สื่อธรรมะพ่อครู(สาธารณโภคี) ตอน หมู่บ้านศีล 5 สาธารณโภคีมีแต่ในชาวอโศก.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สาธารณโภคี) ตอน หมู่บ้านศีล 5 สาธารณโภคีมีแต่ในชาวอโศก _จากลูกศีรษะอโศก กราบนมัสการพ่อท่านที่เคารพบูชายิ่ง ก่อนเข้าวัดก็อยู่กับโลกอบาย เป็นจตุมหาราชิกาแสวงหาความร่ำรวย (แต่ก็ไม่รวย) พออายุได้ 50 ปี ก็เข้ามาอยู่วัดที่ศีรษะอโศก ก็อยู่กับโลกกาม โลกอัตตา ก็หลงอยู่ในแดนสวรรค์ดาวดึงส์ ( เป็นสัตตาวาส ) เรื่องของการทำงานก็หลงอยู่ในแดนนิมมานรดี ( ทำด้วยอัตตา ) ยามาถึง 16 ปี 5 ปีต่อมา เกิดสำนึกในความไม่ดีของตัวเอง จึงหยุดพัก ( ดุสิต ) พิจารณาทบทวนกรรม 3 ของตัวเอง อ่านจิต ปรับกายกรรม วจีกรรมให้เข้าสู่สัมมาอริยมรรคตามลำดับ สมกับอยู่แดนโลกุตระ ณ เวลานี้เจ็บป่วย กราบขอบพระคุณท่านสมณะ และชาวชุมชนศีรษะอโศกที่เมตตาช่วยดูแลเป็นอย่างดี ตามหลักของพ่อท่านว่าไว้ ชาวอโศกพึ่งแก่พึงเจ็บกันได้จริงๆ กราบขอคำชี้แนะจากพ่อท่านด้วยค่ะ พ่อครูว่า...ก็เท่าที่คุณพูดของคุณตามประวัติรายทางจนกระทั่งถึงตอนนี้อายุมากแล้วเจ็บป่วยด้วยและได้รับการดูแลจากชาวอโศกพอสมควร คุณก็รู้สึกสบายใจดี ก็ไม่มีอะไรจะแนะนำ ถือว่าเป็นโชคดี ได้รับการพึ่งพาอาศัยดูแลกันตามสมควรทั้งที่คุณเข้ามาอยู่ก็ไม่นานนัก มาอยู่เพียง 20 กว่าปี มาตั้งแต่อายุ 50 ตอนนี้ 71 ได้พิสูจน์ผลว่าสังคมนี้ก็พอเป็นไปได้ อย่างที่ได้พูดไว้ การพึ่งพาอาศัยกัน มันเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ของมนุษย์โลก มันจะต้องสัมพันธ์กัน มนุษย์นั้นจะต้องสัมพันธ์กัน มีลัทธิ มีทางออกหนีไปอยู่ปลีกเดี่ยวออกไปไกลไม่เกี่ยวกับสังคมที่เป็นสังคมส่วนใหญ่ ไปเป็นสังคมเล็กๆน้อยๆอยู่กันอย่างมักน้อยสันโดษ ลัทธิที่เป็นแบบนี้ก็มีก็ มีแต่พระพุทธเจ้าไม่ทรงสอนไม่ยกย่ย่องไม่เอา เพราะมันเป็นการฝืนความจริงของมนุษย์ มนุษย์เป็นสัตว์สังคม มนุษย์เป็นสัตว์ที่อยู่เป็นหมู่กลุ่มเป็นสัตว์
อ่านต่อ
โขลงใหญ่ และสัมพันธ์กันทั่วโลกด้วยจะเห็นได้ว่ามนุษย์ในโลกทุกวันนี้พยายามสัมพันธ์กัน แม้จะมีข้อจำกัดคนละชาติคนละประเทศก็มีการยึดถือเป็นตัวเราเป็นของเรา แต่เขาก็พยายามที่จะไม่ให้มีขอบเขตขีดคั่น ของเราทำได้หมู่บ้านชาวอโศก ไม่มีรั้ว ไม่มีขีดเขตกั้น เข้ามาได้เสมอ และก็พยายามสร้างวัฒนธรรมของชาวอโศกให้แข็งแรง จนกระทั่งวัฒนธรรมชาวอโศกแข็งแรงในทุกชุมชนหมู่บ้านชาวโศกแข็งแรง จนกระทั่งคนที่แย่ๆ เข้ามาไม่ได้โดยธรรมะ เราไม่ได้ไปประกาศไม่ได้ไปทำอะไรให้เป็นเรื่องเหมือนกับที่อื่นจะต้องเป็นกฎเกณฑ์แข็งๆ มันไม่ใช่ พูดไปก็รู้สึกว่ายังไม่ละเอียดลึกซึ้งพอ แต่มันมีอะไรที่ลึกซึ้งครบครันมากกว่านี้ อาตมาอธิบายได้แค่นี้ก็ขออภัย ฟังไปก่อนก็แล้วกัน อาตมาเองอาตมาภูมิใจที่เกิดมาในชาตินี้อาตมาก็มาทำงานให้แก่ประเทศชาติ ขออภัยที่เหมือนยกตัวตนทวงบุญคุณ แต่มันเป็นเรื่องจริง อาตมาทำงานให้แก่ประเทศชาติยังไม่ได้รับเงินเดือน ไม่ได้รับรายได้จากรัฐหรือจากใคร แม้จะมีคนมาบริจาคให้ก็ไม่ใช่เงินของอาตมาหรอก ยิ่งทุกวันนี้อาตมาไม่เป็นคนจัดการเรื่องเงินเลย เงินมาผ่านมือก็ผ่านไปให้ปัจฉาสมณะนำไปให้ไวยาวัจกรเลยเดี๋ยวนี้ทำอย่างนั้นฆราวาสเป็นผู้ดูแล สมณะพวกเราไม่มีใครสะสมไม่มีใครเอาเงินไว้ให้เป็นนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ไม่ทำ แม้แต่นักบวชหญิงที่เป็นสิกขมาตุของพวกเราก็ไม่ทำทำได้และสุขสบายด้วย อยู่กันอย่างสบายได้พวกเรามีระบบสาธารณโภคี แต่ละคนปฏิบัติให้สมฐานะ เราเป็นนักบวชมีข้อจำกัดมีวินัยมีหลักเกณฑ์มีศีลมีวินัยก็ทำให้ได้เลย ทำได้แล้ว ปาสาทิโก ได้รับการเคารพเลื่อมใส พวกเราจึงมีผู้ชายพูดได้ว่า เขากราบสิกขมาตุที่เป็นผู้หญิงชาวอโศกได้อย่างสนิทใจยิ่งกว่ากราบพระผู้ชายที่เป็นของวัดอื่นเยอะแยะไป เขาไม่อยากกราบเขากราบไม่ลง แต่เขากราบสิกขมาตุเราที่ มีศีล 10 มีศีลเป็นเครื่องยืนยันตัวเองก็เคารพได้ครับได้ ยิ่งสมณะมีทั้งวินัย 227 มีทั้ง จุลศีลมัชฌิมศีลมหาศีล เรื่องสัจธรรมพระพุทธเจ้าแม้ในยุคนี้สองพันห้าร้อยกว่าปีที่ศาสนาพุทธเสื่อมมากแล้วความเป็นจริงความรู้ความเป็นพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้ามันเสื่อมไปมากแล้ว จนอาตมาเอาธรรมวินัยพระพุทธเจ้ามาปัดฝุ่นกอบกู้ขึ้นมาได้ อาตมาประสบผลสำเร็จแล้วในชีวิตนี้ อาตมาทำงานมา 40-50 ปี ยังไม่ถึง 50 ปี อาตมาเริ่มบวช 2513 ก็เป็น 49 ปีขึ้น 50 ปีแล้ว ในวันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 ก็ได้ผลสำเร็จ ขอยืนยันว่าไม่ได้หลงตัวอวดตัวอะไร แล้วสำเร็จว่ามีคนรับธรรมะพระพุทธเจ้าได้เป็นอาริยชน เป็นโลกุตระบุคคล จนเป็นหมู่กลุ่มสังคมที่มีระบบสาธารณโภคีเป็นหมู่บ้านที่มีศีลได้ทั้งหมู่บ้าน ซึ่งเขาก็อยากได้แล้วเขาพยายามสร้างหมู่บ้านที่เป็นศีล แต่เขาทำไม่สำเร็จ เป็นหมู่บ้านที่ไม่มีอบายมุขทั้งหมู่บ้านไม่มีใครกินเหล้าสูบบุหรี่กินหมากไม่มีสิ่งเสพติดอะไรต่ออะไรทั้งหมู่บ้าน ไม่ได้พูดเล่นนะ เรื่องจริงที่มาสำรวจได้เลย เป็นเรื่องที่มหาศาลยิ่งใหญ่เลย อาตมาถึงบอกว่า อาตมาประสบผลสำเร็จจริงๆในการทำงานนี้เรื่องนี้ช่วยประเทศชาติทำให้เกิดประชาชนกลุ่มหมู่ที่มีพฤติกรรมอย่างนี้ในสังคมประเทศ คุณก็บริหารสบาย เพราะพวกเราไม่ได้เป็นตัวที่ทำให้เกิดความวุ่นวาย ที่จะต้องไปบริหารเรื่องของอบายมุข กามจัดจ้าน อัตตาจัดจ้าน เรื่องที่จะไปแย่งลาภยศสรรเสริญ อะไรต่างๆนานาสังคมเราไม่ต้องเลย ผู้บริหารสบายมาก ไม่ได้เป็นภาระของผู้บริหารมีแต่ช่วยที่จะให้ สังคมหมู่อื่น มาเข้าใจอย่างนี้แล้วมาเป็นอย่างเรา ถ้าหมู่บ้านอื่นๆเป็นอย่างเราได้มากขึ้นมากขึ้นๆประเทศก็จะสบายมากขึ้น 620731_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ หมู่บ้านศีล 5 สาธารณโภคีมีที่ชาวอโศก