงบให้คนเห็นอยู่กลางกรุงอยากให้คุณน้องก็อยู่ไม่เกี่ยวกับใครคนก็ยังรู้ยังเห็นยังพูดถึงได้แต่สัมผัสว่ามีตัวมีตนอยู่มีเป็นมนุษย์อยู่ในโลกแล้วก็อยู่ป่าอยู่เขาอยู่ในตายไปแล้วก็ไม่ตายเขาก็ไม่รู้ไม่เห็นใครก็ไม่เคยสัมผัสเลยไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยแสดงความสงบหรือว่าเป็นตัวอย่างของความสงบก็เป็นได้เพราะว่าไม่มีใครเห็นไม่มีใครรู้ไม่มีใครก็ไม่กี่ปีเขาก็ลืมนะ มันก็ไม่มีตัวอย่างไม่ใช่เป็นตัวอย่างนะอย่างเจ้าคุณนรฯยกตัวอย่างอยู่กลางกรุงมันเป็นคนเดินออกเดินเข้าไปเอาอะไรเฉยไม่อยากได้อะไรเป็นคนอย่างนั้นเป็นคนเหมือนกันแต่ไม่ยินดียินร้ายอะไรกับใครเชยจริงๆมันก็เป็นมุมเหลี่ยมมุมหนึ่งเป็นตัวอย่างอันนึงที่แสดงความเป็นคนอย่างนี้ก็มีหนอคนหยุดได้สนิทอย่างนี้ก็มีน้อยหยุดไม่อยากได้ไม่อยากเป็นไม่อยากมีอยู่เฉยๆตรงนั้นแหละจริงแต่เพียงแต่ว่ากินกินนอนให้เห็นเด่นชัดได้ก็ยังเป็นประโยชน์บ้าง แต่ถ้าเป็นเย็นนี้เอาเข้าป่าเข้าถ้ำเท่าเขาเอาตัวเองทิ้งไปเลย 42 ปี 5 ปี 10 ปีหรือไม่คิดอาจจะออกไปเลยอยู่ในป่าในเขาเลยทำใครจะมาหาบ้างสำหรับคนที่เผอิญมาพบมาพาลมาหานานๆจะมีสักทีปีนึงจะมีสักคน 5 เดือนจะมีสักคนอะไรไม่มีประโยชน์อะไรเลยมีน้อยจนกระทั่งโถ่มันไม่คุ้มกันกับความเป็นมนุษย์เลยที่จะโชว์จะเกิดแรงแม้แต่จะแสดงความสงบสะอาดไม่มีเอาเลยจึงไม่ใช่ศาสนาพระพุทธเจ้าส่วนผู้ใดยังมีประโยชน์บ้างอย่างเจ้าคุณนรฯต่างๆนานาที่จะคอยยุแหย่คอยสู้ ให้เราสักพักนะแล้วเราก็วางได้ปล่อยได้สนิทสนมเหมือนเจ้าคุณนรมันยากกว่าคนที่ออกปากเขาทำให้สงบมากกว่าคนอยู่กลางตรงนี้และถนนจะยากกว่าแล้วคุณนายจึงมีประโยชน์อยู่บ้างก็อยู่กลางกรุงแล้วก็ไม่รู้แต่มันก็ยึดติดข้างเคียงได้มันสามารถที่จะปล่อยวางให้สนิทกว่านั้นอาการจะทำตนให้เป็นประโยชน์มันเรียนได้อีกมันมีที่ต่อมันมีที่สูงกว่านั้นมีอนันต์บ้างเพราะฉะนั้นอยู่กลางกรุงได้กำหนดได้แล้วแล้วก็จะพยายามหาทางไปตลาดคืนมายึดติดความร้อน