ลูกๆจะช่วยเรื่องทรมานกายขันธ์ของพ่อครูได้อย่างไร.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.19 KB
วันที่แก้ไข15 ตุลาคม 2563

เนื้อหาในไฟล์

ลูกๆจะช่วยเรื่องทรมานกายขันธ์ของพ่อครูได้อย่างไร _ใบฟ้า..ในรายการที่พ่อครูเคยพูดไว้ ว่า อาตมาทรมานมากที่ต้องลากสังขารไป ทีนี้เมื่อพ่อครูรับหน้าที่ยิ่งใหญ่และก็หนักอึ้งที่จะสืบทอดศาสนาให้อายุ 5,000 ปี พ่อครูจะต้องอยู่ไปอีก 60 กว่าปี พ่อครูมีวาทะเช่นนี้ ในฐานะลูกๆ ก็นึกเป็นห่วง ได้มีโอกาสรับใช้พ่อครู ก็ทำให้เห็นว่าพ่อครู มีอิทธิบาทในการรักษาร่างกาย โยคะ เดิน ฉันเพื่อลูกๆ อาหารก็พยายามฉัน โดยที่ไร้ความอร่อยหรือแม้แต่การนอน ก็ต้องตื่นตามกำหนด ใช้เวลานอน 8-9 ชั่วโมงนอนดิ้นไปดิ้นมา ต้องนอนให้ครบ เพื่อสุขภาวะที่ดี ทีนี้เลยอยากเรียนถามว่า ความทรมานนี้ มีส่วนรักษากายขันธ์ด้วยการดูแลตัวเองด้วย 8 หรือไม่ เพราะวิบากพ่อครูก็มี มีโรคประจำตัว การไอ เรียนถามว่า 8 อ.ทำให้พ่อครูทรมานขึ้นหรือไม่ในการจัดเต็ม ในทุกๆอ. อีกคำถามคือ ลูกๆทุกฐานะ มีส่วนในการบรรเทาความทรมานนี้ได้อย่างไร พ่อครูว่า...ตอบอันหลังก่อน จะช่วยให้บรรเทาได้ คืออย่าเป็นคนว่ายากสอนยาก เท่านั้นแหละ จะช่วยให้อาตมาไม่ทรมาน พวกเราตั้งใจศึกษาให้เข้าใจและปฏิบัติให้ได้ให้ดี นั่นก็ช่วยอาตมาในเรื่องนี้ ส่วนตัวอาตมารู้ดี คำว่าทรมาน มันเป็นภาษาพยัญชนะที่บอกว่า ทรมาน มันเป็นเรื่องของใจที่ไม่สบาย ทร ใจมันไม่สบาย จริงๆ ใจไม่สบายจริงๆของอาตมาไม่มี ทรมาน มันเป็นพยัญชนะ มาสื่อเท่านั้นเอง มันไม่ใช่ทรมานใจ แต่มันทรมานสังขารขันธ์ ที่มันมีอวัยวะเจ้าการไม่สมดุล อันนี้มันเป็นทุกข์ที่เลี่ยงไม่ได้ของอาตมา มันเป็นวิบากของอาตมา ที่อาตมาจะต้องรับ พูดไปแล้ว อาตมารู้ว่าเป็นวิบากอะไร แต่อาตมาเลี่ยงไม่ได้ ยกตัวอย่างง่ายๆ อาตมาต้องตำหนิ ผู้อื่นจนกระทั่งถึงขั้นแรงๆ เรียกปฏิกโกสนา หรือใช้ภาษาไทยว่าต้องดุด่าว่า แรงเกินเพราะว่ามันถูกตรงเปรี้ยง พูดถึงความ

อ่านต่อ

ทุจริตไม่ดีไม่งามเป็นอกุศลของคน ตรงเท่าไหร่เจ็บเท่านั้นแรงเท่านั้น พูดถึงทุจริตอกุศลของใครก็แล้วแต่ จะพูดเบาจะพูดแรง เจ็บทั้งนั้น ตรงทั้งนั้น ซึ่งอาตมาเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องพูดความจริง ต้องตำหนิ มันจึงเป็นวิบาก ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะว่าคนที่เค้าถูกอาตมาไปตำหนิเขา เขาก็ต้องไม่ชอบ เพื่อนฝูงมิตรสหายลูกศิษย์ลูกหาก็ต้องไม่ชอบเป็นจิตใจที่เกิดจริง เป็นวิบากที่อาตมาต้องยอมรับ จำนน เลี่ยงไม่ได้ แล้วอาตมาจะเอาแต่ชมก็จะไม่มีวิบากพวกนี้ มีคนชอบมาแต่มันไร้ค่า มีแต่ทำให้เสียด้วย คำติเท่านั้นที่เป็นคุณค่าดีที่สุด คำชมนี้ทำให้เสียหาย ทำให้ลดกิเลสไม่ได้ คำชมเป็นเรื่องเลวเป็นเรื่องเสื่อมเป็นเรื่องต่ำช้า แต่คำตำหนิเป็นเรื่องดีเป็นเรื่องวิเศษ เอาล่ะผ่านเรื่องวิบากพวกนั้น เลี่ยงไม่ได้ อาตมาต้องตำหนิแรงๆ ขนาดตำหนิแรงๆเขาก็ยังไม่รู้เรื่อง ว่าพูดเรื่องอะไร ก็เอ็งนั่นแหละ เขาก็บอกว่าเขาไม่เป็น คือมันดื้อ ไม่เข้าหูเลย ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว พูดเบาๆก็แล้วพูดแรงๆก็แล้ว จนไม่มีลีลาจะแสดง ครบกระบวนท่าแล้วทุกท่าทีแสดงแล้ว ไม่ค่อยได้แต่ก็จำนน

631012_รายการโสเหล่โลกุตระ ออนไลน์ ครั้งที่ 12

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน