อยากมีจิตอุเบกขาต้องมาเป็นกสิกรแข็งขัน.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.64 KB
วันที่แก้ไข8 เมษายน 2566

เนื้อหาในไฟล์

อยากมีจิตอุเบกขาต้องมาเป็นกสิกรแข็งขัน _มาวิเคราะห์วิจัยคำว่า อทุกขมสุข กับคำว่า อุเบกขา เคยอธิบายเคยวิจัยวิจารณ์มาแล้ว ขยายจะได้รู้รายละเอียดจนกระทั่งถึงธรรมนิยาม 5 ไม่สุขไม่ทุกข์อย่างเดียรถีย์เป็นนั่งดับเป็น อสัญญีสัตว์ เป็น อสัญญีสัตตายตนะ อายตนะคุณมีแต่คุณไปดับสัญญาในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่นี่แหละ เป็น อสัญญีสัตตายตนะ เป็นสัตว์ชนิดที่ 5 อสัญญีสัตตายตนะ ผู้ที่ไม่รู้ ก็เป็นสัตว์อยู่อย่างนั้น ทีนี้ ผู้รู้ความไม่มีสุขไม่มีทุกข์โดยสภาวธรรม รู้จักเวทนาสุข รู้จักเวทนาทุกข์ รู้จักเวทนาในเวทนา จนกระทั่งทำให้เวทนาในเวทนา เป็นสุขเป็นทุกข์ แม้จะอาศัยสภาวะสุข ก็ไม่ได้เป็นสุขอย่างที่ได้เสพสุข ที่ได้สมใจสุข แต่เป็นสุขสงบที่มันลดเหตุปัจจัยเป็นไปตามลำดับเรียกว่าสุขสงบ ปัสสัทธิ ไม่ใช่สุขอย่างโลกีย์ที่มันสุข บำเรอบำรุงกิเลสไปเรื่อยๆไม่ใช่ ขอยืมภาษาคำว่า สุข เป็นฐานอาศัยว่า มันก็สงบลงๆสบายๆขึ้น สุขหมดไปทุกข์มันก็หายไปด้วยเพราะมันเป็นอันเดียวกัน มันเป็นปัญญาที่รู้จักทัน รู้เท่าทัน ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ก็ตาม มันแยกกันไม่ได้ ยิ่งไปโง่เป็นซาดิสซึ่ม จะต้องการทุกข์ให้แก่ตนเอง แทนที่จะเอาสุข อย่างนี้ยิ่งหนักอาการหนักใหญ่ เป็นพวกจะต้องได้รับความรุนแรงๆ ทรมานเจ็บตัว รู้สึกได้เห็นความรุนแรงได้เห็นความวุ่นวายเดือดร้อนได้เห็นความดิ้นรนทรมานแล้วสบายใจ เพราะฉะนั้น คนซาดิสอยู่ เป็นคน มโนปโทสิกะ จิตของตัวเองโง่เป็นโทษ เป็นอารมณ์ทางรุนแรง ยินดีชื่นใจอยู่กับพวกนี้ ชอบคนสมัยโบราณนี่นะ เอาคนมาสู้กับสิงโต แล้วสิงโตมันก็กัด กิน ตาย คนดูรู้สึกสนุก สู้กับกระทิง อะไรก็แล้วแต่ ดีไม่ดีก็สู้กัน ใช้อาวุธหอกขี่ม้า แทงกัน ใครตกใครตายก่อน เป็นอัศวินขี่ม้า แทง หอก นั่นแหละมันไม่มีความรู้ มันซาดิสกันหนัก จนกระท

อ่านต่อ

ั่งมารู้ว่า คนเราทำไมมันจะต้องรุนแรงอย่างนี้ ฆ่าแกงกันอย่างนี้ให้เจ็บปวดกันอย่างนี้ ก็ค่อยๆเจริญขึ้นมา มาเป็นคนเจริญ ขอลัดขึ้นไปว่า เจริญจนกระทั่งไม่ต้องไปฆ่าแกงแย่งชิง เบียดเบียน เอาที่ดินแว่นแคว้น ไม่ต้อง แบ่งกันอยู่แบ่งกันอาศัย นี่เจริญกว่า พูดถึงตรงนี้แล้วอาตมานึกถึงตัวเอง โอ้…ชีวิตเรา ราชธานีอโศกเป็นพื้นดินที่มาอยู่นี้ ซื้อมาทั้งนั้นเลยนะมาเป็นหมู่บ้านทางนิตินัย เป็นหมู่บ้าน เป็นโฉนดของส่วนตัวทั้งนั้น ไม่ใช่ของสาธารณะ เหมือนหมู่บ้านอื่นๆเขา แล้วเขาก็ไปแจกกัน มีโฉนดของแต่ละคนแต่ละหมู่บ้าน ของเราอยู่กองทัพธรรมหรือว่าอยู่ในมูลนิธิธรรมสันติหมด ไม่มีของส่วนตัว แล้วต้องซื้อมาทั้งนั้นเลย แหม..วิบากเอ๋ย แต่เราก็ไม่มีปัญหาอะไร ซื้อก็ซื้อ จนกระทั่งพออาศัยไป ซื้อมาแล้วเอาไปทำไม เราก็มาอาศัยสร้างสรรค์ทำประโยชน์ ที่ดินยังมีอีกเยอะให้เราทำไร่ทำนาทำสวนแล้วยังใช้ประโยชน์ไม่ได้เต็มที่เท่าที่ควร แต่ก็ดีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันนี้ก็มีอัตราการก้าวหน้าอยู่เหมือนกัน อาตมาก็เน้นย้ำกับพวกเราว่า ถ้าพวกเรามามีชีวิตชอบในการที่จะเป็นกสิกร ใครก็แล้วแต่ ลงไปทำ มันไม่มีจริตนิสัย มันไม่ชอบ จริงๆนะ พวกเราหลายคนไม่ชอบ ไม่ไปเยี่ยมกรายเลยพูดอย่างไรก็เฉย หางานอย่างอื่นทำกลบเกลื่อนไป ให้พากเพียรไปสร้างนิสัยให้ไปเป็นกสิกรสิ เขาก็ไม่เอา แต่ก็มีผู้เข้าใจพยายามพากเพียรเพิ่มขึ้นมา ก็ดีเหมือนกัน มันเป็นงานหนักไม่ใช่เล่น ยิ่งยุคนี้มันต้องหนัก ยุคแต่ก่อนคนมันน้อยพืชพันธุ์ธัญญาหารมันเยอะข้าวสาลีก็ไปเก็บเอาไปกิน ใครเข้ามาเก็บได้ก็ยังมีกันอีกเยอะให้กิน เดี๋ยวนี้มีที่ไหน 660408 พ่อครูเทศน์ภาคค่ำ เรื่อง กาย งานปลุกเสกฯ#45 ราชธานีอโศก

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน