สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ฉลาดอ่านอาการจิตคือปัญญา.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ฉลาดอ่านอาการจิตคือปัญญา วันนี้ได้คำเปรียบเทียบคำว่าฌานกับบุญ เหมือนเราได้เรียนรู้เพ่งต่อสิ่งที่เรากระทำ ให้ ให้ออกไปโดยไม่ยึดติดกังวล กระบวนการเหล่านี้ใช่ที่พ่อครูอธิบายไหม พ่อครูว่า..สิ่งที่เกิดมันก็มีสิ่งที่มีและไม่มีเท่านั้นแหละ โหติ กับ นโหติ สองอย่าง คำสอนพระพุทธเจ้าก็มาสอนว่าอะไรที่ไม่ควรจะมี ก็ขจัดมันออกไปไม่ให้เกิดในจิตเลย ผู้นั้นก็บรรลุพระอรหันต์ สิ่งที่เคยมีก็ไล่ออกไปตั้งแต่หยาบ กลาง ละเอียด ไปเป็นลำดับ กำจัดออกไป เมื่อกำจัดออกไป สิ่งที่จะทำให้เรากำจัดออกไปได้จริงก็คือปัญญา ธาตุรู้ รู้ว่ามันคืออาการเช่นนี้ คำว่าอาการนี่แหละ เป็นสภาวะที่จะต้องเรียนรู้คำว่าอาการคืออะไร อาการคือการเคลื่อนไหว เป็นการเคลื่อนไหวของจิต เจตสิก นี่แหละต้องเรียนรู้การเคลื่อนไหวของจิตเจตสิก ถ้ารู้จักอาการเคลื่อนไหว อาการที่ถูกเรารู้ เรียกว่านาม อาการเคลื่อนไหวเรียกว่ารูป คือสิ่งที่ถูกรู้ แล้วเราก็ทำการศึกษาอาการที่มันเคลื่อนไหวอยู่ในจิต ที่เป็นอกุศลเรียกว่าเป็นบาป มันเป็นกิเลส มันพาทุกข์แน่นอน ก็เรียนรู้แล้วหยุดอาการนั้นให้ได้ การหยุดไม่ใช่สะกดไว้แต่ต้องให้เกิดปัญญา อ่านมันให้ชัด อ่านมันให้จริง รู้มันให้ได้ แล้วต้องเกิดความฉลาด ฉลาดรู้ว่ามันไม่มีตัวตน อนัตตา มันไม่เที่ยง มันผ่านมาแล้วก็เกิดเป็นใหม่อีกมันไม่ได้อยู่นานอะไรเลย แล้วอาการเหล่านี้มันล้วนแล้วแต่พาให้เกิดทุกข์ ถ้าเกิดมีอุปาทานว่ามันจะเป็นสุขแล้ว คุณก็จะต้องสัมผัสแล้วต้องให้ได้ดังที่เราอุปาทานไว้ กำหนดไว้ว่าอันนี้ต้องอย่างนี้ถึงจะสุข แล้วอุปาทานนี้มันไม่ได้มีเฉพาะตอนนี้ แต่มันสั่งสมไว้ในใจเยอะแยะมากมาย คุณจะต้องได้อย่างนี้เท่านั้น อย่างนี้คืออุปาทานที่ตั้งเป้าไว้ในตัวเอง มีกันเหมือนกันคล้ายกันบ้า
อ่านต่อ
ง แต่ของใครของมันไม่เหมือนกันหรอก ละเอียดจริงๆแล้วไม่มีอะไรเหมือนกัน ปรมาณูสองตัว ไม่เหมือนกันหมดหรอก พระพุทธเจ้าท่านสอนให้เรียนรู้เรื่อง 1.ชีวิต 2.ของ แล้วก็กำหนดรู้ว่าเมื่อเราสัมผัส ก็เรียกว่า กาย รูปนาม ถ้าคุณนอนหลับ ไม่ได้สัมผัสอะไรก็มีแต่อารมณ์ปรุงแต่งเลอะเทอะจากสัญญาจากตัณหา ปรุงเละเทะ ระหว่างสัญญากับตัณหา ก็เลยปรุงแต่งในจิต ไม่มีความจริงของรูปนามที่จะให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ มันเป็นอิสระ ก็ปรุงแต่งเละ ไม่เป็นส่ำ ไอ้นี่ก็จะเอาไอ้นี่ก็จะเอาก็เลยพันกันยุ่ง สามารถลงเป็นเรื่องเป็นราวไปได้พักหนึ่ง เดี๋ยวก็มีอะไรแทรก เรื่องประหลาดอะไร สิ่งที่เป็นตัวตลก เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้มากมาย มันเป็นเรื่องที่ไปเอานิยายอะไรกับความฝันไม่ได้ 601002_พุทธศาสนาตามภูมิ ปฐมอโศก บุญกับฌานต่างกันอย่างไร