11 บรรณานุกรม.pdf

h Living). เชียงราย : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. โครงการสุขภาพคนไทย. (2557). ภาระโรคและผลกระทบ : สุขภาพคนไทย 2557. นครปฐม : สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. . (2557). กลไกตลาดเจาะกลุ่มคนอ้วน : สุขภาพคนไทย 2557. นครปฐม : สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. . (2557). คนไทย “อ้วน”แค่ไหน : สุขภาพคนไทย 2557. นครปฐม : สถาบันวิจัย ประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. . (2557). อาหารและเครื่องดื่ม : สุขภาพคนไทย 2557. นครปฐม : สถาบันวิจัย ประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. จินตนา มงคลพิทักษ์สุข. (2554). ภาวะอ้วนชวนรู้. สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา กรมสุขภาพจิต : กระทรวงสาธารณสุข. 82 ใจเพชร กล้าจน. (2553). ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียง ตามหลักแพทย์ทางเลือกวิถีพุทธ ของศูนย์เรียนรู้สุขภาพพึ่งตน ตามแนวเศรษฐกิจ พอเพียง สวนป่านาบุญ อ้าเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. . (2558). จิตอาสาแพทย์วิถีพุทธเพื่อมวลมนุษยชาติ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค (สาธารณสุขชุมชน) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏ สุรินทร์. . (2561, มกราคม-เมษายน). “สถาบันวิชชาราม.” วารสารวิชาการวิชชาราม. 1(1) : 7 - 34. . (2560, พฤศจิกายน 28). ประธานมูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย. สัมภาษณ์. . (2560, พฤษภาคม 10). ประธานมูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย. สัมภาษณ์. ใจเพชร กล้าจน และจิรวัฒน์ เวชแพศย์. (2554, มกราคม-มิถุนายน). “การเจ็บป่วยกับการดูแล สุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียงตามหลักแพทย์ทางเลือกวิถีพุทธ ของศูนย์เรียนรู้สุขภาพ พึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง สวนป่านาบุญ อ้าเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร”. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์. 6(1) : 22-26. ชนากานต บุญนุช และคนอื่น ๆ. (2554). เอกสารชุมชนนักปฏิบัติ. คณะแพทยศาสตร ศิริราช พยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล. กรุงเทพมหานคร : โรงพยาบาลศิริราช. ชนิพรรณ บุตรยี่. (2557). การเพิ่มการบริโภคพืช ผัก ผลไม้. กรุงเทพมหานคร : สถาบัน โภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล. ชลทิศ อุไรฤกษ์กุล. (2552). คู่มือโปรแกรมการควบคุมน ้าหนักตัว. ศูนย์อนามัยที่ 4 : กรมอนามัย. ชื่นฤทัย กาญจนะจิตรา และคนอื่น ๆ. (2554). สุขภาพคนไทย 2554 : เอชไอเอ กลไกพัฒนา นโยบายสาธารณะเพื่อชีวิตและสุขภาพ. นครปฐม : สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2555). ระเบียบวิธีวิจัย. อุบลราชธานี : วิทยาการพิมพ์. นวลรัดดา ประเปรียว. (2555). ผลการให้ความรู้และการปรึกษาด้านโภชนาการต่อการ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหาร การเคลื่อนไหวออกกาลังกายและภาวะโภชนาการ ในผู้รับบริการภาวะอ้วนลงพุงที่โรงพยาบาลอ้านาจเจริญ. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น. นันทิชา ประกระโทก. (2554). “แนวทางการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านโภชนาการและการออก ก้าลังกายเพื่อลดภาวะอ้วนลงพุง”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://203.157.71.139/group_sr/allfile/. สืบค้น 18 มกราคม 2561. นิตยาภรณ์ สุระสาย, สุภาพร ใจการุณ และเผ่าไทย วงศ์เหลา. (2559, พฤษภาคม-สิงหาคม) “ผลของโปรแกรมสร้างเสริมสุขภาพด้วยการแพทย์วิถีธรรมเพื่อการพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงต่อพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพและภาวะสุขภาพของผู้ต้องขังหญิง เรือนจากลางนครพนม.” วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. 9(2) : 301-311. 83 นิตยาภรณ์ สุระสาย. (2558). ผลของโปรแกรมสร้างเสริมสุขภาพด้วยการแพทย์ทางเลือก วิถีธรรมเพื่อการพึ่งตนเองตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง ต่อพฤติกรรมสร้างเสริมและ สุขภาวะของผู้ต้องขังหญิง เรือนจ้ากลางนครพนม อ้าเภอเมืองจังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสร้างเสริมสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. นุจรี ฮะค่อม และบ้าเพ็ญ พงศ์เพชรดิถ. (2552). สรีรวิทยา. พิมพ์ครั งที่ 9 นนทบุรี : โครงการสวัสดิการวิชาการ สถาบันพระบรมราชชนก. บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2553). เทคนิคการสร้างเครื่องมือรวบรวมข้อมูลส้าหรับการวิจัย. กรุงเทพมหานคร : ศรีอนันต์การพิมพ์. ปานเทพ พัวพงษ์พันธ์. (2558). โชคดีที่ไม่ไปหาหมอ 2 ปฏิวัติการกิน. กรุงเทพมหานคร : บ้านพระอาทิตย์. ปิยะพงษ์ สายสวาท. (2558). ผลของโปรแกรมการฝึกแบบหนักสลับเบาร่วมกับหลักการ ความก้าวหน้าต่อดัชนีมวลกาย องค์ประกอบของร่างกาย และความสามารถในการ น้าออกซิเจนไปใช้สูงสุดของนักศึกษาหญิงที่มีภาวะน้าหนักเกินและโรคอ้วน. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกก้าลังกาย และการกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา. ปุลวิชช์ ทองแดง และจันทร์จิรา สีสว่าง. (2555, กันยายน-ธันวาคม). “ภาวะน ้าหนักเกิน ในเด็กไทย.” Rama Nurse Journal. 18(3) : 287-297. เพชรตะวัน ธนะรุ่ง. (2556). การบูรณาการองค์ความรู้และภูมิปัญญาด้านสุขภาพของชุมชน พึ่งตนเอง. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. เพียงทิฆัมพร นิลเพชร์ และเบญจา มุกตพันธุ์. (2555, พฤศจิกายน). “แบบแผนการบริโภคอาหาร การท้ากิจกรรมยามว่างและภาวะโภชนาการของนักเรียนวัยรุ่นตอนต้นในโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น (มอดินแดง).” วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ฉบับพิเศษ : 1-10. ภมร จินดามณี. (2555, กันยายน-ธันวาคม). “คุณค่าทางโภชนาการของอาหารที่จัดให้นักเรียน นายร้อย โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า.” วารสารพยาบาลทหารบก. 13(3) : 18-27 มูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย. (2561, มกราคม-เมษายน). “การขับเคลื่อนเครือข่ายแพทย์ วิถีธรรมทั่วประเทศ” วารสารแพทย์วิถีธรรม. 4(11) : 93 . (2561, มกราคม-เมษายน). “หมอเขียวปฏิรูปการศึกษา” วารสารแพทย์วิถีธรรม. 4(11) : 72 รุสมีนา นิมะ. (2557). ประสบการณ์การจัดการภาวะอ้วนของหญิงมุสลิม. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการระบบสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วนิดา พันธ์สอาด. (2555, มกราคม-เมษายน). “โรคอ้วนในวัยท้างาน.” วารสารวิชาการสถาบัน การพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (4)1 : 16-174. 84 วันทนีย์ เกรียงสินยศ. (2555). ลดโซเดียม ยืดชีวิต. กรุงเทพมหานคร : องค์การสงเคราะห์ทหาร ผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์. วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2560, กรกฎาคม 25). มงคลสูตร. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://th.wikipedia.org/wiki. สืบค้น 28 กรกฎาคม 2560. วิชัย เอกพลากร. (2552). การส้ารวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกายครั งที่ 4 พ.ศ.2551. นนทบุรี : สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. . (2557). รายงานการส้ารวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั งที่ 5 พ.ศ. 2557. นนทบุรี : สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. วีรศักดิ์ เมืองไพศาล. (2557). การจัดการภาวะโภชนาการในผู้สูงอายุ (Nutritional Management in the Elderly). กรุงเทพมหานคร : ห้วยวางหุ้นส่วนจ้ากัดภาพพิมพ์. วีระชัย สิทธิปิยะสกุล และคนอื่น ๆ. (2553). ยุทธศาสตร์คนไทยไร้พุง สถานการณ์ภาวะอ้วน และการด้าเนินงานแก้ไขเขตตรวจราชการที่ 17. เชียงใหม่ : เกวลีการพิมพ์. วีระพล จันทร์ดียิ่ง. (ม.ป.ป.). ทุกสิ่งจ้าเป็นต้องทราบเกี่ยวกับการลดน ้าหนัก (Lose Weight). พะเยา : คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา. ศรัญญา คล้ายสกุล. (2551). ผลของโปรแกรมการก้ากับพฤติกรรมร่วมกับการปฏิบัติโยคะต่อ ความดันโลหิตและค่าดัชนีมวลกายในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มีน ้าหนักเกินมาตรฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สถาบันโภชนาการมหาวิทยาลัยมหิดล. (2556). โปรแกรม INMUCAL-Nutrients V. ส้าหรับค้านวณสารอาหาร ฐานข้อมูลชุด NB1. นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหิดล. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม. (2558). สุขภาพคนไทย 2558 อุบายขายสุขภาพ : เมื่อสุขภาพ เป็นสินค้า ยาคือเครื่องมือหาก้าไร. พิมพ์ครั งที่ 1. นครปฐม : สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. . (2559). รายงานสุขภาพคนไทย 2559 : ตายดีวิถีที่เลือกได้. มหาวิทยาลัยมหิดล. นครปฐม : อมรินทร์พริ นติ งแอนด์พับลิชชิ่ง. สถาบันวิจัยและประเมินเทคโนโลยีทางการแพทย์. (2553). แนวทางเวชปฏิบัติการป้องกันและ ดูแลรักษาโรคอ้วน. กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย. _______. (2555). แนวทางเวชปฏิบัติการออกก้าลังกายในผู้ป่วยเบาหวานและความดันโลหิตสูง (Exercise on Patients with Diabetes and Hypertension). นนทบุรี : กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. สมพันธ์ เตชะอธิก. (2553). คู่มือผู้น้าสุขภาวะต้าบลการจัดท้าแผนที่สุขภาวะต้าบล. ขอนแก่น : โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา. สมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย. (2555). แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงในเวช ปฏิบัติทั่วไป พ.ศ. 2555. กรุงเทพมหานคร : ฮั่วน ้าพริ นติ ง. 85 สวี่ รุ่ยอวิ๋น. (2555). เคล็ดลับสุขภาพดีโดยหมอจากฮาร์วาร์ด. ร้าพรรณ รักศรีอักษร. พิมพ์ครั งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์สุขภาพ. สายสมร พลดงนอก. (2558). ความรู้เรื่องโรคอ้วนลงพุง=Metabolic Syndrome. ขอนแก่น : หน่วยสร้างเสริมสุขภาพ งานเวชกรรมสังคม โรงพยาบาลศรีนครินทร์. ส้านักการแพทย์ทางเลือก. (2555). หลักสูตรการแพทย์ทางเลือกวิถีธรรม เพื่อการพึ่งตนเองตาม แนวเศรษฐกิจพอเพียง. กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข. _______. (2558). แนวทางการพึ่งตนเองด้านสุขภาพของประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากพิษ โลหะหนัก. กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ส้านักงานพุทธศาสนาแห่งชาติ. ส้านักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจ สังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพมหานคร : ส้านักนายกรัฐมนตรี. ส้านักนโยบายและวิชาการสถิติ. (ม.ป.ป.). เทคนิคการสุ่มตัวอย่างและการประมาณค่า. กลุ่มระเบียบวิธีสถิติ ส้านักนโยบายและวิชาการสถิติ. กรุงเทพมหานคร : ส้านักงานสถิติแห่งชาติ. สิรญา ธาสถาน และคนอื่น ๆ. (2558, มกราคม-มิถุนายน). “ผลของโปรแกรมการก้ากับตนเองที่ ประยุกต์การแพทย์วิถีพุทธต่อพฤติกรรมดูแลตนเองและระดับความดันโลหิตในผู้ที่เสี่ยงต่อโรคความดันโลหิตสูง.” วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา. (10)1 : 117-128. สุดารัตน์ วาเรศ. (2556). ผลการออกก้าลังกายด้วยการเดินที่มีต่อดัชนีมวลกายและเปอร์เซ็นต์ ไขมันของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีน ้าหนักเกินเกณฑ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเรียนรู้พลศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. สุภางค์ จันทวานิช. (2555). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั งที่ 20. กรุงเทพมหานคร : ด่านสุธาการพิมพ์. สุมาลี เกียรติชนก. (2558). “ผลของการใช้คู่มือปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกินอาหารลดพลังงาน ส้าหรับโปรแกรมลดน ้าหนักของนักศึกษาที่มีภาวะน ้าหนักเกินและอ้วน”. SDU Research Journal. 8(3) : 97-118. หวังหมิงหย่ง. (2556). ดีท็อกซ์ถูกวิธี ชีวิตปลอดสาร. พิมพ์ครั งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์สุขภาพ อมรินทร์พริ นติ งแอนด์พับลิชชิ่ง. อี๊ดยังวัน ยงย่วน, ณรังษี ดวงจันทร์ และสิริฉัตร เจริญแพทย์. (2555, พฤษภาคม-สิงหาคม). “ผลของโปรแกรมประยุกต์ใช้กระบวนการจิตตปัญญาศึกษาในการสร้างความตระหนักรู้ และพฤติกรรมการควบคุมน ้าหนัก”. พุทธชิณราชเวชสาร. 29(2) : 242-250. อุ่นเอื อ สิงห์ค้า. (2555, กรกฎาคม-ธันวาคม). “การก้าจัดพิษออกจากร่างกายด้วยวิธีธรรมชาติ บ้าบัด ณ ชุมชนศีรษะอโศก”. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 5(10) : 161-173. 86 Baker , H.E., Milner, N.A and Campbell, D.A. (2015). “Walking Programs to Promote Weight Loss among Obese and Overweight Individuals : Walking Buses for Adults”. Public Health. 129(6) : 822-824. Bandura, Albert. (1997). Social Learning Theory. Edgewood N.T. : Prentice Hall. Banwell C, et al. (2009, January). “Body mass index and health-related behaviors in a national cohort of 87, 134 Thai open university students”. J Epidermal Community Health. (63) : 366-372. Cronbach, L.J. (1970). Essential of Psychological Testing. 3rd ed. New York : Harper and Row. Delia E.S., et al. (1997). Motivational Interviewing to Improve Adherence to a Behavioral Weight-Control Program for Older Obese Women with NIDDM : A pilot study. [Online]. Available : http://care.diabetesjournals.org/content/20/1/52 Retrieved January 18, 2018. Deubimer. (2017). “จิตวิเคราะห์”. [Online]. Available : https://deubimer.com Retrieved February 6, 2018. Le, L.T. and Sabaté, J. (2014). “Beyond Meatless, the Health Effects of Vegan Diets : Findings from the Adventist Cohorts”. Nutrients. 6 : 2131-2147. Menza, M., et al. (2004). “Managing atypical antipsychotic-associated. weight gain : 12-month data on a multimodal weight control program”. The Journal of Clinical Psychiatry. 65(4) : 471-477. NCD Risk Factor Collaboration (NCD-RisC). (2016). “Worldwide trends in body-mass Index, underweight, overweight and obesity from 1975 to 2016 : a pooled analysis of 2416 population-based measurement studies in 128.9 million children, adolescents, and adults”. Lancet. 390 (10113) : 2627-2642. Paphangkorakit J, et al. (2013). “Effect of chewing speed on energy expenditure in healthy subjects”. Acta Odont Scand. Early Online 1-4. PK, N., Katherine, L.T. and Alicja, W. (2005). “Risk of overweight and obesity among semi vegetarian, lactovegetarian and vegan women 1, 2, 3, 4”. The American Journal of Clinical Nutrition. 81 : 1267-1274. Root. (2016, November 23). “สูตรคิดน ้าหนักมาตรฐาน”. [Online]. Available : http://health.campus-star.com/general/516.html Retrieved 21 July 2560. Zijlstra N1, et al. (2009, August). “Effect of bite size and oral processing time of a semisolid food on satiation”. Am J Clin Nutr. 90(2) : 269-75.