สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน คนจนแบบมีวรรณะ 9.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน คนจนแบบมีวรรณะ 9 ยืนยันว่า ความจนเป็นเรื่องยิ่งใหญ่มากเลย ถือเป็นคนพัฒนา เป็นคนจนแบบมีวรรณะ 9 ๑. เลี้ยงง่าย (สุภระ) ๒. บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) ๓. มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) ๔. ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) ๕. ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) ๖. เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) ๗. มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) ๘. ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ๙ ๙. ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ) ยอดขยัน นี่คือคนมีวรรณะ the classesไม่ใช่ the masses เป็นคนชั้นสูงของพระพุทธเจ้าเป็นคนเลี้ยงง่าย เป็นคนมีชีวิตกินอยู่ไปมาไม่ยุ่งยาก อาศัยคนอื่นบ้างเมื่อจำเป็น เมื่อไม่จำเป็นก็ช่วยตัวเองเกื้อกูลคนอื่นไปเรื่อยๆ บำรุงให้เจริญได้ง่าย เป็นคนมักน้อยหรือกล้าจน ชอบมีน้อยๆไม่ชอบมีมากๆ อัปปิจฉะใจพอ สันตุฏฐี หรือสันโดษ ไม่ใช่พึงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ ….ไม่อย่างนั้นไปถามคุณเจริญเขาก็ต้องพอใจในสมบัติแสนล้านของตัวเอง ไปถามคุณธนินท์ก็ยินดีในกันแสนล้านของตัวเอง ทั้งนั้นแหละ ใครก็ตามพอใจ แม้แต่โจรที่ปล้นได้แล้วก็รวยก็พอใจในสิ่งที่ตนมีทั้งนั้น การแปลสันโดษว่าพึงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่นั้นผิด แปลผิดมากเลย เป็นการเลี่ยงบาลี สันโดษแปลว่าใจพอ จิตใจรู้จักพอไปหาน้อยลง กินวันละ 3 มื้อ แต่ก่อนนี้กินวันละไม่รู้จักมื้อ ก็หยุดมาได้ เลิกมาได้ กินวันละ 3 มื้อก็พอ ใจก็พอ ไม่กินจุบจิบ ลดลงมากิน 2 มื้อได้ก็พอ ใจมันพอสองมื้อก็พอ ก็เป็นคนเจริญจะเป็นคนรู้จักความพอ เงินทองใช้เดือนละ 50,000 มันมากไปก็ลดเหลือใช้เดือนละ 20,000 ก็พอ ลงมาเรื่อยๆใช้เดือนละ 10,000 ก็พอ ดีไม่ดีใช้เดือนละ 5,000 ก็พอ ยิ่งลดลงมาน้อยลงก็พอ พอโดยสุขภาพไม่เสีย การเป็นอยู่ได้ดี
อ่านต่อ
พัฒนาตนเองได้มีคุณค่าประโยชน์ อย่างนี้เป็นต้น เป็นคน สัลเลขะ ขัดเกลากายกรรม วจีกรรม ขัดเกลามโนกรรม กิเลสเรามีเท่าไหร่ก็ขัดเกลาออกไป หาวิธี มีวิธี เรียนรู้วิธีขัดเกลาตนเองจริงๆ ผู้ที่สามารถปฏิบัติจนถึงขัดเกลากิเลสได้ก็จะเป็นคนมีหลักเกณฑ์ ที่จะชำระกิเลสทำลายกิเลส แล้วก็เจริญด้วยการมีหลักเกณฑ์ในการชำระกิเลสเรียกว่า ธูตะหรือองค์ของธูตะ เปลี่ยนไปเป็นภาษาไทยด้วยกว่าธุดงค์ สามารถมีหลักเกณฑ์มีข้อมีศีลในการขัดเกลาตัวเองให้สูงขึ้นเจริญขึ้น มีศีลที่สูงขึ้น ธูตะ เรียกสั้นๆว่า มีศีลเคร่ง สำหรับผู้ที่ปฏิบัติได้แล้วไม่เคร่งหรอก เพิ่มขึ้นได้อีกได้แล้วก็เคร่งกันอีกได้แล้วก็เคร่งกันอีกนี่คือลักษณะของ ธูตะหรือองค์ของธูตะ ธุดงค์ มีอาการของ ปาสาทิกะ ปฏิบัติแล้วกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม น่าเลื่อมใส อย่างลักษณะของอาตมาเป็นคนแสดงออกอย่างแรง เพื่อให้เข้าใจให้ได้ชัด คนไม่เข้าใจก็จะถือสา ปาสาทิกะ เป็นคนที่พัฒนาตัวเองไป คนที่มีดวงตามีปัญญาความรู้จะเห็นว่าคนนี้น่าเลื่อมใส มีอาการกายกรรม วจีกรรม มโนกรรมน่าเลื่อมใส ที่จริงอาตมาทำงานพยายามช่วยเหลือมนุษย์ เสียสละสร้างสรรด้วยแรงกายแรงใจมาตลอด ตั้งแต่รู้ว่าชีวิตต้องมาดำเนินทางนี้ทำงานทั้งนี้ก็คือมาบวชนี่แหละ 47 ปีแล้วอาตมาทำ คนที่รู้ที่เห็นที่เข้าใจจะรู้สึกเลื่อมใสอาตมา ถ้าอาตมาอยู่แย่งชิงสังคมโลกก็จะแย่งลาภ ยศ สรรเสริญ โลกียสุขได้ไม่มีปัญหา ดีไม่ดีป่านนี้ ถ้าอาตมาอยู่ ไม่แน่ RS หรือแกรมมี่ก็คงเกิดได้ยาก ตอนนั้นอาตมาตั้งชื่อบริษัทหัวใจสีชมพูแล้ว ทางธุรกิจบันเทิง อาตมาชอบทำงานด้วย อาจจะมีสำนักโทรทัศน์เหมือนอย่างนี้แล้ว ก็คุยโม้ไปไม่ได้เกิด มันมาทางนี้ซะก่อน คนจนโลกีย์กับคนจนโลกุตระก็คนละอย่างกัน คนจนโลกุตระนี่แหละคือตัวจริงของผู้ที่พัฒนาและช่วยเหลือเศรษฐกิจของโลกอยู่ ส่วนคนที่รวยนั้นเป็นคนทำลายเศรษฐกิจ ยิ่งรวยไม่รู้จบก็เป็นคนทำลายเศรษฐกิจของประเทศของสังคมของโลก คนรวยคือคนทำลายเศรษฐกิจตัวร้าย ยิ่งจะเพิ่มความรวย หรือรวยไม่พอ รวยไม่พอเพียง รวยไม่รู้จบคือตัวทำลายเศรษฐกิจ เป็นคนปิดกั้นการพัฒนาเศรษฐกิจ เป็นคนโง่ในเรื่องของเศรษฐกิจ เป็นกบฏต่อการพัฒนาประเทศ คือคนรวย อาตมาพูดหนักพูดแรงพูดชัดพูดให้ชัดแล้วจะเข้าใจน้ำหนักของภาษาที่อาตมาใช้ อาตมาเลือกภาษามาใช้ เพื่อจะกระทุ้งกระแทกให้เข้าใจชัดๆ ให้เห็นว่ามันรุนแรงร้ายแรงมาก ทั่วโลกเข้าใจว่าความรวยเป็นสิ่งประเสริฐ เป็นสิ่งที่กูจะต้องสร้างประเทศด้วยความรวย กูจะต้องรวย ไม่ใช่ 601001_วิถีอาริยธรรม สันติอโศก บรรลุความจนได้ต้องทำให้ถึงฌาน