ไปสู่โลกุตระได้ด้วยใจเป็นประธาน.docx

ไปสู่โลกุตระได้ด้วยใจเป็นประธาน พ่อครูว่า...วันนี้วันเสาร์ที่ 8 เมษายน 2566 แรม 3 ค่ำ เดือน 5 ปีเถาะ ที่บวรราชธานีอโศก เราก็มาพูดเรื่องของที่ควรจะพูด พูดในสิ่งที่เราควรจะทำ พูดในสิ่งที่เราจะดำเนินชีวิตอาศัยไป ไม่ได้พูดสิ่งที่นอกกว่าที่เราเองเราไม่รู้ รู้ไปก็ไม่ได้ใช้ในชีวิต แต่เราพูดในสิ่งที่เรารู้แล้วเราก็ใช้ได้ในชีวิต อาศัยในชีวิต จนกระทั่งความเป็นอยู่ของเราแต่ละคน ก็รู้สึก อิสระ สบาย สงบ อบอุ่น อิ่มเอม เกษมใส ใจเกื้อกูล และเพิ่มพูนเสียสละ ได้อย่างแท้จริง เป็นความเจริญของมนุษย์ มีชีวิตอยู่เป็นปกติสามัญเหมือนคนธรรมดา ไม่ใช่เป็นคนปลีกแยกไปจากความเป็นปกติของสังคมของมนุษย์ที่ควรเป็นอยู่เป็นสามัญที่ส่วนใหญ่ทั้งหลายเขาเป็นกัน ปลีกแยกแตกต่างออกไปอย่างง่ายๆตื้นๆ ที่จริงมีความแปลกแตกต่างที่เป็นโลกุตระที่ลึกซึ้งมาก แต่ไม่ได้หยาบอยู่แค่เอาร่างกายตัวเองหนีแยกออกไป ไม่ใช่ ธรรมะตรงนี้ที่มันเข้าใจตื้นๆมันก็เข้าใจแยก แต่ที่จริงมันมีความแยก แต่มันไม่มีความแยก มันมีความแยกแต่มันไม่มีความแยกอยู่ในตัวเองมันมีปัญญาที่จะรู้จักแยกอย่างละเอียดลึกซึ้ง แยกจนกระทั่งแยกเอาสิ่งที่มันเป็นพิษ สิ่งที่มันไม่ดีไม่งามในจิต แม้ในการประพฤติหรือความประพฤติภายนอกทางกายเราก็แยกออกแล้ว มันหยาบ เราก็เลิกมันได้แต่จะเลิกมาทางกายก็ตาม จิตก็เป็นประธาน ทางวาจาที่มันไม่ดีไม่งาม เราเคยประพฤติอยู่ เราแยกออกแล้ว เราก็ไม่ประพฤติอย่างที่ไม่ดีไม่งามนั้นได้ จิตก็เป็นประธาน จิตเป็นตัวรู้ จิตเป็นตัวกำหนดและจิตเป็นตัวสั่งการและเป็นตัวแก้ไขมีพลังมีอำนาจทำให้เราสามารถเปลี่ยนแปลงกายวาจา เปลี่ยนใจไปได้อย่างถาวรจากโลกียะชนหรือเป็นคนไม่เจริญ มาเป็นคนเจริญสูงสุด 660408 พ่อครูเทศน์ภาคค่ำ เรื่อง กาย งานปลุกเสกฯ#45 ราชธานีอโศก