เราควรจะสลักคืนเขาขึ้นมานิดหน่อยๆไม่ยึดมั่นตายตัวเหี้ยเอาอันนั้นมันที่สุดที่สุดมันมีที่สุดแต่เพราะมากที่สุดคือความไม่ไม่หยุดแค่นั้นมีอนันต์ฟังเนื้อปัญญาก็ปัญญาไปอีกพระพุทธเจ้านั้นน่ะยอดปัญญาแล้วท่านก็ยังมีปัญญาต่อไปอีกแล้วทำไมเป็นคนพิการและประกาศตนปฏิญาณตนเป็นพระพุทธเจ้าแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าอย่าคิดอย่าคิดอ่านถ้ายังมีรูปต่อไปอีกไม่ใช่หยุดรู้แล้วยังไม่หยุดรู้ต่อไปอีกจนชาญฉลาดต่อไปอีกยังมีที่ต่อยังมีอนันต์กลางคืนยังมีภูมิสูงยังมีการที่จะเข้าใจอะไร ไม่ได้ประมาณไม่ได้มีต่อไปอีกขณะที่ท่านปฏิญาณตนเป็นพระพุทธเจ้าท่านก็มีภูมิสูงสุดเหนือและไม่มีมนุษย์ใดที่จะไล่ตามทันแล้วคิดอ่านไม่เท่าทันแล้วยังเด็ดขาดตลอดช่วงอายุประมาณสักพันสองพันปี 3000 ปี 5,000 ปีก็ยังไม่มีใครฉลาดเท่าเทียมได้อีกสภาพเพียงอย่างไรก็ไม่เท่าถ้าประมาณได้ถึงขนาดอย่างนั้นเพราะฉะนั้นก็ตามท่านก็ยังมีตรวจสอบยังมีพื้นที่จะต่อไปอีกเป็นอนันตาเป็นความไม่เยอะแต่ความไม่ก่อคุณจะเรียกว่าอะไรก็อย่างนั้นไม่ใช่ว่าถ้าไม่ได้คิดอะไรอีกแล้วไม่จริงถ้าอธิบายไว้ว่าเป็นแค่อักษรเทวดาให้ 4 ชั่วโมง เพิ่มเติมปรับปรุงอะไรเพิ่มเพิ่มขึ้นนั่นแหละคือท่านสอนตัวตนเองหรือท่านเพิ่มภูมิตัวตนเองเป็นอนันตังสโมสรเทวดาถ้าเข้าใจแล้วพุทธศาสนาสิ่งหนึ่งนั้นคือสิ่งที่สูงสุดโดยเทวดาก็คือความสูงขึ้นยิ่งขึ้นของท่านเองหากสูงยิ่งขึ้นความประเสริฐยิ่งขึ้นของท่านเองคนอื่นไม่สามารถที่จะเป็นอย่างนั้นคนอื่นไม่เรียกว่าเทวดากับท่านเพราะว่ามันเกินขอบใจทุกคนก็มีเทวดาของเราเป็นเทวดาที่เป็นภูมิคุ้มกันอย่างนี้ตลอดไปหาทุกข์ไปหาจุดต่างๆ ชาวนรกตัวอย่างนั้นจริงๆด้วยถ้าเผื่อว่าไม่รู้จักตัวสำคัญของศาสนาก็คือตัวตัดจบไม่เวียนกลับมาเกิดเป็นมนุษย์เป็นเทวดาอีกแต่ว่าไม่ซื้อไม่สูงขึ้นไปตามภูมิก็ได้หรือบางทียังมีเศษมีความที่ไม่ชอบใจอยู่ก็พากันได้ถ้าเราเองเราไม่รู้เท่าทันแล้วก็อนาคตมีความละเอียดที่เป็นรูปราคะอรูปราคาถูกได้ถ้าเกิดว่าเธอใช้แต่เครื่องนั้นมีกำลังจะมีเรื่องมีแฟนหาให้ต่อมานะสั่งสมมาตรก็เกิดได้ไม่มีโทรศัพท์ ฉันจะต้องเรียนรู้ให้ชัดเจนว่าเราจะมีมานะอยู่ท่านใดแม้แต่หลงยศหลงใหลจนกระทั่งต้องยึดถือเป็นตัวตนออกมือออกโค้งไปสะดือหรือว่าไม่ยอมในสิ่งบางสิ่งบางส่วนก็ดีทั้งๆที่ก็อาจจะยอมแล้วเป็นไปแล้วแต่ก็ไม่ยอมยังลืมกันเพราะถ้าถึงมองหาประโยชน์ทั้งหมดก็ไม่คุ้มกันประโยชน์ก็มีทุกอย่างถ้าเราคิดอย่างนี้ทุกอย่างในโลกมีดีมีชั่วทุกวันแต่มันไม่คุ้มกันถึงแม้จะบอกว่าดีก็ดีนิดหน่อย