อมตบุคคลเป็นเช่นนี้เอง.docx

อมตบุคคลเป็นเช่นนี้เอง _ส.ลือคม...มีผู้ที่มาศึกษาแนวทางการปฏิบัติธรรมของชาวอโศก เขาเข้าใจได้ถูกต้องว่าเป็นผู้แสวงหาความพ้นทุกข์ ต้องการความดับสูญไม่กลับมาเกิดอีก แต่สิ่งนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาปรารถนา ....... ..เขายังมีความยินดีที่จะมาเกิดอีกในภพต่อไป...............ความคิดเช่นนี้จะเปลี่ยนได้ไหมหรือต้องให้เขาประสพกับเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง จึงจะเกิดสำนึกได้เอง กราบขอบพระคุณค่ะ พ่อครูว่า..คำว่าเกิดหรือไม่เกิด หมายถึงเพียงแค่ร่างกาย ไม่ใช่ จับประเด็นให้ได้ ที่ให้เกิดหรือไม่ให้เกิดพระพุทธเจ้าท่านหมายถึงกิเลส ศาสนาพุทธไม่ได้ ฟั่นเฝือเพียงร่างกายให้เกิดหรือไม่ให้เกิด ท่านหมายถึงตัวกิเลสหยาบกลางละเอียดอ่านกิเลสในจิตเราให้ได้แล้วทำให้กิเลสดับ ไม่เกิดจริงๆ ดับสิ้นไม่เกิดอีก นิจจัง(เที่ยงแท้) ธุวัง (ถาวร) สัสตัง(ยืนนาน) อวิปริณามธัมมัง(ไม่แปรเปลี่ยน) อสังหิรัง(ไม่มีอะไรหักล้างได้) อสังกุปปัง(ไม่กลับกำเริบ) เท่านี้แหละของศาสนาพุทธ ส่วนร่างกายจะเกิดอีกตายอีกอย่างไรนั้น ไม่มีปัญหาเลย เพราะฉะนั้น ผู้ที่ดับกิเลสได้เป็นพระอรหันต์แล้วคืออมตะบุคคล จะเกิดอีกก็ได้จะตายอีกก็ได้ในร่างกายนี้ ถ้าใครไปเข้าใจว่าอรหันต์ตายแล้วต้อง 0 พวกนั้นเป็นอุจเฉททิฏฐิ แล้วผู้ใดบอกว่าถ้าดับกิเลสต้องตายแล้วเที่ยงแท้เป็นพุทธเกษตร เป็นพระอรหันต์นิรันดร สูงสุดเป็นพระพุทธเจ้าอยู่พุทธเกษตร ก็เป็นลักษณะที่สัสสตทิฏฐิ เพราะฉะนั้นไม่ได้หมายถึงการเกิดการตายอันอื่นแต่หมายถึง การเกิดการตายของกิเลสเท่านั้น ผู้ที่ล้างกิเลสได้สนิทแล้วจะเกิดทางร่างกายอีกเท่าใดก็ได้ แม้ที่สุดจะแยกธาตุอัตภาพให้ตายอย่างเลิกเกิดอีกเลย พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ในพรหมชาลสูตร เราจะตายเป็นชาติสุดท้ายเหมือนกับพวงมะม่วงขาดจากต้นตกลงมาแตกกระจายแล้ว ลูกมะม่วงแตก