190614 อบรมธรรม-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt

จตนาหรือเจตนาดีแล้วเจตนาดีนั้นบานให้กระทำกระทำออกมาทางกายก็ตามแต่ทำออกมาทางวจีก็ตามที่เจตนาดีแต่เหตุการณ์นั้นต่อกรรมนั้นฝ่ายบุคคลต่อวาระอะไรที่มันกำลังมีประสบการณ์หรือไม่มีพฤติการณ์อันนั้นอยู่นี่แหละที่เจตนาดีไม้เอาดีคิดแค่นั้นก็หมายเหตุดีแท้ๆบริสุทธิ์ใจสะอาดใจสะอาดใจทีเดียวไม่ได้มีเศษเสี้ยวก็คิด อะไรอยู่เลยคนนี้มีปัญญาเท่านี้คนไม่มีเจตนาดีอย่างนี้แล้วก็ทำลงไปก็ทำออกมาหลังจากผลออกจากหลังจากอันนั้นเราไม่ถือเป็นบาปเป็นบุญไม่คิดเป็นบาปเป็นเพราะว่ามันไม่มีบาปต้องเจตนาไม่มีร้ายแต่เครื่องกลอันนี้มันทำได้เท่านี้ทำได้อย่างนี้ทำได้เท่านี้ทำได้อย่างนี้นี่มันจะตัดอะไรลงไปเนี่ยมันปรับลงได้มากหรือตัดลงเล่นน้อยบอกว่าจะฟันอันนี้มันไปเฉาะเดือนให้ขาดคนต่างก็เจ็บทนนานเฉาะลงไปเลยให้ขาด ก็ขาดได้ครึ่งเดียวตามอำนาจของความคมของมีดแล้วก็กำลังของคนทำก็ตามเพราะลงไปได้ครึ่งเดียวมันไม่ได้ขาดเต็มแล้วจะไปลงโทษว่ามีดที่มันทำไมมันไม่เต็มที่ทำไมมันไม่ขาดก็เท่านั้นไม่ได้อารมณ์ชอบมันไม่ได้มันได้แค่นั้นแหละดีกว่าเพราะมุมไหนก็ตามหรืออาจจะมีกำลังดีกว่าก็ตามนั่นเป็นของคนอื่นไม่ใช่ของคนที่ทำนี้เพราะคนอื่นอาจจะไปเด็ดขาดทีเดียวแต่คนนั้นก็เลยบอกว่าคนที่ต้องขอให้ได้เต็มที่อย่างนี้พอแล้วก็ขาดสิไม่ขาด การที่ไม่ขาดนะไม่ใช่ความผิดของเขาข้อสำคัญอยู่ที่จิตของผู้นั้นจริงๆไม่มีเบี้ยวไม่มีแสงมีเจตนาบริสุทธิ์เป็นกุศลไม่รู้เหตุร้ายแสนไม่มีอะไรนิดๆหน่อยๆที่ตัวเองก็แม้ว่าไม่รู้แต่มันก็ยังมีไหวๆก็มีตั้งแต่อาทิตย์หมดแล้วไม่มีจิตใจของเราแล้วเราก็ทำได้เหมือนกันจะเกิดหลังอันนี้แม้คนนั้นจะคิดโง่ ก็เป็นความจริงของเขาเขาไม่รู้เขาพิจารณาแล้ววันนี้จะไปวิเคราะห์กันก็ตรงที่ว่าเด็กดีอันนั้นเนี่ยภาพเผื่อว่ามันมันยังควรจะปรับปรุงขึ้นไปเถอะมันดีตามที่เขานึกก็จริงแต่มันผิดตั้งมากมันเลวซะมากมีผลร้ายไปตั้งมากความที่ไม่เดียงสาหรือว่าความที่ไม่รู้ของเขาจริงๆด้วยความที่มันผิดมากเพราะไม่ดีมากเพราะต้องพยายามช่วยเหลือเขาและเราจะยืนยันว่าผิดตรงที่บอกเขาได้เลยว่าเขาโง่เขาอยู่มี น้อยจะให้เป็นความผิดตรงที่เรียกว่าอวิชชาเรียกว่าโง่จริงๆแต่ในบาปบริบูรณ์ไม่มีคนนี้บทบาทแต่คนไม่มีพวกเขานะเอาดีๆในตัวเขาไม่ได้ตัดผมมันก็มีชั่วมีดีเกิดตามเองเพราะฉะนั้นเราจะต้องสอนคนที่อวิชชาทุกคนที่ทำแล้วถ้าเกิดว่ารู้ว่าไอ้นี่เขาก็ดีไงต้องสอนอนุสรณ์จะรู้ว่ารัฐบาลมันมากชั่วมันมากไม่ถูกนี่มันมาก ไปรษณีย์อาศัยภาษามันสื่อความหมายคำว่าโลกนี้ได้รับความบาปบาปจากเราทำบาปเพราะอวิชชามาเพราะโมหะเห็นชั่วไม่ได้ไม่เห็นจะดีแล้วก็จะดีมันมีจำนวนน้อยสมมุติสมมุติมีดีกับชั่วเขาจะทำชั่วก็คือมีดีอยู่ในนั้นใครจะทำดีก็ไม่ช่วยแต่ดีนี่มันน้อยเขาเห็นไม่ได้เขาเห็นชั่วมากไม่ได้ไม่ใช่คนดีได้น้อยอย่างนี้เรียกว่ามันเป็นผู้ที่ปัญญาน้อยจะมีใจบริสุทธิ์แม้จะไม่เกินบาท บุญประดับเต็มสปีดกับโลกหรือชั่วมีมากมันเกิดในโลกโดยเฉพาะกรรมวันนั้นมันเกิดดีไม่มีน้อยพรุ่งนี้จึงเป็นผู้ที่จะต้องต้องสอนต้องดูแลก็กระทำการแก้ไขเขาให้มานี่เราใช้ภาษาฟังสวดมนต์ฟังแล้วจะรู้สึกว่าโลกนี้เนี่ยมันภาษาพูดของเราของใครของเขาเพราะมันถอดตัวถอดตัวแล้วเราจะเห็นว่าชั่วอยู่ที่ไหนมีอยู่ที่ไหนมีอยู่ที่ความเห็นชั่วอยู่ที่ความเห็นเพราะฉะนั้นก็ดี 21 สัจธรรมมันก็จะเห็นได้ยากเพราะมันซ้อนสลับซับซ้อนชั่วมันจะมีมากเพราะคนส่วนใหญ่มีความต้องการให้แก่ตัวก็เอาจุดยอดกลับเพื่อเป็นเอาความเห็นแก่ตัวถ้าไม้กับตัวแล้วหรือถือว่าโรงพักหรือทางออกมาให้แก่ตัวอย่างแรงถือว่าโทรศัพท์จนกระทั่งแตกจนกระทั่งพังถือโทรศัพท์เพราะถ้าเราเอาตัวเราไปเที่ยวก็เห็นแก่ตัวเองจะได้มีแสงจะต้องเอาต้องเป็นแล้วก็ต้องทำลายโทรศัพท์เพราะโกรธเพราะอาฆาตมาดร้ายเพราะความไม่ชอบใจพิเศษไม่ชอบใจอยู่ก็ถือว่าร้ายถือ พระปฏิจจะความไม่ชอบใจก็ไม่มีขอบใจหรือว่ารักอยู่ก็ไม่มีแล้วเราก็ตัดเสียงสวัสดีแปลว่าผลที่เขาตัดสินนั้นน่ะจะมีความรู้ดีเท่าใดมีปัญญาเท่าใดเท่านั้นเองเพราะถ้าไม่รู้ดีต้องสอนเขาให้เป็นปัญญาเพิ่มขึ้นให้เข้าใจละเอียดเพิ่มขึ้นถ้าไม่ต้องฟังโดยละเอียดฟังโดยละเอียดให้ มนุษย์สัมพันธ์ฟังคำอธิบายฟังแล้วเขาจะบอกว่าโลกนี้ไม่มีบาปไม่มีบุญไม่มีชื่อไม่มีเป็นบทแปลเป็นไทยได้แล้วมันก็จะประมาณเมื่อประมาณอันดีขึ้นไม่มีอันที่วาสนาคงจะไม่งามพร้อมตนจะไม่มีประโยชน์มากขึ้นในโลกเพราะว่าทำอะไรก็คิดซะว่าเจตนาดีอาจจะแค่เจตนาดีแล้วการกระทำของเราได้กายกรรมวจีกรรมของเราจะแนบเนียนจะดีขึ้นไม่มีผลมันจะไม่มีอย่างนั้นก็ขอให้ผู้ที่ยังตัดสินใจอะไรไม่ได้ก็ให้ฟังอันนี้ไว้แล้วเราไปคิดให้ดีไม่งั้นจะหมดมองใจมากเกินไป และอันนึงมันอาจเป็นอันที่จะพูดตอนแรกแล้วก็ขอจบเพียงเท่านี้ไม่พูดวนอันนี้พูดบนนะบนน่ะไม่งั้นก็ขอเลื่อนไปหากพูดถึงให้สังเกตถึงบทบาทการเกิดและการเกิดของชาวอโศกและการเกิดของกรรมหรือพฤติกรรมหรือชีวิตข้อสอบภาคขยายสถานที่ออกไปประชาชนมารู้มาเห็นผู้เข้าใจมากขึ้นมีจำนวนเพิ่มเพิ่มให้เจริญหรือเกิดอัตราความเพิ่มในบทบาทใดก็ตามเพิ่มตั้งแต่เขาเริ่มรับรู้ว่าในความดีความน่ารัก แม้แต่จำนวนผู้ที่ยังไม่รู้เราไปแล้วเขาก็ยังไม่รู้อีกจะมีแต่ปริมาณจำนวนผู้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆเข้าใจถูกต้องขึ้นเรื่อยๆก็นั่นคือการเจริญทั้งนั้นคือการเปิดดังนั้นซึ่งพวกเรารู้เราสัมผัสรู้ความเข้าใจได้เราก็จะรู้เธอว่าเรากำลังก้าวไปอยู่แต่มันยิ่งมีจำนวนเห็นได้ชัดเจนมากขึ้นถ้าผู้คนที่มาศรัทธาเลื่อมใสเข้าใจร่วมมือมากขึ้นและผู้ที่ได้เสียสละเพื่อที่จะลงจุดดีนี้เพิ่มขึ้นในการสืบสานกับงานของเราเราพยายามที่จะตัดวัตถุออกเราจะพยายามที่จะไม่ชื่อว่าอวัตถุมาเป็นของเรา