610103 เทศน์งานฌาปนกิจศพ พ่อพันธุ์ กันธิยา(พ่อคุรุฝั่งบุญ).docx

เทศน์งานฌาปนกิจศพ พ่อพันธุ์ กันธิยา(พ่อคุรุฝั่งบุญ)

การแสดงธรรม ก่อนประชุมเพลิงหน้าศพ ตอนนี้ก็เป็นวาระสุดท้ายของคนทุกคน สุดท้ายชีวิต ก็มาสุดสุด ไม่ฝัง ก็เผา แล้วแต่ว่าใครจะยึดถือกันแบบไหน มันก็คือการให้แปลเปลี่ยนไป เป็นธรรมชาติ ที่เป็นดิน น้ำ ลม ไฟ ไปเป็นวาระสุดท้าย เพราะว่าจิตวิญญาณ ได้ออกจากร่างแล้ว ในร่างก็เหลือแต่ดิน น้ำ ไฟ ลม มหาภูตรูปสี่ ไม่มีจิตนิยาม ไม่มีจิตวิญญาณ ยึดถืออยู่ในร่างแล้ว ปล่อยไป ไม่เป็นเรา เป็นของเราแล้ว เป็นธรรมดาธรรมชาติ ของการปล่อยสัญชาตญาณของสัตว์โลก ตั้งแต่เป็นสัตว์ แต่รสชาติก็ต้องทิ้ง รักไปหมดเลย จนมาถึงคน คนหลายคนยึดถือร่าง เป็นเรา เป็นของเรา จิตนิยามไม่เหลือแล้ว แต่ยังยึดถือร่างได้อยู่ ก็เลยเป็นมนุษย์เถิด ทั้งๆที่พลังงานจิตนิยาม มันตกลงไป จนไม่เป็นคุณสมบัติ ที่จะมีเวทนาอยู่แล้ว แต่คนก็หลงผิด ผู้ที่เข้าใจผิด ที่ไม่ได้ศึกษาธรรมะพระพุทธเจ้า พวกฤาษีชีไพ พวกฤาษี ที่ เข้าใจว่า การที่ร่างกายตายแล้วไม่เน่า ถือว่าเป็นสุดยอดแห่งการมีธรรมะ นั้นถือว่าผิด วิชาโง่ ไม่รู้จักความจริง มันเป็นเรื่องการติด คิดต่างหาก เป็นประธาน เป็นเรา เป็นของเรา

เป็นเรื่องไม่เข้าใจ ในเรื่องจิตนิยามเพียงพอ ก็ยึดถือร่างกายตัวเองอยู่ แต่ไม่รู้สึกอะไร เผาทิ้งไปเหมือนพืชพรรณ ไม่มีการยึดถือ ไม่มีเวทนา หากถ้ามันจองเวรจองกรรมอย่างไร ต้องเผา ทางนี้ไม่เหลือ จึงจะยอมปล่อย เป็นความซับซ้อน ที่ไม่รู้ในสิ่งที่ควรเป็นคน มีในพวกมนุษย์พืช จึงไม่มีปาก ไม่มีเวร แพทย์ก็จะรู้ว่าบอกว่า เป็นพืชแล้ว สรุปเทพและมนุษย์พืช หากเอาอาหารเอาน้ำเข้าไปหล่อเลี้ยง ก็จะอยู่ได้ แต่ไม่มีบาป ไม่มีบุญแล้ว แต่กลับไปนับถือกันว่า เป็นสิ่งที่ยอด เป็นเรื่องประเสริฐ อะไรก็เป็นความเข้าใจผิดกันนะ มางานนี้ก็คงจะได้รับควา