580415-โอวาทพ่อครูสรุปงานตลาดอาริยะ ครั้งที่ ๓๖ ปี ๒๕๕๘ (1).doc.docx

ลราชธานี คือบรรพชนของอุบลราชธานี วัดหลวงนี้เป็นวัดแรกของจ.อุบลฯ แล้วเจ้าคำผง เป็นเจ้าเมืองคนแรก แล้วก็สร้างวัดแรก วัดเดียวด้วย เดี๋ยวนี้ซบเซาลง เราก็ได้จังหวะ มีหนึ่งฟ้าเขาถามว่าท่านไม่กลัวหรือ? ชาวอโศก...ท่านองค์นี้ รู้สึกว่าท่านกล้าอยู่ท่านก็เป็นพระครู จบป.โทแล้ว ท่านก็มีปฏิภาณปัญญาอะไรพอสมควร ก็ยังคิดอยู่ว่าทำอย่างไร เราจะประสานกับเมืองอุบลฯ ให้รู้ว่าเมืองอุบลฯเป็นเมืองพุทธศาสนา ที่ไม่ใช่แบบเล่นๆหรูหราเปลือกๆ แต่เป็นพุทธแท้โลกุตระจริงๆ เหตุปัจจัยทำให้เห็นว่า แผ่นดินพุทธกำลังหยั่งลง ณ ที่นี้ พวกเรามาจองที่กันก็เป็นนิมิตดี แต่ก็ไม่รู้ว่าจองไว้ แต่อยู่ข้างนอกเหมือนเดิมหรือเปล่า จองแล้วก็เร่งเข้ามา เรามีกติกาว่าต้องมาอยู่ ถ้าไม่อยู่แล้วก็จะยึดเหมือนกัน ใครมาก่อนชี้ตรงไหนว่าเราอยากได้ก็จะได้ตามนั้น แต่ถ้าใครมาช้าก็อยู่ที่ที่เหลืออยู่ห่างออกไป ก็ไม่ใกล้แหละ เป็นนิมิตดี ก็รู้แล้วว่าเราต้องการมวลต้องการคน อะไรก็ไม่สำคัญกว่าคน ทรัพย์สินข้าวของเป็นเรื่องรอง คนที่มีมีคุณธรรมอาริยธรรมขยันหมั่นเพียรไม่เห็นแก่ตัว เอาใจใส่ขวนขวาย เห็นคุณค่าชีวิตอันมีค่า เราเป็นสัตว์โลกที่มีพหุชนหิตายะ พหุชนสุขายะ โลกานุกัมปายะ สิ่งใดเห็นว่าบกพร่องก็แก้ไข ก็บกพร่องน้อยลง เป็นปาฏิหาริย์ที่เห็นว่าคนมามากมาย เสร็จแล้วก็เก็บเรียบร้อย เหมือนไม่ได้มีงานอะไรเลย ตอนนี้กำลังเก็บกันอยู่ กลุ่มต่างๆก็จะมาตามเหตุปัจจัย แต่ก็ดูว่าพวกเราจะเฟ้อๆเหมือนกัน โดรนที่ซื้อมาก็บินดูจะไม่คุ้มค่าเท่าไหร่เลย เราก็พยายามที่จะทำเท่าที่ทำให้เราเดินหน้า ก้าวไปทำประโยชน์คุณค่าได้มากขึ้น หลายคนก็เข้าใจ อาตมาตอนแรกที่สันติอโศก อาตมาสร้างพระวิหาร อ.สมทรง แกเห็นแล้วก็บอกว่าไม่ใช่ พ่อท่านออกนอกรีตแล้ว เอาแกรนิตมาใช้สร้างใหญ่โต แกทักใหญ่ แต่ตอนหลังแกก็เข้าใจ มีอย่างนี้หลายคน แต่หลายคนก็พิสูจน์กันมานานแล้วก็ยอมแล้วเข้าใจแล้ว สรุปคือเราต้องเหนื่อยต่ออีก แล้วแต่เหนื่อยต่อนี่เราสุขภาพดีอายุยืนยาวขึ้น ไม่ใช่ว่าอายุจะสั้นลง แต่ระวังอย่าไฟแรงเกิน ตัวใครตัวมันอย่าหาว่าอาตมาหลอก ใครทำเกินไป เกินขอบเขตก็ตัวใคร มันต้องเหนื่อยพอสมควรจึงเกิดผลดี นอกนั้นพฤติกรรมสังคม งานการ ที่จะเชื่อมต่อ ก็ต้องให้เขา อย่างหนึ่งฟ้านี่หางานเก่งจริงๆ อาตมาก็ไม่มีปัญหา อะไรเขามาบอกอาตมาก็รับฟัง อะไรดีก็เอา หาคนอย่างนี้ยากเหมือนกัน ตอนนี้ก็เข้ามาภายในมากขึ้น นอกนั้นก็แล้วแต่จริตนิสัยของแต่ละคน อะไรควรละล้างก็ควร อะไรควรอาศัยก็อาศัย แต่ไม่ยึดถือ เป็นสมาทาน ไม่ใช่อุปาทาน ...ก็ขอขอบคุณพวกเราจริงๆ ...