641208 ก็ลองเป็นอรหันต์ดูสิ_บันทึกปัจฉาพ่อครู โดย ส.แสนดิน.docx

เป็นอะไรก็เป็นมาหมด ทำไมไม่ลองเป็นอรหันต์ดูซิ

ญาติธรรมสูงอายุท่านหนึ่ง มาถือศีลกินมังสวิรัติมานานกว่า 40 ปี ช่วยพ่อครูทำงานศาสนามาตั้งแต่ยุคเริ่มก่อตั้งอโศก เป็นคนมีศักยภาพในการทำงานสูง

ต่อมาญาติธรรมท่านนี้ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า เนื่องจากมีอาการเจ็บป่วยรุมเร้าหลายอย่าง เคยมีซึมเศร้ามากจนถึงขั้นอยากจะฆ่าตัวตายเลย แต่ก็ไม่ได้ทำ เพราะมีภรรยาและลูกอีกหลายคนคอยช่วยประคับประคอง ไปรักษากับหมอมาหลายสำนัก ก็ไม่หาย จนถึงขนาดต้องกินยาระงับประสาทอยู่เป็นประจำ

อาศัยอานิสงส์ที่ได้มาช่วยงานศาสนามานาน จึงได้ดั้นด้นมาอยู่ที่ราชธานีอโศกเป็นระยะ เพื่อบำบัดอาการซึมเศร้า พ่อครูก็เมตตาให้รีบมาเลย เขาก็เลยซื้อที่ดินปลูกบ้านไว้อยู่ที่บ้านราชฯ

เนื่องด้วยมีความขยันทำงานอยู่เป็นทุนเดิม มาที่บ้านราชฯก็ไม่อยู่เฉยรอโรคซึมเศร้าเข้ามา ว่างเมื่อไหร่เป็นต้องหางานทำ ปัดกวาดเช็ดถู ล้างห้องน้ำ มีที่ไหนเขาไปทำตลอด จัดตารางชีวิต เดิน_วิ่งออกกำลังกายทั้งเช้า_เย็น ไม่เคยขาด

ยามที่โรคซึมเศร้ากำเริบเป็นระยะ ก็จะไปพบสมณะหลายรูปเพื่อพูดคุยปรึกษา สมณะก็ให้เวลาเข้าพบ มีอยู่หลายครั้งที่โรคซึมเศร้ากำเริบมากๆ ทนไม่ไหว ก็มาพบพ่อครู พ่อครูก็เมตตาให้พบ พูดคุยให้คลายใจได้สัมมาทิฏฐิ

ไปๆมาๆ ที่บ้านกับบ้านราชฯหลายปีเข้า เพราะยังมีภาระทางครอบครัวต้องดูแล แต่อาการซึมเศร้าของเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ได้ลดการกินยาลงจนแทบจะไม่ต้องใช้ยาได้เลย เมื่อยามที่อาการซึมเศร้าจะเข้ามา ก็กำหนดนิมิต รู้ได้ ถึงอาการ ลิงคะ ของมัน รีบทำใจในใจ อย่างที่เคยได้สัมมาทิฏฐิจากพ่อครูและสมณะ ทำบ่อยๆเข้าก็ชำนาญในการออกจากการซึมเศร้า โรคซึมเศร้าก็จางลงๆ แต่ก็ไม่วายวิบากตามมาเล่นงาน ทั้งโรคปวดหลัง ปวดขา โรคเส้นเลือดในสมองตีบ แต่ก็รักษาทันไม่ถึงขั้นเ