หาซื้อความคิดเห็นของตัวเองเป็นเองแล้วก็เอาความดีได้ง่ายๆนิดเดียวน้อยเดียวนั่นแหละเป็นสิ่งที่มาอ้างอิงมายึดเป็นตัวตนมาเป็นพวกอย่างนี้ก็เป็นหมานะและก็ยังมียศความใหญ่แล้วเรื่องรถเป็นเยอะแยะออกไปละเอียดเป็นชั้นเชิงของความถือตัวทำเป็นมานะเพื่อเป็นตัวตนเข้ามานะเราก็จะต้องรู้ตัวนี้ให้ขึ้นถ้าไม่หมดมานะไม่หมดมานะไม่หมดเกิดสรรเสริญต่อไป แล้วก็จะต้องเรียนรู้เหมือนกันเรียนรู้จิตที่มันละเอียดลึกซึ้งกว่านั้นเข้ามายกย่องเข้ามาชมเชยเขาเสริมเข้ามายกความใหญ่ให้ก็ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่นิ่งสนิทไม่เฉยๆมันมีจิตที่ฟุ้งลอยขึ้นรักไม่มีสติรู้ตัวจริงใจเอมใจเกรงใจแต่จิตใจดีใจในสรรเสริญของแมนยูเมื่อคืนนี้ก็ยังเป็นอารมณ์แปลว่าสรรเสริญถ้าเธอมีสติรู้เท่าทันเราก็สามารถที่จะตัดรอยจะรู้เท่าทันมันก็ยังไม่มี ปากแดงนะมันก็ไม่อาจสามารถทำให้เราสั่งสมไปได้แต่ถ้าปูใจเริงใจใครมาชมก็ไปติดใจเมาใจมากๆครับพุทธศาสนาสอนให้เราเกิดขึ้นรู้ตัวเป็นมานะเป็นไปได้อีกเธอก็ได้อีกเป็นมานะซื้อตัวไปได้อีกกูพูดว่าใครไม่ไปไหนไม่ได้รับความชุ่มชื่นไม่ได้รับการยกก็จะยึดถือมันก็แล้วกันก็จะยึดถือได้จริงๆก็มองไกลจะมีโอกาส เปิดเกาะเกาะน้อยๆก็ยังไม่หมองใจมากสรุปว่าญาติพอก่อนเข้าไปอีกสูงขึ้นอีกหน่อยใหญ่ขึ้นมาอีกก็เป็นผมนะแต่ความเศร้าและความเศร้าซึ่งมีแรงเท่าเสาอากาศพม่าก็นั่นแหละถือว่าเป็นทุกข์มากกว่าโทรมานัดถือว่าเป็นทุกข์ถ้าโทรมานั้นยังพอทนได้ง่ายทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากโทรมานัดถ้าเกินก็โทรมานัดทนได้ยากเธอก็เป็นทุกข์ยิ่งทนไม่ได้ออกมาเป็นปากเป็นเสียงออกมาเป็นกายและการฟ้องออกมาเป็นการคิดทีไรต่อว่าเป็นเชิงต่อว่าแล้วเป็นเชิงที่เรียกว่าแสดงอาการคัดค้านคัดค้านด้วยกายกรรมก็ตาย เสื้อปริเทวดาการรอเทวนเทวดาความสูงออกมาประท้วงผู้อื่นโดยเรียกว่าชอบผู้รู้รอบเท่านั้นถึงจะรู้เห็นถึงจะเข้าใจว่าในกระทู้ในการแสดงว่าตัวใหญ่แล้วนะคุณไม่ให้ฉันใหญ่หรือผู้ใหญ่นะเพราะว่าท่านใดฉันก็จะไม่ยอมเขาจะคัดค้านข้างขวาใครมาใหญ่แต่ชั้นชั้นเห็นอยู่รู้อยู่นะมาทำใหญ่ความละเอียดละเอียดที่ตัวเองรู้อยู่ ทุ่มกว่าด้วยรู้ด้วยกันจะใช้บริการเจตนานั้นจบก็รู้แต่ตัวเองก็ยึดจุดนี้เกิดนิดเดียวไม่เชื่อนี่แต่คนอื่นที่ไม่รู้ไม่รู้เลยจริงๆเขาไม่ว่าจะไม่ละเอียดอ่อนเท่านี้หรอกแต่รายละเอียดละออเรารู้อยู่อันนี้ไม่เอาอันนี้ฉันยึดไว้แล้วก็ไม่ยอมจะทำอะไรอีกต่อไปซึ่งจะเป็นตัวอย่างหรือจะเป็นสิ่งที่ดีเป็นสิ่งที่จะเป็นประโยชน์แก่คนอื่นผู้อื่นที่จะควรได้รับไปก็ยึดเสียใหม่เข้าใจชัดเจนถูกต้องเขียนไม่ได้แต่เป็นส่วนน้อยน้อยจริงๆ ชาวสวนน้อยนั่นมาค้ำส่วนใหญ่ที่จะทำประโยชน์โดยการที่เรียกว่าคนอื่นเขาไม่รู้ด้วยแล้วเราเกิดน้อยนี้แต่เราก็จะยึดเกิดน้อยนี้ไว้เพื่ออ้างตัวเองเปิดเสียงเปิดเสียงมันเป็นที่สุดก็ชนะจะเอาเหตุผลอันนี้มาเถียงด้วยเหตุผลอันนี้ชนะไม่แพ้ไม่แพ้แต่ตัวตนมันยังมีอยู่มันยังไม่ยอมทำประโยชน์มันยังยอมยกกำลังรถใหญ่ไม่ได้เพราะว่ายังภูมิใจดีใจใครไม่ยอมยกให้สรรเสริญอย่างนี้ไม่ยอมความไม่ยกย่องชมเชยอันนี้เนี่ยมันมีความวนแคบข้าวละเอียดข้าวเข้าไปอีกไม่ต้องเป็นบทบาทที่เห็นอยู่ในโลกนี้แหละไม่ต้องไปพูดถึงบอลโลก อยู่ก็เหมือนกันก็คือจิตวิญญาณที่เหลืออยู่ในถ้ำแล้วมันก็มีบทบาทสำคัญแล้วเราก็ประท้วงออกมาแม้แต่เป็นกิริยากลายเป็นปริศนาการผู้รู้ทั้งนั้นจะรู้คุณตาละเอียดจะรู้ว่าไม่มีตาละเอียดก็ไม่รู้ไม่เห็นไม่เข้าใจหากผู้ใดเป็นอยู่มีอยู่คนเดียวคุณเห็นคุณเข้าใจว่ามันเป็นความละเอียดที่ยังเราจะต้องเข้าใจให้ได้ควรลดลงได้คนเลิกก็เลิกได้มันต้องเข้าใจทำประโยชน์อยู่ มันยังไม่ทันก็ยกสูงที่สุดแต่รถติดข้างหลังให้ได้วรยุทธกินหรือไม่ก็พอใจในสิ่งนั้นจริงๆหรือไม่หรือว่าเราเองยอมไม่ได้มันยังฝืดๆมันยังเป็นไปไม่ได้แสดงออกมาแม้แต่กายกรรมไม่ต้องถึงขั้นพื้นฐานก็เป็นได้ซื้อหุ้นแสดงอาการโศกเศร้าออกมาทางกายกรรมชัดเจนแต่ว่าแต่ทีนี้ทีไรเลยฝากบอกเลยว่าศพคุณหมอเลยแสดงอะไรออกมาเนี่ยเป็นบทสวดชัดๆเลยแต่เขากลับยากมากที่สุดทนได้อยู่รู้ได้อย่างชัดเจนครับ แม้ข้างหน้ากายกรรมวจีกรรมเราจะแสดงออกก็จะไม่แสดงออกคนอื่นจับไม่ได้ไล่ไม่ทันนอกจากคนที่ละเอียดกว่าเท่านั้นก็จะจับได้อะไรกันคนที่ยังไม่ละเอียดจากไม่ได้อะไรไม่ทันไม่เห็นใจเราทำพิธีกรรมไม่เห็นว่าเราเองมีการต่อว่าต่อขามีการแสดงการกระทำออกมาแล้วนะใครๆก็ไม่รู้แต่จิตของเราก็ยังมีความสุขเสริมเป็นทุกข์อยู่ข้างในก็พยายามลดทุกข์นั้นอย่างไร