โดยเฉพาะสิ่งที่เลวร้ายที่เรียกว่าเขามีค่าเป็นเงินเป็นทองเป็นเพชรเป็นพลอยรู้สึกธนบัตรหรือว่าเป็นอะไรก็ตามที่เป็นของมีราคาสูงที่โลกเขาหลงกันมากก็หลงโดยที่เรียกว่าก็ไม่รู้สมมติของข้าเข้ามาจริงๆถ้าเราจะไม่เอาของที่มีราคาเหล่านั้นเพราะว่าแต่ตัวซึ่งมันมีไว้เผื่อป้าว่าฉันมีของมีค่าหรือเปล่าจะมีของราคาสูงโดยที่ไม่ให้ของนั้นมันเกิดประโยชน์ตามตัวตัวจริงของมันอาจจะไม่เอาเอาไม่เอาไว้เช่นสมมุติว่าเราจะมีพระพุทธรูปพระองค์หนึ่ง ที่ทำมาตรฐานใดและก็พระพุทธรูปรูปทรงนั้นรูปนั้นทำได้มันอาจจะยังไม่มีค่าไม่มีราคาตามท้องตลาด 3 โลก 3 สมมุติแต่เมื่อเวลาประมาณขึ้นเมื่อเกิดมีราคาทางโลกเพราะมันหายากก็ตามแต่ว่ามันเกิดเพราะคนอื่นทำร้ายคนเดียวก็ตามมีคนเขาก็ตีราคาได้แล้วก็เกิดผลนิยมกันได้ว่ารูปนี้รูปร่างนี้อย่างนี้ดีรถราคาในตลาดราคาดีนี่ก็อาจจะเป็นหลงโรงงานเป็นเพราะว่าปัญหาไม่เอารูปตามมาหาพระรูปหลวงพ่อโสธรจะกลายเป็นปัญหาแต่ปัญหายากแต่ก็เป็นหลงว่า มีอำนาจในทางด้านในในทางด้านพลังงานและสามารถจัดการได้เข้าไปตั้งค่าของทางกฎหมายสมมุติเกิดขึ้นมาจริงๆถ้าสมมุติใส่แทรกแทรกเข้าไปเองคนนี่แหละชักชวนกันในแทรกเข้าไปเองว่าถ้าของอันนี้ชิ้นนี้นะแบบนี้ของเจ้านี้รูปอย่างนี้ทางนี้อย่างนี้นะเก่งนะมีพิษนะมันช่วยกันได้นะทุกคนก็เป็นจุดมั่นถือมั่นเขาเอาจริงอ่ะมันต้องได้ก็ได้อันนี้มันได้จริงๆไม่ถึงกับปัจจุบันถึงมันเองก็เป็นการสร้างภาวะปัญหาให้ยึดอันนึงแล้วมันก็เป็นจริงได้จริงๆตามสมมุติในโลกมันจะเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ตามบทบาทของมันมันก็เป็นได้เมื่อคนเชื่อมั่นและคนเห็น ก็เป็นได้เป็นเรื่องการสร้างเหมือนกันเป็นการเกิดเหมือนกันเกิดเป็นเหมือนกันมีฤทธิ์มีอำนาจมีแรงมีพลังเมื่อพลังทางจิตเกาะกลุ่มเท่าไรเชื่อมั่นเท่าไรก็กินได้ใช้พลังอำนาจแรงเป็นได้จริงๆเหมือนกันแม้มันจะเกิดภาวะเกิดตามคำว่าภาพมันเกิดเพราะว่าภาพอย่างนั้นถ้าคนมันจะมีเฉพาะปัญหาเหมือนกันโฆษณากันไปจนกระทั่งเชื่อมั่นกันรุนแรงอย่างเดียวถ้าเกิดสภาวะนี้ขึ้นมาแล้วก็เกิดศรัทธาพระรูปนี้ที่เรามีธนาคารในตลาดดีขึ้นมาใครก็อยากได้ ฝรั่งมีทั้งรูปดีและก็ทั้งรูปภาพดีภาวะภพดีมีทั้งการมาพบดีทั้งสองฝั่งราคาแพงขึ้นมาแม้ที่เราจะมีอยู่ธรรมสถานใดที่จะหมดแล้วเราจะรีบเอาอันนี้ตายแกออกไปหรือให้คฤหัสถ์มัคทายกหรืออุปถัมภ์หรือใครก็ตามรับเอาไปเอาไปเลยเอาไปข้างนอกไม่เช่นนั้นจะเป็นใครเพราะของนี้เป็นราคาของโลกซะแล้วเราจะไม่เก็บกรรมสะสมไว้ให้เอาไปจะไปแจกแต่สภาพเป็นตัวเงินตัวหมดหรือตัวอะไรที่จะเอามาทำประโยชน์อย่างอื่นก็เรื่องของเขาถ้าเขาซื้อเขาขายเป็นเรื่องของเขาถ้าเขาซื้อลูกค้าไม่ได้ก็เอาไปให้คนอื่นไปแลกเอาอื่นมาถ้าจะยังใช้สิ่งนั้นอยู่ แล้วจะเป็นอย่างนั้นเพราะฉะนั้นแม้สมมุติของพระพุทธรูปไว้กับธรรมสถานเขาไม่เพ่งโทษเท่าไหร่เขาเป็นคนสุดท้ายก็ตามแม้จะเป็นอย่างนี้เราก็จะต้องเข้าใจซ้อนให้ได้วันนี้ไปขอที่เป็นชาตะรูปะรัชกาลตามท้องตลาดแล้วนะมีราคาสูงแล้วนะของมีราคาสูงอย่างนี้โลกก็หลงแล้วเขาก็จะมาเอาไปตีป้อมตีพิมพ์เพราะฉะนั้นถ้ามันอยู่กับวัดก็ถือว่าเหมาะสมกันเพราะคนมาขโมยมันรักมาตีป้อมตีฉิ่งไปแล้วก็ถือว่าบาปมากมากกว่าซะอีกเพราะเอ็งจะด้วยลึกไปถึงขนาดนี้แม้อย่างนี้เราก็จะไม่ติดเพราะมันเป็นสิ่งที่เป็นภัยล่อแหลมชักจูงให้ขโมยขจรให้เป็นที่มีการเกิด เจษฎาจำไว้ให้ 2 ลูกเคารพกันด้วยไม่ให้ปั้นให้สั่งให้ก่อนนะพวกเราไม่เอาเพิ่นเฟ้อจะมานั่งถือว่ามันชั่วมากก็ดีแล้วแล้วเขาไม่รู้เราจะทำลายอย่างที่นายคิดผมอธิบายมันเป็นต้นเมื่อกี้นี้แล้วก็เขาไม่บาปหรอกตัวเขาเนี่ยเขาสั่งพระพุทธรูปหรือกระทำไม่บาปแต่ถ้าเขามีสิทธิ์แทรกหรือว่าเขาจะโลกจะสร้างพระพุทธรูปโฆษณาก็เอาเงินอย่างนี้เราก็บาปแล้วข้าก็ขึ้นมาเพื่อที่จะเอาเงินเข้าบาทแม่จะเอาเงินไปก่อโบสถ์ก่อนวิหารอะไรก็ตาม วัดของเขาแต่ถ้าใครก่อเพื่อศาสนาเฉยๆคนนั้นก็สะอาดขึ้นไปหน่อยแต่ทีนี้ศาสนาพุทธเนี่ยมันเรื่องของคฤหัสถ์ท่านแบ่งแล้วแต่ก่อนจะทราบเรื่องวันพฤหัสจะเป็นสถานที่เป็นวัตถุส่วนเราจะก่อคนจะสร้างคนให้มีจิตใจดีให้รู้แล้วเขาก็จะมาก่อมาสร้างสิ่งพวกนี้สอนอยู่เองมีคนทำไม่ได้ไปรับผิดชอบมันจึงทำเดรัจฉานวิชากันไปหมดเพราะฉะนั้นสิ่งนี้มันซ้อนเราจะต้องรู้ละเอียดลึกซึ้งตรงนี้แล้วเราก็จะจัดแจงไปได้และตัดสินเองไปได้มันก็จะช่วยผมอันนี้ก็ขอพูดแทรกเข้าไปทีนี้เรื่องของของที่มีราคาสูงตามโลกแต่เร็วตามธรรม เชื้อโรคอย่างเช่นว่าเงินทองเพชรพลอยหรือว่าธนบัตรสตางค์เหรียญอะไรพวกนี้ซึ่งโลกก็คิดว่าเป็นราคาเหลือเกินเป็นราคาจริงๆด้วยของราคาสูงแล้วไม่เกี่ยวเลยแล้วจะเอาเพชรพลอยมากราบวัดไหนก็กราบบอกในพระพุทธรูปของท่านนี่ไงเพชรพลอยเพชรพลอยที่ใช้แทนองค์กรแล้วก็ไอนี้เขาก็บอกพระบ้าแน่ๆหรือเอาทองเอาเงินหรือว่าเอาธนบัตรเอาแบงค์มาตั้งไว้บนโต๊ะบูชาแล้วก็กลับบ้านแน่แต่ถ้าเป็นป๊อปมาปั้นเป็นรูปมีรูปพระพุทธรูปเป็นรูปพระพุทธเจ้าองค์ที่น่านับถือมันก็ยังไม่เท่าไหร่แต่ถ้าเอาทองแดง มื้อไหนเจ้าแม่ตะกรุดกันที่ว่าอนุโลมให้เฉพาะเป็นผู้ที่เป็นปะลงไปหาพันธุกรรมและก็มีกำหนดด้วยว่าไม่ให้มากถ้ามากมันจะยั่วยวนมันจะเป็นภัยเพราะเราจะไม่ให้มีเกิน 50 บาทนะที่เรามีกฎวันนี้เราจะต้องเข้าใจด้วยเพราะงั้นยิ่งพวกเราเป็นนักบวชหรือธุรกิจขึ้นไปแล้วและสะสมอยากจะเก็บการรักษาจะมีรับได้ตัดไปเลยอยู่มันไม่ได้ให้มันตายโดยที่ว่าเราไม่มีของมีค่าไม่มีของมีราคาอะไรจะไปแลกไปเปลี่ยนกินน่าจะอยู่ไม่ได้ถ้าเรามีของมีราคาของมีค่าไว้แลกไว้เปลี่ยนกินอยู่เราก็ไม่เอาความดีไม่สร้างความดีแก่ตัวเองเมื่อมีความดีก็ไม่มีอะไรหรอกเพราะมันมีทำถ้ามองเอาไว้แล้วก็ติดธรรมชาติ อคติคิดรักษาคนนี้ไว้ทำมันจะรักษาคนนี้ไว้ทำมันจะเลี้ยงคนนี้ไว้เพราะเราจะเอาความดีหรือเอาธรรมเนียมมาใส่ตนเองถ้าเราไปมีเงินมีทองจะได้เราก็ไม่อยากทำความดีอะไรเพราะว่าเอาเงินทองไปแลกเงินแลกอยู่รักษาหรือเลี้ยงตัวเองไม่ได้แต่ที่เราไม่มีเงินไม่มีทองจริงๆนะเรามีความเราก็จะขวนขวายหาสิ่งที่จะมาเลี้ยงก็คือความดีหรือธรรมะอาจจะไปหาอันนั้นมาจากต้นไม้เป็นสิ่งแรกเปลี่ยนและเป็นสิ่งที่จะชูต้นเราเข้าใจก่อนแล้วก็ทำไปก่อนเมื่อเราเข้าใจแล้วเราทำกับตนแล้วเราก็ไปชวนญาติโยมก็ทำบางคนเรานั่นแหละเงินทองมันก็ ตอนแรกจะแค่นั้นแต่ธรรมะนี่เลี้ยงตนไม่หมดเลี้ยงตนให้ดีกว่าเลี้ยงตนให้สูงกว่าสุดท้ายแม้ไม่มีของมีค่าทางโลกเลยเสื้อผ้าก็ไม่สวยไม่มีราคาสูงบ้านช่องก็ไม่มีที่ดินก็ไม่มีเงินก็ไม่มีทองก็มีเพชรก็ไม่มีพลอยก็ไม่มีธนบัตรก็ไม่มีเหรียญก็ไม่มีเราก็ยังจะมีชีวิตอยู่กับโลกเขาได้และเขาจะกราบด้วยจริงๆคนไหนที่ไม่มีอย่างนั้นจริงๆแล้วก็ทำยืนยันจริงๆไม่ทุกข์ไม่โหยหาไม่อาวรณ์ไม่หม่นหมองเบิกบานชื่นใจอยู่ไม่กลัวไม่กังวลแม้เราไม่มีสิ่งเหล่านี้ก็ไม่กังวลอยู่ด้วยประเพณีอยู่ด้วยจารีตอยู่ด้วยรูปประธรรมนามธรรมของพระพุทธเจ้าที่ท่านได้สร้างไว้เป็นรูปแบบเป็นรูปประธรรม โดยนามธรรมที่บริสุทธิ์สูงสุดมีปัญญามีวิมุตมีปัญญารู้ว่าทำอย่างนี้ดีแล้วก็ยอมเป็นที่สุดแล้วจบไม่มีปัญญาเป็นการอนัตตาถึงขั้นหมดแม้แต่พระยาคติปลวกกลัวอะไรก็ไม่กลัวแล้วแม้แต่ที่สุดจะตายก็เห็นเป็นธรรมดามีปัญญาแทงทะลุออกแล้วความตายก็เป็นเรื่องธรรมดาถ้ามันถึงขารักอันควรมันมีเหตุปัจจัยควรแล้วก็ไม่มีใครเขาเห็นความดีเราได้เลยคนตายหรือแม้ว่าเขาเห็นความดีเราอยู่วาระขนาดหนึ่งแล้วก็คนตายมันก็ต้องตายหน้าแรกก็ไม่มีปัญหาอะไรมันก็ไม่ธรรมดาคนที่ไม่กลัวตายฉันปานนั้นก็สบายจะตายก็เหมือนหมอจะตายก็เหมือน เจตนาอันไม่มีอวิชชาคือให้ฉลาดขึ้นเสมอแต่ความฉลาดไปบังคับกันไม่ได้ไม่ได้จริงๆมันมีของแต่ละบุคคลจริงๆผมขอให้สำเร็จแต่บริสุทธิ์ถึงตรงนี้ก่อนว่าจะเอาความฉลาดมาตีข่มกันถ้าความฉลาดไปตีผมก็อยู่คนนั้นยังมีมานะไม่ใช่เพราะอาหารฟังดีๆนะเรารู้เรารู้สิแต่คนอื่นเขาไม่รู้คนอื่นเขาไม่เข้าใจความฉลาดชั้นเชิงความถูกต้องความดีกว่าเขาไม่เข้าใจเพราะเขามีไม่มีปัญญาคิดถ้าเราเตือนเขานิดหน่อยก็คิดจะเดินเข้าไปได้เลยว่าช่วยกันแล้วเราก็ไม่ต้องไปไปข่มเขาด้วยใช่ป่ะถ้าเกิดว่าเขาไม่ศรัทธาเราเราจะไป ถ้าเขาศรัทธาเราบอกว่าไอ้นี่เป็นอวิชชาแก้ไขได้เพราะว่ามันยังโง่อยู่บอกก็ได้แต่คนที่เขายังไม่เลื่อมใสศรัทธายังไม่เข้าใจแม้แต่คำว่าอภิชาดีเป็นคำเตือนเป็นคำบอกให้คุณยังมีอวิชชาอยู่นะให้แก้ถ้าเขาถือสาคำว่าวิชาแล้วเขาก็บอกว่าถ้าอภิชาแล้วเขาไม่เชื่อเขาเป็นพวกนี้วิชาก็เป็นผู้ชนะถ้าไม่เชื่อมาว่าเขาเอาวิชาเขาไม่เชื่อถ้าอย่างนั้นเราจะไปว่าเขาว่าเอาวิชาอย่าไปว่าจริงๆด้วยเพราะถ้าขืนว่าเขาแล้วก็แตกแยกปากหมาอย่าไปว่าจะไปทำกลางเราจะกล่าวลอยๆไปใครจะทรงทำตามสภาพทางนี้ก็เรื่องของเขาถ้าเราจะสาธยายธรรมข้อจำกัดเขาคนนั้นต้องรู้ ท่ารำแล้วเราฝากให้เขาแล้วเขาจะไม่โกรธเขาจะแก้ตัวเขาจะปรับปรุงตัวอย่างนั้นได้ต้องเลือกคนอย่างนี้ก่อนจะกระทำหากขณะนี้ทุกคนก็คงจะมีส่วนสบายเข้าใจอยู่พอสมควรตามฐานะตามความเป็นจริงทีนี้มันจะหนักอยู่ตรงที่ผมพยายามเขียนขึ้นมาให้รับสัมผัสเมื่อรับสัมผัสเราจะมีธรรมะวิจัยเมื่อทำอเมริกาเราจะรู้ส่วนดีส่วนชั่วมากขึ้นน้อยขึ้นเขาจะรู้ได้มากขึ้นน้อยขึ้นว่าส่วนนี้ส่วนตัวที่ถูกต้องอันนี้เป็นยานแต่ปัญญาอันแท้เป็นอาทิตย์ปัญญาหรือเป็นปฏิสัมพันธ์ความปลอดภัยของเรามีแล้วแต่ใช้เสมอประกอบกับปัญญา อันใดที่เราบอกว่าทนไม่ไหวเราก็ตัดเมื่อเราตัดให้เด็ดขาดเป็นสมุดเขตที่ใดก็ทำได้แล้วก็มีอาวุธใช้แล้วมันก็ไม่เดือดร้อนเขาจะคบหาเราจะไปมาเราจะอย่างนู้นอย่างนี้อะไรเราก็ทำได้ทุกขณะแล้วเราก็ตัดแล้วเราก็ปล่อยแล้วเราก็วางแล้วก็ปล่อยให้เป็นไปตามสภาพการณ์อันนั้นหรือเราจะหยุดเลยแล้วก็หยุดแล้วก็เลิกตามที่เราเห็นว่าควรเลิกถ้าเรารู้ว่าเป็นดีอยู่เราก็กำลังหันไปก็อ้าวนึกว่าเป็นจุดที่เรียกว่ามันไม่มีอัตราการศึกษาที่ไม่มีคำพูดที่สุดตรงไหนเพราะคำพูดไม่สมมุติถ้าผู้ที่สุดไม่มี ถ้าสมมุติไม่มีที่สุดสมมุติเป็นสังสารวัฏสมมติฐานคำพูดไม่มีที่สุดการทำได้ที่จิตของเรามีที่สุดการทำเด็ดขาดหยุดสนิทวางเสด็จปล่อยได้แน่นอนอันนั้นเป็นความลับที่สุดได้เรียกว่าอันตรายที่สุดอันนั้นได้ที่ใครคนนั้นก็มีอรหันต์จึงต้องใช้อย่างนี้เพราะงั้นผมสร้างสมมุติอยู่คือพูดอยู่มันจะไม่มีที่สุดเราจะเห็นความบนแต่พอมีที่สติใจแต่ผมมีความเข้าใจของผม ขอบเขตมีรอบผมจะพยายามใช้รอบที่ลึกรอบที่ละเอียดอะไรมาพูดกับคุณเมื่อคุณมีฐานครับเพิ่มขึ้นอาจจะยังมีน้อยอยู่หรือมีมากพอสมควรถ้ายังไม่มีเลยหรือว่ามีน้อยเกินไปก็ยังไม่พูดในเมื่อมีบ้างเราจะพูดขึ้น LINE ขึ้นไปตามลำดับตามที่ได้กระทำอยู่เสมอมาวันก่อนพวกเราไม่มีตัวสบายพวกนี้ก็ขอให้คิดว่าเราเกิดมาสู่ตายแล้วเกิดมาเดินทางไปสวนหลวงเกิดมาเพราะหลงว่าเราไม่มีการตายและคนก็จะพยายามวิ่งหาวิธีที่จะไม่ตายซึ่งมันไม่มีมันเกิดแล้วมันต้องตายทีนี้มันเกิดแล้วมันต้องตายเพราะเราเกิดมาแล้วมันจะมีค่าตรงที่เราทำงานเท่านั้นเองและเราจะสบาย ระหว่างจิตฝ่ายจิตตัดสินเลิกละไม่ยึดมั่นถือมั่นใจยึดก็ตามควรนะยึดได้อันนี้แล้วเราก็ไม่เหน็บหนาวละอายใจไม่ท้อแท้ไม่เดือดร้อนไม่กังวลอะไรแล้วก็ไปด้วยความบริสุทธิ์ใจแล้วเราก็ทำเมื่อเราตัดสินในวันนี้เราจะทำและเป็นสิ่งที่ดีจริงๆเราไม่มีความบริสุทธิ์ใจเราเห็นชัดเจนเราก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้วก็จะทำสิ่งที่ทำให้เจตนาดีแล้วเราได้จากเราไม่เข้าข้างมีความสะอาดความบริสุทธิ์ในจิตแล้วทำเถอะนะเพราะว่าขอให้ช่วยกันทำถ้าเกิดมาระดับธรรมจุดจบแต่นั่นแหละไม่มีโลภะไม่มีโทรศัพท์ไม่มีเศษแก้วเห็นแม้แต่ความแดกประจำไม่มีแม้แต่จะให้มาเป็นของเราโดยเราอยากได้เกินขอบเขตอยู่ ไม่มีแล้วก็เก็บของชีวิตปัจจัยที่จำเป็นที่สุดเมื่อไม่ได้ขายนี่ก็ยังถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องทำก็ไม่ได้ขายของประกอบที่จะใช้ประโยชน์กับผู้อื่นถ้าไม่มีไม่ก็ไม่เอาแล้วแล้วก็ทำน้อยเท่าแต่มันมีมันเป็นอย่างนั้นเพราะถ้าเราทำประโยชน์ผู้อื่นได้อยู่แล้วก็ทำไปแล้วมันก็จะตายเราขาดได้ก็ได้เดี๋ยวนี้เราเด็ดขาดเดี๋ยวนี้จะทำอย่างนี้ก่อนตายก็มีปัญหาก็แน่นอนแน่ใจเมื่อใดเมื่อใดก็ได้แล้วคุณจะแน่ใจเพราะคุณเมื่อใดเมื่อใดก็ได้แล้วคุณจะรู้ว่าอ๋อเป็นธรรมดา แก่เป็นธรรมดาการเปลี่ยนเป็นธรรมดาการตายก็เป็นธรรมดาไม่ธรรมดามันไม่มีผู้มีคนอะไรไปเจ็บไปตรวจหรอกเราจะไปบวชอยู่แล้วเป็นคนเราต้องม้วนระโหยหาอยู่เราเป็นคนพระอริยะพระอรหันต์ไม่มีคนไม่มีความเดือดร้อนไม่มีความสะดุ้งหวาดไหวและไม่มีเชื้อในการที่จะต้องสั่งซื้อไม่ได้คิดว่าจะต้องเดินไปแจกอีกหรือจะเอาต้องมีต้องเป็นอีกแม้แต่รูปก็เป็นศิลปะมีลาภยศแม้แต่รู้สึกใดๆถึงแม้ติดคุกที่สุดสุขด้วยความสงบเราก็ไม่ควรมาเอาอีกเราจะไม่ติดเราจะไม่มีสภาพที่ซับซ้อนลงไปในจิตใจอันนี้อร่อยเหลือเกินถ้าไม่มีครั้งแล้วเมื่อไหร่มันจะได้รับความสงบไม่มีชั้น 5 แล้วจะ ตัวไหนมารับความสงบมันก็จะเป็นเวลามาหาขันธ์ 5 เพื่อที่จะเอามานั่งหลับกันสงบเพราะฉะนั้นฤาษีขี่พรายเนี่ยพอเกิดปั๊บก็เป็นฤาษีเลยเยอะไปอะไรนิดอะไรหน่อยออกเป็นสีแล้วแล้วก็ไปเอาสงบสบายโรคมีไหวรู้มีความรับรู้ที่เร็ววิบากน้อยลงน้อยลงทุกทีต้องรีบซื้อเร็วขึ้นเร็วขึ้นแล้วก็เรียนจะเป็นฤาษีอยู่นั่นแหละแต่ถ้าคนเกิดวันอาทิตย์ใช้เวลาแล้วก็มันทนไม่ได้ต้องภาษามันพูดแล้วก็ความจริงให้มันจริงภาษาพูดไม่มีแต่ความจริงมันมีมันกลับไปวนไปหาถามได้ความจริงมันกลับไปได้ตามวิบากของตนภายใน ตัวเองเจอที่ไหนถ้าใครทำมากี่พันกี่ร้อยล้านผมไม่รู้เพราะฉะนั้นความประมาทจึงเป็นบ่อเกิดแห่งความตายหรือความประมาทนี่แหละที่เกิดสังขารทั้งหลายอย่างเกี่ยวกับเป็นธรรมดาแล้วเราไม่รู้ความธรรมดาอันนี้ด้วยไม่รู้ความส่วนนี้ยังประโยชน์ตนประโยชน์ท่านไม่ถึงพร้อมเกิดประโยชน์ตนก็คือศูนย์ไม่ได้เด็ดขาดแน่นอนเที่ยงแท้ไปประโยชน์ท่านก็คือสร้างให้เขาขอให้เขาอยากประมาทแม้แต่ตัวนิดนึงเราจะวิ่งเร็วแต่ตอนแรกเลียเอาหรือเราจะสะสมเอาเราก็ไม่ประมาทมันก็ไม่มีปัญหาอะไรเราก็เตรียมใจสบายใจได้เพราะฉะนั้นความจะเกิดอีกเป็นอีกกระบวนอีกเยอะอีกก็ใจดังนี้แล้วไม่คิดต่อพระอรหันต์จะคำนวณมีอนันตาเป็นอย่างไรบ้างเล็กน้อยพอคำนวณผลดีและชั่วที่จะส่งเสริม