สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน สยังอภิญญาผู้มาอธิบายพลังงานบุญ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน สยังอภิญญาผู้มาอธิบายพลังงานบุญ อาตมาประกาศไปหมดเนื้อหมดตัวแล้วว่า เป็นผู้มากอบกู้โลกุตระ สัมมาทิฏฐิ โดยเฉพาะสัมมาทิฏฐิ 10 เอามาขยายความให้ใช้ได้ แล้วปฏิบัติให้ได้อย่างถูกต้อง ถ้าหากปฏิบัติไม่ได้ถูกต้อง มันก็ไม่เกิดผล เพราะฉะนั้นความถูกต้องของสัมมาทิฏฐิ 10 นี้แหละ ถ้าเข้าใจไม่ถูกต้อง เข้าใจไม่ตรงกับความเป็นจริงของพระพุทธเจ้าแล้ว ไม่มีผลอะไร ที่ไม่ถูกต้อง ไม่เรียกว่านัตถิ ตั้งแต่ทาน แล้วก็วิธีปฏิบัติเรียกว่า ยิฏฐัง ผล สำเร็จของทาน ยิฏฐัง ได้ผลเรียกว่า หุตัง สามข้อแล้ว ข้อที่สี่จะได้ผล ต้องด้วยกรรม สุกตทุกฏานังกัมมานังผลังวิปาโก ผู้ที่ทำทานแล้วเกิดผล เป็นโลกุตระ ปฏิบัติด้วยวิธีใดก็แล้วแต่ พระพุทธเจ้านั้นมีวิธีเดียวทางเดียว เอเสวมัคโค นัตถัญญโญ มีทางนี้ทางเดียว แต่ไปพูดไปสอนกันว่ามีหลายทางก็ไปถึงจุดหมายได้ พูดอย่างนี้ก็ขัดแย้งกับพระพุทธเจ้า ที่บอกว่า ทางนี้ทางเดียวไม่มีทางอื่น “มรรค มีองค์ 8"นั้นคือ "ทางเอกทางเดียว ไม่มีทางอื่น"(เอเสวมัคโค นัตถัญโญ) ล.25 ข.30 จะไปอธิบายอย่างอื่นแตกต่างจากที่อาตมาพาอธิบายนี้ทางเดียวนี้ แล้วบอกว่าทางโน้นทางนี้ก็ได้มันผิดหมด ทางนั้นก็คือมรรคมีองค์ 8 ก็คือโพธิปักขิยธรรม 37 เท่านั้น ปฏิบัติถูกต้องจึงจะได้ผล จะรู้จัก อยังโลโก ปโรโลโก อยังโลโก คือโลกโลกียะ ปโรโลโกคือโลกโลุกตระ ปฏิบัติแล้วจะเข้ากระแสเข้าสู่โลกใหม่เรียกว่า โลกุตระ เข้ากระแส โสตาปันนะ คือเข้าสู่กระแสของโสดาบัน จึงจะเป็นสกิทาคามีอนาคามี จนไปสู่ที่สูงที่สุด สัมโพธิปรายนะ ผู้ที่สามารถรู้จักโลกนี้โลกหน้าว่าปฏิบัติอย่างนี้จึงสัมมาทิฏฐิ ถึงจะเกิดผล มีธรรมะ 2 คือมีมาตา ปิตา มีแม่มีพ่อ ช่วยทำให้เกิด เรียกว่าสัตว์โอปปาติกะ เป็นการเกิดทางจิตวิญญาณ โอปปาต
อ่านต่อ
ิกะโยนิ เป็นพ่อแม่ที่เป็นนามธรรม ไม่ใช่แม่และพ่อที่เป็นรูปร่างตัวตนเก่าๆ แต่เป็นพ่อแม่ทางจิตวิญญาณ ปัญญาเป็นพ่อ ศีลเป็นแม่ อธิศีล อธิปัญญาทำให้เกิดอธิจิต เป็น โอปปาติกะ โสดาบันสกทาคามีอนาคามีอรหันต์ การเกิดโอปปปาติกโยนิ คือผู้ที่สามารถดูอาการของจิตสร้างพลังงานจิตให้เกิดพลังงาน ปุญญะ สามารถละลายเฉือนกิเลสได้ เฉือนไปก็ยังไม่หมด เพราะกิเลสมันหนังเหนียวมาก นอกจากเฉือนไม่ค่อยเข้าแล้ว มันก็กลับเข้ามาใหม่อีก มันดันกลับเข้ามาอีก ความยืดหยุ่นของกิเลสนี้มันทั้งแข็งทั้งเหนียว เก่ง เหนียวมาก กลับไปกลับมา ทำได้เป็นส่วนส่วนเรียกว่าปุญญภาคิยา ปุญญภาค ส่วนแห่งบุญ บุญนี้คือเอาออก ไม่ใช่ได้ ก็เลยเข้าใจไปอีกอย่าง บุญคือส่วนเสียไม่ใช่ส่วนได้ ในหลวงรัชกาลที่ 9 เป็นพระโพธิสัตว์เข้าใจโลกุตระ ที่ท่านตรัสว่าขาดทุนของเราคือกำไรของเรา เราเสียนี่แหละคือเราได้ มันก็ฟังไม่ขึ้นไม่เข้าใจไม่รู้เรื่อง แล้วคนเรามันมีกิเลส กิเลสมันบิดเบี้ยว ทำให้ฟังไม่ค่อยเข้าใจ เสียนั่นแหละเราได้ ก็เสียนั่นแหละมันจะได้อย่างไร ไปยึดมั่นถือมั่นว่าเสียอย่างเดียว แต่ที่จริง เสีย คือเสียสิ่งที่ควรเสียคือกิเลส นั่นแหละคือเราได้ คุณจะต้องมาเสีย คือเราเสียกิเลส หรือเสียในความยึดมั่นถือมั่น ในลาภยศสรรเสริญโลกียสุข โดยเฉพาะความสุข สุขนั้นมันไม่มีหรอก มันมีแต่ทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้น ทุกข์เท่านั้นที่ตั้งอยู่ ทุกข์เท่านั้นที่ดับไป พูดไปพูดมาก็เพิ่งจะเข้าเรื่อง ...แต่หมดเวลาแล้ว 601117_เทศน์ก่อนฉัน ชมร.เชียงใหม่ ความจริงของบุญอันสูงสุด