พ่อครูกับอิทธิบาทในการฉันอาหาร.docx

พ่อครูกับอิทธิบาทในการฉันอาหาร _ป้ารัตน์ หนึ่งในธรรม · กราบนมัสการค่ะ.ได้ยินคลิปพ่อท่านคุยเรื่องฉันอาหารนานเป็น 2 ชั่วโมง ได้ยินแล้วเข้าใจเพราะพ่อวิมุตเรื่องรสชาติอาหารเป็นอรหันต์ในเรื่องนี้ แก้ไขต้องค่อยฝึกฉันอาหารที่มีรสที่เข้มขึ้นๆค่อยฝึกใหม่ครบทุกรส อาจจะดีฉันได้ไวขึ้น และมากขึ้น ขออภัยที่แนะนำพ่อท่าน เป็นความเห็นส่วนตัวค่ะ กราบนมัสการค่ะ พ่อครูว่า…เรื่องนี้ไม่ปรากฏกับตัวก็ไม่เข้าใจ ปรากฏกับตัวเองเราก็ปฏิบัติธรรมจนกระทั่งลดรูปรสกลิ่นเสียง รู้แต่รสที่เป็นความจริงตามความเป็นจริง มันก็ทำได้จนกระทั่งมันเลิก มันจะเลยเถิดไปหรือเปล่า คือจนกระทั่งมันก็เฉยๆกับการกิน ที่จริงมันรู้สึกไม่หิว ไม่อยากมาหลายสิบปีแล้ว มันหมดความหิว ความอยาก ถึงเวลากินก็กิน ถึงเวลาฉันก็ฉันเลี้ยงขันธ์ไป จนมาถึงบัดนี้อายุก็มาก ร่างกายไม่ค่อยอยากรับอาหารแล้ว คือมันจะไป แต่เราก็เห็นว่ามันควรจะยืดอายุไปหน่อยน่า ทำงานไปก่อน ลองใช้อิทธิบาทดู พยายามฝืนอายุขัยต่ออายุขัยด้วยอิทธิบาท พยายามพูดมาหลายที มันก็ได้จริงๆ มันยิ่งนานก็ยิ่งเหนื่อย นี่นอนตั้งแต่ 2 โมงหรือ 3 โมง จนเขาบอกว่าได้เวลาเทศน์แล้วก็มา คนเราก็เท่านี้แหละ รู้แล้ว สุดท้ายมันก็ดูดหรือผลัก นี่มันค่อนข้างจะผลัก เราก็พยายามวางใจไม่ให้ผลัก ควรรับก็รับไป มันก็เลยไม่มีแรงดูดอะไรเลยก็ต้องพยายาม กินก็พยายาม มันก็คงฝังอยู่ในอนุสัยอาตมานะ ทำงานก็เขียนหนังสือหรือแม้แต่เทศน์ ไม่รู้สึกยากแต่มันง่าย เทศน์แล้วก็เพลิน เขียนแต่หนังสือธรรมะเท่านั้น จนเขาต้องเตือนต้องบอกให้ไปนอนไปนอน ก็ต้องไปนอนไปพัก ก็ดี ชีวิตเกิดมาก็ยิ่งรู้ว่าเกิดมาไม่มีอะไร กินอยู่หลับนอนชีวิต เสร็จแล้วเราจะต้องทำงาน รู้เพียรรู้พักตามที่พระพุทธเจ้าท่านตรัส อัปปัตติฐัง อนายุหัง รู้พักรู้เพียรแล้วเรา