มีปฏิกิริยาลูกโซ่ไปไกลนิดนึงเพราะมีผลต่อขนาดยาวพอสมควรอรหันต์ที่มีปัญญายานยาวไปมากก็มีสัพพัญญูมากขึ้นมากขึ้นรู้ความรู้สึกเชื่อมโยงยาวไปมากก็เท่านั้นเองเราก็ไม่มีความคดโกงมีความจำรองให้เป็นโรคความมีบุญคุณให้แก่โลกมากประโยชน์ตนก็จะมากและประโยชน์ตนที่ตรงด้วยไม่ใช่ประโยชน์ตนประโยชน์ท่านก็จะมาและเป็นประโยชน์ทำผิดตรงด้วยเม็ดเดียวๆไม่น่ารังเกียจพวกเราเมื่อเราจบไม่รู้จะสบายไม่รู้จะสบายของชีวิตให้เป็นไปได้มีพักมีเพียรตามที่เราทำได้ ตรวจสอบให้ชัดเบื้องต้นอบายมุขเบิกกลางลาภยศพระลาบบางอย่างมันไม่มากก็รู้สึกว่าใจไม่หวั่นไหวแต่ถ้าว่ามันมากๆขึ้นมาหวั่นไหวได้สังเกตแต่ถ้าแน่ใจแล้วว่ามันไม่ใช่ของเราของเขามันไม่ใช่ความน่าหลงแล้วมันจะเป็นเชื้อบ่อเกิดอะไรเข้าใจอย่างนี้ถ้ามีเหตุผลคนนี้มาแล้วเราก็ถามเรารู้ตัวมีสติมันก็เลิกหวั่นไหวจะเป็นกองราบกองโตอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเข้ามายกเว้นชูช่ออะไรก็ตามอะไรจะไม่หวั่นไหวเนี่ยเราจะพยายามเมื่อไม่มีเหตุการณ์อันนั้นอย่างคุณว่าคนในชาตินี้ถ้าบอกว่าเขาเอาเงินล้านมามอบเองแต่หวั่นไหวบารมีของคุณบางคนทั้งชาตินี้ไม่มีหรอกที่เขาจะเอาเงินล้านมามอบให้แล้ว จะเกิดอะวิมุติเศรษฐกิจไม่ใช่คณะกรรมการคุณก็คงไม่มีแล้วก็ไม่ต้องมีหรอกมันบารมีของคุณแต่ถ้าคุณคิดว่าเออไม่ได้นะเราไม่ทักมากขึ้นมากขึ้นนะนี่มีคนเอามาให้มากขึ้นเราจะเอามาให้เป็นเงินล้านก็ได้ด้วยทำประมาทประมาทอยู่ไม่ทำใจให้แข็งแกร่งไม่ลึกซึ้งแล้วก็ให้เงินล้านมาให้มันหวั่นไหวขี่รถไปเหมือนกันนะไม่ว่าจะต้องทำให้ขึ้นไปขึ้นไปเรื่อยๆเพราะงั้นก็ระวังขนาดนั้นเลื่อยยนต์ใครอยากผู้หญิงพระเนี่ยไม่มีใครโยนเท่านั้นปัญหาของพระพุทธเจ้า เลื่อยยนต์ยิ่งกว่าทุกวันนี้ที่เขามีอยู่ที่มนุษย์ผู้หญิงยั่วยวนกับผู้ชายแล้วเขาพระพุทธเจ้าก็มีมารลูกมานี่มายั่วยวนตามปกติขายก็อย่างนั้นและตามธรรมชาติก็จริงอย่างนั้นมีอารมณ์ที่ต้องแรงที่สุดที่จะมายั่วยวนมากระทบสัมผัสพระพุทธเจ้าตามบารมีของท่านท่านเราเองเราก็จะเจอบารมีของเราจะแรงขึ้นเรื่อยๆเพราะประมาทไม่ได้งบประมาณไม่ได้จึงให้ดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นเรื่อยๆเพราะเราไม่เที่ยงเราไม่แน่ว่าไอ้สิ่งที่จะเป็นวิบากอันนี้จะมาช่วยเตือนเรานี่มันจะขนาดไหนเพราะเราบอกว่าตอนนี้ก็พอกินแล้วดึกแล้วเป็นธรรมดา พวกเธอทั้งหลายจงยังประโยชน์เป็นประโยชน์ถ้าไม่ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิดจุดสุดท้ายที่จำไว้จนอาตมามีความหมายอย่างไรก็ให้แจ้งเข้ามาต้องแจ้งใสอย่าเมาอย่าลืมเลิกอย่าเผลออย่าเบลออย่าพลาดอย่ามัวให้แม่มันดีแท้และทำแทนมีเศษส่วนนิดนึงเราไม่เอานี่คือไม่ประมาทไม่เคยคิดเลยนิดนึงไม่เอาไม่ประมาทนี่คือจุดที่เราจะต้องเป็นจะต้องอยู่แล้วก็ทำให้แก่ชีวิตชีวิต พยายามแก้ไข Excel นั้นทุกทีก็พยายามแก้ไขให้เลยนะทุกทีแม่มาไม่มีใครกับใครแล้วก็ตามไม่มีใครแล้วก็ตามแต่ผมไม่ประมาทผมคำสอนพระพุทธเจ้าอันสุดท้ายผู้ใดทำกรรมอันใดอยู