วัดพระแก้วเนื้อทองมนัสก็ไม่ว่าอะไรจะมีจุดพ้นทุกข์ลงไปละเอียดเป็นสถานที่โทรมานัดและอุปายาสไปเกาะลงไปเป็นเศษส่วนจริงๆผู้ที่มีจิตมีจิตเท่านั้นที่จะอยากเข้าไปรู้ถึงโทรมานัดแล้วพบว่าญาติของโทษทีลูกกรุงกายกรรมวจีกรรมไม่มีเห็นไม่แสดงออกได้อยากเรียนไม่ได้แต่ในใจของเรายังมีเธอก็คงรู้เบื้องต้นเพราะเวลาเรามีสิทธิ์โทรมานัดปรึกษาญาติอยู่มันก็เบิกบานแจ่มใสไม่ได้ แม้จะทำหน้าตาให้เบิกบานแจ่มใสก็ต้องทำอย่างสุดซึ้งทำอย่างพยายามมันไม่เบิกเองมันไม่เบิกเองมันไม่จำใช้เองมันก็ยังห่อเหี่ยวอยู่ไม่มีสติเท่านั้นเราจึงจะพยายามบอกให้มันบอกให้มันบ้านให้มันยิ้มแย้มบ้างแต่โดยส่วนใหญ่แล้วเป็นปกติแล้วมันจะโทรมานะมันจะโหดๆมันจะเยี่ยวเฉาน่าจะนิ่งเฉยๆไปในตัวเวลาไม่รู้ตัวถ้าไม่รู้ตัวเมื่อไหร่ปล่อยให้เป็นปกติแล้วมันจะเดินได้ไหม ค้านมีอะไรต่ออะไรอยู่ในนั้นควรออกมาอยู่กูไม่เชิงถ้าไม่มีหางเสียงที่จะเรียกว่าทะเลตาหรือหางเสียงที่เกื้อกูลไม่มีเพื่อนลงเขาจับเสียงที่เป็นโสดคิดได้ก็จะรู้ไหมเสียงเออเสียงคนนี้ก็ได้ออกมานี่ไม่มีหางเสียงที่ถึงแม้จะแรงจะด่าจนมีหางเสียงนะจะเบิกก็ยังมีหางเสียงสำหรับคนที่มีเมตตาคนโสดทุกกรณี จะมีหางเสียงแต่ผู้ใดไม่มีไม่มีจริงๆมันยังมีตัวตนอยู่เพื่อตัดหางเสียงที่มันจะมีปลาไม่มีเมตตามีพรมมันตัดความเป็นพรมออกไปตัดหางเสียงก็รู้มันหางเสียงไม่ออกแต่มันสั้นมีอภิญญาอาศัยส่วนที่ไม่จำเป็นหลับตาก็ยังลูก ของสภาพธรรมแม่เหลือเศษเสี้ยวของสรรเสริญและก็ยึดตัวยึดตนยึดตนยึดที่เราเกาะนั่นแหละเป็นสุขเป็นดีพระตัวนี้เป็นตัวเกาะเป็นตัวเกิดจากกระถางจะเป็นอักษรเป็นภาษาที่ใช้แทนภาษาโลกในสมัยโบราณของบาลีเขาคิดภาษาขึ้นมาด้วยพระอริยะพระอริยสัจขึ้นมาใช้สอนคนขาดตอนนี้เป็นตัวต่อมาจากการเป็นตัวที่ทรงอยู่ทรงไว้เป็นธรรมะเป็นตัวเป็นตน มีตัวตนที่ใหญ่ขึ้นนิดนึงๆ การ์ตูนเด็กที่เกิดจากอะไรก็ได้เท่าไหร่ก็ได้แต่ถ้าเรายังไม่รู้เท่าทันแล้วยังหลงเสิร์ฟแม้กระทั่งตาที่ประชุมสังขารใดและยิ่งเป็นอัตราใหญ่มันจะเป็นยาที่สำคัญที่เรียกว่าจงออกมาโดยไม่บริสุทธิ์แม่ละเอียดละออไม่ออกตรวจเป็นไปได้หรือเปล่า แล้วก็มีทำงานเหมือนกันจะกลับพิษณุโลกองค์ 8 เรามี
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive