190129 อบรมธรรม-พ่อท่าน-บรรณอโศก.txt

ั้นไม่มีโทรศัพท์ไม่มีรูปภาพรู้ที่ไร้โมหาได้อวิชชารู้ความเป็นจริงตามความเป็นจริงหาไม่มีรถยนต์ถ้าไม่มีเรื่องอะไรที่จะยึดชั่วคราวและไม่ยึดว่าเป็นของเรา ของใครของมันรู้อยู่ของใครของมันเป็นของใครเป็นของมันเห็นของใครเห็นของมันเอาไปให้ใครไม่ได้อนุมัติให้ใครดูก็ไม่ได้โทษใครดูก็ไม่ได้จะให้ใครเห็นด้วยก็ไม่ได้ผู้ใดจะไปคำนวณได้เจอกันก็ไม่ใช่ของผู้นั้น ท่านบอกว่าท่านเองเราไม่รู้เราไม่เห็นท่านก็บอกอย่างนั้นเราไม่รู้เราไม่เห็นของผู้ใหญ่ก็จริงนี่เป็นของคนนั้นแต่คำว่าของไม่รู้ไม่เห็นเอาภาษาไทยแต่เป็นภาษาบาลีของมันแล้วเรื่องของมนุษย์ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] สาธุ อนันต์ตรังมันไม่ใช่ของใครแล้วก็ไม่มีจบไม่มีเกิดมันเป็นผลงานของมันเท่านั้นเอง ถ้าเรารักกันเองจะร้องไห้ทำไมพวกนี้ก็จะเดือดร้อนไปไม่เต็มที่เท่าไรถ้าไปไม่รับโทรศัพท์ ส่วนมากคนอื่นที่ยังจะเป็นญาติกับวันนี้ไปทำงานไม่ได้ก็จะเป็นพิษเป็นภัยพิบัติสิ่งใดที่ยังแยกไม่ออกเลยคนอื่นเอาไปใช้ไม่ได้มันจะไม่แย่ไม่แก่ไม่ได้มันก็อาหารที่กินแล้วมันแย่ลงไปมันดังจะเป็นพิษมากกว่าที่จะเป็นคนทหารเลยวิริยะอุตสาหกรรม สิ่งที่ทำให้เกิดความทุกข์จากสถานีจุดนี้ต้องระวังถ้าเราได้พยายามพากเพียรพอสมควรแล้วอยากเจออยากเป็นฝ่ายเป็นอัตราอภัยซึ่งปัจจัยสำคัญ รูปการ์ตูนจะแยกไปกว่านั้นไม่ออกโดยเฉพาะสาเหตุของเราแต่เราต้องรู้แน่นอนเราจะพยายามเต็มที่ของเราแล้วเราก็ยังแต่อย่าให้เกินไปแต่อย่าเป็นประเด็นใหญ่ มันดีใจดีมากไม่มีความบริสุทธิ์ใจอยู่มากมายเมื่อเวลาอะไรเกิดแล้วแม้จะเกิดจะพิมพ์ผิดเป็นสภาพที่เป็นรังสีสะท้อนและมิตรภาพที่เกิดจากป่าก็เป็นกรรมกร มีประโยชน์และประโยชน์แต่ถ้าเราเองยังไม่เข้าใจแม้แต่ความเมตตาเลยจริงๆมันบอกว่าเรามั่นใจในการทำแผนเมตตาเป็นที่อยู่ในภาษามันก็มีแต่ภาษาภาษาอังกฤษสภาพก็ได้แต่ถ้ากินเราก็คือเราพยายามที่จะคุยกันภาษาแผ่เมตตายิ่งขึ้นแล้วก็ได้ เป็นสิ่งที่กว้างขวางมีมนุษย์เป็นสิ่งที่สงสารสัตว์โลกมีจุดที่เปรียบเทียบความเมตตานั้นในล่าสัตว์ก็คือการเกิดชนิดชั่วคราว แต่ถ้าใครนึกว่าจะเป็นด้วยรูปแบบของเขาเราเรียกสภาพของเศรษฐกิจค่อนข้างที่จะเข้าไปทำอย่างนี้ก็แล้วแต่คนซื้อก็โดนแท้จริง 150 ก็คือคิดหาทางเมื่อเราจะช่วยเขาได้อย่างไรและเมื่อก่อนที่จะเอาไปเทียบเท่านั้น ถ้าใครไม่ทำด้วยวิธีเอาตัวผิดไปบำบัดโดยจิตอย่างนั้นในราคาเครื่องใช้ในสายที่จะเข้าเฝ้าน้องก็เอาไปล้างความเศร้าความหมายก็เอาน้ำยาที่เราทำตรงนี้ยาเอาไปบำบัดให้เขาหายเจ็บหายปวดเลยแต่อีกอย่างก็คือรุ่นปัญญาการที่เราจะทำแบบนั้นเราก็เอาจิตวิทยา ทำยังไงก็คือจุดที่เราคิดถึงสาเหตุปัญหาว่าเขาเป็นอะไรยังไงถ้าเราจะช่วยเขาเราจะช่วยด้วยวิธีกายกรรมเออเราจะไปหาเขาเขาเจ็บตรงนี้เราจะเงียบคงจะหายเจ็บเขาเฝ้าตรงนี้เราจะพยายามลดความเศร้าออกลดความหมองออกจากของเขาจะทำให้ตัวเท่าน้องก็เอาน้ำล้างแล้วเอาอะไรเช็ดถูถ้าวันไหนเราก็จะเอาสภาพอะไรที่จะเข้าไปอย่างนั้นกายกรรมของเราเข้าไปแล้วเขาก็จะรับประกันของก็คือการที่เราพูดแล้วเขาจะเข้าใจแล้วเขาก็วางของกระจกของเขาได้ความหมายลึกออกไปได้เราก็จะใช้วิธีการเลือกไฟฟ้าอย่างนี้เราก็คิดหาสมุนไพรถ้าเป็น [ไม่สามารถถอดข้อความได้] แล้วก็เป็นสิ่งที่เห็นแล้วชัดเจนให้พิสูจน์ได้รับได้ได้ทันจึงตันกว่าที่ปัญญาสายปัญญาแต่อันตราย คุณเป็นพระอรหันต์แล้วจะไม่คุยโม้เลยในเรื่องที่เราส่งผิดมารักษาเขาส่งผิดมาช่วย 9 ชั่วโมงโดยสารอาหารไม่ต้องการไม่ต้องการการสรรเสริญถ้าจะคุยโทรศัพท์ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] [ไม่สามารถถอดข้อความได้] มันไม่ได้เท่าไหร่หรอกส่วนที่จะส่งจริงโดยที่เรียกว่าเราจะหาวิธีบำบัดใช้ปัญญาให้เขาเข้าใจและให้เข้าทางจิตของเขาเองแต่เขาไปทำให้เหตุผลและผลที่ได้อยู่ทุกวันนี้แม้จะไปคนละกันทั้งนั้นแหละแล้วเขาจะช่วยไม่มีสิทธิ์ของเขาโดยเราจะฉลาดด้วยก็ทำด้วยเค้าเองเค้าแยกไม่ออกจะทำอย่างนี้บอกแล้วอธิบายไปก็ทำทำให้เขาเองก็ไปทำอย่างนั้นมันก็จะเป็นไปตามกฎหมายแต่เรารู้แล้วเราพยายามที่จะทำให้ได้ก็แล้วกันคือไม่ให้เขายึดหลักการสอนก็คือการบำบัดด้วยการ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ไม่เข้าเลยนะไม่ใช่ต้องเอาอำนาจเจอแต่พวกเราไปให้เป็นตัวตนของเขาแล้วเขาก็ใช้ตัวตนเองไปล้างกันเองถ้าเขาเหงาเราจะโตไปให้เขาไปล้างให้เขาเขาจะต้องล้างเองเค้าก็ต้องล้างจิตของเขาเองเราจึงได้มาเป็นร้านปิดของเขานั้นไม่มีในโลกไม่มีในโลกพระอาทิตย์เป็นของใครเป็นของใครเองเราจะต้องทำให้พลังงานอันนึง [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ตามค่าที่อ่อนที่สุดของมันเองไปตามลำดับมันก็เรื่องของมันใครจะไปถ้ามันละเอียดเกินไปเพราะว่ามันเล็กเกินไปแล้วมันมันมันเข้ากันไม่ได้ก็ปล่อยให้สูญหายทิ้งไปก็ถือว่าสิ่งนั้นรู้แล้วสิ่งที่มันยังมีอยู่แล้วจนกระทั่งมันเป็นหาแล้วมันใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้แล้วเพราะฉะนั้นคนเนี่ยไม่ใช่สิ่งที่ละเอียดจนกระทั่งถึงว่าสภาวะธรรมในโลกนี้แล้วจะเอามาใช้ได้หมดแล้ว สภาวะที่ตรงกันมีค่าเท่ากันมีอะไรกันของมันเองและเมื่อเราผ่านไปเพราะฉะนั้นเองคนเราก็ไม่จำเป็นจะต้องไปซาวด์ไปตามไปเก็บอะไรไปหลายคนนั้นมาก็เอาเท่าที่เราเก็บได้เท่าที่เรารักได้จึงเรียกว่ามีขอบเขตเพราะว่าคนที่เป็นอนันตาที่พูดแล้วจนกระทั่งคนสูญหายไปไหนไม่รู้นะว่าอันนั้นตั้งไม่มีสภาพต่อไปอะไรๆก็มาอีกซึ่งซึ่งอธิบายอธิบาย ดูให้ได้ที่ไหนวะรีสอร์ทวันนี้เสร็จเลยวิญญาณนางขอบเขตที่เราจะทำร่วมด้วยถนัดที่สุดเป็นประโยชน์สูงที่สุดเท่าที่เราประมาณแล้วเออสำหรับคนระดับความสามารถของเราก็เท่านี้ยิ่งบางอย่างบางสิ่งเนี่ยวันนี้ด้วยซ้ำไปว่าต้องควรจะทำอย่างนี้ต่อไปอีกมันถึงจะดีกว่านี้แต่เรามีความสามารถแล้วเราต้องรู้ตัวเราเป็นอัตลักษณ์ ป่านนี้ดีกว่านี้เรารู้อยู่แต่เราทำไม่ได้แล้วทำได้ขนาดนี้เท่านี้แหละเราก็ต้องรู้ไปไม่ได้แล้วเราก็ตัดปล่อยเอาแค่นี้เราเอาแค่นี้แหละแล้วมันก็กินเหมือนกันใจอะไรไอ้น้องนั้นก็คนอื่นรู้คนรับไปก็รับไปสิแล้วก็ทำได้สิ่งนี้ไม่เก่งกว่านี้นะแล้วเก่งแค่นี้แหละรู้แล้วว่านี่เกินกว่านี้ถ้าทำไม่ได้แล้วยากจนที่เราทำให้สำเร็จแล้วทำไม่ได้เราหมดปัญญาแล้วก็ต้องรู้ตนอัตนิยมแล้วเราก็ตัดขอบเขตของเราไม่เหี่ยวเมื่อเช้าเราไม่วอรี่เราไม่ทุกข์ร้อนเราไม่ลำบากลำบนแล้วก็ไปอวดดีอวดดีไม่กลัวคนอื่นเขาจะบอกว่าเป็นแค่นี้เองหรอก็เก่งกว่าเราได้ไม่เป็นไร เล่นได้ก็รู้ว่าเราจะรักในแขนงเดี๋ยวเราจะพยายามค้นคว้าและทำสิ่งเดียวนี่นะถ้าเก่งยอดนะทำได้สิตรงกับคนที่ทำหลายๆอย่างแล้วก็เก่งหลายๆอย่างเขามีความเก่งหลายๆอย่างเพราะว่าเขาต้องใช้เวลาหรือว่าใช้ความสามารถและใช้พลังงานที่ใช้อะไรเพื่อที่จะเขียนรายละเอียดถ้ามีมากกว่านะแต่ว่าวันนี้มีอันเดียวกันเลยเป็นแนวเดียวกันอย่างเดียวเลยจำได้สิไม่เป็นไรเชี่ยวชาญไว้เจอกันสักครั้ง รักใครเรารู้แล้วว่าปริมาณขนาดนี้นี่เราก็เป็นการเสียสละที่มาและให้มากที่สุดโดยเราเองไม่หย่อนคล้อยเราหรอกไปแกล้งหย่อนข้อเต็มที่แล้วเป็นแค่เมื่อยแล้วก็แรงแบกหามพอสมควรทีเดียวนี่เป็นเรื่องเขาอีกสักบาทมีวิริยะมีปากมีความเพียรอยู่เต็มที่เป็นวิทยากร น้องมาเป็นตัวของเราแอบเสพเอาเปรียบแม้แต่กระทั่งวันศุกร์นิดหน่อยแต่อร่อยหรือว่าเศษเพลิดเพลินเลขเด็ดมีเราได้รับเป็นกำไรไม่มีแม้แต่อายตนะไม่มีนับถือว่าเป็นกำไรน้อยนิดให้แก่ตนจึงจะไม่เป็นเศษส่วนของตนและทำให้เขาน่ะแต่ในขณะที่เราทำที่จริงเราได้อีกอย่างหนึ่งคือได้อธิบายมาได้ความเก่งวาสนาของเราเก่งขึ้นด้วยความโกรธคุณจะปิดแผลวันนาด้วยความรู้สัมผัสโดยตรงเราไม่เปิดแต่เราก็จะเป็นอย่างนั้นไม่มีอย่างนั้นไม่เกิดอย่างนั้น นี่เป็นเรื่องของความย้อนแย้งในความย้อนแย้งของความรู้ความรู้สุดยอดของศาสนาพุทธจึงประสบปัญหาอย่างยิ่งอาชีพ แต่ว่ายังอยู่เป็นอยู่วาสนามันเป็นวาสนาได้เป็นสิ่งที่เราเป็นได้แค่นี้แหละอย่างนี้แหละวาสนาเท่านี้ด้วยกายกรรมวจีกรรมและมโนกรรมกายกรรมของเราทำให้งามที่สุดขณะนี้ก็ขณะนี้ก็คือคำราชาศัพท์ขณะนี้คือขณะนี้เรารู้ว่ากายกรรมของเรายังไม่งามกว่านี้แล้วก็รู้ความบกพร่องโดยรักรับรู้ด้วยว่าเอ่อโดยสมมติฐานของเราก็ยังไม่งามบกพร่องแล้วก็รู้เขาก็เฉยเราไม่เดือดร้อนเขาจะปิดเองสิ่งที่งานปลาเราภาษาญี่ปุ่นยอมรับก็อาจจะชี้ว่าสุภาพสงบกว่ายอมรับและถือเป็นอาจารย์ด้วยยกย่องให้และท่านก็อาจจะไม่ได้เก่งแต่ภาษาญี่ปุ่น สามารถจนกระทั่งคนรู้ถึงเกียรติศักดิ์กิตติคุณของท่านประธานอาจจะคิดเยอะแยะแต่ว่าสารีบุตรยกย่องเป็นครูอย่างที่เราก็จะทราบประวัติก่อนจะนอนตอนไหนก็หันศีรษะไปทางก็อาจจะคิดเพราะอะไรเพราะท่านจะเอาสิ่งนี้น่ะท่านขาดมุมนี้น่ะท่านไม่ว่างจุดนี้น่ะถ้าจะยกเป็นครูเพราะฉะนั้นที่อาตมาเคยพูดว่าครูของฝากนั้นคือคนโง่คนโง่ขนาดได้เพราะฉะนั้นคนที่ทำสิ่งที่ดีได้หมดแล้วก็กลับไปเรียนรู้สิ่งที่โง่แต่ว่าไม่ทำสิ่งโง่เพราะฉะนั้นอาจจะเรียนรู้ความโง่จากคนโง่เท่านั้นเองแล้วเขาก็จะหาวิธีว่าจะแก้ความโง่นี้ให้กับคนโง่ได้อย่างไรแต่ไม่ใช่ว่าจะไปทำอย่างคนโง่ ท่านยังทำกายกรรมไม่สุภาพยังไม่สงบยังไม่แนบเนียนได้ท่านก็สั่งสมสิ่งนี้ใส่เป็นยาทั้งหมดแล้วยอดแล้วไม่มีอะไรอื่นบกพร่องอีกแล้วเพราะว่ายังเหลือแต่ส่วนที่จะเป็นกายกรรมที่จะเอามาเป็นวิธีการที่จะแม้แต่วิธีการไม่สุภาพกายกรรมหรือไม่สุภาพท่านก็จะรับเอาอันนี้จากผู้นั้นจากผู้ที่สงบสุภาพที่สุดในใจตนแต่ต้องแบ่งเอาส่วนที่เราขาดเพราะฉะนั้นพวกเราเนี่ยเราจะต้องรู้ความจริงของเราในสิ่งที่เราจะเอาในสิ่งที่พอเหมาะสมจะเกิดมาขัดกันก็ไม่ใช่เอาไปเราไม่ได้เกิดมาขัดเลยเราไม่ได้เกิดมากัดกันแต่เราเกิดมาขัดกันขัดให้อะไร ขาวทำให้ผ่องใสขาดให้สะอาดยิ่งขึ้นเพราะฉะนั้นถ้าเราเองเราถือโทษสิ่งที่เป็นแปลงที่จะขับแล้วถ้าเราเป็นตัวหม้อเป็นตัวชามซึ่งจะต้องมองว่ามันยังไม่สะอาดแท้และเราก็ขับใจทำให้ดีนะครับใจไม่ชอบใจเคืองใจแปลงที่มันมาขัดเราคุณจะสะอาดได้อย่างไรคุณจะสะอาดได้อย่างไรคุณจะหาหมอได้อย่างไรคุณต้องปรารถนาเอาแปลงต่างหากเล่าเรื่องมันอาจจะเกิดปฏิกิริยาเกิดการร้อนอยากจะขัดเข้าไปหน้าที่ของแปลงเราต้องมีหน้าที่ขับเพราะฉะนั้นบางทีมันก็เร็วไปมันจะขาด รักกันอยู่ลักลอบกันอยู่ไม่ใช่ผลัดกันออกยโสธรปัญญาต้องเอาเจโตตัวเป็นเจ้าภาพอยู่เป็นสภาพไม่คิดเป็นสภาพภาคต่ออย่างที่อธิบายเป็นต้นแล้วว่าแม้แต่เราจะหยุดเลยหนูก็ไม่รับฟังแล้วกลับได้แล้วก็พูดอยู่กับจุดไฟแล้วก็ไม่รับเอาเลยไม่ได้เขียนพูดว่าเป็นอะไรเราก็ไม่รับมากินไม่รู้เลยไม่ได้ซื้อขายไม่เจออะไรอย่างเงี้ยผ่านขณะนี้มันจะมีแต่เสียงรถมีเสียงอื่นด้วยเปล่า สังขาร น้ำยาดับแล้วทั้งฐานทำลงไปอีกให้เป็นของเป็นกลุ่มเป็นก้อนเลยนะคล้ายๆว่าสิ่งแวดล้อมไว้เก็บเป็นก้อนเป็นกลุ่มคุณจะรู้ชัดที่สุดแต่ถ้าเรารู้สึกวิญญาณวิญญาณนี่คือปัญญาอันยิ่งใหญ่นะรู้เลยว่าสักแต่ว่ารู้สึกคุณเป็นตัวที่รับรู้เป็นรอบเต็มที่แล้วก็ตามแต่เราไม่ได้คิดว่าเป็นของเรารู้แล้วเราไม่ได้ไม่ได้อยู่ก็อยู่ไม่อยู่ก็ไม่อยู่แล้วมันจะอยู่ถ้าเราไม่พอได้อย่างนี้มันก็อยู่ด้วยกันไปแล้วมันก็อยู่เต็มของมันแล้วก็มาจากของเราของเขาถ้าขึ้นไม่ได้ก็ได้ก็เอาถ้าขึ้นไม่ได้ประจำวันเรามีฐานทรัพย์เวทนา ยาสังขารไม่มากมันก็จะรับไปมากและเมื่อเราไม่ถือสาเราก็จะได้เยอะจำได้มากเรียงกันเป็นตับจำได้แม่นมันเป็นจริงเพราะฉะนั้นไอ้ที่จำได้เราก็เรียกว่าตัวรู้เป็นความรู้ขั้นหนึ่งเหมือนกันเพราะที่ประจำเลยไม่รับเลยน่าจะเป็นรู้ได้ยังไงล่ะไม่ได้รู้ไม่รู้เลยอย่าว่าแต่สังขารคือคุณมีเหตุผลมีเหตุผลในตัวของมันเองหรือจะเอามาปรุงเพื่อรู้ด้วยเหตุผลตามควรแต่ไม่ใช่ของเราหรอกเป็นสภาพของมันอย่างนั้นแหละเป็นความรู้ที่จะรู้ได้ลึกซึ้งมากขึ้นก็ปรุงก็รู้ถ้าเราเองเราไม่มีงานอะไรจะทำแล้วก็มีงานอันนี้มันรู้ก็ไม่ใช่ของขาดทุนไม่ใช่ของกำไรอะไรแต่สภาพงานอันนึงของตัวรู้ที่มันทำงานอยู่ทั้งนั้นถ้ามันอาศัยอยู่ที่ร่างกายของเราแค่นี้มันก็อยู่ ดูแลและเราจะเอามาทำงานกับคนอื่นปั๊บมันขึ้นมาใช้ได้ก็ใช้เพราะมันขึ้นมาไม่ได้มันนึกไม่ออกเหมือนอย่างที่ผมเคยยิ้มบางแคพระไม่ขึ้นใครรู้บ้างครับบอกส่งมาให้ก็ไม่เห็นจะขายนานผมไม่เสียเหลี่ยมอะไรก็มันจำไม่ได้จริงๆนะบางทีบางอย่างจำได้ด้วยซ้ำไปเพราะบางทีบางอย่างเราไม่เคยจำได้เลยก็ยิ่งเป็นจริงในชีวิตเราไม่เคยจำได้เลยหรือว่าจำได้น้อยๆยังไม่ได้ยืนยันว่าเจอกันได้ด้วยซ้ำไปมันคือนึกไม่ออก สถานการณ์ของเราเองอย่าไปเชื่อได้ยึดมั่นถือมั่นไม่ว่าจะไปทะเลกังวลในประเทศไทยอุบลกลัวไอ้นั่นกลัวไอ้นี่กลัวมากกลัวมากเราอยู่พอดีเรารู้ความจริงถ้าไม่ได้รู้ไม่ได้พากเพียรมันไม่ได้มีมันไม่มีสิ่งที่กระทำอย่างนี้อย่างนี้เพิ่มขึ้นเพราะคนไหนที่ยิ่งไม่กังวลสัญญาก็ทำงานเป็นของสัญญามันรับรู้เต็มแล้วก็สังขารการทำงานเป็นสังหารของมันเท่าที่เป็นมิตรสังขารเอาตัวนี้อีกทีนึงเท่าที่เป็นสังขารคือมันต้องถามถ้าพอควรจะกินก็พอควรมีขอบเขตของเราร่วมกันนี้ไม่ไหวร้อนเมื่อยแล้วก็ไม่เอาถ้าโกงขนาดนี้ก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรนี่ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบาก รับรู้แล้วก็รับผลเราควรกินอยู่เพราะว่ามันมีงานอื่นแล้วก็รับรู้รับลุงรับทำงานไปมีสภาวะพึ่งตื่นอยู่เป็นพุทธะพุทธะไม่ได้แปลว่าคุณหลับจนข้ามไปว่าพูดเป็นแล้วพุทธะรู้ว่าจะหลับสมควรแก่การหลับก็หลับเป็นผู้หลับอย่างผู้รู้แม้แต่การหลับจะหลับกี่ชั่วโมงแล้วก็จะตื่นแล้วก็ได้แล้วสังขารร่างกายทางร่างกายร่างกายก็ไม่สูบฉีดของแห้งไม่ทรมานอะไรและจิตใจของเรานั้นเป็นสำคัญยิ่งจิตใจของเราไม่ท้อแท้เรื่องจิตใจของเราไม่ไม่ลำบากลำบนอะไรไม่ขาดทุนก็ยิ่งลำบากใหญ่จะนอนกี่ชั่วโมงจะตื่นกี่ชั่วโมงจะยังไงยังไงยิ่งไม่เดือดร้อนเลยไม่สบายเพราะฉะนั้นภาคกลางของเราที่มัน ทำได้มันฝืนได้ขนาดนี้ขนาดนี้ฟื้นมันขึ้นหน่อยๆแล้วมันก็จะได้เก่งขึ้นเก่งขึ้นตรงที่ว่ากายมันก็เป็นตัวที่ลงตัวของมันเองถ้าเราหัดให้มันหยุดมากๆมันก็จะหยุดมากๆถ้าหากให้มันตื่นขนาดนี้มันก็จะตื่นขึ้นมาเพราะฉะนั้นมันเป็นแล้วมันหยดก็อยู่ที่เราหัดถ้าเราไม่หัดมันความเกิดขึ้นก็น้อยแล้วเราก็จะเป็นทีมในทางที่จะนอนสักพักมากแล้วมันก็จะโน้มไปด้วยจิตมันก็ถูกรูปร่างกายและรูปคันเร่งลงไปด้วยว่าอยากจะพักมากก็อยากจะกินรัฐบาลแล้วมันก็จะลงตัวมันก็จะเป็นผู้ที่มีงานที่ดีมีกรรมที่ดีแม้จะใช้การงานมากไปหน่อยอย่างพัฒนาพระพุทธเจ้าใช้รูปขันใช้นามขันธ์ ที่ทำงานในภาพยนตร์ให้กับคนอื่นเผยแพร่ธรรมะมากหน่อยท่านก็เลยต้องตายก่อนสิ่งที่ควรเป็นเรื่องพระพุทธเจ้าอายุ 100 ปีเป็นกลับพอดีพอเหมาะกับงานส่งครูสมควรเลยเรียกว่าวัฒนาที่สุดพระพุทธเจ้าทำงานมากมายจนตายเมื่ออายุ 8 ก็ไม่เป็นไรแม้ว่าท่านตายก่อนหรือท่านตายพอดีเลยมันก็เท่ากันแหละเท่ากันนั่นแหละเท่ากันนั่นแหละเพราะเราทำงานมากเราก็ตายเร็วพม่าเกินไปมันก็ฟื้นเราทนเรามันไม่ไหวมัน YouTube เพราะฉะนั้นมันก็พอทนได้เพราะเราทำงานมากพอทนได้ของเรานี่แหละแล้วเราก็ทนทำเพื่อคนทำแล้วก็จ่ายจ่ายโดยปกติหน่อยก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมบอกแล้วตรงๆเลยว่าผมเองเนี่ยกลับตอนนี้ 75 กิโลกรัม 75 ซึ่งไม่ใช่ของก็ลาแล้วผมทำมากกว่าเหมือนกันพระพุทธเจ้าหรอกทำมากแต่ไม่ได้มากฟังดูดีๆทำมากกว่าจริงทำมากกว่าพระเจ้าแต่มันได้เนื้อน่ะมันน้อยกว่าพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้า ท่านสามารถกว่าของคำว่าทำไม่ได้มากไม่ได้ทำมากกว่าพระพุทธเจ้าโดยตรงที่ว่าไม่มีปัญหามากกว่าไม่ใช่ว่าการทำงานการทำงานของนี่ทำมากกว่าพระพุทธเจ้าแปลว่าเนื้อหาสาระที่ได้น้อยกว่าพระพุทธเจ้าเพราะเราไม่เก่งเราไม่แน่เมียเราทำไม่ตรงเป้าและทำให้ตรงเป้ามันยังความคนนี้กรรมฐานของคนนี้กรรมฐานกับคนนี้มันก็ไม่รู้กว่าแล้วก็ทำแล้วเลื่อนไวเป็นคนพัฒนาและบริการเป็นเท่านั้นจริงๆเลยนะคนที่สอน [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ที่เขาก็เอาไว้นั่นเอาไว้แหมยิ่งโง่พระพุทธเจ้าไอ้โง่บางคนไม่เอาแล้วไม่อ่านด้วยไม่เจอโตแล้วไม่ยั้งและไม่รู้ติดกับคนที่เท่าไหร่ไม่รู้แล้วตัดปล่อยเลยเพราะอะไรเพราะตัวเขาเองด้วยนะแล้วก็เอ็งก็ไม่ยอมที่จะให้ทราบถึงอนาคตเกาะแน่นเหมือนเขายึดพระพุทธเจ้าก็จะใช้รังสีและจะใช้วิจารณญาณให้เข้าไปร่วมด้วยให้มันเกิดผลรู้เป็นอันเดียวกันบ้างคนนี้ไม่ยอมเลยแล้วหนาคนที่จะต้องใช้ด่าเอานะ สุดยอด [ไม่สามารถถอดข้อความได้] มันไม่งามเพราะมันไม่เหมาะสมใครกล่าวตู่ก็ยังไปชนเหลี่ยมนั้นไปชนเหลี่ยมนี้อยู่อันนี้ไม่ได้ไม่ได้เพราะฉะนั้นต้องส่งคนในขณะหนึ่งมาอย่าประกาศตนเป็นพระพุทธเจ้านะไม่ใช่พระพุทธเจ้านะแต่เป็นพุทธะอันเดียวกันผมก็ประกาศธรรมของพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าก็ประกาศธรรมของพระพุทธเจ้าผมก็ประกาศธรรมของพระพุทธเจ้าแต่เรายกตัวอย่างคำพระพุทธเจ้าไม่ได้นะแล้วเราก็ไม่ใหญ่เท่าพระพุทธเจ้านะเราทั้งยาวขนาดนี้เลยต้องรู้ตัวนะว่าเราทำอย่างไรและเราก็ไม่ใช่พระพุทธเจ้าแล้วก็เป็นคนคนหนึ่งที่ทำอันนี้อันเดียวกันของพระพุทธเจ้าทำได้ไม่เก่งเท่านั้นเราก็รู้ว่าเราสามารถที่จะทำขั้นตอนของเราถ้ารู้ตนรู้สึกเจ็บของเราแล้วนะแล้วก็ทำไปแล้วเราจะรู้ว่าเมื่อเรารู้เกี่ยวกับของเราเราก็จะรู้สึกต่อเนื่อง เป็นที่พึ่งเป็นที่อาศัยของเราแล้วเจอตัววิมุตใดที่เป็นที่พึ่งเป็นที่สุดของตนโดยตรงนั้นเป็นที่ที่เราได้อาศัยของเราแล้วสำหรับคนสำหรับประโยชน์อื่นที่เป็นอนันตามที่ติดต่อเมื่อเรารู้จุดจบของเราและเราก็จะรู้สึกติดต่อของเราเป็นเรื่องของสิ่งที่จะเรียนรู้จากโลกเรียนรู้ผู้อื่นที่เขาเป็นแค่นี้สบายแล้วพอแค่นี้แล้วเราจะทนได้ขนาดนี้เพราะฉะนั้นเราจะสามารถทนงานที่หนักยิ่งขึ้นโทนเสียงที่ด่าแบบเจ็บยิ่งขึ้นได้เพราะสิ่งที่เกิดกระทบกับเราได้อย่างแต่เผ็ดจนคนตัดเชือกคลายเย็นร้อนอ่อนแข็งได้อย่าแดกน้ำลมฝนได้ยิ่งกว่านี้อีกก็คนไม่ดีขึ้นก็เพราะว่าเราจะ รู้ยิ่งขึ้นรหัสภาษาญี่ปุ่นมีตัวปฏิญาณยิ่งขึ้นอย่างนั้นต่างหากล่ะเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าเสด็จกลับเราไว้ว่าอรหันต์ของเรานั้นย่อมทนต่อตัดเศษลิ้นคลานคำว่าสัดส่วนเรื่องนิทานให้ดีนะมันไม่ได้หมายความว่าสัตว์เสือกลิ้นคลานธรรมดาเท่านั้นประชาชนลูกค้าก็สามารถจะทนได้ด้วยว่ามันจะมีพิษของอะไรที่จะทำให้แก่เราตามฐานะของสัตว์ทนได้ก็เอาแต่ตัดสินใจของพระพุทธเจ้านั้นคือคนนี่แหละที่ยังมีนิสัยสัตว์อยู่ตั้งเยอะที่จะซัดเอาเราขี้เกียจตัดต่อเราและเราทนได้แม้คนนี้ยิ่งบริษัทเท่ากษัตริย์ที่เรียกว่า ก็ต้องทนได้ก็ทนได้ต่อดินน้ำไฟลมหลอดแบบต่อขนพระอรหันต์ของเราต้องทนได้เพราะว่าทนได้นี่แหละคือของคำว่ารู้ทุกข์แล้วก็ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากถ้าทนได้โดยไม่ลำบากก็เพราะว่าเรารู้ความจริงตามความเป็นจริงหรือว่าอ๋ออันนี้ร้อนอันนี้ร้อนขนาดนี้เราสามารถที่จะทำงานเพิ่มได้ไหมเพราะขณะนี้เราก็ทำงานได้อยู่เป็นผลประโยชน์จริงๆอยู่เวลาที่ว่าเออก็วางใจเขียนมันขนาดนี้มันวิ่งไม่ออกแล้วอากาศก็ร้อนบรรยากาศก็ร้อนมีแต่คนที่มีปฏิกิริยาแรงๆอุณหภูมิสูงเท่านั้นพูด กินยาตอนนั้นอยากๆอย่างนี้แล้วเราก็รู้ความจริงเขาก็เขาเป็นอย่างนี้อากาศมันร้อนมาก็คือเรื่องของอากาศมันไม่รู้ตัวว่ามันร้อนหรอกแต่มันร้อนตามอากาศคนนี้ปากจัดก็รู้ว่าคนนี้ก็ปากจัดพวกเขาเองเราแก้ไขเขาไม่ได้แล้วแต่เราเองเรารู้อยู่ว่าเขาเองยังบกพร่องตั้งเยอะเราเขาพาเราด้วยแล้วเราก็แก้ไขให้เขาแล้วเขาได้แค่นี้ก่อนแล้วก็อยู่กับเขาสบายสบายแล้วเขาก็ต้องแสดงสิ่งของก็เป็นสิ่งของก็มีพี่ก็จะให้เขาแสดงสิ่งที่ไม่ใช่เขาได้ยังไงแล้วมันก็ไปเป็นมนุษย์เสแสร้งเป็นมายาเป็นความจริงมายาวีแล้วก็เข้าจริงๆเพราะฉะนั้นช่วยแก้ก็ได้ก็ช่วยแก้ครับแล้วมันก็เป็นสัตว์แล้วก็ปิดร้านก็อาจไปถ้าเราเห็นแล้วว่าคนนี้จะต้องแก้กันและคนนี้ก็ร่วมวงกันอยู่ใกล้กันก็อยู่ในสภาวะเราตกลงแล้วว่าอยู่ใกล้กัน รวมกลุ่มกันทำงานร่วมกลุ่มคนทำงานงานทางนั้นเป็นค่าของมนุษย์ของเราอันใดแล้วแล้วก็พรรคเป็นเครื่องอาศัยเป็นเครื่องพักพิงเป็นสรณะเป็นที่พึ่งอัตตาหิอัตโนนาโถเป็นตะนะอัตตะเป็นอัตตาอัตตาตัวนั้นเป็นอัตราที่เป็นสุญญตาอัตราที่เป็นสุญญากาศฟังดูดีๆตั้งแต่การที่เป็นความหวังความว่างความแปลกของเราวางได้อย่างนี้เราก็ปล่อยสบายเบาง่ายและก็วางอยู่ครับเดี๋ยวนี้ก็วางเดี๋ยวนี้ไม่ต้องเป็นระดับหูหลับตาที่ไหนรู้อยู่อย่างนี้อ๋ออันนี้เป็นฐานะของอันนี้เสียงก็อย่างนี้ของคนนี้มาจากคนนี้เลี้ยงมาจากสิ่งนี้กลิ่นมาจากอันนี้ของอันนี้กลิ่นปลาเน่าก็ปลาเน่าแล้วเราก็วางแค่ปลาหน้าเราก็รู้ว่า กำลังจะไปทำงานน่าเกลียดคนทำไมไปกินลงนะแล้วทำไมไปกินก็เขาติดของเขาเอาสถานะของเขาสิเราไม่ต้องไปคิดอย่างนั้นต้องคิดแล้วเราเองเราเกิดมีอีก 10 สิ่งหนึ่งเป็นการผลักเป็นการไม่ชอบโอ้ยถ้าเป็นเราเราไม่ไหวเราไม่ชอบมันก็จะอ้วกคอสิอย่ามายุ่งอะไรสำหรับกลุ่มอย่างนั้นแต่ถ้าเราไม่ตรงกันเอากับปลาน่ารักรู้แล้วกับหลานน่ารักก็รู้แล้วว่าสิ่งนี้เป็นไปในทางหากกุศลกันในทางที่ไม่ค่อยดีนักในฐานะความจริงแล้วก็รู้ว่าอกุศลแล้วก็เลิกอันนี้เป็นกุศลกุศลก็รู้ว่าอันนี้สิ่งดีโลกเขาก็รับมันดีทีนี้ก็ถือว่ารุ่นก็ถือว่าหอมก็ถือว่างานก็ถือว่าเป็นไปโดยราบเรียบเป็นไปโดยที่ยินดีแล้วก็รู้ว่าดีแต่เราเองเราก็ไม่ชื่นใจกับอันนี้แล้วก็ไม่ทำอันนู้นอีกตัวนึงของเราเกิด เราก็ไม่เคยฟังอันนี้ไม่จำเป็นที่จะอยู่กับนั่งอยู่กลางวงปลาเน่าแล้วก็นั่งอยู่กลางวงปลาเน่าเรากำลังทำงานอื่นกำลังสอนประมงแล้วก็กำลังทำปลาเน่าเต็มไปหมดแล้วก็สอนเขาด้วยธรรมะอันใดที่เขาควรจะเลิกกันละมันเป็นความจำเป็นอะไรมันก็ทำได้เพราะฉะนั้นอันนี้ต้องเป็นความจริงที่เรารู้สภาพจิตของเราจริงๆแล้วเราก็รู้ประโยชน์ในประโยชน์หรือประโยชน์ในประโยชน์ไม่ใช่เราทำสลามไม่ใช่เราทำประโยชน์ไม่ใช่เราทำเพื่อสรรเสริญบางทีเราไปสอนคนอยู่ในกลางวงปลาเน่านี้ทุกกว่าเพราะว่ามันมีสภาพธรรมมันมีสภาวะอันนั้นมากและเราก็ต้องรับสัมผัสโดยลูกค้าว่าไม่มีปฏิกิริยานี้อยู่ตลอดเวลาเลยปฏิกิริยานี้มันเกิดอยู่ที่เราอยู่อย่างนี้ตลอดเวลาเลยแต่เราก็ ตลอดเวลาปล่อยมันเป็นธรรมดาแล้วก็ไม่สงสัยอะไรมันก็จริงมันยังไม่ได้ไปจากนี่มันก็ต้องมีอันนี้มันจะต้องเกิดอันนั้นของมันมันก็ต้องเกิดอยู่เราก็ยังอยู่กับอันนี้อยู่มันก็ต้องมีอันนี้อยู่ในรูปภาพมันไปไหนเราจะพาไปไหนแล้วจะออกไปไหนไม่ว่าด้านนี้กาลนี้กี่ชั่วโมงกี่นาทีที่เรากะว่าจะเป็นจะทำจะมีอยู่ก็อยู่อย่างพวกเรากล่าวว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิตแล้วเราก็จะทำงานอยู่ด้วยกันได้หมายความว่าเราจะทำงานอโศกนี้ด้วยกันตลอดชีวิตแล้วเราจะไปไหนอ่ะคุณจะข้ามกันไปไหนคุณจะทิ้งกันไปไหนคุณจะฆ่ากันแปลงกันไปไหนก็ไม่ได้ฆ่าแกงกันยังไงแล้วก็อย่าไปคิดอย่างนั้นเพราะเรานี่แหละครับครับไม่ใช่กลับกันเพราะฉะนั้นต้องรู้ฐานความจริงให้ได้ว่าคนนี้เป็นอย่างนี้แล้วก็เอา ไม่อยากไปต่ออยู่ในตึกอยู่เป็นการเศร้าหมองเป็นการลำบากใจไอ้นี่ไปตามใจเราเราต้องการให้เขาเป็นอย่างนี้แต่ทำไมเขาไม่ตามใจเราก็โทรก็ตามนั้นก็ตามแล้วไอ้คนนี้มันเป็นน้องเรามีสอนเราอยู่เรื่อยทำไมมันมาสอนเราทำไม