ทำดีอะไรอย่าไปเรียกร้องเป็นอัตตาตัวกูของกู.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์7.89 KB
วันที่แก้ไข19 มกราคม 2567

เนื้อหาในไฟล์

ทำดีอะไรอย่าไปเรียกร้องเป็นอัตตาตัวกูของกู _ผ่องใส . กราบนมัสการพ่อครูที่เคารพอย่างสูงค่ะ ขอโอกาสกราบขอสัมมาทิฏฐิจากพ่อครูค่ะ ปัญหามีอยู่ว่าดิฉันมีความทุกข์ใจที่ไม่สามารถล้างความคิดเหล่านี้ออกไปได้ คือว่าดิฉันทำงานร่วมกับเพื่อนๆ แล้วมีบางครั้งดิฉันเกิดความรู้สึกน้อยใจเพื่อน มองว่าเพื่อนไม่ค่อยเห็นความสำคัญ จนบางทีดิฉันมีความรู้สึก ว่าดิฉันไร้ประโยชน์ ไร้ค่า มีอาการของคนที่มีความรู้สึกเรียกร้องสูง ทั้งที่โดยรูปนอกดิฉันก็มีความสมบูรณ์ ครบพร้อมทุกอย่าง 🙇🏻 กราบขอบพระคุณพ่อครูที่เมตตาตอบปัญหาของดิฉันค่ะ พ่อครูว่า... ดีที่รู้ว่าตัวเองเกิดความรู้สึกน้อยใจ ที่ว่าเพื่อนไม่เห็นความสำคัญก็คือไม่เห็นความสำคัญของคุณ พูดให้ชัดเลยว่าไม่เห็นความสำคัญของตัวข้าเลย เอาให้หนักก็คือไม่เห็นความสำคัญในตัวกู มันเกิดตัวกูของกูขึ้นมาแล้ว อันนี้ตัวเองเข้าใจดีตลอด คุณพูดของคุณนะ เห็นไหมคุณเข้าใจตัวเองได้ตลอดมาทีเดียว ดีจังเลยเรียกว่าเต๊ะท่าข้างนอกครบพร้อมทุกอย่างแต่ในใจตัวเองอ่านใจตัวเองมีอาการไม่ค่อยจะบริบูรณ์ คุณรู้ของคุณทุกอย่างอย่างนี้ดีแล้ว มันเป็นความบกพร่องคุณก็เข้าใจในความบกพร่อง น้อยใจ นี่มันบกพร่องใช่ไหม คุณก็รู้ว่าคุณไร้ประโยชน์หรือมีประโยชน์ ไร้ค่าหรือมีค่า ที่ว่ามีอาการของการเรียกร้องสูง คุณก็รู้ว่าคุณเรียกร้องสูง ก็อย่าไปเรียกร้องสิ เพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าสอนไว้ว่าไม่มีตัวตน ทำอะไรอย่าไปเรียกร้องเอาอะไรมาให้ตัวเรา เราจะมีคุณค่า เราจะทำงานเก่ง เราจะมีประโยชน์อะไรแค่ไหน เราก็ให้ใครๆไป พระพุทธเจ้าก็สอนไว้จบแล้ว ไม่ต้องมี สาเปกโข ไม่ต้องมีอะไรจะไปคิดต่อว่า ให้ตนต่อว่าจะต้องอยากได้ อยากมี อยากเป็นอะไรให้แก่ตัวเอง นี่พูดตัดจบ ถ้าคุณคิดอยากจะมีอีก สาเปกโข ก็มี แล้วหวังจะมีอะไรต่อยั

อ่านต่อ

งไม่พอ อาการหนักไปถึง ปฏิพัทจิตโต ตั้งกองจิตผูกพันว่าจะต้องได้อีกมีอีกมี หนักเข้าตั้งเป็นกองสะสม กองทุน กองคลัง สันนิธิเปกโขต่อไปอีก พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในทานสูตรมันก็ใหญ่เลย ยังไม่พอเป็นตัวของกู เกิดชาติหน้าจะมีกินมีใช้ของตัวเองไม่รู้จักจบ คุณก็ไม่มีทางจะสิ้นกิเลส ตัวกูของกูอัตตาของคุณจะต่อไปอีกไม่รู้กี่ชาติต่อกี่ชาติแล้วจะไปกินไปอยู่ในสิ่งที่เป็นของคุณดี มันก็ซวย ไม่มีทางที่จะสิ้นกิเลส ไม่มีทางจบสุดได้เลย มันก็มีแต่อัตตาตัวตนตัวกูของกูไปยาวไม่รู้จักจบ 670115 ลดละจากมหามาสู่จุล เปลี่ยนจากไม่เห็นด้วยจนมาเห็นได้ รายการปรับทุกข์ปลุกธรรม #51 ราชธานีอโศก

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน